Թանգյան, Տաթևիկ Արմենի

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է ֆրանսիացի դրամատուրգ և բանաստեղծ Էդմոն Ռոստանի ստեղծագործական ժառանգության ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով XIX դարի վերջի և XX դարի սկզբի ֆրանսիական նեոռոմանտիզմի ձևավորման և զարգացման համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում Ռոստանի գեղարվեստական աշխարհայացքի, գրական-թատերական սկզբունքների և ստեղծագործական մեթոդի առանձնահատկություններն են, ինչպես նաև դրանց կապը ռոմանտիկական ավանդույթի վերաիմաստավորման գործընթացների հետ։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում է, թե ինչպես է հեղինակը դասական ռոմանտիզմին բնորոշ հերոսականությունը, իդեալների ձգտումը, բարձր զգացմունքայնությունը, անհատի ազատության գաղափարը և հակասությունների դրամատիկ արտահայտությունը հարմարեցրել իր ժամանակաշրջանի գրական ու հասարակական միջավայրին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Ռոստանի դրամատուրգիայում բանաստեղծական խոսքի, վառ կերպարների, սյուժետային դինամիկայի, հումորի, ռոմանտիկական պաթոսի և թատերական արտահայտչականության համադրությանը։ Նրա ստեղծագործությունները դիտարկվում են որպես այնպիսի գեղարվեստական փորձ, որտեղ ավանդական ռոմանտիկական պատկերացումները միահյուսվում են ժամանակակից թատրոնի պահանջներին՝ ստեղծելով ոճական յուրահատուկ համակարգ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հեղինակի ամենահայտնի դրամատիկական ստեղծագործությունների վերլուծությունը՝ հատկապես դրանց հերոսների կերպավորման, գաղափարական բախումների, սիրո և անձնազոհության թեմաների, պատվի և արժանապատվության ընկալումների տեսանկյունից։ Ուսումնասիրությունը բացահայտում է նաև Ռոստանի լեզվական և բանաստեղծական վարպետությունը՝ ուշադրություն դարձնելով չափածո երկխոսությանը, փոխաբերական պատկերներին, հռետորական հնարքներին և խոսքի երաժշտականությանը։ Ֆրանսիական նեոռոմանտիզմի համատեքստում նրա ստեղծագործությունը ներկայացվում է որպես գրական ավանդույթի և նորարարական թատերական մտածողության փոխազդեցության արդյունք։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում նաև Ռոստանի ստեղծագործության և ժամանակի այլ գրական ուղղությունների հարաբերությանը՝ ցույց տալու համար, թե ինչու նրա գեղարվեստական աշխարհը չի սահմանափակվում միայն ռոմանտիկական ավանդույթի պարզ վերարտադրությամբ։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել Ռոստանի տեղն ու դերը ֆրանսիական գրականության և թատրոնի պատմության մեջ, ինչպես նաև հասկանալ նեոռոմանտիկական գեղագիտության առանձնահատկությունները։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, թատերագետներին, ֆրանսիական գրականության մասնագետներին, դասախոսներին, ուսանողներին և XIX-XX դարերի սահմանագծի եվրոպական գրական գործընթացներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։