Հեղինակի գրքերը (1)
Լրագրություն
Հասարակական-քաղաքական թեմատիկան հայ հրապարակախոսության մեջ (ըստ ՀՀ պարբերական մամուլի 1998-2009 թթ. նյութերի)
Աշխատությունը նվիրված է 1998–2009 թվականների Հայաստանի պարբերական մամուլում հասարակական և քաղաքական խնդիրների հրապարակախոսական արտացոլման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում հրապարակախոսությունն է որպես լրագրության և հասարակական մտքի արտահայտման ձև, որի միջոցով հեղինակները մեկնաբանում, վերլուծում և հանրային քննարկման առարկա են դարձնում տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական ու քաղաքական գործընթացները։ Քննվում են պարբերական մամուլում հասարակական նշանակություն ունեցող թեմաների ընտրության սկզբունքները, դրանց ներկայացման ժանրային ու ոճական առանձնահատկությունները, հեղինակային դիրքորոշման արտահայտման լեզվական միջոցները և փաստական նյութի ու մեկնաբանության փոխհարաբերությունը։ Ուսումնասիրության ժամանակագրական շրջանակը հնարավորություն է տալիս դիտարկել անկախության հետագա շրջանում հայկական մամուլի զարգացման առանձնահատկությունները և հասարակական-քաղաքական օրակարգի փոփոխությունների արտացոլումը հրապարակախոսական նյութերում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պետական կառավարման, ընտրական գործընթացների, սոցիալական խնդիրների, տնտեսական փոփոխությունների, քաղաքացիական հասարակության, արտաքին հարաբերությունների և ազգային նշանակության հարցերի լուսաբանման ձևերին՝ առանց դրանց վերաբերյալ քաղաքական գնահատական տալու։ Հետազոտությունը կարող է ուսումնասիրել հոդվածները, մեկնաբանությունները, խմբագրականները, հարցազրույցները և հրապարակախոսական այլ ժանրերը՝ բացահայտելով տեղեկատվական ու վերլուծական բաղադրիչների հարաբերակցությունը։ Կարևորվում է նաև տարբեր պարբերականների թեմատիկ առաջնահերթությունների և նույն իրադարձությունների ներկայացման տարբերությունների համեմատությունը, ինչը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու տվյալ ժամանակաշրջանի հայկական մամուլի գաղափարական ու հաղորդակցական բազմազանությունը։ Առանձին ուղղություն է հրապարակախոսական լեզվի ուսումնասիրությունը՝ գնահատողական բառապաշարի, հռետորական միջոցների, փոխաբերությունների, հակադրությունների և հասարակական հասկացությունների գործածության տեսանկյունից։ Դիտարկվում է նաև մամուլի և հասարակական կարծիքի փոխհարաբերությունը՝ հրապարակախոսությունը ներկայացնելով որպես հանրային բանավեճի և քաղաքական հաղորդակցության կարևոր բաղադրիչ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ժուռնալիստիկայի պատմության, հրապարակախոսության տեսության, մեդիա ուսումնասիրությունների և դիսկուրսային վերլուծության մոտեցումները՝ բացահայտելով նշված ժամանակաշրջանի հայ պարբերական մամուլի հասարակական-քաղաքական բովանդակության թեմատիկ, ժանրային և լեզվաոճական առանձնահատկությունները։
Թարմացվել է՝ 2026-09-25