Автоматическая генерация схемы документов XML

Ֆինանսներ

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տնտեսության իրական հատվածում գործող կազմակերպությունների ֆինանսական արդյունքների հաշվառման, գնահատման և վերլուծության մեթոդական ու կազմակերպական մոտեցումների կատարելագործմանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է կազմակերպությունների եկամուտների, ծախսերի, շահույթի և վնասի ձևավորման գործընթացների հաշվապահական արտացոլման, ֆինանսական արդյունքների վերաբերյալ տեղեկատվության համակարգման և կառավարչական որոշումների ընդունման նպատակով դրա արդյունավետ օգտագործման վրա։ Քննության են առնվում ֆինանսական արդյունքի տնտեսական բովանդակությունը, դրա ձևավորման հիմնական աղբյուրները և կազմակերպության գործունեության արդյունավետությունը բնութագրող ցուցանիշների համակարգը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում եկամուտների և ծախսերի ճանաչման, դասակարգման ու հաշվառման սկզբունքներին, քանի որ դրանց ճիշտ արտացոլումը անմիջականորեն պայմանավորում է հաշվետու ժամանակաշրջանի ֆինանսական արդյունքի արժանահավատ գնահատումը։ Ուսումնասիրվում են արտադրական և իրացման գործընթացների հետ կապված ծախսերը, ինքնարժեքի ձևավորումը, վաճառքից ստացվող եկամուտները և կազմակերպության հիմնական ու այլ գործունեությունից առաջացող ֆինանսական արդյունքները։ Կարևորվում է հաշվապահական տեղեկատվության ամբողջականությունը, համադրելիությունը և արժանահավատությունը՝ ֆինանսական հաշվետվությունների օգտագործողների համար կազմակերպության իրական տնտեսական վիճակի վերաբերյալ հիմնավորված պատկերացում ապահովելու նպատակով։ Ֆինանսական վերլուծության շրջանակում քննության են առնվում շահութաբերության, ծախսարդյունավետության, եկամտաբերության և գործարար ակտիվության ցուցանիշները, ինչպես նաև դրանց փոփոխությունների վրա ազդող ներքին և արտաքին գործոնները։ Առանձին նշանակություն է տրվում գործոնային և համեմատական վերլուծության մեթոդների կիրառմանը, որոնց միջոցով հնարավոր է բացահայտել ֆինանսական արդյունքի փոփոխությունների պատճառները և գնահատել առանձին գործոնների ազդեցության աստիճանը։ Դիտարկվում են արտադրության ծավալի, արտադրանքի կառուցվածքի, իրացման գների, նյութական ու աշխատանքային ծախսերի և այլ տնտեսական գործոնների ազդեցությունները վերջնական ֆինանսական արդյունքների վրա։ Կարևորվում է հաշվառման և վերլուծության փոխկապակցվածությունը, քանի որ հաշվապահական համակարգում ձևավորվող տվյալների որակը պայմանավորում է հետագա ֆինանսական գնահատումների և կառավարչական որոշումների հիմնավորվածությունը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև հաշվապահական հաշվառման ազգային կարգավորման և միջազգային մոտեցումների փոխհարաբերությանը՝ կազմակերպությունների ֆինանսական տեղեկատվության թափանցիկության և համադրելիության բարձրացման տեսանկյունից։ Իրական հատվածի կազմակերպությունների առանձնահատկությունների հաշվառումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել արտադրական գործունեությանը բնորոշ եկամուտների և ծախսերի կառուցվածքը, կապիտալի օգտագործման արդյունավետությունը և շահույթի ձևավորման մեխանիզմները։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում ֆինանսական արդյունքների վերլուծության կիրառմանը կազմակերպությունների ներքին կառավարման համակարգում՝ արտադրական ծրագրերի գնահատման, ծախսերի վերահսկման, ռեսուրսների արդյունավետ բաշխման և զարգացման ռազմավարության մշակման նպատակով։ Քննության են առնվում նաև շահույթի ավելացման և վնասների նվազեցման հնարավոր պահուստների բացահայտման մեթոդները։ Հետազոտության կիրառական նշանակությունը պայմանավորված է հաշվապահական և վերլուծական համակարգերի այնպիսի կատարելագործման անհրաժեշտությամբ, որը կարող է ապահովել կազմակերպությունների ղեկավարությանը ժամանակին և հիմնավորված ֆինանսական տեղեկատվությամբ։ Ներկայացվող մոտեցումները կարող են նպաստել ֆինանսական կառավարման արդյունավետության, հաշվետվողականության որակի և կազմակերպությունների տնտեսական կայունության բարձրացմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել հաշվապահների, աուդիտորների, ֆինանսական վերլուծաբանների, կազմակերպությունների ղեկավարների, տնտեսագետների, հետազոտողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Lեզվաբանություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է խորհրդային ժամանակաշրջանում ստեղծված հայոց լեզվի բացատրական բառարանների ուսումնասիրությանը՝ դրանց կազմավորման պատմության, կառուցվածքային առանձնահատկությունների, բառապաշարի ընտրության սկզբունքների և հայ բառարանագրության զարգացման գործում ունեցած նշանակության տեսանկյունից։ Աշխատության կենտրոնում այն բառարաններն են, որոնց հիմնական նպատակն է եղել ներկայացնել հայերենի բառային կազմը, բացատրել բառերի իմաստները, արձանագրել դրանց գործածության տարբեր ոլորտները և հնարավորինս ամբողջական պատկերացում տալ ժամանակի հայերեն լեզվական համակարգի մասին։ Խորհրդային շրջանը հայ բառարանագրության համար առանձնահատուկ փուլ էր, քանի որ այդ ժամանակ ձևավորվեցին մեծածավալ գիտական բառարանագրական աշխատանքներ, ընդլայնվեց բառարանների կազմման մեթոդաբանական հիմքը և համակարգվեց նախորդ դարերից ժառանգված բառագիտական նյութը։ Բացատրական բառարանի հիմնական առանձնահատկությունն այն է, որ այն սահմանափակված չէ բառի պարզ համարժեքի կամ թարգմանության ներկայացմամբ։ Դրա խնդիրն է բացահայտել բառի իմաստը տվյալ լեզվի ներսում՝ հնարավորության դեպքում ներկայացնելով իմաստային տարբերակները, քերականական բնութագրերը, ոճական առանձնահատկությունները, գործածության ոլորտները և օրինակները։ Այդ պատճառով բացատրական բառարանները կարևոր աղբյուր են ոչ միայն լեզվի բառապաշարը ճանաչելու, այլև տվյալ ժամանակաշրջանի լեզվական վիճակն ուսումնասիրելու համար։ Խորհրդային ժամանակաշրջանի բառարանների առանձնահատկություններից է հայերենի բառապաշարի լայն ընդգրկումը։ Դրանցում տեղ են գտել գրական լեզվի բառեր, մասնագիտական և գիտական եզրույթներ, խոսակցական միավորներ, բարբառային կամ հնացած բառեր, նորաբանություններ և տարբեր ոլորտների հետ կապված բառային միավորներ։ Այսպիսի բազմազանությունը պայմանավորված էր նաև հասարակական կյանքի փոփոխություններով․ գիտության, արդյունաբերության, կրթության, տեխնիկայի և մշակույթի զարգացումը հայերենում առաջ էր բերում նոր հասկացություններ և համապատասխան բառապաշար։ Բառարանները պետք է արձանագրեին այդ փոփոխությունները և ներկայացնեին լեզվի զարգացման տվյալ փուլը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է բառային նյութի ընտրության սկզբունքը։ Բառարանագիրները կանգնած էին այն խնդրի առաջ, թե լեզվի բառապաշարի որ շերտերն ընդգրկել և ինչ չափանիշներով տարբերակել գրական, խոսակցական, մասնագիտական, բարբառային, հնացած կամ նոր ձևերը։ Այս ընտրությունը բառարանի գիտական արժեքի կարևոր բաղադրիչներից է, քանի որ յուրաքանչյուր բառարան որոշակիորեն արտացոլում է իր ժամանակաշրջանում լեզվի մասին ընդունված գիտական պատկերացումները։ Խորհրդային հայ բառարանագրության զարգացման մեջ կարևոր նշանակություն ունեցավ նաև բառերի իմաստների ճշգրիտ սահմանումը։ Բառի բացատրությունը պետք է լիներ հնարավորինս հակիրճ, բայց միաժամանակ բավարար՝ իմաստային տարբերությունները բացահայտելու համար։ Բազմիմաստ բառերի դեպքում անհրաժեշտ էր տարբերակել դրանց առանձին նշանակությունները և ցույց տալ, թե ինչ պայմաններում է տվյալ իմաստը գործածվում։ Այս աշխատանքը պահանջում էր ոչ միայն լեզվական ինտուիցիա, այլև մեծածավալ բնագրային նյութի ուսումնասիրություն և բառի իրական գործածության վերլուծություն։ Բառարանների արժեքավոր բաղադրիչներից են նաև օրինակները։ Բառի իմաստը հաճախ առավել հստակ է դառնում ոչ թե վերացական սահմանման, այլ կենդանի խոսքի կամ գրական բնագրի միջոցով։ Օրինակների ընտրությունը հնարավորություն է տալիս ցույց տալ բառի գործածական միջավայրը, քերականական կապերը, ոճական երանգավորումը և իմաստային նրբությունները։ Այդ պատճառով բացատրական բառարանների ուսումնասիրությունը ենթադրում է նաև դրանց օրինակային նյութի և աղբյուրագիտական հիմքի գնահատում։ Առանձին ուշադրության է արժանի բառարանների և հայ գրականության փոխհարաբերությունը։ Գրական ստեղծագործությունները բառարանագրական նյութի կարևոր աղբյուր են, քանի որ գրական լեզվի բառապաշարի զարգացման, նոր բառերի առաջացման և բառերի իմաստային փոփոխությունների մասին արժեքավոր տեղեկություններ են պարունակում։ Խորհրդային շրջանի բառարաններում տարբեր ժամանակաշրջանների հայ գրականության նյութի օգտագործումը հնարավորություն է տվել միավորել լեզվի պատմական ժառանգությունը և ժամանակակից գործածությունը։ Այս առումով բառարանները հանդես են գալիս նաև որպես հայ գրական լեզվի զարգացման վկայագրեր։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից է նաև բառարանների կառուցվածքի քննությունը։ Բառարանային հոդվածի կազմակերպումը, գլխաբառի ներկայացումը, քերականական նշումները, ոճական և ոլորտային պիտակները, իմաստների դասավորությունը, դարձվածքների ու կայուն կապակցությունների ընդգրկումը ձևավորում են բառարանի ներքին համակարգը։ Այս տարրերի համադրությունը ցույց է տալիս, թե տվյալ բառարանը ինչպիսի տեսական և գործնական սկզբունքների վրա է հիմնված։ Խորհրդային շրջանի բառարանագիտության մեջ կարևոր էր նաև միասնականացման և նորմավորման ձգտումը։ Գրական լեզվի նորմերի ամրապնդումը պահանջում էր բառերի ուղղագրական, քերականական և իմաստային ներկայացման որոշակի միասնական չափանիշներ։ Բացատրական բառարանները այդ գործընթացում ունեին կարևոր դեր, քանի որ դրանք ոչ միայն արձանագրում էին լեզվական փաստերը, այլև որոշ դեպքերում նպաստում էին գրական լեզվի նորմերի տարածմանը և կայունացմանը։ Միաժամանակ նման մոտեցումը կարող էր առաջացնել որոշակի սահմանափակումներ, երբ կենդանի լեզվական բազմազանությունը անհրաժեշտ էր համապատասխանեցնել ընդունված նորմատիվ պատկերացումներին։ Բառարանների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել նաև հայերենի բառապաշարի պատմական փոփոխությունները։ Տարբեր հրատարակությունների համեմատությունը կարող է ցույց տալ, թե որ բառերն են պահպանվել, որոնք են դուրս եկել ակտիվ գործածությունից, ինչ նոր բառեր են առաջացել և ինչպես են փոխվել առանձին բառերի իմաստները։ Այս տեսանկյունից բացատրական բառարանը դառնում է ոչ միայն տեղեկատու, այլև լեզվի պատմական զարգացման կարևոր փաստաթուղթ։ Հատկապես հետաքրքիր է նորաբանությունների և խորհրդային հասարակական-քաղաքական իրականության հետ կապված բառապաշարի ուսումնասիրությունը։ Այդ ժամանակաշրջանի հասարակական կառուցվածքը, պետական համակարգը, տնտեսական հարաբերությունները, արտադրական գործընթացները և գաղափարական միջավայրը հայերենում ստեղծել կամ տարածել էին բազմաթիվ նոր բառեր և արտահայտություններ։ Դրանց բառարանային արձանագրումը թույլ է տալիս ուսումնասիրել, թե ինչպես է հասարակական փոփոխությունն արտացոլվում լեզվի բառապաշարում։ Միևնույն ժամանակ բառարանների նկատմամբ ժամանակակից լեզվաբանական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս տարբերակել բառագիտական փաստի արձանագրումը և տվյալ ժամանակաշրջանի գաղափարական կամ նորմատիվ ազդեցությունը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև ժամանակակից հայ բառարանագրության զարգացման տեսանկյունից։ Խորհրդային շրջանի բառարանները հետագա բառարանագիտական աշխատանքների համար ստեղծեցին մեծածավալ նյութական և մեթոդաբանական հիմք։ Դրանցում կուտակված բառային, իմաստաբանական և օրինակային հարուստ նյութը կարող է օգտագործվել նոր սերնդի բառարանների, էլեկտրոնային բառարանների և լեզվական կորպուսների ստեղծման ժամանակ։ Միաժամանակ ժամանակակից բառարանագիտությունը հնարավորություն է տալիս վերանայել նախկին սկզբունքները՝ կիրառելով կորպուսային լեզվաբանության, թվային տեխնոլոգիաների և համակարգչային բառարանագրության գործիքները։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ խորհրդային շրջանի հայոց լեզվի բացատրական բառարանները հայ բառարանագրության պատմության կարևորագույն փուլերից են։ Դրանք համակարգել և պահպանել են հայերենի բառային հսկայական նյութ, արձանագրել լեզվի զարգացման որոշակի ժամանակաշրջանի առանձնահատկությունները, նպաստել գրական լեզվի նորմավորման գործընթացին և հիմք ստեղծել հետագա բառարանագիտական ուսումնասիրությունների համար։ Դրանց համակողմանի քննությունը հնարավորություն է տալիս միաժամանակ ուսումնասիրել հայերենի բառապաշարը, իմաստաբանությունը, բառակազմությունը, գրական լեզվի զարգացումը և տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական-մշակութային ազդեցությունը լեզվի վրա։

Այլ առարկաներ

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է տեխնիկական թեմաներով նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը, որը նախատեսված է ընթերցողներին, ուսանողներին և մասնագետներին ապահովելու արդի տեխնիկական գրականության վերաբերյալ արագ և կառուցվածքային տեղեկատվությամբ։ Այն ընդգրկում է ինժեներական գիտությունների տարբեր ուղղություններին վերաբերող հրատարակություններ՝ մեքենաշինություն, էլեկտրոնիկա, ավտոմատացում, տեղեկատվական տեխնոլոգիաներ, էներգետիկա, շինարարություն և հարակից կիրառական ոլորտներ, որոնք արտացոլում են գիտատեխնիկական առաջընթացի ժամանակակից միտումները։ Ցանկը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների և հրատարակչական տվյալների հիման վրա՝ ապահովելով տեղեկատվության ճշգրտություն և համակարգված ներկայացում, և ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական ու մասնագիտական գործունեության համար՝ հնարավորություն տալով արագ կողմնորոշվել նոր գրականության մեջ, ընտրել համապատասխան աղբյուրներ հետազոտական և ուսումնական նպատակներով, ինչպես նաև գնահատել դրանց արդիականությունն ու կիրառելիությունը։

Պատմություն

Գիրքը նվիրված է 1988–1994 թվականների Արցախյան գոյապայքարի ընթացքում կանանց մասնակցության, դերակատարության և ներդրման ուսումնասիրությանը։ Աշխատությունում ներկայացվում են կանանց մասնակցության տարբեր դրսևորումները՝ հասարակական, քաղաքական, կազմակերպչական, բժշկական, թիկունքային և ռազմական ոլորտներում։ Վերլուծվում է նրանց ազդեցությունը ազգային-հասարակական շարժումների, համայնքային կյանքի կազմակերպման, պատերազմի տարիների սոցիալական խնդիրների լուծման և դիմակայության գործընթացների վրա։ Քննարկվում են կանանց անձնական պատմությունները, կենսագրական դրվագները, նրանց կատարած աշխատանքը և այն պայմանները, որոնցում ձևավորվել է նրանց ակտիվ մասնակցությունը պատմական իրադարձություններին։ Գիրքը կարևորում է կանանց դերը որպես հասարակական կայունության, փոխօգնության և ազգային ինքնագիտակցության պահպանման գործոն՝ ներկայացնելով ժամանակաշրջանի սոցիալական ու պատմական առանձնահատկությունները։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, հասարակագետների, գենդերային ուսումնասիրություններով զբաղվող հետազոտողների, ուսանողների և Արցախյան շարժման ու պատերազմի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Իրավաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է մարդու իրավունքների գաղափարի տեսական հիմքերի, բովանդակային կառուցվածքի և իրավական ու քաղաքական նշանակության համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում մարդու իրավունքների՝ որպես անձի արժանապատվության, ազատության և հասարակական հարաբերություններում նրա ինքնուրույնության ապահովման հիմնարար սկզբունքների համակարգի ընկալումն է։ Քննվում են մարդու իրավունքների ձևավորման պատմափիլիսոփայական նախադրյալները, բնական իրավունքի, ազատության, հավասարության և արդարության գաղափարների ազդեցությունը դրանց զարգացման վրա, ինչպես նաև այն գործընթացները, որոնց արդյունքում մարդու իրավունքները աստիճանաբար ամրագրվել են իրավական համակարգերում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում իրավունքների և ազատությունների էության, դրանց փոխկապակցվածության ու դասակարգման խնդիրներին՝ դիտարկելով քաղաքացիական, քաղաքական, սոցիալ-տնտեսական և մշակութային իրավունքների ընդհանուր բնութագրերը։ Վերլուծվում է մարդու, հասարակության և պետության փոխհարաբերությունը՝ պարզաբանելով պետության դերը իրավունքների ճանաչման, պաշտպանության և դրանց իրականացման համար անհրաժեշտ իրավական մեխանիզմների ձևավորման գործում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում մարդու իրավունքների սահմանադրական ամրագրման, իրավական երաշխիքների, դատական պաշտպանության և իրավական պատասխանատվության ընդհանուր նշանակության ուսումնասիրությունը։ Իրավաքաղաքական տեսանկյունից քննարկվում է մարդու իրավունքների ազդեցությունը պետական իշխանության կազմակերպման, իրավական պետության, ժողովրդավարական հաստատությունների և քաղաքացիական հասարակության զարգացման վրա։ Անդրադարձ է կատարվում նաև անհատի իրավունքների և հանրային շահերի հարաբերակցության խնդրին, քանի որ իրավունքների իրականացումը հասարակական կյանքում կարող է առնչվել այլ անձանց իրավունքների պաշտպանության և իրավաչափ հանրային նպատակների ապահովման անհրաժեշտությանը։ Միջազգային իրավական հարթության դիտարկումը հնարավորություն է տալիս ներկայացնելու մարդու իրավունքների պաշտպանության համընդհանուր և տարածաշրջանային սկզբունքների ձևավորման նշանակությունը և դրանց փոխազդեցությունը ներպետական իրավակարգավորումների հետ։ Հետազոտությունը կարևորում է նաև իրավունքների իրավական ամրագրման և դրանց գործնական իրականացման միջև տարբերությունը՝ ընդգծելով արդյունավետ պաշտպանության ինստիտուցիոնալ մեխանիզմների նշանակությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է իրավունքի տեսության, սահմանադրական իրավունքի, քաղաքական գիտության և իրավունքի փիլիսոփայության մոտեցումները՝ մարդու իրավունքները ներկայացնելով որպես ժամանակակից իրավական ու քաղաքական համակարգերի հիմնարար արժեքային և նորմատիվ հիմքեր։

Պատմություն

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է իսլամի ձևավորման և զարգացման վաղ շրջանի պատմության պատմա-քննադատական վերլուծությանը՝ հիմնված սկզբնաղբյուրների, պատմական վկայությունների և ժամանակակից հետազոտական մոտեցումների համադրման վրա։ Աշխատությունում դիտարկվում են Արաբական թերակղզու քաղաքական, սոցիալական և կրոնական միջավայրը իսլամի առաջացման նախօրեին, ինչպես նաև նոր կրոնական շարժման ձևավորման պայմաններն ու գաղափարական հիմքերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում վաղ իսլամական համայնքի կազմավորմանը, պետական և հասարակական ինստիտուտների ձևավորմանը, ինչպես նաև կրոնական ուսմունքի տարածման գործընթացներին։ Քննարկվում են պատմական աղբյուրների արժանահավատության, ժամանակագրական վերակառուցման և տարբեր պատմագիտական դպրոցների մեկնաբանությունների հետ կապված հարցերը՝ նպատակ ունենալով ներկայացնել բազմակողմանի և քննադատական պատկերացում վաղ իսլամական պատմության վերաբերյալ։ Աշխատությունը կարևորում է պատմական իրադարձությունների ուսումնասիրությունը դրանց քաղաքական, մշակութային և քաղաքակրթական համատեքստում՝ նպաստելով Մերձավոր Արևելքի պատմության և համաշխարհային կրոնների զարգացման ավելի խոր ըմբռնմանը։