Խորորդային շրջանի հայոց լեզվի բացատրական բառարանները

Բժշկություն

Աշխատությունը նվիրված է սուր մալարիայի ժամանակ նյարդային համակարգի ախտահարումների կլինիկական, ախտաֆիզիոլոգիական և ախտորոշիչ առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Գրքում ներկայացվում են մալարիայի ծանր ձևերի, հատկապես կենտրոնական նյարդային համակարգի ներգրավմամբ ընթացող դեպքերի զարգացման մեխանիզմները, նյարդաբանական բարդությունների դրսևորումները և դրանց ազդեցությունը հիվանդության ընթացքի վրա։ Հեղինակը վերլուծում է գիտակցության խանգարումները, ցնցումները, ուղեղային ախտանշանները և այլ նյարդաբանական երևույթներ՝ անդրադառնալով դրանց առաջացման պատճառներին ու ախտորոշման մոտեցումներին։ Ուսումնասիրության մեջ քննարկվում են նաև հիվանդության ծանրության գնահատման չափանիշները, բուժման և կանխարգելման սկզբունքները, ինչպես նաև նյարդային համակարգի վնասման հետևանքների նվազեցման հնարավոր ուղիները։ Աշխատությունը կարևոր աղբյուր է վարակաբանների, նյարդաբանների և բժշկական մասնագետների համար՝ խորացնելու սուր մալարիայի դեպքում առաջացող նյարդաբանական բարդությունների վերաբերյալ գիտելիքները և բարելավելու հիվանդների կառավարման ռազմավարությունները։

Մշակույթ

Այս կենսամատենագիտական աշխատությունը նվիրված է Ոսկան Երևանցու՝ 17-րդ դարի հայ նշանավոր տպագրիչի, հրատարակչի և մշակութային գործչի կյանքի ու գործունեության փաստագրական և մատենագիտական ներկայացմանը։ Աշխատության հիմնական նպատակը նրա կենսագրության, գրատպական գործունեության, հրատարակչական ժառանգության և հայ մշակույթի զարգացման գործում ունեցած ավանդի վերաբերյալ տեղեկությունների համակարգումն ու ամբողջացումն է։ Ոսկան Երևանցու գործունեությունը առանձնահատուկ նշանակություն ունի հայ գրատպության պատմության մեջ, քանի որ նրա անունը կապված է հայկական տպագրության զարգացման կարևոր փուլերից մեկի հետ, երբ հայերեն գրքերի հրատարակությունը աստիճանաբար ընդլայնվում էր և տարածվում եվրոպական տպագրական կենտրոններում։ Կենսամատենագիտական բնույթը ենթադրում է ոչ միայն գործչի կյանքի հիմնական հանգրվանների ներկայացում, այլև նրա հետ կապված գրքերի, հրատարակությունների, տպագրական աշխատանքների և մատենագիտական աղբյուրների հնարավորինս համակարգված նկարագրություն։ Աշխատության մեջ կարող են ներկայացվել Ոսկան Երևանցու կրթական և մշակութային միջավայրը, նրա գործունեության աշխարհագրությունը, տպարանների հետ ունեցած կապերը, հրատարակչական նախաձեռնությունները և հայերեն գրքի տարածման գործում նրա ունեցած դերը։ Առանձին կարևորություն ունի նրա հրատարակած գրականության մատենագիտական նկարագրությունը, որը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել հրատարակությունների բովանդակության, կառուցվածքի, տպագրական առանձնահատկությունների և պատմամշակութային նշանակության մասին։ Նման նյութերի համակարգումը արժեքավոր է հատկապես հայ գրքի պատմության ուսումնասիրության համար, քանի որ հին տպագիր գրքերը ոչ միայն գրական կամ կրոնական բովանդակության կրողներ են, այլև կարևոր վկայություններ են տվյալ ժամանակաշրջանի լեզվի, տպագրական տեխնիկայի, կրթական և մշակութային կյանքի մասին։ Աշխատությունը կարող է ներառել նաև Ոսկան Երևանցու մասին հետագա ժամանակաշրջաններում ստեղծված ուսումնասիրությունների, հոդվածների, գրքերի և այլ մատենագիտական աղբյուրների ցանկեր՝ հնարավորություն տալով հետազոտողին հետևելու նրա ժառանգության ուսումնասիրման պատմությանը։ Կենսագրական և մատենագիտական տվյալների համադրումը կարևոր է նաև գործչի իրական պատմական կերպարը ամբողջականորեն ներկայացնելու համար՝ նրա անձնական կյանքի փաստերը կապելով տպագրական և մշակութային գործունեության հետ։ Այսպիսի հրատարակությունը կարող է ծառայել որպես տեղեկատու և սկզբնաղբյուրային նշանակություն ունեցող նյութ հայ գրատպության պատմությամբ զբաղվող մասնագետների համար՝ հեշտացնելով անհրաժեշտ գրականության, հրատարակությունների և փաստագրական տեղեկությունների որոնումն ու ուսումնասիրությունը։ Այն կարող է հետաքրքրել մատենագետներին, գրադարանագետներին, գրքի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, պատմաբաններին, բանասերներին, հայագետներին, մշակութաբաններին և հայ հին գրատպության ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։ Աշխատության կարևորությունն առավել ընդգծվում է այն հանգամանքով, որ Ոսկան Երևանցու գործունեությունը ներկայացվում է ոչ միայն որպես անհատական կենսագրություն, այլև որպես հայ գրքի, տպագրության և մշակութային ինքնության զարգացման պատմության կարևոր բաղադրիչ՝ պահպանելով նրա թողած ժառանգության վերաբերյալ գիտական և մատենագիտական տեղեկությունները։

Հոգեբանություն

«Սիրելու արվեստը» գիրքը փիլիսոփայական, սոցիոլոգիական և հոգեբանական աշխատանք է, որտեղ Էրիխ Ֆրոմը ուսումնասիրում է սիրո էությունը՝ որպես ակտիվ գործողություն, որը պահանջում է ուսուցում, ջանք և գիտելիք։ Ֆրոմը պնդում է, որ սերը չի կարող լինել միայն մի զգացմունք կամ էմոցիա, այլ այն պետք է դիտվի որպես արվեստ՝ նման արվեստի, որը պահանջում է խորապես մտորել, զարգացնել մտավոր կարողությունները և բարոյական խոհեմություն։ Գիրքը բաժանվում է տարբեր սերերի տեսակների՝ սիրո ծնողից մինչև ռոմանտիկ սեր և սիրո ձևեր՝ ինչպես ընտանիքում, այնպես էլ սիրահարվածության մեջ։ Ֆրոմը բացատրում է, թե ինչպես հասարակությունը հաճախ սխալ կերպով վերաբերվում է սիրուն, և թե ինչու շատ մարդիկ չեն կարող իրական սեր հայտնաբերել։ Ֆրոմը նշում է, որ սիրելու համար պետք է զարգացնել ինքնագիտակցություն, համբերություն, անկեղծություն և պատասխանատվություն։ Նա նաև խոսում է այն խոչընդոտների մասին, որոնք շեղում են մարդկանց սերը՝ առօրյա անջատվածություն, անհանգստություն և մակերեսային շահեր։ Գիրքը ազդում է ոչ միայն սիրո վերլուծության վրա, այլև մարդու հոգեբանության, անձնական աճի և հասարակության մեջ համերաշխության դերի մասին։ «Սիրելու արվեստը» ոգեշնչում է ընթերցողներին մտածել, թե ինչպես կարող են ստեղծել ավելի առողջ և ազնիվ հարաբերություններ՝ սկսած իրենց ներսից։ Հրատարակիչ - АСТ Հրատ. տարեթիվ - 2020 ISBN - 978-5-17-084593-4

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատությունը նվիրված է կորպորատիվ արժեթղթերի էությանը, տեսակներին և դրանց կիրառման առանձնահատկություններին ժամանակակից ֆինանսական համակարգում։ Գրքում ներկայացվում է, թե ինչպես են ընկերությունները օգտագործում արժեթղթերը կապիտալ ներգրավելու, գործունեության ընդլայնման և ներդրումային նախագծերի ֆինանսավորման համար։ Հեղինակը մանրամասն անդրադառնում է բաժնետոմսերի, պարտատոմսերի և այլ կորպորատիվ ֆինանսական գործիքների ձևերին, դրանց իրավական կարգավիճակին, թողարկման գործընթացին և շուկայական շրջանառությանը։ Քննարկվում են նաև արժեթղթերի սեփականատիրական և պարտքային բնույթները, դրանց եկամտաբերության աղբյուրները և ռիսկերի մակարդակները՝ ցույց տալով ներդրողների համար հնարավոր առավելություններն ու վտանգները։ Գրքում բացատրվում է, թե ինչպես է ձևավորվում կորպորատիվ արժեթղթերի արժեքը շուկայում, ինչ դեր ունեն ֆինանսական միջնորդները և բորսայական համակարգերը, ինչպես նաև ինչ գործոններ են ազդում ընկերությունների ֆինանսական ռազմավարությունների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կորպորատիվ կառավարման, թափանցիկության և կարգավորող դաշտի ազդեցությանը արժեթղթերի արդյունավետության վրա։ Աշխատությունը համադրում է տեսական գիտելիքները և գործնական վերլուծությունները՝ օգտակար լինելով տնտեսագիտության ուսանողների, ֆինանսական մասնագետների, ներդրողների և բիզնեսի կառավարման ոլորտով հետաքրքրվողների համար։

Իրավաբանություն

Աշխատանքը նվիրված է III–XIII դարերի միջնադարյան Հայաստանում իրավական աղբյուրների ձևավորման, զարգացման և կիրառության ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով այն աղբյուրներին, որոնց միջոցով հնարավոր է վերականգնել ժամանակաշրջանի իրավական հարաբերությունների և իրավական մշակույթի պատկերը։ Հետազոտության առանցքում իրավական նորմերի ոչ միայն ձևական ամրագրումն է, այլև դրանց արտացոլումը պատմագրական, եկեղեցական, վիմագրական և այլ գրավոր ու նյութական աղբյուրներում։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննության առնվել սովորութային իրավունքը, աշխարհիկ իշխանությունների իրավական ակտերը, կանոնական կամ եկեղեցական իրավունքը, օտար իրավական համակարգերի ազդեցությունն ու դրանց առանձին դրույթների ընդունումը, ինչպես նաև ազգային իրավական ժողովածուները։ Միջնադարյան Հայաստանի իրավական համակարգում սովորույթը, աշխարհիկ օրենքը և կանոնական իրավունքը կարևոր իրավական ձևեր էին, իսկ ժամանակի ընթացքում նկատվում է չգրված սովորութային նորմերից դեպի գրավոր ամրագրված իրավական կարգավորումներ անցման գործընթաց։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև քրիստոնեության ընդունումից հետո եկեղեցական կանոնների դերի մեծացմանը և դրանց ազդեցությանը հասարակական հարաբերությունների կարգավորման վրա։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է օտար իրավական ավանդույթների՝ հատկապես հռոմեաբյուզանդական և այլ իրավական համակարգերի ներթափանցման ու տեղայնացման հարցը, քանի որ միջնադարյան հայկական իրավունքը զարգանում էր տարբեր քաղաքական և մշակութային ազդեցությունների պայմաններում։ Առանձին նշանակություն կարող է տրվել իրավական բնույթի պատմագրական երկերին, վիմագիր արձանագրություններին և այլ փաստական նյութերին, որոնք, նույնիսկ եթե անմիջականորեն օրենքներ չեն, հնարավորություն են տալիս բացահայտելու իրավական նորմերի գործնական կիրառությունը և հասարակական հարաբերությունների իրական պատկերը։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել նաև հայկական իրավական մտքի կարևորագույն գրավոր հուշարձանների ձևավորումն ու զարգացումը՝ սկսած վաղ միջնադարյան կանոնական ժողովածուներից մինչև XII–XIII դարերի դատաստանագրքերը։ Մասնավորապես, Մխիթար Գոշի «Դատաստանագիրքը» ներկայացնում է միջնադարյան հայկական իրավագիտության կարևորագույն ձեռքբերումներից մեկը, իսկ Կիլիկյան Հայաստանում XIII դարում իրավական համակարգի զարգացմանը նպաստեցին նաև Սմբատ Սպարապետի դատաստանագիրքը, բյուզանդական իրավական նյութերի թարգմանությունները և Անտիոքի ասիզները։ Աշխատանքի կարևորությունը պայմանավորված է նաև նրանով, որ իրավական աղբյուրների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն վերականգնելու իրավունքի առանձին ճյուղերի պատմությունը, այլև հասկանալու միջնադարյան հայկական հասարակության սոցիալական կառուցվածքը, սեփականության հարաբերությունները, ընտանեկան ու ժառանգական իրավունքը, քրեական և դատավարական կարգավորումները, եկեղեցու ու աշխարհիկ իշխանության փոխհարաբերությունները։ Ուսումնասիրությունը կարող է բացահայտել իրավական մշակույթի զարգացման վրա քաղաքական կայունության, պետականության, տնտեսական հարաբերությունների և կրոնական գործոնի ազդեցությունը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը կարևոր ներդրում է միջնադարյան Հայաստանի իրավական պատմության և աղբյուրագիտության ուսումնասիրության մեջ՝ հնարավորություն տալով տարբեր բնույթի աղբյուրների համադրմամբ ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել հայկական իրավունքի ձևավորման, շարունակականության և փոխակերպումների մասին։ Այն կարող է հետաքրքրել իրավաբաններին, պատմաբաններին, հայագետներին, իրավունքի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, աղբյուրագետներին և միջնադարյան Հայաստանի հասարակական-քաղաքական կյանքի ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ուսանողներին։

Գյուղատնտեսություն

Աշխատությունը նվիրված է ծիրանենու և դեղձենու կլոնային պատվաստակալների ագրոկենսաբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և գնահատմանը Արարատյան գոգահովտի հողակլիմայական պայմաններում։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են տարբեր պատվաստակալների աճի և զարգացման բնույթը, հողի ու կլիմայական պայմաններին հարմարվողականությունը, արմատային համակարգի ձևավորման առանձնահատկությունները և պատվաստված բույսերի հետ դրանց փոխազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պատվաստակալների կենսաբանական և արտադրական արժեքը պայմանավորող ցուցանիշներին՝ աճի ուժին, վեգետատիվ զարգացման ինտենսիվությանը, տնկարանային փուլում բույսերի որակին, պատվաստման հաջողությանը և հետագա զարգացման կայունությանը։ Աշխատանքում դիտարկվում է նաև կլոնային պատվաստակալների ազդեցությունը պտղատու ծառերի բերքատվության, պտղի որակի, ծառերի չափերի և խնամքի տեխնոլոգիական առանձնահատկությունների վրա։ Կարևորվում է այնպիսի պատվաստակալների ընտրությունը, որոնք առավել համապատասխան են Արարատյան գոգահովտի պայմաններին և կարող են ապահովել առողջ, կենսունակ ու բարձր արտադրողականությամբ պտղատու տնկարկների ձևավորում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու կլոնային պատվաստակալների կիրառման առավելություններն ու սահմանափակումները և հիմնավորելու դրանց նպատակահարմար օգտագործումը ժամանակակից ինտենսիվ պտղաբուծության մեջ։ Ստացված արդյունքները կարող են նպաստել պտղատու տնկարանների արտադրական արդյունավետության բարձրացմանը, տնկանյութի որակի բարելավմանը, նոր այգիների հիմնադրման տեխնոլոգիաների կատարելագործմանը և տարածաշրջանի հողակլիմայական պայմաններին համապատասխան սորտա-պատվաստակալային համակցությունների ընտրությանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել պտղաբույծներին, ագրոնոմներին, բուսաբույծներին, տնկարանային տնտեսությունների մասնագետներին, գյուղատնտեսական արտադրողներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։