Гипоталамическая регуляция пластических изменений поврежденного спинного мозга

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է երաժշտատեսական առարկաների կրթական ներուժի ուսումնասիրությանը և դրանց միջոցով ուսանողների ստեղծագործական կարողությունների զարգացման հնարավորությունների բացահայտմանը։ Ուսումնասիրության հիմքում այն մոտեցումն է, որ երաժշտության տեսական գիտելիքները ոչ միայն անհրաժեշտ են մասնագիտական պատրաստվածության համար, այլև կարող են կարևոր դեր ունենալ ուսանողների ստեղծագործական մտածողության, ինքնուրույնության, երևակայության և երաժշտական արտահայտչականության ձևավորման գործընթացում։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են երաժշտատեսական առարկաների ուսուցման առանձնահատկությունները, դրանց բովանդակությունը և ստեղծագործական գործունեության հետ փոխկապակցվածությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն մանկավարժական մեթոդներին և ուսուցման ձևերին, որոնք կարող են խթանել ուսանողների ակտիվ մասնակցությունը, ինքնուրույն երաժշտական մտքի ձևավորումը և տեսական գիտելիքների գործնական կիրառումը։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում երաժշտական ստեղծագործությունների վերլուծությանը, երաժշտական լեզվի տարրերի գիտակցված ընկալմանը, երաժշտական նյութի ինքնուրույն մեկնաբանմանը, ստեղծագործական առաջադրանքների կատարմանը և տեսական հասկացությունների կիրառմանը։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ուսանողին ոչ միայն յուրացնել երաժշտության տեսության օրենքներն ու սկզբունքները, այլև դրանք օգտագործել սեփական ստեղծագործական գաղափարների իրականացման համար։ Աշխատությունը կարևորում է նաև դասավանդողի դերը ստեղծագործական միջավայրի ձևավորման գործում՝ ընդգծելով անհատական մոտեցման, համագործակցային աշխատանքի, գործնական առաջադրանքների և ուսանողների նախաձեռնողականության խթանման նշանակությունը։ Ներկայացված մոտեցումները կարող են նպաստել երաժշտական մտածողության զարգացմանը, ստեղծագործական խնդիրների ինքնուրույն լուծման կարողության ձևավորմանը և ուսանողների մասնագիտական ինքնարտահայտմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել երաժշտության ուսուցիչներին, դասախոսներին, երաժշտական կրթության մասնագետներին, մանկավարժներին, հետազոտողներին և երաժշտական բուհերի ու ուսումնական հաստատությունների ուսանողներին։ Այն կարող է օգտակար լինել նաև երաժշտական կրթության մեթոդաբանության կատարելագործման և այնպիսի ուսումնական գործընթացի կազմակերպման համար, որտեղ տեսական գիտելիքը հանդես է գալիս ոչ թե որպես ինքնանպատակ նյութ, այլ որպես ստեղծագործական գործունեության զարգացման արդյունավետ գործիք։

Տնտեսագիտություն

Հեղինակ Արշակյան Ա.Հ.-ն գրքում ներկայացնում է մրցակցության էությունը որպես շուկայի ինքնակարգավորման հիմնական գործոն, որը ապահովում է ռեսուրսների արդյունավետ բաշխում, արտադրողականության աճ և նորարարության խթանում։ Աշխատության մեջ մանրամասն վերլուծվում են մրցակցության ձևերը՝ կատարյալ մրցակցություն, մոնոպոլիստական մրցակցություն, օլիգոպոլիա և մոնոպոլիա, ինչպես նաև դրանց տնտեսական հետևանքները գնագոյացման, արտադրության ծավալների և սպառողների բարեկեցության վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մրցակցային քաղաքականության և պետական կարգավորման դերին, որտեղ հեղինակը բացատրում է հակամենաշնորհային մեխանիզմների անհրաժեշտությունը շուկայի հավասարակշռության պահպանման և անբարեխիղճ մրցակցության կանխման համար։ Գրքում նաև քննարկվում են շուկայի կառուցվածքային փոփոխությունները գլոբալացման պայմաններում, միջազգային մրցակցության աճը և դրա ազդեցությունը ազգային տնտեսությունների վրա։ Աշխատությունը համադրում է տեսական մոտեցումները և կիրառական օրինակները՝ ցույց տալով, թե ինչպես է մրցակցությունը գործում իրական տնտեսական համակարգերում և ինչ դեր ունի տնտեսական աճի և սոցիալական բարեկեցության ապահովման գործում։ Այն հատկապես օգտակար է տնտեսագիտության, պետական կառավարման, բիզնեսի և իրավագիտության ոլորտների ուսանողների, ինչպես նաև տնտեսական քաղաքականության մշակման գործընթացում ներգրավված մասնագետների համար։

Պատմություն

Հայկական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն-ում 1956–1990 թվականներին մշակույթը զարգանում էր ուշ ստալինյան շրջանից հետո սկսված հարաբերական ազատականացման, ապա հետագա գաղափարական վերահսկողության պահպանման պայմաններում՝ ձևավորելով բարդ ու բազմաշերտ մշակութային պատկեր։ Այս շրջանում առանձնապես ակտիվ էր գրականությունը, կերպարվեստը, երաժշտությունը, թատրոնը և կինոն, որտեղ մի կողմից շարունակվում էին սոցիալիստական ռեալիզմի պահանջները, իսկ մյուս կողմից աստիճանաբար աճում էր ազգային թեմաների, պատմական հիշողության և ինքնության արտահայտման ձգտումը։ Գրականության մեջ զարգանում էին ինչպես դասական ավանդույթներին հարող ստեղծագործություններ, այնպես էլ նոր սերնդի հեղինակների փորձերը՝ ավելի խորքային հոգեբանական և ազգային հարցադրումներ ներկայացնելու համար։ Կերպարվեստում և երաժշտությունում նկատվում էր ավանդական հայկական մոտիվների համադրություն ժամանակակից ձևերի հետ, իսկ թատրոնն ու կինոն դարձան հասարակական մտածողության վրա ազդեցություն ունեցող կարևոր հարթակներ։ 1960–80-ականներին կրթության և մշակութային հաստատությունների ընդլայնումը, թանգարանների և հրատարակչությունների ակտիվությունը նպաստեցին մշակութային կյանքի աշխուժացմանը, սակայն այդ ամենը շարունակվում էր խիստ գաղափարական վերահսկողության պայմաններում, ինչը սահմանափակում էր լիարժեք ստեղծագործական ազատությունը։ 1980-ականների վերջում՝ վերակառուցման շրջանում, սկսվեց ավելի բաց քննարկումների և ազգային թեմաների ակտիվ վերաիմաստավորման փուլ, որը նախապատրաստեց անկախության շրջանի մշակութային անցումները։

Այլ առարկաներ

Այս մեթոդական հրատարակությունը նվիրված է գրադարաններում գործնական խաղերի կազմակերպման և կիրառման մեթոդներին՝ որպես ընթերցողների հետ աշխատանքի, կրթական գործունեության և տեղեկատվական մշակույթի զարգացման արդյունավետ միջոց։ Աշխատությունում ներկայացվում են գրադարանային միջավայրում կիրառվող խաղային տեխնոլոգիաների տեսակները, դրանց նպատակներն ու կազմակերպման սկզբունքները, ինչպես նաև տարբեր տարիքային խմբերի համար նախատեսված խաղերի մշակման և անցկացման մեթոդական մոտեցումները։ Հեղինակը դիտարկում է գործնական խաղերի դերը ընթերցողների ակտիվացման, ստեղծագործական մտածողության խթանման, թիմային աշխատանքի ձևավորման և գրադարանային ծառայությունների արդյունավետության բարձրացման գործում։ Հրատարակությունը ներառում է գործնական խորհուրդներ, սցենարների և առաջադրանքների մշակման առաջարկություններ, որոնք կարող են օգնել գրադարանավարներին կազմակերպել հետաքրքիր և ուսուցողական միջոցառումներ։ Այն նախատեսված է գրադարանների աշխատակիցների, մշակութային ոլորտի մասնագետների, մանկավարժների և գրադարանագիտությամբ հետաքրքրվող ուսանողների համար։

Lեզվաբանություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է հայ և բասկյան լեզուների հնարավոր փոխառնչությունների, լեզվական ընդհանրությունների և դրանց ուսումնասիրության պատմության վերլուծությանը։ Աշխատության մեջ քննարկվում են համեմատական լեզվաբանության շրջանակներում առաջադրված տեսակետները, որոնք վերաբերում են երկու լեզուների հնչյունական, բառապաշարային, քերականական և կառուցվածքային առանձնահատկությունների համեմատությանը։ Հեղինակը ներկայացնում է տարբեր գիտական մոտեցումներ, ուսումնասիրում է լեզվական զուգահեռների հիմնավորվածությունը և անդրադառնում այն մեթոդներին, որոնց միջոցով հետազոտվում են հեռավոր լեզվական կապերի հնարավորությունները։ Աշխատությունը դիտարկում է նաև լեզուների պատմական զարգացման, ծագումնաբանական դասակարգման և լեզվամշակութային փոխազդեցությունների խնդիրները՝ ներկայացնելով տվյալ թեմայի շուրջ ձևավորված գիտական բանավեճերը։ Գիրքը արժեքավոր է հայագիտության, բասկագիտության, համեմատական լեզվաբանության և պատմական լեզվաբանության ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների, ուսանողների և լեզուների պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Lեզվաբանություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Սոմերհոլդ Մոեմի ստեղծագործություններում գնահատողական բայ-հիշատակի կիրառման լեզվական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Նյութում վերլուծվում են գնահատողական առականների կոմբինատորային հնարավորությունները՝ տարբեր համատեքստերում, դրանց դերակատարությունը կերպարների բնութագրում, սյուժետային զարգացումներում և հեղինակի ոճի ձևավորման գործընթացում։ Աշխատությունը ընդգրկում է թե թեորետիկ հիմունքներ՝ կապված արժեքի, ինտենսիվության և սուբյեկտիվության արտահայտման հետ, և կիրառական վերլուծություն՝ խոսքի համատեքստում գնահատողական առականների տեղակայման օրինակներով։ Նյութը թույլ է տալիս հասկանալ, թե ինչպես Մոեմը օգտագործում է լեզվական միջոցները ընթերցողի գնահատականային ընկալությունը ձևավորելու համար, ինչպես նաև լույս է սփռում անգլիական գրականության լեզվական յուրահատկությունների և ձևավորման մեխանիզմների վրա։