Деепричастно-причастный оборот в современном армянском языке

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը նվիրված է OCR և HTR տեխնոլոգիաների կիրառմանը հայկական մշակութային և գրավոր ժառանգության պահպանման, թվայնացման և հետագա ուսումնասիրության գործընթացներում։ Գրքում ներկայացվում են նիշերի օպտիկական ճանաչման և ձեռագիր տեքստերի ավտոմատ վերծանման տեխնոլոգիաների տեսական ու գործնական հիմքերը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով հայերեն տպագիր և ձեռագիր նյութերի առանձնահատկություններին։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են հին գրքերի, ձեռագրերի, արխիվային փաստաթղթերի, պարբերականների և այլ արժեքավոր աղբյուրների թվայնացման խնդիրները, որոնց լուծումը կարևոր նշանակություն ունի մշակութային ժառանգության երկարաժամկետ պահպանման և հասանելիության ապահովման համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայերեն գրային համակարգի, ուղղագրական տարբերակների, պատմական տառաձևերի, ձեռագրական ոճերի և փաստաթղթերի ֆիզիկական վիճակի հետ կապված տեխնիկական դժվարություններին։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են պատկերների նախնական մշակման, տեքստի հատվածավորման, նիշերի ճանաչման, ձեռագրի վերծանման, սխալների հայտնաբերման և արդյունքների հետագա ճշգրտման մեթոդները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում մեքենայական ուսուցման և արհեստական բանականության մեթոդներին, որոնք հնարավորություն են տալիս ստեղծել հայերեն նյութերի ճանաչման և վերծանման ավելի արդյունավետ մոդելներ։ Գիրքը քննարկում է նաև թվայնացված նյութերի որոնելիության և կառուցակարգման խնդիրը, քանի որ OCR և HTR տեխնոլոգիաների միջոցով ստացված մեքենայաընթեռնելի տեքստը կարող է զգալիորեն ընդլայնել պատմական և մշակութային աղբյուրների գիտական օգտագործման հնարավորությունները։ Աշխատությունը ցույց է տալիս, որ տեխնոլոգիական գործիքների կիրառումը կարող է նպաստել ոչ միայն արժեքավոր նյութերի ֆիզիկական պահպանմանը, այլև դրանց գիտական շրջանառությանը, առցանց հասանելիությանը, լեզվաբանական և պատմագիտական վերլուծությանը։ Առանձին կարևորություն ունի նաև թվային պահոցների, էլեկտրոնային գրադարանների և մշակութային ժառանգության տվյալների շտեմարանների զարգացման հնարավորությունը, որտեղ ճանաչված և կառուցակարգված տեքստերը կարող են ծառայել որպես հետազոտական նոր ռեսուրս։ Ուսումնասիրությունը կարող է արժեքավոր լինել հայկական գրավոր ժառանգության թվայնացման ազգային և միջազգային ծրագրերի, ինչպես նաև թվային հայագիտության զարգացման տեսանկյունից։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել թվային հումանիտար գիտությունների մասնագետներին, ծրագրավորողներին, տվյալների գիտնականներին, գրադարանագետներին, արխիվագետներին, հայագետներին, լեզվաբաններին, պատմաբաններին, ձեռագրագետներին, մշակութային ժառանգության պահպանության մասնագետներին, հետազոտողներին և ուսանողներին։

Տնտեսագիտություն

Գիրքը նվիրված է Հյուսիսային Հայաստանի պղնձի հանքաքարի արդյունահանման և պղնձաձուլական արտադրության զարգացման տնտեսագիտական հիմնահարցերի համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Աշխատությունում վերլուծվում են հանքարդյունաբերության զարգացման տնտեսական նախադրյալները, հումքային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման հնարավորությունները, արտադրական հզորությունների ձևավորումն ու ընդլայնումը, ինչպես նաև արդյունահանման և վերամշակման կազմակերպման տնտեսական մեխանիզմները։ Հեղինակը քննարկում է արտադրության ծախսերի նվազեցման, ներդրումների արդյունավետության բարձրացման, տեխնոլոգիական արդիականացման, արտադրողականության աճի և ոլորտի մրցունակության ապահովման հիմնախնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հանքավայրերի շահագործման տնտեսական գնահատմանը, պղնձաձուլական ձեռնարկությունների զարգացման հեռանկարներին, տարածաշրջանային արդյունաբերական քաղաքականությանը և ոլորտի ազդեցությանը երկրի տնտեսական զարգացման վրա։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, լեռնահանքային արդյունաբերության մասնագետների, արտադրության կազմակերպմամբ զբաղվող ղեկավարների, հետազոտողների, ուսանողների և բնական պաշարների արդյունավետ կառավարման ու արդյունաբերական զարգացման խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Lեզվաբանություն

Գիտական աշխատանքը նվիրված է արդի արևելահայերենում նորաբանությունների առաջացման, տարածման և զարգացման գործընթացների ուսումնասիրությանը՝ 20-րդ դարի 90-ական թվականներից սկսած։ Այս ժամանակաշրջանը հայոց լեզվի համար առանձնահատուկ կարևորություն ունի, քանի որ Հայաստանի անկախացումից հետո հասարակական, քաղաքական, տնտեսական, գիտատեխնիկական և մշակութային կյանքի արագ փոփոխությունները զգալիորեն ընդլայնեցին նոր բառերի և արտահայտությունների առաջացման անհրաժեշտությունը։ Աշխատանքի հիմնական նպատակն է բացահայտել ժամանակակից արևելահայերենի նորաբանությունների իմաստային և կառուցվածքային առանձնահատկությունները, ինչպես նաև պարզել այն լեզվական և արտալեզվական գործոնները, որոնք պայմանավորում են դրանց ձևավորումն ու գործածությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակում նորաբանությունները կարող են դիտարկվել ոչ միայն որպես նոր ստեղծված բառեր, այլև որպես նախկինում գոյություն ունեցող բառերի նոր իմաստներ, նոր բառակապակցություններ և լեզվական միավորներ, որոնք ժամանակակից խոսքում ձեռք են բերել նոր գործառույթ կամ տարածում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նորաբանությունների իմաստային դասակարգմանը։ Դրանք կարող են արտահայտել նոր առարկաներ, երևույթներ, մասնագիտություններ, տեխնոլոգիաներ, հասարակական հարաբերություններ և մշակութային իրողություններ, ինչպես նաև արդեն հայտնի հասկացությունների նոր իմաստային նրբերանգներ։ Այս գործընթացում առանձնահատուկ դեր են ունեցել տեղեկատվական տեխնոլոգիաների, համացանցի, զանգվածային լրատվության միջոցների, բիզնեսի, քաղաքականության և հասարակական կյանքի զարգացումները։ Կառուցվածքային տեսանկյունից աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նոր բառերի կազմության հիմնական եղանակներին՝ ածանցմանը, բարդությանը, հապավմանը, բառաբարդմանը, փոխառությանը, պատճենմանը և այլ բառակազմական գործընթացներին։ Կարևոր է նաև օտարալեզու բառերի և միջազգային տերմինաբանության ազդեցության ուսումնասիրությունը, քանի որ հատկապես տեխնոլոգիական և մասնագիտական ոլորտներում բազմաթիվ նոր հասկացություններ հայերեն են ներթափանցել այլ լեզուներից կամ դրանց հիման վրա ստեղծվել են հայերեն համարժեքներ։ Նորաբանությունների ուսումնասիրության ժամանակ էական նշանակություն ունի նաև լեզվի ներքին հնարավորությունների և արտաքին ազդեցությունների փոխհարաբերությունը։ Մի դեպքում նոր հասկացությունը կարող է արտահայտվել հայերենի բառակազմական միջոցներով, իսկ մեկ այլ դեպքում՝ փոխառվել պատրաստի ձևով և աստիճանաբար հարմարվել հայերենի հնչյունական, ձևաբանական կամ իմաստային համակարգին։ Աշխատությունը կարող է ուսումնասիրել նաև նորաբանությունների կենսունակությունը․ դրանց մի մասը արագորեն տարածվում և դառնում է ընդհանուր գործածական, մյուսները մնում են սահմանափակված որոշակի մասնագիտական կամ սոցիալական խմբերում, իսկ որոշ նորաստեղծ բառեր ժամանակի ընթացքում դուրս են մղվում գործածությունից։ Այս գործընթացը ցույց է տալիս, որ լեզվի բառապաշարը մշտապես շարժուն համակարգ է, որն արձագանքում է հասարակության փոփոխություններին։ Հետազոտության կարևոր կողմերից է նաև նորաբանությունների գործածության ուսումնասիրությունը մամուլում, լրատվական կայքերում, սոցիալական հաղորդակցության հարթակներում, գեղարվեստական գրականության մեջ և առօրյա խոսքում։ Այդպիսի նյութը հնարավորություն է տալիս հասկանալու ոչ միայն նոր բառերի կառուցվածքը, այլև դրանց իրական տարածվածությունն ու գործառական առանձնահատկությունները։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ժամանակակից արևելահայերենի բառապաշարը դիտարկում է որպես արագ զարգացող համակարգ, որտեղ նորաբանությունների առաջացումը արտացոլում է Հայաստանի հասարակական և մշակութային կյանքի փոփոխությունները։ Թեման կարևոր է ինչպես հայերենի բառագիտության և բառակազմության տեսական ուսումնասիրության, այնպես էլ լեզվի զարգացման արդի միտումների բացահայտման համար, քանի որ նորաբանությունների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու արևելահայերենի ճկունությունը, նոր հասկացություններ արտահայտելու ներուժը և ժամանակակից հաղորդակցական պահանջներին հարմարվելու կարողությունը։

Պատմություն

Այս գիրքը ներկայացնում է Հին Հունաստանի պատմական զարգացումը՝ սկսած մինոսյան և միկենյան քաղաքակրթություններից մինչև դասական և հելլենիստական շրջաններ։ Այն անդրադառնում է պոլիսային համակարգի ձևավորմանը՝ Աթենքի և Սպարտայի առանձնահատուկ քաղաքական ու սոցիալական կառուցվածքներով, ինչպես նաև քաղաք-պետությունների միջև մրցակցությանը և համագործակցությանը։ Գրքում մանրամասն քննարկվում են պարսկական պատերազմները, Պելոպոնեսյան պատերազմը, ինչպես նաև Հունաստանի մշակութային և գիտական ծաղկման շրջանը՝ փիլիսոփայության, թատրոնի, արվեստի և գիտության զարգացման համատեքստում։ Հեղինակը վերլուծում է նաև Ալեքսանդր Մակեդոնացու նվաճումների հետևանքները և հելլենիստական աշխարհի ձևավորումը՝ որպես հունական մշակույթի տարածման նոր փուլ։ Նյութը հիմնված է պատմական աղբյուրների և հնագիտական տվյալների վրա՝ ներկայացնելով Հին Հունաստանը որպես եվրոպական քաղաքակրթության հիմքերից մեկը։

Գրականություն

Վեպը պատմում է բանտարկյալի մասին, որը ենթարկվում է դաժան մեկուսացման և տանջանքների՝ հատկապես «զսպաշապիկի» միջոցով, սակայն իր գիտակցության մեջ կարողանում է տեղափոխվել տարբեր անցյալ կյանքեր և փորձառություններ։ Այս կառուցվածքը ստեղծում է յուրահատուկ երկշերտ իրականություն՝ ֆիզիկական տառապանքի և ներքին մտավոր ազատության միջև։ Ստեղծագործության հիմնական գաղափարներից մեկը մարդու հոգու անսահման հնարավորություններն են՝ նույնիսկ ամենածանր պայմաններում։ Գլխավոր հերոսը արտաքին աշխարհի սահմանափակումների մեջ գտնում է ներքին ազատության ճանապարհ՝ մտքի, հիշողության և երևակայության միջոցով։ Այդ պատճառով գործը հաճախ մեկնաբանվում է նաև որպես գոյության, ինքնագիտակցության և հոգու ազատության մասին փիլիսոփայական խորհրդածություն։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է քաղաքակրթության զարգացման հակասական կողմերի քննադատական վերլուծությանը՝ ընդգծելով այն սոցիալական, բարոյական և մշակութային երևույթները, որոնք հեղինակային մեկնաբանության մեջ դիտարկվում են որպես քաղաքակրթական առաջընթացի «մութ կողմեր»։ Հեղինակը քննարկում է հասարակական զարգացման ընթացքում ի հայտ եկող արժեքային ճգնաժամերը, անհավասարության խորացումը, բռնության և օտարման ձևերը, ինչպես նաև տեխնոլոգիական առաջընթացի և մարդկային հումանիտար արժեքների միջև առաջացող հակասությունները։ Գրքում քաղաքակրթության պատմությունը ներկայացվում է որպես բարդ և բազմաշերտ գործընթաց, որտեղ նյութական առաջընթացը միշտ չէ, որ համընկնում է բարոյական կամ սոցիալական առաջընթացի հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ժամանակակից հասարակության խնդիրներին՝ զանգվածային մշակույթ, սպառողականություն, սոցիալական մեկուսացում և արժեքային համակարգերի փոփոխություն։ Հեղինակը կիրառում է քննադատական-փիլիսոփայական մոտեցում՝ փորձելով բացահայտել այն գործոնները, որոնք հանգեցնում են քաղաքակրթության ներքին հակասությունների սրմանը։