Исследование индивидуально-типологических особенностей поведения животных в условиях “свободного выбора новизны”

Այլ առարկաներ

Կարտոֆիլի սորտերի և սորտատիպերի համեմատական ուսումնասիրումը Իրանի Գոլեստան նահանգի լեռնային և հարթավայրային պայմաններում ուղղված է տարբեր ագրոէկոլոգիական գոտիներում բույսերի հարմարվողականության, բերքատվության և որակական ցուցանիշների գնահատմանը՝ հաշվի առնելով կլիմայական, հողային և միկրոկլիմայական առանձնահատկությունները։ Գոլեստան նահանգը բնութագրվում է զգալի բարձրաչափական տարբերություններով, որտեղ լեռնային շրջաններում գերակշռում են ավելի զով կլիմա, բարձր խոնավություն և կարճ վեգետացիոն շրջան, իսկ հարթավայրերում՝ ավելի տաք և չոր պայմաններ՝ երկար աճման սեզոնով, ինչը ստեղծում է տարբեր պահանջներ կարտոֆիլի սորտերի նկատմամբ։ Համեմատական ուսումնասիրության հիմնական նպատակներից է տարբեր սորտերի ադապտացիոն կարողության, բերքատվության կայունության և հիվանդությունների նկատմամբ դիմադրողականության գնահատումը՝ հատկապես ուշացած մաշկային հիվանդության (phytophthora infestans) և այլ սնկային վարակների նկատմամբ։ Լեռնային պայմաններում հաճախ առավել արդյունավետ են համարվում վաղահաս և ցրտադիմացկուն սորտերը, որոնք կարողանում են կարճ վեգետացիոն շրջանում ձևավորել բավարար բերք, մինչդեռ հարթավայրային գոտիներում ավելի բարձր արդյունքներ կարող են տալ միջին և ուշահաս սորտերը՝ պայմանով, որ ապահովված է բավարար ոռոգում և սննդային ռեժիմ։ Սորտատիպերի համեմատական վերլուծությունը ներառում է նաև կարտոֆիլի պալարների չափը, օսլայի պարունակությունը, պահեստավորման ունակությունը և շուկայական որակական հատկանիշները, որոնք կարևոր են տնտեսական արդյունավետության տեսանկյունից։ Հետազոտություններում կիրառվում են դաշտային փորձարարական դիզայններ, կրկնություններով փորձարկումներ և վիճակագրական վերլուծության մեթոդներ՝ արդյունքների հավաստիությունն ապահովելու համար։ Ընդհանուր առմամբ, նման համեմատական ուսումնասիրությունները հնարավորություն են տալիս ընտրել տարածաշրջանային պայմաններին առավել հարմար կարտոֆիլի սորտեր՝ բարձրացնելով արտադրողականությունը և ապահովելով ագրարային արտադրության կայուն զարգացում Գոլեստան նահանգի տարբեր ագրոէկոլոգիական գոտիներում։

Մշակույթ

Աշխատությունը նվիրված է Քաջարյան ժամանակաշրջանի Իրանում թեյարանային մշակույթի միջավայրում ձևավորված պատմողական որմնանկարչության գեղարվեստական, թեմատիկ և հասարակական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում այս երևույթը դիտարկվում է որպես իրանական ժողովրդական կերպարվեստի կարևոր ուղղություն, որտեղ պատկերային պատմությունը միավորվում է բանավոր ավանդույթի, գրականության, պատմական հիշողության, կրոնական պատկերացումների և հասարակական առօրյայի հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում թեյարաններին որպես հանրային հաղորդակցության և մշակութային փոխանակման վայրերի, որտեղ պատմություններ պատմելը, էպիկական ու պատմական անցքերը ներկայացնելը և դրանց պատկերային վերարտադրությունը կարող էին ձևավորել միասնական մշակութային միջավայր։ Քննվում են որմնանկարների սյուժետային կառուցվածքը, կերպարների դասավորությունը, գործողությունների հաջորդական ներկայացումը, տարածության և ժամանակի պատկերային կազմակերպումը, ինչպես նաև գունային, հորինվածքային և խորհրդանշական լուծումները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում իրանական էպիկական ավանդույթից, պատմական հիշողությունից, կրոնական պատմություններից և ժողովրդական պատումներից ներշնչված թեմաների ուսումնասիրությանը։ Պատմողական սկզբունքը դիտարկվում է որպես այս արվեստի առանցքային առանձնահատկություն, քանի որ մեկ պատկերային հարթության մեջ կարող էին ներկայացվել իրադարձությունների տարբեր դրվագներ՝ հանդիսատեսին հնարավորություն տալով ճանաչել և վերականգնել ծանոթ պատմության ընթացքը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է կերպարվեստի և բանավոր պատմողական մշակույթի փոխհարաբերության բացահայտումը՝ ուսումնասիրելով պատմասացների գործունեության և տեսողական պատկերների միջև հնարավոր կապերը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ժողովրդական և պալատական արվեստների փոխազդեցությանը, քանի որ Քաջարյան շրջանի գեղարվեստական մշակույթում տարբեր սոցիալական միջավայրերի պատկերային ավանդույթները կարող էին փոխադարձ ազդեցություն ունենալ։ Քննվում են նաև հերոսական կերպարների, մարտական տեսարանների, կրոնական անձանց, իշխանավորների և առօրյա կյանքի դրվագների պատկերավորման առանձնահատկությունները՝ բացահայտելով դրանց գաղափարական և խորհրդանշական նշանակությունը։ Որմնանկարները կարող են ուսումնասիրվել նաև որպես հասարակական հիշողության տեսողական արտահայտություններ, որոնց միջոցով փոխանցվել են պատմական պատկերացումներ, արժեքային համակարգեր և հավաքական ինքնության տարրեր։ Կարևորվում է այս ստեղծագործությունների համադրումը ժամանակաշրջանի մանրանկարչության, գրքային պատկերազարդման, պալատական նկարչության և ժողովրդական արվեստի այլ ձևերի հետ։ Նման ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել Քաջարյան Իրանի գեղարվեստական կյանքի բազմազանության, հանրային տարածքներում արվեստի գործառույթի և պատմողական կերպարվեստի զարգացման մասին՝ միաժամանակ ընդգծելով թեյարանային որմնանկարչության նշանակությունը իրանական մշակութային ժառանգության համատեքստում։

Այլ առարկաներ

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է օտար լեզուներով լույս տեսած նոր գրքերի համակարգված մատենագիտական համառոտ ցուցակը, որի նպատակն է ընթերցողներին, հետազոտողներին և լեզուների ուսանողներին ապահովել արդի միջազգային գրականության մասին տեղեկությամբ և հեշտացնել կողմնորոշումը տարբեր լեզուներով հրատարակված նոր նյութերի մեջ։ Ցանկում ընդգրկվում են գիտական, գեղարվեստական, հասարակական-քաղաքական, տեխնիկական և մշակութային բնույթի գրքեր՝ անգլերեն, ռուսերեն, ֆրանսերեն, գերմաներեն և այլ լեզուներով, որոնք արտացոլում են համաշխարհային հրատարակչական գործընթացների հիմնական ուղղությունները և գիտական ու մշակութային փոխանակումների զարգացումը։ Այս տեղեկատվական ռեսուրսը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների հիման վրա և ծառայում է որպես կարևոր գործիք միջազգային տեղեկատվության հասանելիության համար՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրել տարբեր երկրների գիտական և մշակութային արտադրանքը, համեմատել մոտեցումները և օգտագործել դրանք ուսումնական, հետազոտական և մասնագիտական նպատակներով։ Այն նաև նպաստում է լեզվական և միջմշակութային գիտելիքների ընդլայնմանը՝ ապահովելով օտար լեզուներով գրականության ավելի լայն հասանելիություն և խթանելով միջազգային գիտական հաղորդակցությունը։

Պատմություն

Հայոց գյուղական մշակույթի հիմնական համալիրները-ը ուսումնասիրում է հայ գյուղական մշակույթի ձևավորման և զարգացման հիմնական բաղադրիչները՝ ներկայացնելով ավանդական գյուղական կյանքի կառուցվածքը, նյութական ու հոգևոր մշակույթի փոխկապակցվածությունը և դրանց դերը ազգային ինքնության պահպանման գործում, որտեղ առանձնապես դիտարկվում են գյուղական բնակավայրերի կազմակերպման ձևերը, կենցաղային ավանդույթները, ժողովրդական տնտեսության հիմքերը՝ հողագործություն, անասնապահություն և արհեստներ, ինչպես նաև համայնքային հարաբերությունների համակարգը, որը ձևավորվել է գյուղական ինքնակառավարման և սովորութային իրավունքի վրա, աշխատությունում ընդգծվում է նաև հայ գյուղի հոգևոր մշակույթը՝ տոնածիսական համակարգը, ժողովրդական հավատալիքները, երգն ու բանահյուսությունը, որոնք արտացոլում են ժողովրդի պատմական փորձը և աշխարհընկալումը, միաժամանակ ներկայացվում է նաև այն, թե ինչպես են սոցիալ-տնտեսական փոփոխությունները, քաղաքայնացումը և արդիականացման գործընթացները ազդել գյուղական մշակույթի վրա՝ բերելով ինչպես ավանդույթների փոփոխության, այնպես էլ դրանց որոշ տարրերի պահպանման և վերաիմաստավորման, աշխատությունը նպատակ ունի ցույց տալ գյուղական մշակույթի ամբողջական համակարգը որպես կենսակերպ, որը ձևավորել է հայ հասարակության հիմքերը դարերի ընթացքում։

Գրականություն

Գիրքը ներկայացնում է Ռաֆայել Պատկանյանի հայրենասիրական և գաղափարական բանաստեղծությունների ժողովածուն, որտեղ կենտրոնական թեման Հայաստանի ազատության, ազգային ինքնության պահպանման և ժողովրդի զարթոնքի գաղափարն է։ Ստեղծագործություններում հեղինակը հանդես է գալիս որպես ազգային պայքարի և ազատագրական մտքի ջատագով՝ արտահայտելով խոր ցավ հայրենիքի վիճակի նկատմամբ և միաժամանակ հավատ ապագա վերածննդի հանդեպ։ Բանաստեղծություններում զգալի է հուզական լարվածությունը և կոչային բնույթը, որտեղ հաճախ հանդիպում են պայքարի, ինքնազոհության և ազգային միասնության գաղափարներ։ Լեզուն պարզ է, բայց ուժեղ ազդեցությամբ՝ ուղղված ընթերցողի զգացմունքներին և հայրենասիրական գիտակցությանը։ Raffi Patkanian-ի ստեղծագործությունները կարևոր դեր ունեն 19-րդ դարի հայ ազգային-ազատագրական մտքի ձևավորման մեջ՝ դառնալով գաղափարական և մշակութային ոգեշնչման աղբյուր հետագա սերունդների համար։

Մշակույթ

Հայկական վաղմիջնադարյան քանդակը (4–7-րդ դարեր)-ը արվեստաբանական և հնագիտական բնույթի ուսումնասիրություն է, որը ներկայացնում է Հայաստանում վաղ միջնադարում՝ 4–7-րդ դարերում ձևավորված քանդակագործական արվեստի առանձնահատկությունները, դրա գեղարվեստական լեզուն, գաղափարական բովանդակությունը և պատմական զարգացման ընթացքը, աշխատությունում վերլուծվում են եկեղեցական և աշխարհիկ քանդակների հիմնական տեսակները, ճարտարապետական հարդարանքի տարրերը, խաչքարերի նախնական ձևերը և քարե ռելիեֆների պատկերագրական համակարգը, ինչպես նաև դրանց կապը քրիստոնեության տարածման և նոր գաղափարական աշխարհընկալման ձևավորման հետ, հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, թե ինչպես է վաղ քրիստոնեական արվեստը համադրել նախաքրիստոնեական պատկերային ավանդույթները նոր կրոնական խորհրդանշանների հետ՝ ստեղծելով ինքնատիպ հայկական քանդակագործական դպրոց, միաժամանակ քննարկվում են տարածաշրջանային տարբերությունները և արտաքին ազդեցությունները՝ բյուզանդական և արևելյան արվեստի հետ փոխազդեցության համատեքստում, աշխատությունը ցույց է տալիս, որ վաղ միջնադարյան քանդակը եղել է ոչ միայն գեղարվեստական արտահայտության ձև, այլ նաև գաղափարական հաղորդակցության միջոց, որն արտացոլել է ժամանակի կրոնական, քաղաքական և մշակութային փոփոխությունները։