Организационно-правовые основы деятельности органов управления культурой Армении (1920-2000 гг.)

Աշխարհագրություն

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության բնակչության ժամանակակից միգրացիոն գործընթացների աշխարհագրական վերլուծությանը։ Այն ուսումնասիրում է բնակչության տեղաշարժերի հիմնական ուղղությունները, պատճառները, տարածքային առանձնահատկությունները և դրանց ազդեցությունը երկրի ժողովրդագրական ու սոցիալ-տնտեսական իրավիճակի վրա։ Հետազոտության շրջանակում ներկայացվում են ներքին և արտաքին միգրացիայի դրսևորումները, բնակչության շարժունակության վրա ազդող գործոնները, միգրացիոն հոսքերի ձևավորման առանձնահատկությունները և դրանց տարածքային տարբերությունները։ Աշխատանքում վերլուծվում են միգրացիոն գործընթացների հետևանքները՝ կապված բնակչության թվաքանակի փոփոխության, աշխատուժի տեղաշարժի, քաղաքային և գյուղական տարածքների զարգացման, ինչպես նաև տարածաշրջանային անհավասարակշռությունների հետ։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմել Հայաստանի ժամանակակից միգրացիոն իրավիճակի, դրա աշխարհագրական օրինաչափությունների և զարգացման հնարավոր միտումների վերաբերյալ։ Այն կարող է օգտակար լինել աշխարհագրագետների, ժողովրդագիրների, սոցիոլոգների, պետական կառավարման ոլորտի մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է կայուն տնտեսական աճի ձևավորման և ապահովման վրա ազդող հիմնական գործոնների տնտեսամաթեմատիկական վերլուծությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։ Հետազոտության առանցքում տնտեսական աճի երկարաժամկետ կայունության գնահատումն է, դրա վրա ազդող ներքին և արտաքին գործոնների բացահայտումը և դրանց ազդեցության քանակական գնահատման համար համապատասխան մաթեմատիկական ու տնտեսաչափական մեթոդների կիրառումը։ Աշխատությունը կայուն տնտեսական աճը դիտարկում է ոչ միայն որպես ՀՆԱ-ի բարձր տեմպերի ապահովում, այլև որպես երկարաժամկետ գործընթաց, որը պետք է բնութագրվի համեմատաբար ցածր տատանողականությամբ, արտադրողականության աճով և տնտեսական ցնցումների նկատմամբ դիմադրողականությամբ։ Ուսումնասիրվում են կապիտալի կուտակման, աշխատուժի, մարդկային կապիտալի, ներդրումների, տեխնոլոգիական առաջընթացի, արտադրողականության, արտաքին առևտրի, ֆինանսական համակարգի և մակրոտնտեսական քաղաքականության ազդեցությունները տնտեսական աճի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե տնտեսական աճի որ գործոններն են ապահովում երկարաժամկետ և ինքնաբավ զարգացում, իսկ որոնք կարող են ունենալ ժամանակավոր կամ արտաքին պայմաններից կախված ազդեցություն։ ՀՀ տնտեսության փոքր և բաց լինելու հանգամանքը կարևոր տեղ է զբաղեցնում վերլուծության մեջ, քանի որ նման տնտեսություններում արտաքին պահանջարկը, ներդրումային հոսքերը, դրամական փոխանցումները և միջազգային տնտեսական միջավայրի փոփոխությունները կարող են էապես ազդել աճի դինամիկայի վրա։ Հետազոտության տնտեսամաթեմատիկական բնույթը ենթադրում է տնտեսական ցուցանիշների միջև կապերի մոդելավորում, գործոնների ազդեցության քանակական գնահատում, ժամանակային շարքերի և վիճակագրական տվյալների վերլուծություն, ինչպես նաև հնարավոր զարգացման սցենարների կառուցում։ Այսպիսի մոտեցումները հնարավորություն են տալիս ոչ միայն նկարագրել տնտեսական աճի առկա միտումները, այլև բացահայտել դրանց պատճառահետևանքային կապերը և գնահատել տարբեր տնտեսական քաղաքականությունների հնարավոր արդյունքները։ Կարևոր ուղղություն է նաև տնտեսական աճի կառուցվածքային ուսումնասիրությունը՝ տարբեր ոլորտների ներդրման գնահատմամբ։ ՀՀ-ի վերաբերյալ հետազոտությունները ցույց են տալիս, որ վերջին տարիների աճի զգալի մասը կապված է եղել արտաքին ազդեցությունների նկատմամբ զգայուն ոլորտների հետ, ինչն ընդգծում է աճի ներքին և երկարաժամկետ հիմքերի ամրապնդման անհրաժեշտությունը։ Աշխատության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել նաև ընդհանուր գործոնային արտադրողականության, ֆիզիկական և մարդկային կապիտալի դերը մեկ շնչի հաշվով արտադրանքի երկարաժամկետ աճի ապահովման գործում։ Նման վերլուծությունները կարևոր են Հայաստանի ապագա տնտեսական ներուժի գնահատման համար, հատկապես ժողովրդագրական փոփոխությունների, աշխատուժի առաջարկի և արտադրողականության զարգացման տեսանկյունից։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հիմք ծառայել տնտեսական քաղաքականության կատարելագործման, ներդրումային առաջնահերթությունների սահմանման, արտադրողականության բարձրացման, մարդկային կապիտալի զարգացման և արտաքին ցնցումների նկատմամբ տնտեսության դիմադրողականության ամրապնդման համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, մակրոտնտեսագետներին, տնտեսաչափական և մաթեմատիկական մոդելավորման մասնագետներին, պետական տնտեսական քաղաքականություն մշակողներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և տնտեսագիտական մասնագիտությունների ուսանողներին։

Գրականություն

Այս ժողովածուն ներկայացնում է Վազգեն Օվյանի պատմվածքները, որտեղ արտացոլվում են մարդկային հոգեբանության նուրբ պահերը, սոցիալական ու ընտանեկան հարաբերությունների բարդությունները, և ժամանակակից կյանքի մարտահրավերները: Գրքում համադրվում են զգացմունքային խորությունը, կյանքային իրավիճակների վերլուծությունը և բարոյական խնդիրների ընդգծումը, ինչն ընթերցողին թույլ է տալիս մտորել մարդու վարքի, հարաբերությունների և անձնական ընտրությունների շուրջ: Աշխատությունը առանձնանում է իր պատկերայինությամբ, լեզվական ճկունությամբ և հերոսների ներաշխարհի վերլուծական պատկերմամբ, միաժամանակ ընդգծելով հասարակության, մշակութային արժեքների և անհատի զարգացման թեմաները՝ ընթերցողին հաղորդելով կյանքի, հոգեբանության և սոցիալական իրականության համապարփակ պատկերացում:

Քաղաքագիտություն

Գրքում ներկայացվում են արտակարգ իրավիճակների տեսակները՝ բնական, տեխնոգեն և մարդկային գործունեության հետևանքով առաջացող իրավիճակները, դրանց վտանգներն ու հետևանքները։ Անդրադառնում է նաև քաղաքացիների անվտանգության ապահովման մեթոդներին, մասնագիտական և կազմակերպչական պատրաստականությանը, շտապ գործողությունների կանոններին և քաղաքացիական պաշտպանության համակարգի կազմակերպմանը։ Աշխատությունը նախատեսված է արտակարգ իրավիճակների կառավարման մասնագետների, ուսանողների, պետական և տեղական մարմինների աշխատակիցների համար, ինչպես նաև այն բոլորի համար, ովքեր հետաքրքրված են բնակչության պաշտպանությամբ և քաղաքացիական անվտանգության հիմնահարցերով, տրամադրելով համակարգված գիտելիքներ և գործնական ուղեցույցներ անվտանգության ապահովման ոլորտում։

Բժշկություն

Հայկական հին և միջնադարյան բժշկագիտության պատմությանը նվիրված կարևոր ուսումնասիրություն է, որտեղ Ս․ Ա․ Վարդանյանը ներկայացնում է, թե ինչպես էր ձևավորվել և զարգացել դեղագիտությունը Հայաստանում դեռևս հնագույն ժամանակներից։ Գիրքը բացահայտում է, որ հայկական բժշկությունը հիմնված էր բնական բուժամիջոցների լայն կիրառության վրա՝ հատկապես դեղաբույսերի, կենդանական ծագման նյութերի և հանքային միջոցների օգտագործմամբ։ Հեղինակը մանրամասն անդրադառնում է Մխիթար Հերացու, Ամիրդովլաթ Ամասիացու և այլ նշանավոր բժիշկների աշխատություններին, որոնցում նկարագրված են հարյուրավոր բուժիչ բույսեր ու դեղամիջոցներ։ Ստեղծագործության մեջ ներկայացվում է, որ հայկական դեղագիտությունը ոչ միայն ժողովրդական փորձի արդյունք էր, այլ նաև գիտական համակարգ, որը կապ ուներ հունական, արաբական և արևելյան բժշկական ավանդույթների հետ։ Գրքում քննարկվում են տարբեր հիվանդությունների բուժման մեթոդներ, դեղամիջոցների պատրաստման եղանակներ, բուժիչ բույսերի հատկություններն ու դրանց կիրառման սկզբունքները։ Հեղինակը ցույց է տալիս, որ հին Հայաստանում մեծ ուշադրություն էր դարձվում սննդակարգին, կանխարգելիչ բուժմանը և մարդու օրգանիզմի ամբողջական առողջացման գաղափարին։ Աշխատությունը կարևոր աղբյուր է հայ բժշկության պատմությունը, միջնադարյան գիտությունը և հայկական ձեռագրական ժառանգությունը ուսումնասիրողների համար, քանի որ այն ներկայացնում է հայկական դեղագիտության հարուստ ավանդույթները և դրանց տեղը համաշխարհային բժշկագիտության պատմության մեջ։

Այլ առարկաներ

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է հասարակական, քաղաքական և հումանիտար գիտությունների տարբեր ոլորտներում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը, որի նպատակն է ապահովել ընթերցողների, ուսանողների և հետազոտողների արագ կողմնորոշումը արդի գիտական գրականության լայն դաշտում։ Այն ընդգրկում է հասարակական-քաղաքական գիտություններ, բանասիրություն, գրականագիտություն, լեզվաբանություն, պատմություն և պատմական գիտություններ, աշխարհագրություն, հնագիտություն և ազգագրություն՝ արտացոլելով այս ոլորտներում ձևավորվող ժամանակակից գիտական մոտեցումները, տեսական զարգացումները և մեթոդաբանական նորարարությունները։ Ցանկը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների հիման վրա և ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական հետազոտությունների և ուսումնական գործընթացի համար՝ հնարավորություն տալով արագ ծանոթանալ նոր հրատարակություններին, գնահատել դրանց գիտական արժեքը և կիրառել դրանք տարբեր հումանիտար ուսումնասիրությունների շրջանակներում։ Այն նաև նպաստում է միջգիտակարգային կապերի զարգացմանը՝ ապահովելով գիտելիքի համակարգված տարածում և աջակցելով հումանիտար գիտությունների զարգացման շարունակականությանը։