Проектирование и исследование мехатронных систем реабилитации двигательных функций человека на основе манипуляционных механизмов

Քաղաքագիտություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է կոնսոցիատիվ ժողովրդավարության մոտեցման արդյունավետության ուսումնասիրությանը խորհրդարանական կառավարման համակարգում՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել, թե որքանով կարող են կոնսոցիատիվ ժողովրդավարության սկզբունքներն ու մեխանիզմները նպաստել տարբեր քաղաքական, սոցիալական և հասարակական խմբերի շահերի ներկայացվածությանը, քաղաքական մասնակցությանը և որոշումների կայացման գործընթացում ներառմանը։ Աշխատանքի շրջանակում ուսումնասիրվում են կոնսոցիատիվ ժողովրդավարության տեսական հիմքերը, դրա հիմնական սկզբունքները և ինստիտուցիոնալ առանձնահատկությունները, այդ թվում՝ իշխանության և քաղաքական ներկայացվածության համաչափ բաշխումը, կոալիցիոն կառավարման հնարավորությունները, տարբեր խմբերի շահերի պաշտպանության մեխանիզմները և փոխհամաձայնության վրա հիմնված քաղաքական մշակույթի ձևավորումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի Հանրապետության խորհրդարանական կառավարման համակարգի կառուցվածքին, քաղաքական ինստիտուտների փոխհարաբերություններին, կուսակցական համակարգին, խորհրդարանի դերին և քաղաքական ուժերի ներկայացվածության առանձնահատկություններին։ Հետազոտության ընթացքում կարող են վերլուծվել այն պայմանները, որոնց դեպքում կոնսոցիատիվ մոտեցումը կարող է նպաստել քաղաքական կայունությանը, հասարակական տարբեր խմբերի միջև երկխոսությանը և որոշումների կայացման գործընթացի լեգիտիմության բարձրացմանը, ինչպես նաև այն սահմանափակումներն ու դժվարությունները, որոնք կարող են առաջանալ դրա կիրառման դեպքում։ ՀՀ օրինակով իրականացվող ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել, թե որքանով են գործող քաղաքական և սահմանադրական ինստիտուտները նպաստավոր տարբեր շահերի հավասարակշռված ներկայացվածության և փոխհամաձայնության վրա հիմնված կառավարման համար։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են օգտակար լինել Հայաստանի ժողովրդավարական ինստիտուտների զարգացման, խորհրդարանական կառավարման արդյունավետության բարձրացման, քաղաքական մասնակցության ընդլայնման և հասարակական տարբեր խմբերի միջև համագործակցության մեխանիզմների կատարելագործման տեսանկյունից։

Փիլիսոփայություն

Քաղաքական-հասարակագիտական և ազգային գաղափարախոսության ուղղվածությամբ աշխատություն է, որտեղ հեղինակը փորձում է սահմանել «ով է հայը» հարցի տարբեր շերտերը՝ պատմական, մշակութային, լեզվական, հոգևոր և քաղաքական տեսանկյուններից։ Արմեն Այվազյանը կենտրոնանում է հայ ազգային ինքնության ձևավորման հիմքերի վրա՝ քննարկելով պետականության գաղափարը, պատմական հիշողության դերը, մշակութային շարունակականությունը և ազգային արժեքների պահպանման անհրաժեշտությունը ժամանակակից աշխարհաքաղաքական պայմաններում։ Գրքում վերլուծվում են նաև այն գործոնները, որոնք կարող են ազդել ազգային ինքնության պահպանման կամ խաթարման վրա՝ ներառյալ արտագաղթը, գլոբալիզացիան, կրթական համակարգը և հասարակական արժեքների փոփոխությունը։ Հեղինակը փորձում է ձևակերպել գաղափարական շրջանակ, որը, ըստ նրա, կարող է ծառայել որպես ազգային համախմբման հիմք և ինքնության ամրապնդման ուղի։ Աշխատությունը ունի ինչպես տեսական, այնպես էլ գաղափարախոսական բնույթ և հաճախ դիտարկվում է որպես բանավեճային տեքստ ազգային ինքնության վերաբերյալ քննարկումների մեջ։

Գրականություն

Վեպի գործողությունները տեղի են ունենում Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին և կենտրոնանում են Հոմեր Մաքոլի անունով պատանու կյանքի վրա։ Նրա ընտանիքը և շրջապատը ապրում են պատերազմի ազդեցության տակ, իսկ ինքը աշխատում է որպես հեռագրատան հաղորդագրություններ փոխանցող՝ առնչվելով մարդկային կյանքի ուրախ և ցավալի իրադարձություններին։ Այս ձևաչափը ստեղծում է յուրահատուկ հակադրություն՝ առօրյա պարզ աշխատանքի և մարդկային ճակատագրերի ծանրության միջև։ Սարոյանի ստեղծագործության հիմնական առանձնահատկությունը հումանիզմն է․ նույնիսկ դժվար և ողբերգական իրավիճակներում նա ընդգծում է մարդու բարությունը, կարեկցանքը և կյանքի նկատմամբ հավատը։ Վեպը չի կենտրոնանում միայն պատերազմի ողբերգության վրա, այլ նաև ցույց է տալիս մարդկային կապերի արժեքը և փոքրիկ, բայց կարևոր ուրախությունները։

Պատմություն

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է Սանկտ Պետերբուրգում գործող հայկական շրջանակի գործունեությունը կարգավորող կանոնադրական փաստաթուղթը՝ արտացոլելով ժամանակաշրջանի հայկական համայնքային կազմակերպությունների կառուցվածքը, նպատակները և ներքին գործելակերպը։ Փաստաթուղթը կարևոր սկզբնաղբյուր է Սանկտ Պետերբուրգի հայկական համայնքի հասարակական և մշակութային կյանքի ուսումնասիրման համար, քանի որ կանոնադրության միջոցով հնարավոր է պատկերացում կազմել կազմակերպության ստեղծման նպատակների, անդամակցության պայմանների, անդամների իրավունքների ու պարտականությունների, կառավարման մարմինների և ժողովների կազմակերպման կարգի մասին։ Հրատարակության բովանդակությունը արժեքավոր է նաև այն տեսանկյունից, որ այն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու հայկական համայնքի ինքնակազմակերպման ձևերը Ռուսական կայսրության խոշոր մշակութային և վարչական կենտրոններից մեկում։ Կանոնադրական դրույթները կարող են տեղեկություններ հաղորդել կազմակերպության գործունեության հիմնական ուղղությունների, փոխադարձ օգնության, կրթական ու մշակութային նախաձեռնությունների, համայնքային կապերի պահպանման և անդամների միջև համագործակցության սկզբունքների վերաբերյալ։ Փաստաթուղթը միաժամանակ արտացոլում է տվյալ ժամանակաշրջանի կազմակերպական և իրավական մշակույթը՝ ցույց տալով, թե ինչպես էին ազգային և հասարակական միավորումները ձևակերպում իրենց ներքին կանոնները և սահմանում կառավարման մեխանիզմները։ Հրատարակությունը կարող է հետաքրքրել հայ համայնքների պատմությամբ, սփյուռքագիտությամբ, սոցիալական պատմությամբ, հայկական կազմակերպությունների զարգացման և Ռուսական կայսրության տարածքում հայերի հասարակական կյանքի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Այն հատկապես արժեքավոր է պատմաբանների, արխիվագետների, բանասերների և մշակութաբանների համար, քանի որ նման կանոնադրական փաստաթղթերը հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրել ոչ միայն տվյալ կազմակերպության կառուցվածքը, այլև ավելի լայն պատմական միջավայրը, որի պայմաններում ձևավորվում և զարգանում էր հայկական համայնքային կյանքը։ Ընդհանուր առմամբ, հրատարակությունը կարելի է դիտարկել որպես կարևոր պատմական սկզբնաղբյուր, որն օգնում է վերականգնել Սանկտ Պետերբուրգի հայկական համայնքի կազմակերպական կյանքի առանձնահատկությունները և պատկերացում կազմել տվյալ ժամանակաշրջանում հայերի հասարակական ինքնակազմակերպման մասին։

Մշակույթ

Մատենագիտական ցանկ՝ «Նոր գրականություն կուլտուրայի և արվեստի վերաբերյալ» թեմայով կարող է ներառել ժամանակակից հետազոտական, տեսական և վերլուծական աշխատություններ, որոնք անդրադառնում են մշակութային գործընթացների զարգացմանը, արվեստի նոր ուղղություններին, մեդիա մշակույթին և ժամանակակից գեղարվեստական մտածողությանը։ Այդպիսի գրականության մեջ հաճախ ընդգրկվում են մշակութաբանության արդի տեսություններ, արվեստի պատմության նոր մոտեցումներ, ինչպես նաև մշակութային գլոբալացման և ազգային ինքնության փոխակերպման խնդիրները ուսումնասիրող աշխատություններ։ Մատենագիտական ցանկում կարող են ներառվել օրինակ՝ Ն. Գ. Սուրիկովի «Ժամանակակից մշակութաբանության հիմունքներ» աշխատությունը, որը ներկայացնում է մշակույթի տեսական հիմքերը և արդի մեկնաբանությունները, Է. Հ. Գոմբրիխի «Արվեստի պատմություն» դասական ուսումնասիրությունը, որը թեև հիմնարար է, սակայն շարունակում է կիրառվել նաև ժամանակակից վերլուծություններում, ինչպես նաև Հ. Հ. Մարկուզեի «Էսթետիկ չափանիշներ» աշխատությունը, որտեղ քննարկվում է արվեստի սոցիալական և գաղափարական դերը։ Կարևոր են նաև հետազոտություններ, որոնք վերաբերում են հետմոդեռնիզմին և ժամանակակից արվեստին, օրինակ՝ Ժան Բոդրիարի աշխատությունները, որտեղ դիտարկվում է մշակույթի սիմուլյացիոն բնույթը, ինչպես նաև Հանս-Գեորգ Գադամերի «Ճշմարտություն և մեթոդ» աշխատությունը, որը կարևոր է հերմենևտիկայի և արվեստի ընկալման տեսանկյունից։ Հայկական մշակույթի համատեքստում կարող են ընդգրկվել նաև ժամանակակից հայ արվեստաբանների և մշակութաբանների ուսումնասիրությունները, որոնք վերլուծում են ազգային արվեստի զարգացումները գլոբալ մշակութային գործընթացների ֆոնին։ Այսպիսի մատենագիտական ցանկը ծառայում է որպես տեսական հիմք ուսանողների, հետազոտողների և արվեստով հետաքրքրվողների համար՝ ապահովելով ժամանակակից մշակույթի և արվեստի բազմակողմանի ուսումնասիրություն և վերլուծություն։

Մանկավարժություն

Այս աշխատանքը նվիրված է դպրոցական գրադարանի գործունեության և դպրոցականների՝ գրադարանային միջավայրում ներգրավման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Այն ներկայացնում է գրադարանը ոչ միայն որպես գրքերի պահպանման և տրամադրման վայր, այլև որպես կրթական, մշակութային և սոցիալական կարևոր միջավայր, որը կարող է էական դեր ունենալ սովորողների ընթերցողական հետաքրքրությունների ձևավորման, գիտելիքների ընդլայնման, ինքնուրույն աշխատանքի և ստեղծագործական մտածողության զարգացման գործում։ Ուսումնասիրության կենտրոնում դպրոցականների և գրադարանի միջև կապի ամրապնդման անհրաժեշտությունն է։ Աշխատանքում դիտարկվում են այն գործոնները, որոնք ազդում են աշակերտների՝ գրադարան հաճախելու և գրականություն օգտագործելու հետաքրքրվածության վրա, ինչպես նաև այն մանկավարժական ու կազմակերպական մեթոդները, որոնց միջոցով հնարավոր է գրադարանը դարձնել դպրոցականների առօրյայի բնական և գրավիչ բաղադրիչ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ընթերցանության մշակույթի ձևավորմանը, քանի որ գրքի նկատմամբ հետաքրքրությունը կարևոր պայման է ոչ միայն լեզվական և գրական կարողությունների, այլև քննադատական մտածողության, երևակայության, հաղորդակցական հմտությունների և ինքնակրթության զարգացման համար։ Աշխատանքը անդրադառնում է գրադարանավարի դերին՝ որպես սովորողներին գրքերի և տեղեկատվական աղբյուրների հետ կապող մասնագետի։ Ներկայացվում են ընթերցողների տարիքային առանձնահատկությունները հաշվի առնելու, նրանց հետաքրքրություններին համապատասխան գրականություն առաջարկելու, անհատական և խմբային աշխատանքներ կազմակերպելու, գրքի քննարկումներ, ընթերցանության ժամեր, գրական միջոցառումներ, ցուցահանդեսներ և թեմատիկ հանդիպումներ անցկացնելու հնարավորությունները։ Ուսումնասիրվում է նաև ուսուցիչների և գրադարանի համագործակցության նշանակությունը։ Գրադարանը կարող է արդյունավետորեն լրացնել դասապրոցեսը՝ ապահովելով ուսումնական թեմաների վերաբերյալ լրացուցիչ գրականություն, խթանելով հետազոտական աշխատանքը և սովորողներին սովորեցնելով ինքնուրույն գտնել, ընտրել, համադրել և գնահատել տեղեկատվությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև ժամանակակից տեխնոլոգիաների կիրառմանը։ Թվային գրադարանները, էլեկտրոնային ռեսուրսները, առցանց կատալոգները և տեղեկատվական տեխնոլոգիաները կարող են ընդլայնել դպրոցական գրադարանի հնարավորությունները և այն ավելի համապատասխան դարձնել ժամանակակից սովորողների տեղեկատվական պահանջներին։ Միաժամանակ ընդգծվում է, որ թվային միջավայրի զարգացումը չի նվազեցնում տպագիր գրքի և կենդանի ընթերցանության նշանակությունը, այլ ստեղծում է դրանց համադրման նոր հնարավորություններ։ Աշխատանքում քննարկվում են նաև դպրոցականներին գրադարան ներգրավելու խոչընդոտները՝ ընթերցանության նկատմամբ հետաքրքրության նվազումը, ժամանցի այլընտրանքային ձևերի գերակշռությունը, գրադարանային ֆոնդի սահմանափակությունը, ժամանակի պակասը և գրադարանի գործունեության մասին սովորողների ոչ բավարար իրազեկվածությունը։ Դրանց հաղթահարման համար կարևորվում են գրադարանային ծառայությունների արդիականացումը, գրավիչ և հարմարավետ ընթերցասրահի ստեղծումը, աշակերտների նախասիրությունների ուսումնասիրությունը, նոր գրականության պարբերական համալրումը և սովորողների ակտիվ մասնակցությամբ միջոցառումների կազմակերպումը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը դպրոցական գրադարանը դիտարկում է որպես սովորողի անձի համակողմանի զարգացմանը նպաստող կրթամշակութային հաստատություն։ Այն ընդգծում է գրադարանավարի, ուսուցչի, դպրոցի և ընտանիքի համագործակցության կարևորությունը՝ ընթերցող և ինքնուրույն սովորող անհատի ձևավորման գործում։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել մանկավարժների, գրադարանավարների, կրթության կազմակերպիչների, դպրոցի ղեկավարության, ինչպես նաև դպրոցական ընթերցանության և գրադարանային աշխատանքի զարգացման հարցերով հետաքրքրվող մասնագետների համար։