Пути повышения эффективности окоренения черенков винограда сортовой шелковицы

Գրականություն

Այս թեման վերաբերում է հայ գրականության ամենամեծ դասականներից մեկի՝ Հովհաննես Թումանյանի կյանքին և ստեղծագործական գործունեությանը, ով համարվում է հայ ազգային պոեզիայի և արձակի զարգացման առանցքային դեմքերից մեկը։ Թումանյանը ծնվել է 1869 թվականին Լոռու Դսեղ գյուղում՝ հոգևորականի ընտանիքում, որտեղ դեռ մանկուց ծանոթացել է ժողովրդական բանահյուսությանը, ավանդույթներին և գյուղական կյանքի իրականությանը, որոնք հետագայում դարձան նրա ստեղծագործությունների հիմնական ոգեշնչման աղբյուրներից։ Նա ստացել է կրթություն նախ Լոռու և Թիֆլիսի դպրոցներում, ապա ինքնակրթությամբ խորացրել է իր գիտելիքները գրականության, պատմության և լեզվի ոլորտներում։ Թումանյանի ստեղծագործությունները առանձնանում են պարզ լեզվով, խոր ժողովրդականությամբ և մարդկային արժեքների բարձր արտահայտմամբ, որոնցում հաճախ ընդգծվում են բարությունը, արդարությունը, հայրենասիրությունը և մարդու հոգևոր գեղեցկությունը։ Նրա հայտնի գործերից են «Անուշ», «Գիքոր», «Թմկաբերդի առումը», «Սասունցի Դավիթ» մշակումները և բազմաթիվ բանաստեղծություններ ու հեքիաթներ, որոնք դարձել են հայ գրականության անբաժանելի մասը։ Թումանյանը նաև ակտիվ հասարակական գործիչ էր՝ զբաղվելով կրթական, մշակութային և բարեգործական նախաձեռնություններով, աջակցելով դպրոցների, գրադարանների և մշակութային հաստատությունների զարգացմանը։ Նա մեծ դեր է ունեցել հայ մտավոր կյանքի կազմակերպման և ազգային ինքնագիտակցության ամրապնդման գործում՝ հատկապես դժվար պատմական ժամանակաշրջաններում։ Թումանյանը մահացել է 1923 թվականին Մոսկվայում, սակայն նրա ստեղծագործական ժառանգությունը շարունակում է ապրել՝ ձևավորելով հայ գրականության հիմքերից մեկը և ազդեցություն թողնելով բազմաթիվ սերունդների վրա։

Բժշկություն

Այս աշխատությունը նվիրված է երկրորդ դասի օկլյուզիոն անոմալիաների և վերին շնչուղիների օբստրուկտիվ խանգարումների փոխկապակցվածության ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև դրանց կարգավորման նոր մոտեցումների մշակմանը։ Հետազոտության հիմքում ընկած է այն գաղափարը, որ ատամնածնոտային համակարգի կառուցվածքային առանձնահատկությունները կարող են փոխկապակցված լինել վերին շնչուղիների անցանելիության և շնչառական ֆունկցիայի փոփոխությունների հետ, ուստի նման հիվանդների բուժումը պահանջում է ոչ միայն ատամների և կծվածքի ուղղում, այլև շնչառական ֆունկցիայի համապարփակ գնահատում։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են երկրորդ դասի օկլյուզիայի տարբեր ձևերը, դրանց առաջացման հնարավոր պատճառները, ծնոտների փոխհարաբերությունների առանձնահատկությունները և դեմքածնոտային կառուցվածքների ազդեցությունը շնչուղիների տարածական կազմակերպման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վերին շնչուղիների նեղացման կամ մասնակի խցանման մեխանիզմներին, որոնք կարող են կապված լինել լեզվի դիրքի, ստորին ծնոտի հետին դիրքի, քմային և կոկորդային հատվածների անատոմիական առանձնահատկությունների հետ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ախտորոշիչ մեթոդների կատարելագործումը՝ օրթոդոնտիկ զննություն, դեմքածնոտային չափումների գնահատում, շնչառական ֆունկցիայի ուսումնասիրություն և անհրաժեշտության դեպքում պատկերային հետազոտություններ։ Համապարփակ ախտորոշումը հնարավորություն է տալիս գնահատելու ինչպես օկլյուզիոն խանգարման ծանրությունը, այնպես էլ շնչուղիների հնարավոր օբստրուկտիվ փոփոխությունները։ Աշխատության մեջ կարող են քննարկվել բուժման տարբեր օրթոդոնտիկ մոտեցումներ, ֆունկցիոնալ ապարատների կիրառություն և այնպիսի մեթոդներ, որոնք ուղղված են ստորին ծնոտի դիրքի, ատամնածնոտային հարաբերությունների և շնչուղիների տարածական պայմանների բարելավմանը։ Առանձնահատուկ կարևորություն ունի բուժման անհատականացումը՝ հաշվի առնելով հիվանդի տարիքը, աճի փուլը, կմախքային առանձնահատկությունները, օկլյուզիայի բնույթը և շնչառական խանգարման աստիճանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև բազմամասնագիտական բուժման անհրաժեշտությանը, երբ օրթոդոնտը համագործակցում է քիթ-կոկորդ-ականջաբանի, քնի բժշկության մասնագետի, դիմածնոտային վիրաբույժի կամ այլ մասնագետների հետ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են գնահատվել բուժման արդյունավետությունը բնութագրող կլինիկական և ֆունկցիոնալ ցուցանիշները, օկլյուզիայի փոփոխությունները, շնչուղիների անցանելիության դինամիկան և հիվանդների կյանքի որակի վրա բուժման ազդեցությունը։ Նոր մոտեցումների մշակումը նպատակ ունի բարձրացնել ոչ միայն կծվածքի և ատամնածնոտային կառուցվածքների շտկման, այլև շնչառական ֆունկցիայի պահպանման կամ բարելավման արդյունավետությունը։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել երկրորդ դասի օկլյուզիոն անոմալիաների ավելի ամբողջական ախտորոշմանը, բուժման ճիշտ պլանավորմանը և շնչուղիների օբստրուկտիվ խնդիրների ժամանակին հայտնաբերմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել օրթոդոնտների, ատամնաբույժների, քիթ-կոկորդ-ականջաբանների, քնի բժշկության մասնագետների, դիմածնոտային վիրաբույժների, բժշկական հետազոտողների, դասախոսների, ասպիրանտների և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։

Տնտեսագիտություն

Курс экономической теории աշխատությունը տնտեսագիտության հիմնարար ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է տնտեսական տեսության հիմնական սկզբունքները և շուկայի գործունեության օրենքները, այն բացատրում է պահանջարկի և առաջարկի մոդելները, շուկայական հավասարակշռության ձևավորումը, արտադրության գործոնների բաշխումը և տնտեսական արդյունավետության գնահատման մեթոդները, գիրքը ընդգրկում է նաև մակրոտնտեսագիտության հիմնական հասկացությունները՝ ՀՆԱ, ինֆլյացիա, գործազրկություն, դրամավարկային և հարկաբյուջետային քաղաքականություն, միաժամանակ վերլուծելով պետության դերը տնտեսության կարգավորման մեջ և տնտեսական աճի գործոնները, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր տնտեսագիտության ուսանողների և հետազոտողների համար։

Lեզվաբանություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է ամուսնական երդումների և օրհնանքների՝ որպես բանաձևային խոսույթի առանձնահատուկ դրսևորումների ուսումնասիրությանը՝ անգլերեն լեզվով նյութի հիման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում ամուսնության հետ կապված բանավոր և գրավոր խոսքային ձևերի կառուցվածքային, լեզվական, իմաստային և գործառական առանձնահատկություններն են։ Ամուսնական երդումներն ու օրհնանքները ներկայացվում են որպես մշակութային և հաղորդակցական նշանակություն ունեցող կայուն խոսքային միավորներ, որոնք ձևավորվել են հասարակության ավանդույթների, արժեքների, կրոնական պատկերացումների և սոցիալական հարաբերությունների ազդեցությամբ։ Բանաձևային խոսույթին բնորոշ է որոշակիորեն կայուն կառուցվածքների, կրկնվող լեզվական ձևերի և ավանդաբար փոխանցվող արտահայտությունների կիրառությունը, որոնց միջոցով խոսողը ոչ միայն հաղորդում է տեղեկություն, այլև իրականացնում է որոշակի սոցիալական և ծիսական գործողություն։ Այդ տեսանկյունից ամուսնական երդումը կարող է դիտարկվել որպես խոսքային գործողություն, որի միջոցով զույգը հրապարակայնորեն արտահայտում է պարտավորություններ, խոստումներ և փոխադարձ վերաբերմունք, իսկ օրհնանքը՝ որպես բարեմաղթանքի, պաշտպանության և ապագա ընտանեկան կյանքի նկատմամբ դրական ակնկալիքների արտահայտման միջոց։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել անգլերեն ամուսնական երդումների և օրհնանքների բառապաշարը, շարահյուսական կառուցվածքը, կրկնվող ձևակերպումները, դիմելաձևերը, բայային ժամանակաձևերը, գնահատողական և հուզական բառապաշարը, ինչպես նաև խոսքային գործողությունների արտահայտման եղանակները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել այն բանաձևերին, որոնք արտահայտում են սեր, հավատարմություն, փոխադարձ հարգանք, պատասխանատվություն, բարեկեցություն, երկարատև համատեղ կյանք և ընտանեկան միասնություն։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև այս խոսքային ձևերի կառուցվածքային կրկնելիությանը և փոփոխականությանը՝ պարզելու համար, թե ավանդական բանաձևերը ինչ չափով են պահպանվում և ինչպիսի նոր տարրեր են ներմուծվում ժամանակակից խոսքում։ Կարևոր ուղղություն է նաև լեզվական և մշակութային համատեքստի ուսումնասիրությունը, քանի որ նույն խոսքային բանաձևը կարող է տարբեր հասարակական միջավայրերում ունենալ տարբեր ենթատեքստային կամ խորհրդանշական նշանակություն։ Անգլերեն նյութի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել անգլախոս մշակույթներին բնորոշ ամուսնական ծեսերի, արժեքների և հաղորդակցական նորմերի լեզվական արտահայտությունները։ Աշխատությունը կարող է կիրառել բանաձևային խոսույթի, խոսքային ակտերի, պրագմատիկայի, դիսկուրսի վերլուծության և մշակութային լեզվաբանության մեթոդները՝ բացահայտելու ուսումնասիրության առարկայի լեզվական և գործառական առանձնահատկությունները։ Կարևոր է նաև երդումների և օրհնանքների հաղորդակցական դերերի տարբերակումը․ առաջինները հիմնականում կառուցվում են անձնական պարտավորության և խոստման շուրջ, մինչդեռ երկրորդները հաճախ ուղղված են բարեմաղթանքի, օրհնության և ապագայի դրական կանխատեսման արտահայտմանը։ Այս խոսքային ձևերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես են լեզվի միջոցով վերարտադրվում հասարակական արժեքները, ծիսական նորմերը և միջանձնային հարաբերությունների վերաբերյալ պատկերացումները։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել լեզվաբաններին, բանահյուսագետներին, մշակութաբաններին, անգլերենագիտության մասնագետներին, խոսույթի և պրագմատիկայի հետազոտողներին, ինչպես նաև լեզվի և մշակույթի փոխհարաբերություններով զբաղվող ուսանողներին ու հետազոտողներին։ Այն արժեքավոր է հատկապես այն տեսանկյունից, որ ամուսնական երդումներն ու օրհնանքները դիտարկում է ոչ միայն որպես ծիսական տեքստեր, այլև որպես կառուցվածքային և գործառական առանձնահատկություններ ունեցող բանաձևային խոսքային միավորներ, որոնց միջոցով լեզուն արտահայտում և վերարտադրում է մշակութային արժեքներ ու սոցիալական հարաբերություններ։

Մշակույթ

Работа посвящена исследованию жанра фортепианного концерта в творчестве армянских композиторов и выявлению основных тенденций его развития в 1950–1980-е годы. В центре внимания находится эволюция концертного жанра в армянской профессиональной музыке, особенности его художественного становления и изменения композиторского языка на протяжении нескольких десятилетий. Исследование рассматривает фортепианный концерт как синтетическую форму музыкального высказывания, в которой взаимодействуют сольное исполнительское начало и оркестровая ткань, а также раскрываются характерные черты национальной музыкальной традиции и общеевропейских композиторских тенденций. Особое внимание уделяется особенностям тематизма, музыкальной драматургии, композиционного строения, гармонического языка, ритмики, фактуры и принципов взаимодействия фортепиано с оркестром. Анализируются способы переосмысления традиционной концертной формы армянскими авторами и их стремление сочетать национально-характерные интонации с современными средствами музыкальной выразительности. Важное место занимает изучение исполнительских особенностей произведений, характера сольной партии, виртуозных приемов и способов раскрытия художественного образа посредством фортепиано. Рассматривается также развитие жанра в историко-культурном контексте 1950–1980-х годов, что позволяет проследить изменения эстетических установок и композиторского мышления в разные периоды. Исследование выявляет общие закономерности и индивидуальные особенности трактовки жанра различными армянскими композиторами, показывая многообразие подходов к соотношению традиции и новаторства. Отдельное значение имеет изучение национального своеобразия концертного жанра, которое проявляется в использовании фольклорных интонаций, ладовых особенностей, ритмических моделей и характерных принципов музыкального развития. Работа позволяет представить фортепианный концерт как важное направление армянской композиторской школы второй половины XX века и проследить его вклад в развитие национальной музыкальной культуры. Исследование может представлять интерес для музыковедов, композиторов, пианистов, преподавателей музыкальных учебных заведений, исследователей армянской музыкальной культуры и студентов музыкальных специальностей.

Աշխարհագրություն

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տարածքի երկրակեղևի բլոկային կառուցվածքի և սեյսմիկության միջև գոյություն ունեցող կապերի ուսումնասիրությանը՝ հիմնվելով երկրաբանական, երկրաֆիզիկական և սեյսմաբանական տվյալների համալիր վերլուծության վրա։ Հետազոտության հիմքում այն պատկերացումն է, որ Հայաստանի երկրակեղևը միատարր կառուցվածք չունի, այլ բաժանված է տարբեր չափերի և երկրակառուցվածքային առանձնահատկություններ ունեցող բլոկների, որոնց սահմանները հիմնականում կապված են խորքային խզվածքների և տեկտոնական գոտիների հետ։ ՀՀ տարածքի համար մշակված բլոկային մոդելներում առանձնացվել են տարբեր կարգի բլոկներ, իսկ դրանց սահմանների զգալի մասը կապված է խզվածքային գոտիների հետ։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել երկրակեղևի բլոկային կառուցվածքի բացահայտման մեթոդները և դրա ձևավորման երկրադինամիկական նախադրյալները։ Երկրաֆիզիկական ուսումնասիրությունների միջոցով հնարավոր է գնահատել երկրակեղևի խորքային կառուցվածքը, ապարների ֆիզիկական հատկությունների տարածական փոփոխությունները, խզվածքների դիրքը և տարբեր կառուցվածքային միավորների սահմանները։ Այս նպատակով կարող են օգտագործվել գրավիմետրիկ, մագնիտոմետրիկ, սեյսմաբանական և սեյսմահետախուզական տվյալներ, որոնց համադրումը հնարավորություն է տալիս կառուցելու երկրակեղևի երկչափ և եռաչափ մոդելներ։ ՀՀ ԳԱԱ համապատասխան մասնագիտական հաստատությունների հետազոտական ուղղություններում նույնպես ընդգրկված են երկրակեղևի կառուցվածքի, ուժեղ երկրաշարժերի սեյսմիկականության, լարվածադեֆորմացիոն վիճակի և երկրաֆիզիկական դաշտերի ուսումնասիրությունները։ Հետազոտության առանցքային խնդիրներից է պարզել, թե ինչպիսի կապ կա բլոկների կառուցվածքային առանձնահատկությունների, դրանց սահմաններում ընթացող տեկտոնական գործընթացների և երկրաշարժերի տարածական բաշխման միջև։ Երկրաշարժերի օջախների և էպիկենտրոնների տեղադրության վերլուծությունը կարող է ցույց տալ, որ սեյսմիկ իրադարձությունները տարածականորեն համաչափ չեն բաշխվում, այլ որոշակիորեն կենտրոնանում են ակտիվ խզվածքների և բլոկների սահմանների հարակից գոտիներում։ Այդպիսի օրինաչափությունների բացահայտումը հնարավորություն է տալիս առանձնացնելու սեյսմիկ տեսանկյունից առավել ակտիվ կառուցվածքային միավորները և գնահատելու դրանց հնարավոր սեյսմատեկտոնական ներուժը։ Հետազոտություններում ցույց է տրվել, որ ՀՀ տարածքի բլոկների տեկտոնական ակտիվության տարբերությունները կարող են կապված լինել տարբեր մեծության սեյսմիկ իրադարձությունների կենտրոնացման առանձնահատկությունների հետ։ Աշխատանքում կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել ակտիվ և պասիվ բլոկների տարբերակումը։ Տեկտոնապես ակտիվ բլոկներն առանձնանում են ժամանակակից կամ նորագույն շարժումների ավելի բարձր ինտենսիվությամբ, դեֆորմացիոն գործընթացների արտահայտվածությամբ և սեյսմիկ իրադարձությունների ավելի մեծ կենտրոնացմամբ։ Պասիվ կամ համեմատաբար կայուն բլոկներում այդ գործընթացները կարող են ավելի թույլ արտահայտված լինել։ Բլոկների ակտիվության նման դասակարգումը հնարավորություն է տալիս ավելի մանրամասն գնահատել տարածաշրջանի սեյսմատեկտոնական կառուցվածքը և առանձնացնել այն հատվածները, որտեղ երկրաշարժերի առաջացման հավանականությունը համեմատաբար բարձր է։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է խզվածքների դերի ուսումնասիրությունը։ Խորքային խզվածքները ոչ միայն տարանջատում են երկրակեղևի տարբեր բլոկները, այլև կարող են հանդիսանալ լարվածության կուտակման և դրա հետագա վերաբաշխման հիմնական գոտիներ։ Ուժեղ երկրաշարժերի ժամանակ բլոկների սահմաններով կարող են տեղի ունենալ տարբեր բնույթի տեղաշարժեր, այդ թվում՝ կողաշարժային և վերնետքային բնույթի խզումներ։ Հետևաբար խզվածքների երկրաչափական դիրքը, ուղղվածությունը, ակտիվության աստիճանը և փոխհարաբերությունները կարևոր նշանակություն ունեն սեյսմիկ վտանգի գնահատման համար։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել նաև երկրակեղևի լարվածադեֆորմացիոն վիճակը։ Տարբեր բլոկներում կուտակվող լարվածությունները կարող են ունենալ տարբեր ուղղություններ և ինտենսիվություններ՝ պայմանավորված տարածաշրջանային տեկտոնական ուժերով, բլոկների փոխադարձ շարժումներով և խորքային կառուցվածքի առանձնահատկություններով։ Սեյսմաբանական և երկրաբանա-երկրաֆիզիկական տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ինչպես տարածաշրջանային, այնպես էլ տեղային լարվածային դաշտերը և գնահատելու սեյսմատեկտոնական դեֆորմացիաների բնութագրերը։ Հետազոտության մեթոդական հիմքում կարող են ընդգրկվել երկրաբանական քարտեզների, երկրաֆիզիկական դաշտերի, սեյսմիկության կատալոգների, ակտիվ խզվածքների վերաբերյալ տվյալների և երկրաձևաբանական ցուցանիշների համատեղ վերլուծությունը։ Նման համալիր մոտեցումը թույլ է տալիս խուսափել որևէ առանձին տվյալների աղբյուրի սահմանափակումներից և ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել երկրակեղևի կառուցվածքադինամիկ առանձնահատկությունների մասին։ Սեյսմաշրջանացման աշխատանքների մեթոդաբանության մեջ նույնպես կարևոր նշանակություն է տրվում երկրաբանական, երկրաձևաբանական, երկրաֆիզիկական և սեյսմաբանական տվյալների հավաքագրմանն ու համադրմանը, ինչպես նաև ակտիվ բեկվածքների և երկրակեղևի կառուցվածքային տարրերի առանձնացմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել երկրաշարժերի օջախային մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Օջախային մեխանիզմների տվյալները հնարավորություն են տալիս պարզելու երկրակեղևում տեղի ունեցող տեղաշարժերի բնույթը, դրանց ուղղվածությունը և լարվածային դաշտի առանձնահատկությունները։ Այդ տվյալների համադրումը բլոկների կառուցվածքի հետ կարող է օգնել պարզելու, թե տարբեր բլոկների սահմաններում ինչպիսի շարժումներ են գերակշռում և ինչպես են դրանք կապված սեյսմիկ իրադարձությունների առաջացման հետ։ Այսպիսի վերլուծության միջոցով հնարավոր է անցում կատարել երկրաշարժերի պարզ վիճակագրական նկարագրությունից դեպի դրանց տեկտոնական պայմանավորվածության ավելի խորքային բացատրություն։ Հետազոտության կիրառական նշանակությունը հատկապես մեծ է սեյսմիկ վտանգի և ռիսկի գնահատման համար։ Բլոկային կառուցվածքի, ակտիվ խզվածքների և սեյսմիկության միջև կապերի բացահայտումը կարող է օգտագործվել սեյսմիկ վտանգի տարածքային գնահատման, սեյսմիկ գոտևորման, քաղաքաշինական պլանավորման և սեյսմակայուն շինարարության խնդիրներում։ Հայաստանի պայմաններում նման ուսումնասիրությունները կարևոր են, քանի որ սեյսմիկ վտանգի գնահատման ժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել ոչ միայն երկրաշարժերի պատմական տվյալները, այլև երկրակեղևի խորքային կառուցվածքը և ակտիվ տեկտոնական գործընթացները։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը երկրակեղևի բլոկային կառուցվածքը դիտարկում է որպես Հայաստանի տարածքի սեյսմիկության տարածական և դինամիկ առանձնահատկությունները հասկանալու կարևոր հիմք։ Երկրաֆիզիկական և սեյսմաբանական տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու բլոկների և դրանց սահմանների տեկտոնական ակտիվության տարբերությունները, գնահատելու խզվածքների սեյսմատեկտոնական ներուժը և ավելի հիմնավորված պատկերացում կազմելու ՀՀ տարածքի սեյսմիկ վտանգի ձևավորման երկրադինամիկական գործոնների մասին։