Разработка технологии получения бинарных сорбентов из вторичного сырья пищевой промышленности

Մանկավարժություն

Այս աշխատանքը նվիրված է օտարալեզու սովորողների համար հայոց լեզվի արագացված ուսուցման գործընթացի առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն մեթոդական և մանկավարժական խնդիրներն են, որոնք առաջանում են այն դեպքում, երբ հայերենը որպես մայրենի լեզու չկրող սովորողին անհրաժեշտ է համեմատաբար կարճ ժամանակահատվածում ձևավորել հայերենով հաղորդակցվելու, հասկանալու, կարդալու, գրելու և խոսելու անհրաժեշտ կարողություններ։ Աշխատության մեջ արագացված ուսուցումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես ուսումնական նյութի ավելի արագ մատուցում, այլև որպես նպատակային և համակարգված գործընթաց, որը պահանջում է ուսուցման բովանդակության, մեթոդների, նյութերի և ժամանակի արդյունավետ կազմակերպում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սովորողների նախնական լեզվական մակարդակի, տարիքային առանձնահատկությունների, կրթական փորձի, մայրենի լեզվի ազդեցության և հայերենի նկատմամբ ունեցած լեզվական կարիքների հաշվառմանը։ Ուսումնասիրվում է, թե ինչպես կարող են սովորողի արդեն ձևավորված լեզվական գիտելիքներն ազդել հայերենի յուրացման վրա և ինչ դժվարություններ կարող են առաջանալ հայերենի հնչյունական, բառապաշարային, քերականական և շարահյուսական համակարգերի յուրացման ընթացքում։ Կարևոր տեղ է հատկացվում հաղորդակցական մոտեցմանը, որի դեպքում լեզվական կանոնների մեխանիկական յուրացումից առավել կարևոր է սովորողի՝ իրական հաղորդակցական իրավիճակներում հայերեն օգտագործելու կարողության զարգացումը։ Այդ նպատակով կարող են կիրառվել երկխոսություններ, դերային խաղեր, իրավիճակային վարժություններ, լսողական և խոսքային առաջադրանքներ, տեսողական նյութեր և գործնական հաղորդակցական իրավիճակների մոդելավորում։ Աշխատության մեջ կարևոր է նաև բառապաշարի արագ և արդյունավետ ընդլայնման խնդիրը, քանի որ սահմանափակ ժամանակում լեզվի գործնական յուրացումը մեծապես կախված է առավել հաճախ գործածվող և հաղորդակցական առումով անհրաժեշտ բառերի ու արտահայտությունների ճիշտ ընտրությունից։ Ուսումնասիրվում են նաև քերականական նյութի մատուցման սկզբունքները՝ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ արագացված դասընթացում հնարավոր չէ հավասար խորությամբ ներկայացնել լեզվի բոլոր կառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Այդ պատճառով կարևոր է առաջնահերթություն տալ այն քերականական երևույթներին, որոնք առավել անհրաժեշտ են առօրյա և մասնագիտական հաղորդակցության համար։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև ուսուցման ինտենսիվացման միջոցներին, ժամանակակից տեղեկատվական և թվային տեխնոլոգիաների կիրառմանը, ինքնուրույն աշխատանքի կազմակերպմանը և ուսումնական արդյունքների շարունակական գնահատմանը։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև սխալների նկատմամբ մեթոդական ճիշտ մոտեցումը․ արագացված ուսուցման պայմաններում անհրաժեշտ է տարբերակել այն սխալները, որոնք խոչընդոտում են հաղորդակցությանը, և այնպիսի սխալները, որոնք կարող են աստիճանաբար շտկվել ուսուցման հետագա փուլերում։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել օտարալեզու սովորողների համար հայերենի արագացված ուսուցման առավել արդյունավետ կազմակերպման սկզբունքները և ձևավորել ուսուցման այնպիսի մոդելներ, որոնք համադրում են լեզվական գիտելիքի, հաղորդակցական կարողության և գործնական կիրառության զարգացումը։ Այն կարող է օգտակար լինել հայոց լեզու դասավանդող ուսուցիչների, դասախոսների, մեթոդիստների, լեզվաբանների, ուսումնական ծրագրեր մշակողների, ինչպես նաև օտարալեզու սովորողների հետ աշխատող կրթական հաստատությունների մասնագետների համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը կարևորում է սովորողի անհատական կարիքներին համապատասխանեցված, հաղորդակցական և ինտենսիվ ուսուցման կազմակերպումը՝ նպատակ ունենալով հնարավորինս արդյունավետ և կարճ ժամանակում ապահովել հայոց լեզվի գործնական յուրացումը։

Պատմություն

Փաստաթուղթը ներկայացնում է 1899 թվականին Կարսի մարզում անասունների շրջանում տարածված համաճարակային և զանգվածային հիվանդությունների վերաբերյալ վիճակագրական տեղեկություններ։ Այն կարևոր պատմական և մասնագիտական աղբյուր է XIX դարի վերջին Կարսի տարածաշրջանում անասնաբուժական իրավիճակի, անասնապահության վիճակի և կենդանիների վարակիչ հիվանդությունների տարածվածության ուսումնասիրության համար։ Նյութում ամփոփվում են տարբեր տեսակի անասունների շրջանում արձանագրված հիվանդությունների դեպքերը՝ հնարավորություն տալով պատկերացում կազմել հիվանդությունների տարածման ծավալների, աշխարհագրական ընդգրկման և դրանց ազդեցության մասին։ Փաստաթղթի վիճակագրական բնույթը հնարավորություն է տալիս համեմատել տարբեր բնակավայրերում կամ տնտեսություններում արձանագրված դեպքերը և բացահայտել տվյալ ժամանակաշրջանի անասնահամաճարակաբանական իրավիճակի առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրության համար հատկապես կարևոր կարող են լինել հիվանդությունների անվանումները, ախտահարված կենդանիների քանակը, հիվանդության ընթացքի կամ տարածման վերաբերյալ նշումները, ինչպես նաև հնարավոր կորուստների վերաբերյալ տվյալները։ Նման տեղեկությունները թույլ են տալիս վերականգնել տարածաշրջանում կենդանիների հիվանդությունների վերահսկման և հաշվառման այն համակարգը, որը կիրառվում էր XIX դարի վերջին։ Փաստաթուղթը արժեքավոր է նաև գյուղատնտեսական պատմության տեսանկյունից, քանի որ անասնապահությունը տարածաշրջանի տնտեսական կյանքի կարևոր բաղադրիչներից էր, իսկ վարակիչ հիվանդությունների տարածումը կարող էր զգալի տնտեսական վնասներ պատճառել բնակչությանը և տնտեսություններին։ Նյութի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել անասնաբուժական ծառայության կազմակերպման, հիվանդությունների գրանցման և պետական վերահսկողության մեխանիզմների մասին։ Այն կարող է օգտագործվել նաև պատմական համաճարակաբանության ուսումնասիրություններում՝ համեմատելու անցյալի և ժամանակակից անասնահամաճարակաբանական խնդիրները, հիվանդությունների տարածման օրինաչափությունները և դրանց վերահսկման մոտեցումները։ Փաստաթուղթը կարող է հետաքրքրել անասնաբույժներին, համաճարակաբաններին, գյուղատնտեսության պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին, պատմաբաններին, տարածաշրջանագետներին և արխիվային սկզբնաղբյուրներ ուսումնասիրող հետազոտողներին։ Այն առանձնահատուկ արժեք ունի որպես իր ժամանակաշրջանի պաշտոնական վիճակագրական վկայություն, որը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել Կարսի մարզի գյուղատնտեսական և անասնաբուժական կյանքի կոնկրետ պատկերը։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տարածքում WGS-84 համաշխարհային գեոդեզիական կոորդինատային համակարգի ներդրման և GPS արբանյակային ընդունիչների դիտարկումների միջոցով նոր ազգային գեոդեզիական ցանցի ստեղծման գիտական ու գործնական հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ներկայացնել ժամանակակից արբանյակային տեխնոլոգիաների կիրառմամբ բարձր ճշտության միասնական գեոդեզիական հիմքի ձևավորման սկզբունքները և գնահատել դրա նշանակությունը Հայաստանի տարածքում գեոդեզիական, քարտեզագրական, տեղագրական և կադաստրային աշխատանքների իրականացման համար։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում են WGS-84 համակարգի առանձնահատկությունները, դրա ներդրման անհրաժեշտությունը և ավանդական գեոդեզիական համակարգից ժամանակակից արբանյակային համակարգի անցման խնդիրները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում GPS ընդունիչներով իրականացվող դիտարկումների կազմակերպմանը, չափումների տևողությանը, դիտարկվող կետերի ընտրությանը, բազային գծերի ձևավորմանը, ստացված տվյալների մշակմանը և կոորդինատների հաշվարկման ու հավասարակշռման մեթոդներին։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է Հայաստանի տարածքում ազգային գեոդեզիական ցանցի կառուցվածքի ուսումնասիրությունը՝ տարբեր դասերի գեոդեզիական կետերի փոխկապակցման և միասնական կոորդինատային հիմքի ստեղծման տեսանկյունից։ Պաշտոնական ծրագրային փաստաթղթերում նախատեսված էր WGS-84 համակարգում ազգային գեոդեզիական ցանցի ստեղծում, իսկ GPS դիտարկումները պետք է օգտագործվեին ցանցի կետերի բարձր ճշտությամբ կոորդինատների որոշման համար։ Հետագայում ստեղծված ազգային գեոդեզիական ցանցը ներառեց 0-ական դասի 5, 1-ին դասի 41 և 2-րդ դասի 1069 կետեր։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև արբանյակային գեոդեզիական տեխնոլոգիաների առավելությունների վերլուծությունը, քանի որ դրանց կիրառումը հնարավորություն է տալիս բարձրացնել կոորդինատների որոշման ճշտությունը, նվազեցնել ավանդական չափումների նկատմամբ կախվածությունը և ավելի արդյունավետ կազմակերպել մեծ տարածքների գեոդեզիական ապահովումը։ Ուսումնասիրության արդյունքները նշանակալի են տեղագրական քարտեզների և հատակագծերի կազմման, կադաստրային քարտեզագրման, շինարարական և նախագծային աշխատանքների, նավիգացիոն համակարգերի, օդագնացության, պետական սահմանների ու վարչատարածքային սահմանների որոշման, ինչպես նաև երկրակեղևի շարժումների ուսումնասիրության համար։ Հետազոտությունը նաև անդրադառնում է գեոդեզիական ցանցի հետագա պահպանման, թարմացման և մշտական գործող արբանյակային ռեֆերենց կայանների միջոցով դրա արդիական վիճակի ապահովման անհրաժեշտությանը։ Այսպիսով, աշխատանքը ներկայացնում է Հայաստանի գեոդեզիական համակարգի արդիականացման կարևոր փուլը՝ ավանդական ցանցերից դեպի ժամանակակից արբանյակային տեխնոլոգիաների վրա հիմնված միասնական ազգային գեոդեզիական հիմք անցնելու գործընթացը։ Այն կարող է հետաքրքրել գեոդեզիստներին, քարտեզագիրներին, կադաստրի մասնագետներին, տեղագրագետներին, շինարարության և հողաշինության ոլորտի մասնագետներին, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին և հետազոտողներին։ Մատենագիտական տվյալներով՝ աշխատանքը 2010 թվականին ներկայացված տեխնիկական գիտությունների թեկնածուի ատենախոսություն է՝ «Գեոդեզիա, ներառյալ քարտեզագրություն և կադաստր» մասնագիտությամբ։

Աշխարհագրություն

Աշխատությունը նվիրված է աշխարհագրական գործոնների վերլուծությանն ու գնահատմանը՝ զբոսաշրջության զարգացման հնարավորությունների բացահայտման նպատակով, ՀՀ Սյունիքի մարզի օրինակով։ Հետազոտության կենտրոնում տարածքի բնական, սոցիալ-տնտեսական և աշխարհագրական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունն է, դրանց ազդեցությունը զբոսաշրջային գործունեության կազմակերպման վրա և առկա ներուժի արդյունավետ օգտագործման հնարավորությունները։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են Սյունիքի մարզի աշխարհագրական դիրքը, ռելիեֆը, կլիմայական պայմանները, ջրային և լանդշաֆտային ռեսուրսները, բուսական ու կենդանական աշխարհը, բնական հուշարձանները և այլ բնական նախադրյալներ, որոնք կարող են հիմք հանդիսանալ զբոսաշրջության տարբեր ուղղությունների զարգացման համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պատմամշակութային ժառանգությանը, հնագիտական և ճարտարապետական հուշարձաններին, ավանդական մշակույթին և բնակավայրերի առանձնահատկություններին՝ որպես զբոսաշրջային գրավչության կարևոր բաղադրիչների։ Հետազոտության ընթացքում աշխարհագրական գործոնները դիտարկվում են փոխկապակցված ձևով՝ գնահատելով դրանց նպաստավոր կամ սահմանափակող ազդեցությունը զբոսաշրջության տարածքային կազմակերպման վրա։ Քննարկվում են նաև տրանսպորտային հասանելիությունը, ճանապարհային և սպասարկման ենթակառուցվածքները, բնակչության տեղաբաշխումը, զբոսաշրջային ծառայությունների առկայությունը և տարածաշրջանի սոցիալ-տնտեսական պայմանները։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է զբոսաշրջային ռեսուրսների տարածական տարբերությունների բացահայտումը և առանձին տարածքների զբոսաշրջային ներուժի գնահատումը։ Այդ հիմքով հնարավոր է առանձնացնել զբոսաշրջության զարգացման առավել նպաստավոր գոտիներ և առաջարկել դրանց մասնագիտացման հնարավոր ուղղությունները՝ ներառյալ բնապահպանական, մշակութային, պատմական, արկածային, գյուղական և այլ ձևերը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև Սյունիքի զբոսաշրջային ներուժի օգտագործման խոչընդոտներին՝ կապված ենթակառուցվածքների զարգացման, հասանելիության, տարածքային անհամաչափությունների, բնապահպանական սահմանափակումների և զբոսաշրջային ծառայությունների բազմազանության հետ։ Առաջարկվող մոտեցումները կարող են նպաստել մարզի զբոսաշրջային տարածքների համալիր գնահատմանը և կայուն զբոսաշրջության զարգացման ուղղությունների հիմնավորմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել աշխարհագրագետների, զբոսաշրջության և տարածաշրջանային զարգացման մասնագետների, տեղական ինքնակառավարման ու տարածքային կառավարման ոլորտի մասնագետների, բնապահպանների, հետազոտողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտություններով ուսանողների համար։ Հետազոտության գործնական նշանակությունն այն է, որ Սյունիքի մարզի բնական և հասարակական-աշխարհագրական առանձնահատկությունների համակարգված գնահատումը հնարավորություն է տալիս ավելի արդյունավետ օգտագործել առկա զբոսաշրջային ներուժը, ձևավորել տարածքային զարգացման նպատակային ծրագրեր և խթանել մարզի սոցիալ-տնտեսական առաջընթացը զբոսաշրջության միջոցով։

Մաթեմատիկա

Աշխատությունը նվիրված է բարձր էներգիաների մասնիկային ֆիզիկայում կիրառվող Monte Carlo մոդելավորման գործիքի պարամետրերի ճշգրտմանը Belle II փորձի հետազոտական պահանջներին համապատասխան։ Ուսումնասիրության առանցքում էլեկտրոն-պոզիտրոն բախումների արդյունքում առաջացող մասնիկային գործընթացների հնարավորինս իրատեսական թվային նկարագրությունն է և մոդելավորված տվյալների համապատասխանեցումը փորձարարական դիտարկումներին։ Monte Carlo գեներատորները կարևոր դեր ունեն ժամանակակից փորձարարական մասնիկային ֆիզիկայում, քանի որ հնարավորություն են տալիս թվային եղանակով վերարտադրել բախման սկզբնական փուլից մինչև վերջնական վիճակի մասնիկների ձևավորումն ընդգրկող բարդ գործընթացները և ստացված արդյունքները համեմատել դետեկտորներում գրանցվող տվյալների հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հադրոնացման, մասնիկների բազմակի առաջացման, մասնիկային հոսքերի և վերջնական վիճակների հատկությունները կառավարող մոդելային պարամետրերին։ Պարամետրերի ճշգրտման ընթացքում ընտրվում են փորձարարական դիտարկելի մեծություններ, որոնց նկատմամբ գեներատորի կանխատեսումները զգայուն են, և գնահատվում է տարբեր պարամետրային արժեքների ազդեցությունը մոդելավորման արդյունքների վրա։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է այնպիսի պարամետրային հավաքածուի ձևավորումը, որը միաժամանակ բավարար կերպով նկարագրում է մի քանի տարբեր ֆիզիկական դիտարկելի մեծություններ և չի սահմանափակվում միայն մեկ բաշխման համապատասխանեցմամբ։ Այդ նպատակով կարող են կիրառվել վիճակագրական համեմատության, պարամետրերի օպտիմալացման և անորոշությունների գնահատման մեթոդներ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում մոդելավորված ու փորձարարական բաշխումների համեմատական վերլուծությունը, որի միջոցով հնարավոր է բացահայտել գեներատորի սկզբնական կարգավորումների սահմանափակումները և գնահատել նոր ճշգրտումների արդյունավետությունը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև պարամետրերի միջև փոխկապակցվածություններին, քանի որ միևնույն ֆիզիկական դիտարկելի մեծության վրա երբեմն ազդեցություն են ունենում մոդելի մի քանի բաղադրիչներ։ Ճշգրիտ մոդելավորումը նշանակություն ունի ոչ միայն բախումների ընդհանուր ֆիզիկական պատկերը վերարտադրելու, այլև փորձարարական վերլուծությունների համակարգային անորոշությունները վերահսկելու, ֆոնային գործընթացները գնահատելու և դետեկտորի արձագանքի ուսումնասիրությունը բարելավելու համար։ Աշխատանքը միավորում է բարձր էներգիաների փորձարարական ֆիզիկայի, հաշվողական ֆիզիկայի և վիճակագրական տվյալների վերլուծության մեթոդները՝ նպաստելով թվային մոդելների ու իրական փորձարարական տվյալների միջև համապատասխանության բարձրացմանը և մասնիկային փոխազդեցությունների առավել ճշգրիտ ուսումնասիրմանը։

Քիմիա

Այս թեման վերաբերում է պոլիմերային քիմիայի և մանրաթելային նյութագիտության ոլորտին, մասնավորապես՝ ակրիլաթթվի էսթերների պատվաստային համապոլիմերացման գործընթացին պոլիէթիլենտերեֆտալատային (PET) մանրաթելերի մակերեսի վրա, որի նպատակն է փոփոխել մանրաթելի ֆիզիկաքիմիական հատկությունները և ընդլայնել դրա կիրառական հնարավորությունները։ Հետազոտության ընթացքում ուսումնասիրվում են ռադիկալային մեխանիզմներով իրականացվող պատվաստային պոլիմերացման պայմանները, նախաձեռնիչ համակարգերի ընտրությունը, ինչպես նաև մոնոմերների ներթափանցման և կապման արդյունավետությունը PET-ի մակերեսային և ենթամակերեսային շերտերում։ Ակրիլաթթվի էսթերների ներդրումը հնարավորություն է տալիս ստանալ նոր ֆունկցիոնալ խմբերով հագեցած մակերեսներ, որոնք կարող են բարելավել մանրաթելի հիդրոֆիլությունը, ներկման ունակությունը, կպչունությունը և կենսահամատեղելիությունը։ Միևնույն ժամանակ դիտարկվում են գործընթացի կինետիկ առանձնահատկությունները, համապոլիմերացման աստիճանը, պատվաստման արդյունավետությունը և կողմնակի հոմոպոլիմերացման նվազեցման ուղիները, որոնք կարևոր են վերջնական նյութի որակի վերահսկման համար։ Այս տեխնոլոգիան լայն կիրառություն ունի տեքստիլ արդյունաբերությունում, բժշկական նյութերի մշակման մեջ և բարձր արդյունավետությամբ կոմպոզիտային համակարգերում, քանի որ թույլ է տալիս ստանալ բարելավված հատկություններով պոլիեսթերային մանրաթելեր՝ առանց դրանց հիմնական կառուցվածքը խախտելու: