Россия и армянское освободительное движение в 80-х годах XVIII столетия

Տեխնոլոգիա

Այս աշխատությունը նվիրված է մուտքային և ելքային հանգույցներում աղմկակայունության բարձրացման մեթոդների և տեխնիկական լուծումների ուսումնասիրմանը՝ նպատակ ունենալով բարելավել էլեկտրոնային և ավտոմատացված համակարգերի աշխատանքի հուսալիությունը տարբեր շահագործման պայմաններում։ Գրքում ներկայացվում են արտաքին և ներքին էլեկտրամագնիսական խանգարումների ազդեցության առանձնահատկությունները, դրանց առաջացման պատճառները և ազդանշանների որակի պահպանման արդյունավետ մոտեցումները։ Անդրադարձ է կատարվում ֆիլտրացման, պաշտպանական սխեմաների, հողանցման, էկրանավորման, ազդանշանների մշակման և նախագծային լուծումների կիրառմանը, որոնք նպաստում են խանգարումների նվազեցմանը և համակարգերի կայուն աշխատանքին։ Հրատարակությունը կարող է օգտակար լինել էլեկտրոնիկայի, ռադիոտեխնիկայի, ավտոմատացման և կապի համակարգերի ոլորտներում աշխատող մասնագետների, գիտաշխատողների, դասախոսների և ուսանողների համար՝ որպես տեսական և կիրառական տեղեկությունների համապարփակ աղբյուր։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում շինարարական կազմակերպությունների կառավարման կազմակերպչական կառուցվածքների ուսումնասիրությանը և դրանց կատարելագործման հիմնական ուղղությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության կենտրոնում շինարարական կազմակերպությունների ներքին կառավարման համակարգի արդյունավետության բարձրացման, կառավարման մակարդակների օպտիմալացման, ստորաբաժանումների միջև գործառույթների ճիշտ բաշխման և որոշումների կայացման գործընթացների բարելավման խնդիրներն են։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել շինարարական կազմակերպությունների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, ղեկավարության և գործառութային ստորաբաժանումների փոխհարաբերությունները, պատասխանատվության և լիազորությունների բաշխումը, ինչպես նաև նախագծային և արտադրական գործընթացների կառավարման կազմակերպական մեխանիզմները։ Շինարարության ոլորտի առանձնահատկություններից ելնելով՝ կարևոր նշանակություն է տրվում պատվիրատուի, նախագծող կազմակերպության, կապալառուի, ենթակապալառուների և այլ մասնակիցների միջև արդյունավետ համագործակցության ապահովմանը։ ՀՀ գործող կարգավորումները շինարարական գործընթացների կազմակերպման համար սահմանում են նաև համապատասխան կազմակերպատեխնոլոգիական պահանջներ, ներառյալ նախագծային փաստաթղթերով ապահովումը, կապալի և ենթակապալի հարաբերությունները, թույլտվությունների ձեռքբերումը և անհրաժեշտ ենթակառուցվածքների կազմակերպումը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ կառավարման հիերարխիկ և մատրիցային կառուցվածքների կիրառման հնարավորություններին, կենտրոնացված և ապակենտրոնացված կառավարման համադրությանը, նախագծային թիմերի ձևավորմանը և ժամանակակից տեղեկատվական տեխնոլոգիաների օգտագործմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել տեղեկատվական հոսքերի արագության և ճշգրտության բարձրացմանը, քանի որ շինարարական նախագծերում բազմաթիվ մասնակիցների գործունեության համակարգումը պահանջում է արդյունավետ հաղորդակցական և վերահսկողական մեխանիզմներ։ Ժամանակակից ՀՀ շինարարության ոլորտում կառավարման արդիականացման ուղղություններից են նաև թիմային կառավարման արդյունավետության բարձրացումը, հաղորդակցման մեխանիզմների կատարելագործումը և ժամանակակից կառավարման մոդելների կիրառումը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել նաև կազմակերպությունների գործունեության վրա ազդող տնտեսական, տեխնոլոգիական, իրավական և շուկայական գործոնները, ինչպես նաև դրանց փոփոխություններին կառավարման կառուցվածքի հարմարվելու կարողությունը։ Կատարելագործման առաջարկները կարող են ուղղված լինել կառավարման ավելորդ օղակների կրճատմանը, պատասխանատվության հստակեցմանը, մասնագիտական գործառույթների ավելի արդյունավետ բաշխմանը, աշխատակիցների միջև համագործակցության բարելավմանը և կառավարչական որոշումների ընդունման արագացմանը։ Կարևոր նշանակություն կարող է ունենալ նաև շինարարական նախագծերի թվայնացումը և տեղեկատվական մոդելավորման ժամանակակից գործիքների ներդրումը, որոնք ՀՀ շինարարության ոլորտի զարգացման ծրագրերում նույնպես դիտարկվում են որպես կառավարման և գործընթացների արդիականացման ուղղություններ։ Աշխատության արդյունքները կարող են նպաստել շինարարական կազմակերպությունների կառավարման արդյունավետության, արտադրողականության և մրցունակության բարձրացմանը, ռեսուրսների ավելի рационալ օգտագործմանը և շինարարական նախագծերի իրականացման ընթացքում ժամանակային ու կազմակերպական խնդիրների նվազեցմանը։ Նյութը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, կառավարման մասնագետներին, շինարարական կազմակերպությունների ղեկավարներին, նախագծերի կառավարիչներին, ինժեներներին, հետազոտողներին և շինարարության կառավարման ոլորտի ուսանողներին։

Տեխնոլոգիա

Այս աշխատությունը վերաբերում է գյուղատնտեսական տեխնիկայի մեքենամասերի և նորոգման գործիքների մաշակայունության բարձրացման տեխնոլոգիաների մշակմանը՝ ընդգծելով նյութագիտության, արտադրական տեխնոլոգիաների և շահագործման պայմանների փոխազդեցությունը գյուղատնտեսական մեքենաշինության ոլորտում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ուսումնասիրել այն գործոնները, որոնք հանգեցնում են մեքենամասերի արագ մաշվածության՝ հողի աբրազիվ ազդեցություն, հարվածային բեռներ, կոռոզիոն միջավայր, ինչպես նաև երկարատև ցիկլային ծանրաբեռնվածություններ, և մշակել դրանց դիմադրությունը բարձրացնող տեխնոլոգիական լուծումներ։ Ուսումնասիրվում են մակերեսային ամրացման և պաշտպանիչ շերտերի ձևավորման մեթոդները՝ ջերմաքիմիական մշակում, մակերեսային կարծրացում, ցողարկում, պլազմային և լազերային մշակումներ, ինչպես նաև կոմպոզիտային ծածկույթների կիրառման հնարավորությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մաշվածության մեխանիզմների վերլուծությանը՝ աբրազիվ, ադհեզիոն, կոռոզիոն և հոգնածային մաշվածություն, և դրանց կանխարգելման ինժեներական մոտեցումներին։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է նորոգման գործիքների ծառայողական հատկությունների բարելավման ուղիները՝ արտադրական նյութերի ընտրություն, երկրաչափական օպտիմալացում և աշխատանքային ռեժիմների համապատասխանեցում։ Միաժամանակ վերլուծվում են առաջարկվող տեխնոլոգիաների տնտեսական արդյունավետությունը և դրանց ներդրման հնարավորությունները գյուղատնտեսական արտադրության պայմաններում։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է գյուղատնտեսական մեքենաշինության և նյութագիտության ոլորտներում՝ նպաստելով մեքենամասերի ծառայողական ժամկետի երկարացման և տեխնիկական սպասարկման արդյունավետության բարձրացմանը։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության կրթության համակարգի կառավարման տեսական հիմքերի և գործնական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ կրթական համակարգը դիտարկելով որպես փոխկապակցված և բազմամակարդակ կառավարման ամբողջություն։ Ուսումնասիրության շրջանակում կրթության կառավարումը ներկայացվում է ոչ միայն որպես վարչական գործառույթների իրականացում, այլև որպես կրթական քաղաքականության մշակման, ռազմավարական պլանավորման, որոշումների կայացման, կազմակերպական գործընթացների համակարգման, վերահսկողության և կրթության որակի ապահովման համալիր գործընթաց։ Աշխատությունը կարևորում է կրթական համակարգի կառավարման արդյունավետության և կրթության զարգացման միջև առկա անմիջական կապը՝ անդրադառնալով այն մեխանիզմներին, որոնց միջոցով պետական և տեղական կառավարման մարմինները, կրթական հաստատությունների ղեկավարները, մանկավարժները և այլ շահակիցներ մասնակցում են կրթական քաղաքականության իրականացմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կառավարման տեսության հիմնական հասկացություններին և դրանց կիրառությանը կրթության ոլորտում՝ ներառելով կառավարման սկզբունքները, գործառույթները, կազմակերպական կառուցվածքները, պլանավորումը, որոշումների ընդունումը, վերահսկողությունը, գնահատումը և կառավարման արդյունավետության բարձրացման ուղիները։ Հայաստանի կրթական համակարգի համատեքստում աշխատանքը հնարավորություն է տալիս հասկանալու կրթական ոլորտում իրականացվող բարեփոխումների կառավարման խնդիրները, կրթական հաստատությունների ինքնուրույնության և հաշվետվողականության հարաբերակցությունը, կառավարման տարբեր մակարդակների փոխգործակցությունը և կրթության որակի ապահովման կազմակերպական մեխանիզմները։ Ուսումնասիրության կարևոր կողմերից է տեսական դրույթների և գործնական կառավարման փորձի համադրումը, ինչը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու կրթության կառավարման իրական գործընթացներում առկա դժվարությունները, հակասությունները և զարգացման հնարավորությունները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել նաև կրթական հաստատությունների կառավարման ժամանակակից մոտեցումների ուսումնասիրման համար՝ ընդգծելով ղեկավարի դերը կազմակերպության զարգացման ռազմավարության ձևավորման, մարդկային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման, մանկավարժական կոլեկտիվի գործունեության համակարգման և կրթական միջավայրի բարելավման գործում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը կրթության կառավարման խնդիրը ներկայացնում է որպես հասարակության զարգացման ռազմավարական նշանակություն ունեցող ոլորտ, քանի որ կրթական համակարգի արդյունավետ կառավարումը պայմանավորում է ոչ միայն կրթության կազմակերպման որակը, այլև մարդկային կապիտալի ձևավորումը, սոցիալական զարգացման հնարավորությունները և երկրի երկարաժամկետ զարգացման ներուժը։ Այն կարող է հետաքրքրել կրթության կառավարման մասնագետներին, մանկավարժներին, կրթական հաստատությունների ղեկավարներին, կրթական քաղաքականություն մշակողներին, հետազոտողներին և բուհերի համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Քիմիա

Աշխատությունը նվիրված է ֆունկցիոնալացված տրիֆենիլֆոսֆոնիումային աղերի և դրանց համապատասխան դիֆենիլֆոսֆորիլային միացությունների ստացման մեթոդների մշակմանը, սինթեզի օրինաչափությունների բացահայտմանը և ստացված նյութերի կառուցվածքային ու ֆիզիկաքիմիական հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է ֆոսֆոր պարունակող օրգանական միացությունների նպատակային կառուցման վրա՝ ելանյութերի ընտրության, ռեակցիայի պայմանների և մոլեկուլում տարբեր ֆունկցիոնալ խմբերի առկայության ազդեցության գնահատմամբ։ Տրիֆենիլֆոսֆոնիումային աղերը դիտարկվում են որպես օրգանական սինթեզի կարևոր միջանկյալ նյութեր, որոնց կառուցվածքային առանձնահատկությունները հնարավորություն են տալիս իրականացնել տարբեր տեսակի քիմիական փոխակերպումներ և ստանալ նոր ածանցյալներ։ Քննության են առնվում դրանց առաջացման մեխանիզմները, համապատասխան ֆոսֆոր պարունակող ռեագենտների և օրգանական սուբստրատների փոխազդեցությունները, ինչպես նաև փոխարինիչների բնույթի ազդեցությունը ռեակցիաների ընթացքի և վերջնական արգասիքների ելքի վրա։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ֆունկցիոնալ խմբերի ներմուծմանը, քանի որ դրանց տեսակը և դիրքը կարող են էապես փոխել ստացվող միացությունների ռեակցունակությունը, կայունությունը և հետագա քիմիական փոխակերպումների հնարավորությունները։ Ուսումնասիրվում են այն պայմանները, որոնցում հնարավոր է բարձր ընտրողականությամբ ստանալ նպատակային ֆոսֆոնիումային աղեր՝ նվազեցնելով կողմնակի ռեակցիաների և անցանկալի արգասիքների առաջացումը։ Այդ նպատակով դիտարկվում են լուծիչի բնույթի, ջերմաստիճանի, ռեագենտների հարաբերակցության, ռեակցիայի տևողության և այլ տեխնոլոգիական գործոնների ազդեցությունները։ Կարևորվում է նաև ստացված նյութերի առանձնացման և մաքրման արդյունավետ մեթոդների ընտրությունը, քանի որ միացությունների մաքրությունը որոշիչ նշանակություն ունի դրանց կառուցվածքի հաստատման և հետագա փոխակերպումների ուսումնասիրության համար։ Առանձին ուղղություն է համապատասխան դիֆենիլֆոսֆորիլային ածանցյալների ստացումը։ Քննության են առնվում ֆոսֆոնիումային համակարգերի և ֆոսֆորիլային միացությունների միջև կառուցվածքային ու քիմիական փոխկապակցվածությունները, ինչպես նաև այն ռեակցիաները, որոնց միջոցով հնարավոր է անցում կատարել մի տեսակի ֆոսֆորօրգանական կառուցվածքից մյուսին։ Ուսումնասիրվում է ֆոսֆորի ատոմի շրջապատի փոփոխության ազդեցությունը մոլեկուլի ընդհանուր էլեկտրոնային կառուցվածքի, կայունության և ռեակցունակության վրա։ Դիֆենիլֆոսֆորիլային խմբի առկայությունը կարող է պայմանավորել միացությունների հատուկ քիմիական հատկություններ և հնարավորություն տալ դրանք օգտագործել հետագա բազմափուլ օրգանական սինթեզներում։ Հատուկ նշանակություն է տրվում սինթեզված նյութերի կառուցվածքի հաստատմանը։ Այդ նպատակով կիրառվող սպեկտրային և ֆիզիկաքիմիական հետազոտությունները հնարավորություն են տալիս պարզել մոլեկուլներում ֆունկցիոնալ խմբերի առկայությունը, ֆոսֆորի ատոմի քիմիական միջավայրը և ստացված միացությունների համապատասխանությունը նախատեսված կառուցվածքներին։ Միջուկային մագնիսական ռեզոնանսի սպեկտրադիտումը հատկապես կարևոր է ֆոսֆորօրգանական միացությունների հետազոտության համար, քանի որ տարբեր միջուկների սպեկտրային տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս մանրամասն գնահատել մոլեկուլի կառուցվածքը։ Ինֆրակարմիր սպեկտրադիտման և այլ վերլուծական մեթոդների միջոցով հնարավոր է բացահայտել բնորոշ ֆունկցիոնալ խմբերը և հետևել ելանյութերի՝ վերջնական արգասիքների փոխակերպմանը։ Անհրաժեշտության դեպքում կառուցվածքային տվյալները կարող են լրացվել տարրային վերլուծությամբ, զանգվածային սպեկտրաչափությամբ և այլ ֆիզիկաքիմիական մեթոդներով։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում կառուցվածք-ռեակցունակություն կապի բացահայտմանը։ Տարբեր էլեկտրոնատու կամ էլեկտրոնակցեպտոր փոխարինիչների առկայությունը կարող է ազդել ֆոսֆոր պարունակող կենտրոնի և մոլեկուլի մյուս ռեակցիոն հատվածների հատկությունների վրա։ Համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս որոշել, թե կառուցվածքային փոփոխությունները ինչպես են անդրադառնում ռեակցիայի արագության, ընտրողականության, ստացվող արգասիքների կայունության և հետագա ֆունկցիոնալացման հնարավորությունների վրա։ Նման օրինաչափությունների բացահայտումը կարևոր է նոր միացությունների նպատակային սինթեզի համար, քանի որ թույլ է տալիս նախապես գնահատել որոշակի կառուցվածքով նյութերի ստացման առավել արդյունավետ ուղիները։ Քննության են առնվում նաև ֆոսֆոնիումային աղերի կիրառման հնարավորությունները ածխածին-ածխածին կապերի ձևավորման ռեակցիաներում։ Ֆոսֆորօրգանական ռեագենտները լայնորեն օգտագործվում են օրգանական քիմիայում՝ կառուցվածքային բարդության տարբեր աստիճան ունեցող մոլեկուլների ստացման համար, և ֆունկցիոնալացված ածանցյալների ստեղծումը կարող է ընդլայնել նման փոխակերպումների շրջանակը։ Ֆունկցիոնալ խմբերի պահպանման և հետագա ընտրողական փոխակերպման հնարավորությունը հատկապես կարևոր է բազմափուլ սինթեզներում, որտեղ յուրաքանչյուր փուլ պետք է իրականացվի առանց մոլեկուլի մյուս ռեակցունակ հատվածների անցանկալի փոփոխության։ Դիտարկվում է նաև նոր ֆոսֆորօրգանական միացությունների սինթետիկ ներուժը՝ որպես ավելի բարդ օրգանական կառուցվածքների ստացման ելանյութեր կամ միջանկյալ նյութեր։ Դրանց կիրառումը կարող է հնարավորություն տալ ձևավորել նոր կապեր, փոխակերպել ֆունկցիոնալ խմբերը և կառուցել տարբեր ածխածնային կմախքներ։ Առանձին կարևորություն ունի սինթեզի մեթոդների վերարտադրելիությունը և նպատակային նյութերի բարձր ելքի ապահովումը։ Փորձարարական պայմանների համակարգված փոփոխությունը և ստացված արդյունքների համեմատությունը հնարավորություն են տալիս ընտրել առավել արդյունավետ պայմանները և մշակել տարբեր կառուցվածք ունեցող ածանցյալների ստացման ընդհանուր մոտեցումներ։ Այսպիսի ուսումնասիրությունը կարևոր է ոչ միայն առանձին նոր նյութերի սինթեզի, այլև ֆոսֆորօրգանական միացությունների ռեակցունակության ընդհանուր օրինաչափությունների պարզաբանման տեսանկյունից։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է նոր ֆունկցիոնալացված ֆոսֆոր պարունակող միացությունների ստացմամբ, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունների բացահայտմամբ և սինթետիկ փոխակերպումների հնարավորությունների ընդլայնմամբ։ Ստացված արդյունքները կարող են հիմք ծառայել ֆոսֆորօրգանական քիմիայի հետագա ուսումնասիրությունների և նպատակային հատկություններով նոր օրգանական նյութերի ստեղծման համար։ Հետազոտության կիրառական նշանակությունը կապված է նման միացությունների՝ նուրբ օրգանական սինթեզում, նյութագիտության, կենսաբանորեն ակտիվ նյութերի որոնման և այլ քիմիական տեխնոլոգիաների շրջանակներում որպես միջանկյալ կամ ֆունկցիոնալ նյութեր օգտագործելու հնարավորությունների հետ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել օրգանական և ֆոսֆորօրգանական քիմիայի, սինթետիկ քիմիայի, դեղագործական քիմիայի և նյութագիտության ոլորտների հետազոտողների, քիմիկոսների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Կրոն

Այս աշխատանքը ուսումնասիրում է Հայ Առաքելական Եկեղեցու բարձրագույն հոգևոր առաջնորդի իրավական կարգավիճակը՝ դիտարկելով այն պատմական զարգացման և եկեղեցական-պետական հարաբերությունների համատեքստում։ Նյութում վերլուծվում են կաթողիկոսի իշխանության աղբյուրները, նրա իրավասությունների շրջանակը և այն կանոնական հիմքերը, որոնց վրա կառուցված է եկեղեցու վարչական համակարգը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, թե ինչպես է ձևավորվել կաթողիկոսի հեղինակությունը որպես հոգևոր և կազմակերպչական կենտրոնական իշխանություն, ինչպես նաև նրա հարաբերությունները եկեղեցական ժողովների, թեմական առաջնորդների և աշխարհիկ իշխանությունների հետ տարբեր պատմական փուլերում։ Ուսումնասիրությունը քննարկում է նաև իրավական սահմանափակումների և արտոնությունների համակարգը, որը կարգավորում է բարձրագույն հոգևոր պաշտոնի գործունեությունը, ներառյալ ընտրության, հաստատման և լիազորությունների փոխանցման գործընթացները։ Ընդհանուր առմամբ, նյութը ներկայացնում է կաթողիկոսի իրավական դիրքը որպես բարդ համակարգ, որտեղ միահյուսվում են կանոնական իրավունքը, ավանդույթը և պատմական իրողությունները՝ ձևավորելով եկեղեցու ներքին ինքնավարության և արտաքին հարաբերությունների հիմքերը։