Уставь армянского благотворительнаго общества на Кавказе

Մանկավարժություն

Այս աշխատությունը նվիրված է ավագ դպրոցականների մասնագիտական կողմնորոշման հիմնախնդրի ուսումնասիրությանը ժամանակակից դպրոցի պայմաններում՝ հաշվի առնելով սովորողների անձնային, կրթական և սոցիալական զարգացման առանձնահատկությունները։ Հետազոտության շրջանակում մասնագիտական կողմնորոշումը դիտարկվում է որպես շարունակական մանկավարժական և սոցիալ-հոգեբանական գործընթաց, որի նպատակն է օգնել սովորողին բացահայտելու սեփական հետաքրքրությունները, կարողությունները, հակումները և արժեքային կողմնորոշումները, ինչպես նաև դրանք համադրելու կրթության և ապագա մասնագիտական գործունեության հնարավորությունների հետ։ Աշխատության մեջ քննարկվում են ավագ դպրոցական տարիքի հոգեբանական առանձնահատկությունները, ինքնագիտակցության և ինքնորոշման զարգացումը, մասնագիտական նախասիրությունների ձևավորման գործոնները և մասնագիտության ընտրության վրա ընտանիքի, դպրոցի, հասակակիցների, հասարակության ու աշխատաշուկայի ազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ժամանակակից աշխատաշուկայի փոփոխություններին, նոր մասնագիտությունների առաջացմանը, տեխնոլոգիական զարգացմանը և դրանց պայմաններում մասնագիտական կողմնորոշման համակարգի արդիականացման անհրաժեշտությանը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություն է դպրոցի դերի բացահայտումը մասնագիտական ինքնորոշման գործընթացում։ Քննարկվում են դասղեկների, ուսուցիչների, հոգեբանների, մասնագիտական կողմնորոշման մասնագետների և ծնողների համագործակցության հնարավորությունները, ինչպես նաև սովորողների անհատական կարիքներին համապատասխան խորհրդատվական և տեղեկատվական աշխատանքի կազմակերպումը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ մասնագիտական կողմնորոշման տարբեր մեթոդներին՝ հետաքրքրությունների և ընդունակությունների բացահայտման թեստավորում, մասնագիտությունների վերաբերյալ տեղեկատվության տրամադրում, մասնագիտական փորձառության ձևավորման միջոցառումներ, հանդիպումներ ոլորտի մասնագետների հետ, մասնագիտական փորձաշրջաններ, նախագծային աշխատանք և կրթական հետագծի պլանավորում։ Կարևորվում է նաև սովորողի ինքնուրույն որոշումների կայացման կարողության զարգացումը, քանի որ արդյունավետ մասնագիտական կողմնորոշումը չպետք է սահմանափակվի որևէ մասնագիտություն ընտրելու ուղղակի խորհուրդներով, այլ պետք է նպաստի գիտակցված և հիմնավորված ընտրություն կատարելու կարողության ձևավորմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են բացահայտվել նաև մասնագիտական կողմնորոշման առկա համակարգի խնդիրները՝ տեղեկատվության անհավասար հասանելիություն, մասնագիտությունների վերաբերյալ կարծրատիպեր, ծնողական ճնշում, սովորողի իրական կարողությունների և ընտրված մասնագիտության անհամապատասխանություն, ինչպես նաև դպրոցական և աշխատաշուկայական միջավայրերի միջև կապի սահմանափակություն։ Աշխատությունը նպատակ ունի ներկայացնելու այն մանկավարժական պայմաններն ու արդյունավետ մոտեցումները, որոնք կարող են նպաստել ավագ դպրոցականների գիտակցված մասնագիտական ինքնորոշմանը և կրթական հետագծի ճիշտ ընտրությանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ուսուցիչների, դպրոցների ղեկավարների, մանկավարժ-հոգեբանների, մասնագիտական կողմնորոշման մասնագետների, կրթության կազմակերպիչների, հետազոտողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։

Մշակույթ

Վերածննդի մշակույթը Իտալիայում ձևավորվել է XIV–XVI դարերում և համարվում է եվրոպական մշակույթի ամենակարևոր շրջադարձային փուլերից մեկը, երբ միջնադարյան կրոնակենտրոն աշխարհընկալումը աստիճանաբար փոխարինվեց մարդակենտրոն մտածողությամբ՝ հումանիզմով։ Այս ժամանակաշրջանում ուշադրության կենտրոնում հայտնվեց մարդը, նրա կարողությունները, անհատականությունը և ստեղծագործական ներուժը։ Իտալիան դարձավ Վերածննդի օրրան, քանի որ այստեղ կային զարգացած քաղաք-պետություններ, ինչպիսիք էին Ֆլորենցիան, Վենետիկը և Հռոմը, որտեղ առևտրի, բանկային գործի և մշակութային մրցակցության զարգացումը նպաստեց արվեստի և գիտության ծաղկմանը։ Վերածննդի արվեստում մեծ նշանակություն ունեցան անտիկ հույն և հռոմեական մշակույթի վերագտնումն ու ուսումնասիրությունը, ինչը ազդեց գրականության, ճարտարապետության և նկարչության վրա։ Այդ ժամանակաշրջանի հայտնի ներկայացուցիչներից են Լեոնարդո դա Վինչին, Միքելանջելոն և Ռաֆայել Սանտին, որոնց ստեղծագործություններում արտահայտված են մարդու գեղեցկությունը, բնության ներդաշնակությունը և իրականության ճշգրիտ պատկերումը։ Վերածննդի մշակույթը նաև խթանեց գիտական մտածողության զարգացումը՝ նպաստելով նոր հայտնագործությունների և աշխարհայացքի ընդլայնման։ Այսպիսով, Իտալական Վերածնունդը դարձավ անցումային փուլ միջնադարյան կրոնական աշխարհից դեպի նոր եվրոպական մշակույթ, որտեղ մարդը դարձավ կենտրոնական արժեք։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է 1991-2001 թվականներին Թուրքիայի արտաքին քաղաքականության և Հարավային Կովկասում նրա գործունեության ուսումնասիրությանը՝ տարածաշրջանում Խորհրդային Միության փլուզումից հետո ձևավորված նոր աշխարհաքաղաքական իրադրության պայմաններում։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են անկախ Հայաստանի, Ադրբեջանի և Վրաստանի ի հայտ գալը, տարածաշրջանային ուժերի հարաբերակցության փոփոխությունը և այդ գործընթացներում Թուրքիայի ունեցած դերակատարությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Թուրքիայի կողմից նորանկախ պետությունների հետ դիվանագիտական, տնտեսական, քաղաքական և մշակութային հարաբերությունների ձևավորմանը, ինչպես նաև տարածաշրջանում իր ազդեցությունն ընդլայնելու նպատակով իրականացվող նախաձեռնություններին։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է Հայաստանի և Թուրքիայի հարաբերությունների զարգացումը՝ սկսած Հայաստանի անկախության ճանաչման գործընթացից մինչև սահմանային քաղաքականության ձևավորումը և երկկողմ հարաբերությունների սրման պատճառները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև Թուրքիա-Ադրբեջան հարաբերություններին, որոնց զարգացման վրա ազդել են պատմամշակութային, քաղաքական և տնտեսական գործոնները, ինչպես նաև Ղարաբաղյան հակամարտությունը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ Թուրքիայի և Վրաստանի հարաբերություններին, հատկապես տարանցիկ հաղորդակցության, էներգետիկ նախագծերի և տարածաշրջանային տնտեսական համագործակցության տեսանկյունից։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում նավթագազային ռեսուրսների, տրանսպորտային հաղորդակցությունների և Կասպից ծովի էներգետիկ ներուժի շուրջ ձևավորված մրցակցությանը, քանի որ 1990-ականներին Հարավային Կովկասը աստիճանաբար վերածվեց միջազգային և տարածաշրջանային ուժերի շահերի հատման կարևոր գոտու։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել նաև Թուրքիայի հարաբերությունները Ռուսաստանի և Իրանի հետ՝ հաշվի առնելով նրանց մրցակցող և երբեմն փոխլրացվող շահերը Հարավային Կովկասում։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու Թուրքիայի արտաքին քաղաքականության հիմնական նպատակները՝ տարածաշրջանային ազդեցության ամրապնդում, տնտեսական կապերի ընդլայնում, էներգետիկ և տրանսպորտային ուղիների նկատմամբ շահերի պաշտպանություն և արևմտյան կառույցների հետ տարածաշրջանային համագործակցության խորացում։ Կարևոր է նաև ուսումնասիրել ներքին քաղաքական և տնտեսական գործոնների ազդեցությունը Թուրքիայի տարածաշրջանային քաղաքականության վրա, ինչպես նաև այն սահմանափակումները, որոնք պայմանավորված էին հակամարտություններով, Ռուսաստանի ազդեցությամբ և Հարավային Կովկասի պետությունների տարբեր արտաքին կողմնորոշումներով։ 1991-2001 թվականների իրադարձությունների համադրական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու Թուրքիայի տարածաշրջանային քաղաքականության ձևավորման սկզբնական փուլը և դրա հետագա զարգացման նախադրյալները։ Աշխատությունը կարող է նպաստել Հարավային Կովկասի հետխորհրդային պատմության, թուրքական արտաքին քաղաքականության և տարածաշրջանային միջազգային հարաբերությունների ավելի ամբողջական ընկալմանը։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, քաղաքագետներին, միջազգային հարաբերությունների և թուրքագիտության մասնագետներին, տարածաշրջանագետներին, դիվանագետներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողներին։

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը նվիրված է պատմական Արցախում ձևավորված և սերնդեսերունդ փոխանցված ժողովրդական բանավոր ստեղծագործության ժանրային, լեզվական, գաղափարական և մշակութային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում ժողովրդական հեքիաթները, ավանդությունները, առասպելական պատմությունները, զրույցները, երգերը, առակները, ասացվածքները, առածները, հանելուկները, օրհնանքները, անեծքները, ծիսական բանաձևերը և բանավոր մշակույթի այլ դրսևորումներն են, որոնց միջոցով արտացոլվում են տեղական բնակչության պատմական հիշողությունը, աշխարհընկալումը, կենցաղը և արժեքային պատկերացումները։ Ժողովրդական ստեղծագործությունները դիտարկվում են ոչ միայն որպես գեղարվեստական նյութ, այլև որպես պատմամշակութային հիշողության պահպանման կարևոր միջոց, որի մեջ տարբեր ժամանակաշրջանների իրադարձությունները կարող են պահպանված լինել բանավոր ավանդության վերափոխված և գեղարվեստականացված ձևերով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տեղական բարբառային խոսքին, բառապաշարին, դարձվածքներին, պատկերավոր արտահայտություններին և պատմողական կառուցվածքներին, որոնք նյութին հաղորդում են տարածաշրջանային յուրահատկություն։ Քննվում է բանահյուսական կերպարների համակարգը, բարու և չարի, արդարության, քաջության, աշխատանքի, ընտանիքի, հայրենի բնաշխարհի և համայնքային համերաշխության վերաբերյալ ժողովրդական պատկերացումների արտահայտումը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում նաև բնաշխարհի դերը. լեռները, գետերը, աղբյուրները, անտառները, բնակավայրերը, վանքերն ու այլ տեղավայրեր հաճախ հանդես են գալիս որպես ավանդությունների և տեղական պատմությունների ձևավորման կենտրոններ՝ միավորելով իրական աշխարհագրությունը և ժողովրդական երևակայությունը։ Ուսումնասիրվում են ընտանեկան ու համայնքային ծեսերի հետ կապված բանահյուսական նյութերը, տոնական սովորույթները, աշխատանքային երգերը և առօրյա հաղորդակցության մեջ պահպանված բանավոր ձևերը։ Համեմատական քննությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել տեղական նյութի ընդհանրությունները հայկական բանահյուսության այլ տարածաշրջանային ավանդույթների հետ և միաժամանակ առանձնացնել դրա տեղային բնորոշ գծերը։ Կարևորվում է նաև բանահավաքչական աշխատանքի նշանակությունը, քանի որ բանավոր ժառանգության գրառումը, դասակարգումը և գիտական ուսումնասիրությունը նպաստում են այնպիսի նյութերի պահպանմանը, որոնք հասարակական ու լեզվական փոփոխությունների հետևանքով կարող են աստիճանաբար դուրս գալ կենդանի գործածությունից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը բանահյուսական նյութի միջոցով ներկայացնում է տարածաշրջանի պատմամշակութային հիշողությունը, լեզվական միջավայրը և ժողովրդական աշխարհընկալումը՝ միավորելով բանագիտության, ազգագրության, բարբառագիտության և մշակութային պատմության ուսումնասիրության մոտեցումները։

Հոգեբանություն

Ագրեսիվ հեռուստատեսությունը վերաբերում է այն հեռուստահաղորդումներին, ֆիլմերին կամ ծրագրերին, որոնք պարունակում են բռնության, կոնֆլիկտների, վիրավորական վարքագծի կամ բարձր լարվածության տեսարաններ։ Նման բովանդակությունը կարող է ազդել դիտողների հոգեբանական վիճակի, վարքագծի և սոցիալական վերաբերմունքի վրա, հատկապես երեխաների և դեռահասների մոտ։ Հնարավոր հետևանքներից են ագրեսիվ վարքագծի ձևավորման ռիսկի աճը, քանի որ հաճախակի բռնության տեսարանների դիտումը կարող է նվազեցնել զգայունությունը բռնության նկատմամբ և նպաստել այն որպես նորմալ երևույթի ընկալմանը։ Բացի այդ, այն կարող է առաջացնել վախ, անհանգստություն, սթրես և աշխարհի նկատմամբ բացասական ընկալում։ Երեխաների մոտ ագրեսիվ բովանդակության ազդեցությունը կարող է արտահայտվել նաև սոցիալական հարաբերությունների վատթարացմամբ, ուշադրության կենտրոնացման խնդիրներով և վարքային խանգարումներով։ Սակայն ազդեցությունը կախված է նաև ընտանիքի միջավայրից, դաստիարակությունից և դիտման վերահսկողությունից։ Ագրեսիվ հեռուստատեսության բացասական հետևանքների նվազեցման համար կարևոր է մեդիագրագիտության զարգացումը, ծնողական վերահսկողությունը և համապատասխան տարիքային սահմանափակումների պահպանումը։

Գրականություն

Նա համարվում է 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ աստղաֆիզիկոսներից մեկը, որի աշխատանքները մեծապես փոխել են տիեզերքի կառուցվածքի և գալակտիկաների էվոլյուցիայի վերաբերյալ գիտական պատկերացումները։ Համբարձումյանը հիմնադրել է աստղաֆիզիկայի տեսական նոր ուղղություններ և հատկապես հայտնի է իր գաղափարներով աստղային համակարգերի դինամիկայի և աստղերի առաջացման գործընթացների վերաբերյալ։ Նրա գիտական գործունեությունը կապված է Բյուրականի աստղադիտարանի ստեղծման և զարգացման հետ, որը դարձել է միջազգային մակարդակի կարևոր հետազոտական կենտրոն։ Նա առաջարկել է, որ գալակտիկաները և աստղային խմբավորումները ունեն ակտիվ և ոչ ստատիկ բնույթ, ինչը հակասում էր այն ժամանակվա գերիշխող պատկերացումներին և բացեց նոր ուղղություններ տիեզերագիտության մեջ։ Համբարձումյանը նաև մեծ դեր է ունեցել Խորհրդային Միության և միջազգային գիտական կառույցներում՝ զբաղեցնելով ղեկավար պաշտոններ և նպաստելով գիտական համագործակցության զարգացմանը։ Նրա աշխատանքները հիմք են դարձել ժամանակակից աստղաֆիզիկայի բազմաթիվ ուղղությունների համար և մինչ այսօր շարունակում են ազդեցություն ունենալ գիտական հետազոտությունների վրա։