Эллинистические города Малой Азии и Армении и взаимоотношения их с царями

Փիլիսոփայություն

Աշխատությունը նվիրված է 18-րդ դարի երկրորդ կեսին Հնդկաստանի հայկական համայնքում ձևավորված լուսավորական մտքի ներկայացուցիչների բարոյագիտական հայացքների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում հնդկահայ լուսավորիչների գաղափարական ժառանգությունն է, նրանց պատկերացումները մարդու, հասարակության, բարոյականության, կրթության, աշխատանքի, առաքինության և հասարակական պատասխանատվության վերաբերյալ։ Ուսումնասիրությունը լուսաբանում է այն մտավոր և հասարակական միջավայրը, որտեղ ձևավորվել են տվյալ շրջանի հնդկահայ գործիչների աշխարհայացքը և բարոյափիլիսոփայական մոտեցումները՝ դրանք կապելով հայկական գաղթօջախի մշակութային կյանքի, կրթական շարժման և ազգային ինքնագիտակցության զարգացման հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բարոյական դաստիարակության նշանակությանը և այն գաղափարին, որ կրթությունն ու գիտելիքը կարող են նպաստել անհատի կատարելագործմանը, հասարակական առաջընթացին և ազգային կյանքի վերակազմավորմանը։ Քննարկվում են մարդու արժանապատվության, ազատության, պարտքի, պատասխանատվության, արդարության և բարու ու չարի վերաբերյալ պատկերացումները, ինչպես նաև անհատի անձնական բարոյականության և հասարակության բարօրության փոխկապակցվածությունը։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու լուսավորական գաղափարների ներթափանցումն ու տեղայնացումը հայկական մտավոր միջավայրում և ցույց տալու, թե ինչպես են համաշխարհային լուսավորական մտածողության որոշ սկզբունքներ զուգորդվել հայկական հոգևոր, կրթական և մշակութային ավանդույթների հետ։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է նաև կրոնական և աշխարհիկ արժեքների փոխհարաբերության դիտարկումը, քանի որ այդ շրջանի բարոյագիտական մտածողության մեջ ավանդական արժեքները կարող էին միահյուսվել բանականության, կրթության և հասարակական բարեփոխումների գաղափարների հետ։ Հնդկահայ լուսավորիչների հայացքների քննությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու 18-րդ դարի հայ փիլիսոփայական և հասարակական մտքի զարգացման մասին, ինչպես նաև գնահատելու հայկական գաղթօջախների դերը ազգային մշակույթի և մտավոր կյանքի պատմության մեջ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել փիլիսոփայության, բարոյագիտության, հայ փիլիսոփայական մտքի պատմության, հայագիտության և հայկական գաղթօջախների պատմության ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Կենսաբանություն

Այս աշխատությունը նվիրված է խատուտիկի արմատներից ինուլազ ֆերմենտի անջատման, մաքրման և դրա ֆիզիկաքիմիական ու կինետիկական հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում ինուլազն է՝ ֆերմենտ, որը կատալիզում է ինուլինային պոլիմերների հիդրոլիզը և կարևոր նշանակություն ունի ածխաջրերի կենսաքիմիական փոխակերպումների ուսումնասիրման համար։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում բուսական հումքից ֆերմենտի արդյունավետ ստացմանը՝ ներառելով հումքի նախապատրաստումը, ֆերմենտային էքստրակցիան, ակտիվության որոշումը և ստացված ֆերմենտային պատրաստուկի մաքրման հնարավոր փուլերը։ Առանձնահատուկ կարևորություն ունի ֆերմենտի ֆիզիկաքիմիական հատկությունների ուսումնասիրությունը, որի ընթացքում կարող են գնահատվել մոլեկուլային բնութագրերը, լուծելիությունը, կայունությունը, օպտիմալ ակտիվության պայմանները և տարբեր արտաքին գործոնների ազդեցությունը ֆերմենտային ակտիվության վրա։ Կինետիկական հետազոտությունների շրջանակում կարող են որոշվել սուբստրատի նկատմամբ ֆերմենտի ակտիվության առանձնահատկությունները, ռեակցիայի արագության կախվածությունը սուբստրատի կոնցենտրացիայից, ինչպես նաև հիմնական կինետիկական պարամետրերը։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող է գնահատվել ջերմաստիճանի, միջավայրի թթվայնության, սուբստրատի քանակի և այլ պայմանների ազդեցությունը ֆերմենտի աշխատանքի արդյունավետության վրա։ Կարևոր ուղղություն է նաև ֆերմենտի կայունության ուսումնասիրությունը տարբեր պայմաններում, ինչը հնարավորություն է տալիս գնահատելու դրա հնարավոր կիրառական նշանակությունը կենսատեխնոլոգիական և սննդարդյունաբերական գործընթացներում։ Բուսական աղբյուրից ինուլազի ստացումը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև այն պատճառով, որ բուսական հյուսվածքները կարող են հանդիսանալ կենսաբանորեն ակտիվ ֆերմենտների բնական աղբյուրներ։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տվյալ բուսական հումքից ինուլազի ստացման առավել արդյունավետ պայմանները, բնութագրելու ստացված ֆերմենտի հիմնական հատկությունները և գնահատելու դրա կատալիտիկ ակտիվության առանձնահատկությունները։ Ստացված արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ ֆերմենտների կենսատեխնոլոգիական ուսումնասիրությունների, ինուլինի վերամշակման, ածխաջրերի ֆերմենտային փոխակերպման և բնական բուսական հումքից կենսաբանորեն ակտիվ նյութերի ստացման հետագա հետազոտությունների համար։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ոլորտում գործող ընկերությունների ռազմավարական զարգացման կառավարման գործընթացում մարքեթինգային հետազոտությունների դերի, նշանակության և կիրառման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է շուկայի վերաբերյալ տեղեկատվության հավաքագրման, մշակման և վերլուծության մեթոդների վրա, որոնք հնարավորություն են տալիս ընկերություններին գնահատել մրցակցային միջավայրը, բացահայտել սպառողների պահանջմունքները, կանխատեսել շուկայի զարգացման միտումները և ընդունել հիմնավորված ռազմավարական որոշումներ։ Ուսումնասիրվում են տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ոլորտի առանձնահատկությունները՝ շուկայի արագ փոփոխությունները, տեխնոլոգիական նորարարությունների բարձր տեմպերը, արտադրանքի և ծառայությունների կյանքի համեմատաբար կարճ ցիկլերը, մրցակցության ինտենսիվությունը և հաճախորդների պահանջների շարունակական փոփոխությունը։ Կարևորվում է մարքեթինգային հետազոտությունների միջոցով ընկերության արտաքին և ներքին միջավայրի գնահատումը, շուկայի հնարավորությունների ու սպառնալիքների բացահայտումը, նպատակային հատվածների ընտրությունը և մրցակցային առավելությունների ձևավորման հնարավորությունների որոշումը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում առաջնային և երկրորդային տեղեկատվության օգտագործմանը, հաճախորդների վարքագծի ուսումնասիրությանը, մրցակիցների գործունեության վերլուծությանը, շուկայի հատվածավորմանը և տեխնոլոգիական միտումների գնահատմանը։ Մարքեթինգային հետազոտությունները դիտարկվում են որպես ռազմավարական կառավարման տեղեկատվական հիմք, որի միջոցով հնարավոր է նվազեցնել անորոշությունը և բարձրացնել երկարաժամկետ որոշումների արդյունավետությունը։ Քննարկվում է հետազոտությունների արդյունքների կիրառումը նոր արտադրանքի և ծառայությունների մշակման, շուկա մուտք գործելու ռազմավարությունների ընտրության, գնային քաղաքականության ձևավորման, առաջխաղացման միջոցների որոշման և հաճախորդների հետ հարաբերությունների զարգացման գործընթացներում։ Ուշադրություն է դարձվում նաև տվյալների վերլուծության ժամանակակից մեթոդների և թվային գործիքների կիրառման հնարավորություններին, որոնք տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ընկերություններին թույլ են տալիս ավելի արագ արձագանքել շուկայական փոփոխություններին և բացահայտել զարգացման նոր ուղղություններ։ Ռազմավարական զարգացման տեսանկյունից կարևորվում է մարքեթինգային տեղեկատվության շարունակական թարմացումը և դրա ինտեգրումը կառավարման համակարգում, որպեսզի ընկերությունը կարողանա ժամանակին վերանայել իր նպատակները, ռեսուրսների բաշխումը և մրցակցային ռազմավարությունը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել մարքեթինգի, ռազմավարական կառավարման, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների բիզնեսի, ձեռնարկությունների կառավարման և շուկայի հետազոտությունների ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Փիլիսոփայություն

Աշխատությունը նվիրված է անցումային հասարակության ուսումնասիրությանը՝ դիտարկելով այն որպես տրանսֆորմացիոն գործունեության համակարգ, որտեղ քաղաքական, տնտեսական, սոցիալական և մշակութային գործընթացները փոխազդում են՝ ձևավորելով հասարակական փոփոխությունների ընդհանուր դինամիկան։ Գրքում ներկայացվում են անցումային հասարակության հիմնական հատկանիշները, տիպաբանությունները, փոփոխությունների համակարգային և կառուցվածքային ուղղությունները, ինչպես նաև դրանց ազդեցությունը ինստիտուտների, հասարակական սուբյեկտների և անհատի վարքի վրա։ Հեղինակը վերլուծում է կառավարման մեխանիզմները, քաղաքական ու սոցիալական ինժեներիայի դերակատարությունը, ինչպես նաև նախաձեռնությունների և քաղաքական ծրագրերի տրանսֆորմացիոն արդյունավետությունը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են մեթոդական մոտեցումներ՝ հասարակության զարգացման ռազմավարական գործընթացների գնահատման և կառավարելիության համար, ընդգծվում է համակարգային դիտարկման անհրաժեշտությունը՝ քաղաքական, տնտեսական և սոցիալական տարրերի փոխազդեցությունը հասկանալու համար։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է սոցիոլոգների, քաղաքական գիտությունների մասնագետների, պետական կառավարման և զարգացման ծրագրերի մշակողների համար՝ նպաստելով անցումային հասարակությունների դինամիկայի և փոփոխությունների համակարգային ընկալմանը։

Աշխարհագրություն

Աշխատանքը նվիրված է Հրազդան գետի ջուր–հատակային նստվածք համակարգում վնասակար ծանր մետաղների տեղափոխման և տարածման գործընթացների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է գնահատել ջրային միջավայրում ծանր մետաղների առկայությունը, դրանց բաշխումը ջրի և հատակային նստվածքների միջև, ինչպես նաև պարզել այն գործոնները, որոնք պայմանավորում են այդ տարրերի կուտակումը, շարժունակությունը և հնարավոր տարածումը գետի տարբեր հատվածներում։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է, քանի որ ծանր մետաղները կարող են երկար ժամանակ պահպանվել շրջակա միջավայրում և, կախված ջրի ֆիզիկաքիմիական պայմաններից, նստվածքներից կրկին անցնել ջրային միջավայր՝ ստեղծելով էկոլոգիական ռիսկեր։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել տարբեր ծանր մետաղների կոնցենտրացիաները ջրի և հատակային նստվածքների նմուշներում, դրանց տարածական փոփոխությունները, կուտակման առանձնահատկությունները և միգրացիոն գործընթացները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ջրի pH-ի, օքսիդավերականգնման պայմանների, հանքային կազմի, օրգանական նյութերի և այլ բնապահպանական գործոնների ազդեցությանը մետաղների շարժունակության վրա։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել գետի առանձին հատվածների աղտոտվածության մակարդակը, բացահայտել ծանր մետաղների հնարավոր աղբյուրներն ու տարածման ուղիները և հասկանալ ջուր–նստվածք փոխազդեցությունների դերը աղտոտիչների կենսաերկրաքիմիական շրջանառության մեջ։ Ստացված տվյալները կարող են հիմք ծառայել Հրազդան գետի էկոլոգիական վիճակի գնահատման, աղտոտման հնարավոր վտանգների բացահայտման, ջրային ռեսուրսների պահպանության և շրջակա միջավայրի մոնիթորինգի արդյունավետ մեխանիզմների մշակման համար։ Աշխատանքը կարևոր նշանակություն ունի նաև ջրային էկոհամակարգերի կայունության, ծանր մետաղների երկարաժամկետ կուտակման և դրանց հնարավոր ազդեցության ուսումնասիրման տեսանկյունից։

Մշակույթ

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է միջնադարյան ժողովրդապրոֆեսիոնալ երաժշտական ստեղծագործության լեզվաոճական առանձնահատկությունների բացահայտմանը և վերլուծությանը՝ ուշադրությունը կենտրոնացնելով այն երաժշտական միջոցների, արտահայտչական սկզբունքների և ոճական հատկանիշների վրա, որոնց միջոցով ձևավորվել ու զարգացել է տվյալ ժամանակաշրջանի երաժշտական մտածողությունը։ Ուսումնասիրության հիմքում ժողովրդական և մասնագիտացված երաժշտական ստեղծագործության փոխհարաբերության գաղափարն է, քանի որ միջնադարյան երաժշտական մշակույթում այս երկու ոլորտները հաճախ գոյություն են ունեցել սերտ փոխազդեցության պայմաններում։ Ժողովրդական երաժշտական ավանդույթը կարող էր ծառայել որպես մեղեդիական, ռիթմական և ինտոնացիոն նյութի աղբյուր, իսկ մասնագիտական ստեղծագործությունը այդ նյութը վերամշակել, համակարգել և ենթարկել ավելի բարդ գեղարվեստական ու կառուցվածքային սկզբունքների։ «Ժողովդապրոֆեսիոնալ» երաժշտական ստեղծագործության ուսումնասիրությունը կարևոր է այն պատճառով, որ այն հնարավորություն է տալիս դիտարկել միջնադարյան երաժշտական մշակույթը ոչ միայն որպես ծիսական կամ եկեղեցական արվեստի պատմություն, այլև որպես աշխարհիկ և ժողովրդական ավանդույթների հետ փոխազդող բազմաշերտ համակարգ։ Այս միջավայրում ձևավորվող ստեղծագործությունները կարող էին արտահայտել հասարակության կենցաղը, աշխարհայացքը, զգացմունքները, սոցիալական հարաբերությունները և պատմական հիշողությունը։ Երաժշտական լեզվի ուսումնասիրության առանցքային հարցերից մեկը մեղեդիական մտածողությունն է։ Միջնադարյան ստեղծագործություններում մեղեդու կառուցվածքը կարող է արտահայտվել որոշակի ինտոնացիոն դարձվածքների, ձայնակարգային հարաբերությունների, կրկնությունների, աստիճանական զարգացումների և մեղեդիական հանգուցալուծումների միջոցով։ Այս տարրերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու այն սկզբունքները, որոնց հիման վրա կազմակերպվել է երաժշտական հնչյունային նյութը։ Ձայնակարգային համակարգը նույնպես կարևոր դեր ունի երաժշտական լեզվի բնութագրման գործում։ Ձայնակարգերի ընտրությունը, դրանց ներսում հնչյունների փոխհարաբերությունները և կայուն ու անկայուն հենակետերի ձևավորումը որոշում են ստեղծագործության ընդհանուր հնչերանգային բնույթը։ Միջնադարյան երաժշտության ուսումնասիրության ժամանակ այդ հարաբերությունները կարևոր են հատկապես այն պատճառով, որ ժամանակակից տոնալ համակարգի հասկացությունները միշտ չէ, որ կարող են ամբողջությամբ փոխանցվել ավելի վաղ երաժշտական մտածողությանը։ Հետևաբար անհրաժեշտ է ուսումնասիրել նյութը տվյալ մշակույթի և ժամանակաշրջանի երաժշտական համակարգի ներքին տրամաբանության շրջանակում։ Լեզվաոճական առանձնահատկությունների կարևոր բաղադրիչ է նաև ռիթմական կազմակերպվածությունը։ Ժողովրդական երաժշտական ավանդույթների հետ կապված ստեղծագործություններում ռիթմը կարող է կապված լինել խոսքի, շարժման, աշխատանքի, պարի կամ ծիսական գործողության բնույթի հետ։ Ռիթմական կրկնությունները, չափային կառույցները, շեշտադրումների հարաբերությունները և ժամանակային կազմակերպման տարբեր ձևերը ստեղծում են ստեղծագործության յուրահատուկ արտահայտչական կերպարը։ Դրանց ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես է երաժշտական ժամանակը կազմակերպվել միջնադարյան ստեղծագործության մեջ։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև երաժշտական ձևի ուսումնասիրությունը։ Ստեղծագործության ներքին կառուցվածքը կարող է հիմնված լինել կրկնվող բաժինների, երկմաս կամ բազմամաս կառուցվածքների, մեղեդիական դարձվածքների հաջորդականության և թեմատիկ նյութի զարգացման վրա։ Ձևային կազմակերպվածության վերլուծությունը ցույց է տալիս, թե ինչպես է ստեղծագործողը կառուցում երաժշտական միտքը և ինչ միջոցներով է ապահովում ամբողջականության զգացումը։ Ժողովրդական ավանդույթի ազդեցության դեպքում ձևային կառուցվածքը կարող է սերտորեն կապված լինել բանավոր փոխանցման և հիշողության մեխանիզմների հետ, քանի որ կրկնությունը և կառուցվածքային պարզությունը նպաստում են ստեղծագործության պահպանմանն ու փոխանցմանը։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել ինտոնացիոն բառապաշարի քննությունը։ Առանձին մեղեդիական դարձվածքներ, ռիթմական ձևեր կամ հնչերանգային շարժումներ կարող են կրկնվել տարբեր ստեղծագործություններում՝ ձևավորելով տվյալ մշակութային միջավայրին բնորոշ երաժշտական լեզու։ Այդպիսի ինտոնացիոն միավորների բացահայտումը հնարավորություն է տալիս համեմատել տարբեր ստեղծագործություններ և պարզել դրանց միջև եղած ընդհանուր հատկանիշները։ Միաժամանակ հնարավոր է ուսումնասիրել անհատական և ավանդական սկզբունքների փոխհարաբերությունը՝ պարզելու համար, թե որքանով է ստեղծագործողը հետևում կայացած երաժշտական մոդելներին և որքանով է դրանք վերափոխում։ Միջնադարյան երաժշտական ստեղծագործության լեզվաոճական առանձնահատկությունների ուսումնասիրության մեջ մեծ նշանակություն ունի բանավոր և գրավոր ավանդույթների հարաբերակցությունը։ Երաժշտական նյութի բանավոր փոխանցումը ենթադրում է որոշակի փոփոխականություն․ նույն ստեղծագործությունը տարբեր կատարողների կամ տարբեր միջավայրերի պայմաններում կարող էր ունենալ տարբեր մեղեդիական, ռիթմական կամ կառուցվածքային դրսևորումներ։ Գրավոր արձանագրումը, ընդհակառակը, փորձում է ֆիքսել երաժշտական նյութի որոշակի տարբերակ։ Այս հանգամանքը պետք է հաշվի առնել միջնադարյան երաժշտական աղբյուրների վերլուծության ժամանակ, քանի որ պահպանված գրառումը կարող է ներկայացնել ոչ թե ստեղծագործության միակ և անփոփոխ ձևը, այլ դրա պատմական տարբերակներից մեկը։ Կարևոր է նաև երաժշտության և խոսքի փոխհարաբերությունը։ Եթե ստեղծագործությունը կապված է բանաստեղծական կամ ծիսական տեքստի հետ, երաժշտական լեզվի կառուցվածքը կարող է պայմանավորված լինել բառերի շեշտադրությամբ, վանկային կառուցվածքով և բովանդակային տրամաբանությամբ։ Մեղեդու շարժումը, ռիթմը և ձևային բաժանումները կարող են համապատասխանել խոսքի կառուցվածքին՝ ստեղծելով երաժշտական և բանավոր արտահայտության միասնական համակարգ։ Այսպիսի փոխհարաբերությունը հատկապես կարևոր է երգային ստեղծագործությունների լեզվաոճական բնութագրման համար։ Ժողովրդական և մասնագիտական երաժշտական մտածողության փոխազդեցությունը կարող է դրսևորվել նաև մեղեդիների կառուցման սկզբունքներում։ Ժողովրդական ավանդույթից փոխանցված ինտոնացիոն ձևերը կարող էին ենթարկվել մասնագիտական մշակման՝ ստանալով ավելի բարդ կառուցվածք կամ նոր գործառույթ։ Մյուս կողմից, մասնագիտական երաժշտության որոշ տարրեր կարող էին ներթափանցել ժողովրդական միջավայր և հետագայում վերածվել ավանդական երաժշտական նյութի։ Այս փոխադարձ գործընթացը ցույց է տալիս, որ ժողովրդական և մասնագիտական երաժշտությունը անհրաժեշտ է դիտարկել ոչ թե որպես միմյանցից մեկուսացված համակարգեր, այլ որպես փոխազդող մշակութային ոլորտներ։ Հետազոտության պատմամշակութային նշանակությունն այն է, որ երաժշտական լեզուն դիտարկվում է որպես տվյալ հասարակության աշխարհայացքի արտահայտման միջոց։ Երաժշտության մեջ պահպանված ինտոնացիոն, ռիթմական և ձևային առանձնահատկությունները կարող են վկայել հասարակության գեղագիտական նախասիրությունների, ծիսական պատկերացումների, սոցիալական կյանքի և մշակութային կապերի մասին։ Հետևաբար երաժշտագիտական վերլուծությունը կարող է լրացնել միջնադարյան հասարակության վերաբերյալ պատմական և մշակութաբանական ուսումնասիրությունները։ Աշխատանքի կարևորությունը պայմանավորված է նաև միջնադարյան երաժշտական ժառանգության համակարգված ուսումնասիրության անհրաժեշտությամբ։ Այդ ժառանգության մի մասը պահպանվել է գրավոր աղբյուրներում, մյուս մասը՝ բանավոր ավանդության միջոցով, իսկ որոշ նյութեր հասանելի են միայն հետագա գրառումների և համեմատական ուսումնասիրությունների շնորհիվ։ Երաժշտական լեզվի և ոճի վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս տարբեր աղբյուրներից ստացված տվյալները համադրել և վերականգնել երաժշտական մշակույթի զարգացման ընդհանուր օրինաչափությունները։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը միջնադարյան ժողովրդապրոֆեսիոնալ երաժշտական ստեղծագործությունը ներկայացնում է որպես բարդ և բազմաշերտ երևույթ, որի լեզվաոճական համակարգը ձևավորվել է ժողովրդական ավանդույթի, մասնագիտական երաժշտական մտածողության, բանավոր փոխանցման և պատմամշակութային միջավայրի փոխազդեցության արդյունքում։ Մեղեդիական, ձայնակարգային, ռիթմական, ձևային և ինտոնացիոն առանձնահատկությունների համակողմանի քննությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տվյալ ժամանակաշրջանի երաժշտական մտածողության յուրահատկությունները և ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու միջնադարյան երաժշտական ժառանգության զարգացման մասին։