Գրաբարի շարադասությունը (Vդար)

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է տարրական դպրոցում ֆրանսերենով բանավոր հաղորդակցման քերականական մեխանիզմների ձևավորման գործընթացի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել այն մեթոդներն ու մանկավարժական պայմանները, որոնք նպաստում են սովորողների կողմից ֆրանսերենի քերականական կառուցվածքների ոչ միայն տեսական յուրացմանը, այլև դրանց ճիշտ և ինքնուրույն կիրառմանը բանավոր հաղորդակցության ընթացքում։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են տարրական դպրոցականների տարիքային և հոգեբանական առանձնահատկությունները, օտար լեզվի ընկալման և յուրացման հնարավորությունները, ինչպես նաև բանավոր խոսքի զարգացման փուլերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում քերականական նյութի հաղորդակցական ուղղվածությամբ ուսուցմանը՝ նպատակ ունենալով սովորողներին հնարավորություն տալ քերականական կանոններն օգտագործել իրական կամ ուսումնական հաղորդակցական իրավիճակներում։ Քննարկվում են երկխոսությունների, դերային խաղերի, հարցուպատասխանի, նկարների և իրավիճակային առաջադրանքների, լեզվական խաղերի և այլ ինտերակտիվ մեթոդների կիրառման հնարավորությունները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում խոսքային վարժությունների աստիճանական բարդացմանը՝ պարզ քերականական կառույցների վերարտադրումից մինչև սեփական մտքերի ավելի ազատ և ստեղծագործ արտահայտում։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև քերականական սխալների կանխարգելման և շտկման մեթոդներին, ուսուցչի ուղղորդող դերին և սովորողների խոսքային ակտիվության խթանմանը։ Ուսումնասիրության կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ քերականությունը դիտարկվում է որպես բանավոր հաղորդակցությունը սպասարկող գործիք, այլ ոչ թե միայն կանոնների և ձևերի մեխանիկական ամբողջություն։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տարրական դասարաններում ֆրանսերեն դասավանդող ուսուցիչների, օտար լեզվի ուսուցման մեթոդիկայով զբաղվող մասնագետների, մանկավարժների և ուսանողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը կարևորում է քերականական գիտելիքների, խոսքային հմտությունների և հաղորդակցական կարողությունների փոխկապակցված զարգացումը՝ առաջարկելով տարրական դպրոցում ֆրանսերենի բանավոր ուսուցումն առավել գործնական, տարիքին համապատասխան և հաղորդակցական դարձնելու մոտեցումներ։

Տնտեսագիտություն

Կազմակերպությունների կազմակերպա-իրավական ձևերը այն իրավական ձևերն են, որոնց միջոցով սահմանվում է կազմակերպության ստեղծման, գործունեության, կառավարման, գույքային պատասխանատվության և լուծարման կարգը։ Դրանք ցույց են տալիս, թե ինչպես է կազմակերպությունը ձևավորվում, ովքեր են դրա սեփականատերերը, ինչպես են բաշխվում շահույթները և ինչ չափով են մասնակիցները պատասխանատու պարտավորությունների համար։ Տարբեր երկրներում, այդ թվում նաև Հայաստանում, կազմակերպությունները կարող են ունենալ մի քանի հիմնական կազմակերպա-իրավական ձևեր։ Առավել տարածվածներից են անհատ ձեռնարկատերը, որտեղ գործունեությունը իրականացնում է մեկ անձ, որը ամբողջությամբ պատասխանատու է իր պարտավորությունների համար իր անձնական գույքով։ Մյուս ձևը սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերությունն է, որտեղ մասնակիցները պատասխանատու են միայն իրենց ներդրված կապիտալի չափով, ինչը նվազեցնում է ֆինանսական ռիսկերը։ Կան նաև բաժնետիրական ընկերություններ, որոնք ունեն բաժնետերեր, և նրանց սեփականությունը բաժանված է բաժնետոմսերի տեսքով, որոնք կարող են ազատորեն փոխանցվել կամ վաճառվել։ Այս ձևը սովորաբար կիրառվում է խոշոր բիզնեսներում։ Բացի այդ, գոյություն ունեն կոոպերատիվներ, որոնք ստեղծվում են անդամների համատեղ տնտեսական շահերի հիման վրա, ինչպես նաև պետական և համայնքային կազմակերպություններ, որոնք պատկանում են պետությանը կամ տեղական ինքնակառավարման մարմիններին։ Կազմակերպա-իրավական ձևի ընտրությունը կախված է գործունեության նպատակներից, կապիտալի չափից, ռիսկերի մակարդակից և կառավարման ձևից։ Այն մեծ ազդեցություն ունի հարկային պարտավորությունների, հաշվետվությունների և բիզնեսի զարգացման հնարավորությունների վրա։ Ճիշտ ընտրված կազմակերպա-իրավական ձևը նպաստում է արդյունավետ կառավարմանը և տնտեսական կայունությանը։

Այլ առարկաներ

Հայաստանում «նոր գրքերի» մասին ինֆորմացիոն ցանկերը սովորաբար ներկայացվում են որպես մատենագիտական կամ գրադարանային տեղեկատուներ, որտեղ համակարգված ձևով ամփոփվում են տարբեր հրատարակչությունների նոր լույս տեսած աշխատությունները։ Այդպիսի ցանկերի հիմնական նպատակն է ընթերցողներին, գրադարաններին և հետազոտողներին տրամադրել արագ կողմնորոշվելու հնարավորություն ժամանակակից գրական հոսքերում՝ ընդգրկելով գիտական, գեղարվեստական, ուսումնական և տեղեկատու բնույթի հրատարակություններ։ Օրինակ՝ Հայաստանում ակտիվորեն գործում են պարբերական «Նոր գիրք» նախագծերը, որտեղ յուրաքանչյուր շաբաթ կամ ամիս ներկայացվում են նոր հրատարակություններ տարբեր ոլորտներից՝ գրականություն, պատմություն, հասարակագիտություն, արվեստ և գիտություն, ինչը թույլ է տալիս հետևել հրատարակչական գործընթացների ընթացիկ զարգացումներին և գրքային շուկայի միտումներին ։ Բացի այդ, մատենագիտական ցանկերի ավելի մասնագիտական ձևաչափերը, որոնք պատրաստվում են գրադարանային և գիտական հաստատությունների կողմից, ընդգրկում են նաև գրքերի ամբողջական տվյալներ՝ հեղինակ, վերնագիր, հրատարակության վայր, տարեթիվ և թեմատիկ դասակարգում, ինչը նպաստում է գիտական տեղեկատվության համակարգմանն ու որոնելիության բարձրացմանը ։ Նման տեղեկատուները կարևոր դեր ունեն ազգային գրադարանային համակարգում՝ ապահովելով նոր գրականության մատչելիությունը և աջակցելով կրթական ու գիտական գործընթացներին, ինչպես նաև նպաստելով ընթերցանության մշակույթի զարգացմանը Հայաստանում։

Lեզվաբանություն

Հակոբ Պարոնյանի երգիծանքի լեզվաոճական ուսումնասիրություն այս աշխատանքը նվիրված է հայ գրականության կարևոր դեմքերից մեկի՝ Հակոբ Պարոնյանի երգիծական ստեղծագործությունների լեզվաոճական առանձնահատկությունների բազմակողմանի վերլուծությանը, որտեղ ուսումնասիրվում են նրա լեզվի հումորային շերտերը, սարկազմի և հեգնանքի կառուցման մեխանիզմները, բառապաշարի ընտրությունը, ինչպես նաև շարահյուսական կառուցվածքների կիրառումը՝ որպես երգիծական ազդեցության հիմնական միջոցներ։ Հետազոտությունը բացահայտում է, թե ինչպես է Պարոնյանը լեզվական տարբեր միջոցներով ստեղծում սոցիալական քննադատություն, ծաղրական կերպարներ և իրավիճակային կոմիզմ՝ միաժամանակ պահպանելով գրական բարձր վարպետություն և ազգային լեզվի առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև խոսքի պատկերավորման միջոցներին՝ փոխաբերություններին, չափազանցություններին և լեզվական խաղերին, որոնք ուժեղացնում են երգիծանքի արտահայտչականությունը և ընթերցողի վրա թողած ազդեցությունը։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է Պարոնյանի լեզվի զարգացումը իր տարբեր ստեղծագործություններում՝ ցույց տալով, թե ինչպես է նա ձևավորել հայկական երգիծական գրականության յուրօրինակ ոճական համակարգ, որը համադրում է խոսակցական տարրերը գրական նորմերի հետ։

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը նվիրված է հայկական ձեռագրական և մատենագրական ավանդության մեջ պահպանված պարականոն բնագրերի ուսումնասիրությանը, որոնցում կենտրոնական տեղ են զբաղեցնում հրեշտակային էակները, աստվածաշնչյան կերպարները և կանոնական գրքերում համեմատաբար համառոտ ներկայացված իրադարձությունների ընդարձակված պատմությունները։ Հետազոտության առանցքում քրիստոնեական պարականոն գրականության հայկական շերտն է՝ դիտարկված որպես աստվածաշնչյան ավանդությունների մեկնաբանման, վերապատմման և նոր սյուժետային մանրամասներով հարստացման կարևոր աղբյուր։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հրեշտակների ծագման, դասակարգման, գործառույթների և մարդկանց ու աստվածային աշխարհի միջև նրանց միջնորդական դերի մասին պատկերացումներին։ Քննվում են նաև աստվածաշնչյան նշանավոր կերպարների շուրջ ձևավորված պատմությունները, որոնցում կանոնական պատումներին կարող են ավելացվել նրանց մանկության, փորձությունների, տեսիլքների, երկնային ճանապարհորդությունների կամ հետագա ճակատագրի վերաբերյալ դրվագներ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում հայկական տարբերակների հարաբերությունը հունարեն, ասորերեն, եբրայերեն, վրացերեն և քրիստոնեական արևելքի այլ լեզուներով պահպանված համանման ավանդությունների հետ։ Համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պարզել տեքստերի տարածման ուղիները, թարգմանական շերտերը և այն փոփոխությունները, որոնք առաջացել են հայկական մշակութային միջավայրում դրանց փոխանցման ընթացքում։ Ձեռագրագիտական և տեքստաբանական քննությունը կարևոր է տարբեր ձեռագրերում պահպանված ընթերցումների, խմբագրությունների և տարբերակների փոխհարաբերությունները հասկանալու համար։ Պարականոն նյութերը դիտարկվում են նաև որպես միջնադարյան աշխարհընկալման ուսումնասիրության աղբյուր, քանի որ դրանցում արտացոլվում են բարու և չարի, մեղքի ու փրկության, մահվան, հանդերձյալ աշխարհի և աստվածային արդարության վերաբերյալ պատկերացումներ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում այն հարցին, թե ինչպես են նման պատմությունները ներգործել քարոզների, վարքագրության, ժողովրդական հավատալիքների, պատկերագրության և այլ գրական ժանրերի վրա։ Այս նյութերի ուսումնասիրությունը նպաստում է նաև հայկական թարգմանական գրականության և քրիստոնեական արևելքի մշակութային փոխհարաբերությունների ավելի ամբողջական ընկալմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հայագիտության, աստվածաշնչագիտության, պարականոն գրականության ուսումնասիրության, ձեռագրագիտության և համեմատական տեքստաբանության մոտեցումները՝ բացահայտելով հայկական ավանդության կարևոր տեղը վաղ և միջնադարյան քրիստոնեական գրական ժառանգության պահպանման ու փոխանցման գործընթացում։

Մանկավարժություն

Այս հրատարակությունը նվիրված է երեխաների պաշտպանության, դաստիարակության, կրթության, առողջության և սոցիալական բարեկեցության հիմնահարցերին՝ կազմված որպես թեմատիկ հանձնարարական գրականության ցանկ։ Այն ներկայացնում է տվյալ թեմային առնչվող գրական և տեղեկատվական աղբյուրներ, որոնք կարող են օգտակար լինել երեխաների իրավունքների, մանկության սոցիալական նշանակության, երեխայի համակողմանի զարգացման և հասարակության մեջ նրա պաշտպանության խնդիրների ուսումնասիրության համար։ Հրատարակության հիմքում ընկած թեման միջազգային մակարդակով երեխաների նկատմամբ ուշադրության ուժեղացման, նրանց բարեկեցության ապահովման և մանկության հիմնախնդիրների հանրային ու պետական կարևորության ընդգծման գաղափարն է։ Գրականության ցանկը կարող է ներառել մանկավարժական, հոգեբանական, իրավական, սոցիոլոգիական և հասարակագիտական բնույթի աշխատություններ, որոնք հնարավորություն են տալիս տարբեր տեսանկյուններից ուսումնասիրել երեխայի զարգացման պայմանները, կրթության և դաստիարակության կազմակերպումը, ընտանիքի ու հասարակության դերը, ինչպես նաև երեխաների իրավունքների պաշտպանության հարցերը։ Նման մատենագիտական հրատարակությունը հատկապես արժեքավոր է թեմատիկ հետազոտություն իրականացնող ուսանողների, մանկավարժների, գրադարանավարների, սոցիալական ոլորտի մասնագետների և երեխաների հետ աշխատող այլ անձանց համար, քանի որ այն համակարգված կերպով ուղղորդում է ընթերցողին համապատասխան գրականության որոնման և ընտրության հարցում։ Նյութը կարող է ծառայել նաև որպես օժանդակ աղբյուր՝ երեխաների սոցիալական կարգավիճակի, նրանց կրթական ու մշակութային զարգացման, մանկության պաշտպանության միջազգային մոտեցումների և այդ ժամանակաշրջանում ձևավորված հասարակական նախաձեռնությունների ուսումնասիրության համար։ Հրատարակության պատմական համատեքստը այն դարձնում է հետաքրքիր նաև XX դարի երկրորդ կեսի մանկության հիմնախնդիրների նկատմամբ միջազգային ուշադրության զարգացման և երեխաների պաշտպանության ոլորտում ձևավորված գաղափարների ուսումնասիրության տեսանկյունից։