Հաշվապահական հաշվառումը գյուղատնտեսության մեջ- հտ.1

Սոցիոլոգիա

Աշխատանքը նվիրված է սոցիալ-հոգեբանական մթնոլորտի դերի ուսումնասիրությանը անցումային շրջանի արտադրական մենեջմենթում։ Հետազոտության կենտրոնում կազմակերպության աշխատակիցների միջև ձևավորվող հարաբերություններն են, փոխվստահությունը, համագործակցությունը, հաղորդակցությունը, առաջնորդության ոճը և դրանց ազդեցությունը կառավարման ու արտադրական գործընթացների արդյունավետության վրա։ Անցումային շրջանը դիտարկվում է որպես կազմակերպական փոփոխությունների, կառավարման մեխանիզմների վերափոխման, նոր տնտեսական պայմաններին հարմարվելու և աշխատակիցների դերերի ու պատասխանատվությունների փոփոխության փուլ, որի ընթացքում սոցիալ-հոգեբանական գործոնները կարող են էապես ազդել կազմակերպության կայունության վրա։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել աշխատակիցների մոտիվացիայի, սթրեսի, անորոշության ընկալման, դիմադրության և փոփոխություններին հարմարվելու խնդիրները, ինչպես նաև դրանց կապը աշխատանքի արտադրողականության և կազմակերպական վարքագծի հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ղեկավարների և աշխատակիցների միջև արդյունավետ հաղորդակցության, որոշումների կայացման գործընթացում մասնակցության և աշխատակիցների նկատմամբ արդար ու կանխատեսելի վերաբերմունքի նշանակությանը։ Դրական սոցիալ-հոգեբանական մթնոլորտը կարող է նպաստել թիմային աշխատանքի ամրապնդմանը, աշխատակիցների ներգրավվածության բարձրացմանը, կոնֆլիկտների նվազեցմանը և փոփոխությունների նկատմամբ ավելի արդյունավետ հարմարմանը, մինչդեռ անբարենպաստ մթնոլորտը կարող է հանգեցնել լարվածության, աշխատանքի արդյունավետության անկման և կադրերի արտահոսքի։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու այն կառավարչական մեխանիզմները, որոնց միջոցով հնարավոր է ձևավորել առողջ աշխատանքային միջավայր և նվազեցնել անցումային գործընթացների բացասական սոցիալ-հոգեբանական հետևանքները։ Աշխատանքը կարևորում է նաև կազմակերպական մշակույթի, առաջնորդության և աշխատակիցների մոտիվացման փոխկապակցվածությունը՝ դիտարկելով դրանք որպես արտադրական կառավարման արդյունավետության կարևոր նախապայմաններ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են օգտակար լինել արտադրական կազմակերպությունների ղեկավարների, մենեջերների և մարդկային ռեսուրսների կառավարման մասնագետների համար՝ կազմակերպական փոփոխությունների պայմաններում արդյունավետ կառավարման և աշխատակիցների ներուժի լիարժեք օգտագործման ռազմավարություններ մշակելու նպատակով։

Տնտեսագիտություն

Այս թեման ուսումնասիրում է Հայաստանի Հանրապետության գյուղական բնակչության զբաղվածության հիմնախնդիրները՝ Վայոց ձորի մարզի օրինակով, որտեղ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տնտեսական, սոցիալական և ժողովրդագրական գործոնների փոխազդեցությանը, որոնք ազդում են գյուղական համայնքներում աշխատանքային հնարավորությունների ձևավորման և սահմանափակման վրա։ Վայոց ձորի մարզում զբաղվածության կառուցվածքը հիմնականում պայմանավորված է գյուղատնտեսությամբ, հատկապես խաղողագործությամբ և այգեգործությամբ, սակայն սեզոնայնությունը, արտադրողականության ցածր մակարդակը, ջրային ռեսուրսների սահմանափակ հասանելիությունը և շուկաների հեռավորությունը հաճախ հանգեցնում են անկայուն եկամուտների և թերզբաղվածության։ Միևնույն ժամանակ, արդյունաբերական և ծառայությունների ոլորտների թույլ զարգացումը սահմանափակում է ոչ գյուղատնտեսական զբաղվածության հնարավորությունները, ինչի հետևանքով բնակչության մի մասը ստիպված է լինում դիմել արտագնա աշխատանքի, հատկապես Ռուսաստանի Դաշնությունում, ինչը հանգեցնում է աշխատուժի արտահոսքի և տեղական համայնքների սոցիալ-տնտեսական ակտիվության նվազման։ Հիմնախնդիրը խորանում է նաև երիտասարդների արտագաղթի և կրթական անհամապատասխանության պատճառով, երբ ստացած մասնագիտությունները չեն համապատասխանում տեղական աշխատաշուկայի պահանջներին։ Միաժամանակ ընդգծվում է պետական և տեղական զարգացման ծրագրերի, գյուղական ենթակառուցվածքների բարելավման, փոքր և միջին ձեռնարկատիրության խթանման և ագրոտուրիզմի զարգացման կարևորությունը՝ որպես հնարավոր ուղիներ զբաղվածության ընդլայնման և տարածաշրջանային զարգացման հավասարակշռման համար։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայոց ցեղասպանության պատմագիտական ուսումնասիրության կարևոր և բազմաշերտ խնդիրներից մեկին՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին կայսերական Գերմանիայի դիրքորոշման, դերակատարության և պատասխանատվության հարցի ներկայացմանը հայ պատմագրության մեջ։ Ուսումնասիրության կենտրոնում ոչ միայն 1915 թվականին Օսմանյան կայսրությունում հայերի զանգվածային տեղահանության և բնաջնջման փաստն է, այլև այն հարցը, թե ինչպես են հայ պատմաբանները տարբեր ժամանակաշրջաններում գնահատել Օսմանյան կայսրության դաշնակից Գերմանիայի տեղեկացվածությունը, քաղաքական դիրքորոշումը, հնարավոր աջակցությունը և հանցագործությունների կանխման ուղղությամբ չձեռնարկված քայլերը։ Հայ պատմագրության մեջ Գերմանիայի մեղսակցության խնդիրը սովորաբար դիտարկվում է մի քանի փոխկապակցված մակարդակներում՝ դիվանագիտական և քաղաքական հարաբերություններ, գերմանա-թուրքական ռազմական համագործակցություն, գերմանացի զինվորականների ու դիվանագետների տեղեկացվածություն, հայերի տեղահանությունների և կոտորածների վերաբերյալ պաշտոնական հաղորդագրություններ, ինչպես նաև Գերմանիայի իշխանությունների կողմից այդ տեղեկությունների նկատմամբ ցուցաբերված վերաբերմունք։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչներից է պատմագիտական տարբեր մոտեցումների համադրումը, քանի որ հարցի շուրջ գոյություն են ունեցել ինչպես Գերմանիայի պատասխանատվությունն ընդգծող, այնպես էլ դրա չափն ու բնույթը տարբեր կերպ մեկնաբանող տեսակետներ։ Արխիվային փաստաթղթերի հրապարակումը էապես ընդլայնել է այս թեմայի ուսումնասիրության հնարավորությունները․ մասնավորապես, Գերմանիայի արտաքին գործերի նախարարության արխիվներից հավաքված բազմաթիվ դիվանագիտական հեռագրերն ու զեկույցները վկայում են, որ գերմանական պետական կառույցները տեղեկացված էին հայերի նկատմամբ իրականացվող բռնությունների և զանգվածային ոչնչացման մասին։ Հայոց ցեղասպանության թանգարան-ինստիտուտը նշում է, որ Վոլֆգանգ Գուստի հետազոտությունները կարևոր դեր են ունեցել այդ փաստաթղթերի հրապարակման և Գերմանիայի մեղսակցության վերաբերյալ պատմագիտական քննարկումների զարգացման գործում։ Հայ պատմագիտական աշխատություններում մեղսակցության հասկացությունը կարող է ներառել ինչպես հանցագործությունների հանդեպ հանդուրժողականությունը, այնպես էլ դաշնակցային հարաբերությունների պահպանման նպատակով դրանց նկատմամբ քաղաքական աջակցությունը կամ կանխարգելման հնարավորությունից հրաժարվելը։ Երևանի պետական համալսարանի հրապարակումներում ևս ընդգծվում է, որ Գերմանիայի մեղսակցության հարցը դիտարկվում է ոչ միայն որպես Հայոց ցեղասպանության պատմության, այլև դրա միջազգային քաղաքական համատեքստի կարևոր բաղադրիչ։ Աշխատության արժեքը հատկապես մեծ է պատմագրության զարգացման տեսանկյունից, քանի որ այն հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես է փոխվել Գերմանիայի դերակատարության վերաբերյալ գիտական գնահատականը՝ սկզբնական վկայություններից և խորհրդային շրջանի ուսումնասիրություններից մինչև անկախ Հայաստանի ժամանակակից պատմագիտությունը և նոր արխիվային նյութերի ներգրավումը։ Այս համատեքստում կարևոր տեղ են զբաղեցնում նաև գերմանացի հետազոտողների աշխատանքները, որոնք ուսումնասիրել են Գերմանիայի քաղաքական և ռազմական կառույցների տեղեկացվածության աստիճանը։ Հետազոտությունների մի մասը ցույց է տալիս, որ գերմանական կողմը մանրամասն տեղեկություններ էր ստանում հայերի տեղահանության և բնաջնջման ընթացքի վերաբերյալ, ինչը Գերմանիայի քաղաքական պատասխանատվության հարցը դարձնում է պատմագիտական քննարկման առանցքային թեմա։ Թեմայի արդիականությունը պայմանավորված է նաև նրանով, որ Գերմանիայի պատմական պատասխանատվության հարցը հետագայում դուրս է եկել զուտ ակադեմիական շրջանակներից և դարձել քաղաքական ու հասարակական քննարկումների առարկա։ 2016 թվականին Գերմանիայի Բունդեսթագի բանաձևում արձանագրվեց Գերմանական կայսրության դաշնակցային կապը Օսմանյան կայսրության հետ և այդ իրադարձությունների նկատմամբ Գերմանիայի պատմական պատասխանատվության հարցը։ Այսպիսով, աշխատությունը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, ցեղասպանագիտությամբ զբաղվող հետազոտողներին, միջազգային հարաբերությունների մասնագետներին, քաղաքագետներին, ինչպես նաև Հայոց ցեղասպանության պատմագրությամբ հետաքրքրվող ուսանողներին և ընթերցողներին։ Այն կարևոր է հատկապես այն պատճառով, որ խնդիրը ներկայացնում է ոչ միայն որպես անցյալի իրադարձությունների նկարագրություն, այլ որպես պատմական պատասխանատվության, դաշնակցային քաղաքականության, արխիվային աղբյուրների մեկնաբանության և պատմագրական գնահատականների ձևավորման համալիր ուսումնասիրության թեմա։

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է «լռություն» ֆենոմենի լեզվամշակութային դրսևորումների ուսումնասիրությանը քաղաքական խոսույթում՝ համեմատական վերլուծության հիման վրա՝ անգլերեն և հայերեն լեզվական նյութի կիրառմամբ։ Գրքում դիտարկվում է լռությունը ոչ միայն որպես հաղորդակցական բացակայություն, այլ որպես իմաստակիր և բազմաշերտ լեզվական ու մշակութային երևույթ, որը կարող է ունենալ ռազմավարական, հռետորական և գաղափարական գործառույթներ քաղաքական հաղորդակցության մեջ։ Հեղինակը վերլուծում է այն իրավիճակները, երբ լռությունը կիրառվում է որպես քաղաքական դիրքորոշման արտահայտման միջոց, պատասխանատվության խուսափման, լեգիտիմության պահպանման կամ հանրային ընկալումների կառավարման ռազմավարություն։ Քննարկվում են նաև տարբեր մշակութային միջավայրերում լռության ընկալման առանձնահատկությունները, դրա կապը իշխանության, հեղինակության և սոցիալական նորմերի հետ։ Աշխատությունը հիմնված է դիսկուրսիվ վերլուծության մեթոդների վրա և ընդգրկում է քաղաքական ելույթներ, մեդիա նյութեր և հրապարակային հաղորդակցման օրինակներ՝ բացահայտելով լռության բազմաֆունկցիոնալ բնույթը քաղաքական լեզվական պրակտիկայում։ Գիրքը նախատեսված է լեզվաբանների, մշակութաբանների, քաղաքագետների և հաղորդակցության ոլորտի հետազոտողների համար։

Կենսաբանություն

Այս աշխատությունը վերաբերում է բազմաբաղադրիչ ֆոսֆոլիպիդային երկշերտերի (bilayers) դինամիկ կառուցվածքի և հատկությունների ուսումնասիրությանը՝ համակարգչային փորձերի (molecular dynamics simulations) կիրառմամբ՝ կենսաֆիզիկայի և հաշվողական կենսաբանության շրջանակում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է հասկանալ բջջային թաղանթների մոդելային համակարգերի վարքագիծը՝ հաշվի առնելով տարբեր ֆոսֆոլիպիդների համակցությունները, դրանց փոխազդեցությունները, շարժունակությունը և տարածական կազմակերպվածությունը ժամանակի ընթացքում։ Ուսումնասիրվում են լիպիդային երկշերտերի միկրո- և նանոմասշտաբային դինամիկան, ներառյալ թաղանթի հեղուկության (fluidity), հաստության, փուլային անցումների և լիպիդային դոմենների ձևավորման գործընթացները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մոլեկուլային փոխազդեցությունների մանրամասն նկարագրությանը՝ հիդրոֆոբ և հիդրոֆիլ ուժերի, վան դեր Վաալսյան փոխազդեցությունների և էլեկտրաստատիկ ազդեցությունների դերի գնահատման միջոցով։ Աշխատությունը նաև ուսումնասիրում է մեմբրանի կառուցվածքի կախվածությունը բաղադրիչ լիպիդների տոկոսային հարաբերությունից, խոլեստերինի առկայությունից և արտաքին միջավայրի պայմաններից, ինչպիսիք են ջերմաստիճանը և իոնային ուժը։ Համակարգչային մոդելավորումը թույլ է տալիս վերարտադրել բջջային թաղանթների վարքագիծը at atomic resolution և բացահայտել այն մեխանիզմները, որոնք դժվար է դիտարկել փորձարարական պայմաններում։ Ստացված արդյունքները կարևոր են կենսամեմբրանների ֆունկցիոնալության, թաղանթային սպիտակուցների աշխատանքի և դեղանյութերի մեմբրանային անցանելիության հասկացման համար։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը նշանակալի ներդրում է կենսաֆիզիկայի, համակարգչային կենսաբանության և մոլեկուլային մոդելավորման զարգացման մեջ՝ նպաստելով բջջային թաղանթների խորքային մեխանիզմների բացահայտմանը։

Իրավաբանություն

Այս աշխատությունը նվիրված է մտավոր սեփականության իրավունքի պաշտպանության վերաբերյալ գործերի դատական քննության ընթացակարգային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ համեմատական-իրավական վերլուծության հիման վրա։ Հետազոտության շրջանակում քննարկվում են այն իրավական և դատավարական մեխանիզմները, որոնց միջոցով իրավատերերը կարող են պաշտպանել իրենց իրավունքները մտավոր սեփականության օբյեկտների ապօրինի օգտագործման, խախտման կամ վիճարկման դեպքում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մտավոր սեփականության ոլորտում ծագող վեճերի բնույթին, դրանց ենթակայության և ընդդատության հարցերին, դատական պաշտպանության ձևերին, ինչպես նաև համապատասխան գործերի քննության ընթացքում կողմերի դատավարական իրավունքներին և պարտականություններին։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել հեղինակային իրավունքի, հարակից իրավունքների, ապրանքային նշանների, գյուտերի, օգտակար մոդելների, արդյունաբերական նմուշների և մտավոր սեփականության այլ օբյեկտների պաշտպանության հետ կապված դատական վեճերի առանձնահատկությունները։ Կարևորվում է ապացույցների ներկայացման և գնահատման խնդիրը, քանի որ նման գործերում հաճախ անհրաժեշտ է հաստատել ստեղծագործության կամ այլ օբյեկտի պատկանելիությունը, իրավունքի գոյությունը, օգտագործման փաստը, խախտման բնույթը և պատճառված վնասի չափը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում փորձաքննության կիրառմանը, էլեկտրոնային ապացույցների առանձնահատկություններին, համացանցային միջավայրում կատարվող խախտումների ապացուցմանը և տեխնիկական բնույթի տեղեկությունների դատավարական նշանակությանը։ Համեմատական-իրավական վերլուծության միջոցով ուսումնասիրվում են տարբեր իրավական համակարգերում մտավոր սեփականության վեճերի քննության ընթացակարգերը, դատական պաշտպանության միջոցները և իրավատերերի շահերի ապահովման մեխանիզմները։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ հայցի ապահովման միջոցներին, խախտող գործողությունների դադարեցմանը, վնասի հատուցմանը, անօրինական օգտագործմամբ ստացված եկամտի վերականգնմանը և իրավունքի խախտման հետևանքների վերացման այլ միջոցներին։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև դատական ակտերի կատարման արդյունավետությանը և իրավական պաշտպանության միջոցների համաչափությանը։ Աշխատության շրջանակում կարող են բացահայտվել գործող դատավարական կարգավորման բացերն ու խնդիրները, ինչպես նաև տարբեր երկրների օրենսդրական և դատական փորձի համադրման միջոցով ներկայացվել դրանց կատարելագործման հնարավոր ուղղությունները։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու մտավոր սեփականության ոլորտում դատական պաշտպանության արդյունավետությունը և ձևակերպելու այնպիսի ընթացակարգային լուծումներ, որոնք կարող են նպաստել իրավատերերի իրավունքների ավելի արագ, լիարժեք և արդյունավետ պաշտպանությանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել իրավաբանների, դատավորների, փաստաբանների, մտավոր սեփականության ոլորտի մասնագետների, իրավական հետազոտողների, պետական մարմինների աշխատակիցների, դասախոսների, ասպիրանտների և համապատասխան մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։