Նոր գրքեր: Գյուղատնտեսություն: Ինֆորմացիոն ցանկ= Новые книги . Сельское хозяйство. Информационный указатель (1979, №11)

Հոգեբանություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է էթնիկ կարծրատիպերի դերի ուսումնասիրությանը անձի ինքնագիտակցության համակարգում՝ բացահայտելով, թե ինչպես են սեփական և այլ էթնիկ խմբերի վերաբերյալ ձևավորված պատկերացումները մասնակցում անձի ինքնաճանաչման, ինքնագնահատականի, սոցիալական նույնականացման և միջխմբային հարաբերությունների ձևավորմանը։ Հետազոտության հիմքում այն մոտեցումն է, որ մարդու ինքնագիտակցությունը միայն անհատական հատկանիշների մասին պատկերացումների ամբողջություն չէ․ այն ձևավորվում է նաև սոցիալական միջավայրի, մշակութային նորմերի, խմբային պատկանելության և այլ մարդկանց հետ փոխհարաբերությունների ազդեցությամբ։ Այս համատեքստում էթնիկ կարծրատիպերը կարող են դառնալ այն ճանաչողական և սոցիալական մեխանիզմներից մեկը, որոնց միջոցով անձը դասակարգում և մեկնաբանում է սոցիալական իրականությունը։ Աշխատության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել «ես»-ի և էթնիկ խմբի փոխհարաբերությունը։ Անձը սեփական էթնիկ պատկանելության մասին պատկերացումները ձևավորում է ընտանիքի, կրթական միջավայրի, մշակույթի, լեզվի, պատմական հիշողության, հասարակական արժեքների և միջանձնային շփումների ազդեցությամբ։ Այդ պատկերացումները կարող են ներառել խմբին վերագրվող դրական կամ բացասական հատկանիշներ և որոշ դեպքերում դառնալ անձի ինքնության բաղադրիչ։ Այս գործընթացը կապված է սոցիալական նույնականացման հետ, երբ անհատը իրեն ընկալում է որպես որոշակի սոցիալական խմբի անդամ և սեփական «ես»-ի որոշ կողմերը կապում է այդ խմբի հետ։ Էթնիկ կարծրատիպերը կարող են ունենալ մի շարք գործառույթներ։ Դրանք կարող են պարզեցնել սոցիալական տեղեկատվության մշակումը՝ թույլ տալով անձին արագ կողմնորոշվել բազմազան սոցիալական միջավայրում, սակայն միաժամանակ կարող են հանգեցնել իրականության չափազանց ընդհանրացված կամ խեղաթյուրված ընկալման։ Կարծրատիպը սովորաբար վերաբերում է խմբի անդամներին վերագրվող ընդհանրացված հատկանիշներին և պարտադիր չէ, որ համապատասխանի տվյալ խմբի յուրաքանչյուր անհատի իրական առանձնահատկություններին։ Հետևաբար աշխատանքում կարևոր է տարբերակել կարծրատիպային պատկերացումը անհատական փորձից և փաստացի վարքային հատկանիշներից։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություն կարող է լինել սեփական էթնիկ խմբի և այլ խմբերի նկատմամբ վերաբերմունքի փոխկապակցվածության բացահայտումը։ Սեփական խմբին դրական հատկանիշների վերագրումը կարող է նպաստել խմբային պատկանելության զգացման և դրական սոցիալական ինքնության ամրապնդմանը, մինչդեռ այլ խմբերի նկատմամբ բացասական կարծրատիպերը կարող են մեծացնել սոցիալական հեռավորությունը և միջխմբային անվստահությունը։ Այս պատճառով էթնիկ կարծրատիպերի գործառույթը պետք է դիտարկել ոչ միայն անձի ներաշխարհի, այլև միջխմբային հարաբերությունների համատեքստում։ Աշխատության մեջ կարող է ուսումնասիրվել նաև կարծրատիպերի ազդեցությունը ինքնագնահատականի վրա։ Եթե անձի սեփական խմբի նկատմամբ հասարակության մեջ գերակշռում են դրական պատկերացումներ, այդ խմբային պատկանելությունը որոշ պայմաններում կարող է նպաստել դրական ինքնագնահատականի ձևավորմանը։ Հակառակ դեպքում՝ բացասական սոցիալական կարծրատիպերի ազդեցությունը կարող է առաջացնել ներքին հակասություններ, ինքնարժեքի նվազում կամ սեփական խմբային պատկանելությունը թաքցնելու ցանկություն։ Այսպիսի գործընթացները հատկապես կարևոր են բազմազգ հասարակություններում, որտեղ տարբեր խմբերի միջև սոցիալական դիրքերի, հեղինակության և փոխհարաբերությունների տարբերությունները կարող են անդրադառնալ անձի ինքնագիտակցության վրա։ Հետազոտությունը կարող է ներառել էթնիկ ինքնագիտակցության բաղադրիչների ուսումնասիրություն՝ էթնիկ պատկանելության գիտակցում, խմբի նկատմամբ հուզական վերաբերմունք, խմբային արժեքների ընդունում, մշակութային նույնականացում և սեփական խմբի հետ կապի ինտենսիվություն։ Այս ցուցանիշների համադրումը կարծրատիպային պատկերացումների հետ հնարավորություն է տալիս պարզելու, թե ինչ պայմաններում են կարծրատիպերը դառնում ինքնության ամրապնդող գործոն, իսկ երբ՝ հակասությունների և սոցիալական լարվածության աղբյուր։ Մեթոդաբանական տեսանկյունից նման ուսումնասիրությունը կարող է հիմնվել հարցաթերթերի, ասոցիատիվ մեթոդների, ինքնագնահատման սանդղակների, սոցիալական հեռավորության չափման և խմբային նույնականացման մեթոդների վրա։ Ստացված տվյալների վիճակագրական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս որոշել էթնիկ կարծրատիպերի և ինքնագիտակցության տարբեր բաղադրիչների միջև առկա կապերը։ Կարող են համեմատվել տարբեր տարիքային, կրթական կամ սոցիալական խմբերի ներկայացուցիչներ՝ պարզելու համար, թե ինչպիսի պայմաններում են կարծրատիպային պատկերացումները առավել արտահայտված կամ փոփոխական։ Կարևոր է նաև դիտարկել կարծրատիպերի փոփոխականությունը։ Դրանք կայուն և անփոփոխ պատկերացումներ չեն․ անձնական շփումները, կրթությունը, միջմշակութային հաղորդակցությունը, հասարակական փոփոխությունները և նոր տեղեկատվությունը կարող են վերափոխել նախկինում ձևավորված կարծրատիպերը։ Հետևաբար աշխատանքը կարող է անդրադառնալ այն գործոններին, որոնք նպաստում են կարծրատիպերի պահպանմանը կամ հաղթահարմանը։ Կրթական միջավայրը, մասնավորապես, կարող է կարևոր դեր ունենալ՝ զարգացնելով քննադատական մտածողություն և տարբեր մշակույթների նկատմամբ ավելի բազմակողմանի ընկալում։ Աշխատության գործնական նշանակությունն այն է, որ դրա արդյունքները կարող են կիրառվել հոգեբանական խորհրդատվության, կրթության, միջմշակութային հաղորդակցության, երիտասարդների սոցիալականացման և միջէթնիկ հարաբերությունների բարելավման ծրագրերում։ Էթնիկ կարծրատիպերի գործառույթների բացահայտումը կարող է օգնել հասկանալու միջխմբային թյուրիմացությունների և նախապաշարմունքների հոգեբանական հիմքերը և մշակելու դրանց նվազեցմանն ուղղված մեթոդներ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը էթնիկ կարծրատիպերը դիտարկում է որպես անձի սոցիալական ճանաչողության և ինքնագիտակցության համակարգում գործող բազմագործոն երևույթ, որը կարող է միաժամանակ կատարել կողմնորոշիչ, նույնականացնող և պաշտպանական գործառույթներ, բայց որոշ պայմաններում նաև նպաստել նախապաշարմունքների, սոցիալական հեռավորության և միջխմբային հակասությունների ձևավորմանը։

Լրագրություն

Այս աշխատությունը վերաբերում է Հայաստանի Հանրապետությունում համացանցային լրատվամիջոցներում կարգավորման և ինքնակարգավորման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը 2010–2016 թվականների ընթացքում՝ ընդգծելով մեդիաազատության, լրագրողական էթիկայի և պետական վերահսկողության փոխհարաբերությունների բարդ համակարգը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել այն իրավական, ինստիտուցիոնալ և մասնագիտական մեխանիզմները, որոնք կիրառվել են հայկական առցանց մեդիա դաշտում տեղեկատվության տարածման կարգավորման համար, ինչպես նաև գնահատել ինքնակարգավորման համակարգերի արդյունավետությունը։ Ուսումնասիրվում են մեդիա օրենսդրության զարգացման փուլերը, խոսքի ազատության սահմանադրական երաշխիքները, տեղեկատվական դաշտի ազատականացման գործընթացները և դրանց ազդեցությունը լրատվամիջոցների վարքագծի վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում լրագրողական ինքնակարգավորման գործիքներին՝ էթիկայի կոդեքսներ, մամուլի խորհուրդներ, մեդիա օմբուդսմանի ինստիտուտ և մասնագիտական ասոցիացիաների դերը տեղեկատվական որակի ապահովման գործում։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է պետական կարգավորման սահմաններն ու հնարավոր ռիսկերը՝ կապված տեղեկատվական ազատության սահմանափակման, քաղաքական ազդեցությունների և մեդիա կենտրոնացման հետ։ Միաժամանակ վերլուծվում է նոր մեդիա միջավայրի ձևավորումը, սոցիալական ցանցերի աճող ազդեցությունը և դրանց ազդեցությունը ավանդական կարգավորման մեխանիզմների արդյունավետության վրա։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է մեդիա ուսումնասիրությունների և իրավագիտության ոլորտում՝ նպաստելով Հայաստանի տեղեկատվական դաշտի կարգավորման և ինքնակարգավորման համակարգերի ավելի խորքային հասկացմանը։

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը նվիրված է ճարտարապետական միջավայրում գունային փոփոխությունների և դրանց ժամանակային դինամիկայի համալիր մոդելավորման տեսական ու մեթոդական խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում գույնը դիտարկվում է ոչ միայն որպես շենքի կամ տարածության կայուն գեղագիտական հատկանիշ, այլև որպես արտաքին ու ներքին բազմաթիվ գործոնների ազդեցությամբ փոփոխվող երևույթ։ Քննվում է բնական և արհեստական լուսավորության, օրվա ժամի, եղանակային պայմանների, դիտման դիրքի, մակերևույթների նյութական հատկությունների և շրջակա միջավայրի ազդեցությունը ճարտարապետական օբյեկտների գունային ընկալման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում գույնի ֆիզիկական պարամետրերի, լուսային միջավայրի և տարածական կառուցվածքի փոխազդեցությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել գունային պատկերի փոփոխության օրինաչափությունները։ Համալիր մոդելավորման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս միևնույն համակարգում դիտարկել ճարտարապետական ձևը, նյութը, լուսավորությունը, գունային հարաբերությունները և ժամանակային գործոնը։ Ուսումնասիրվում են գունային միջավայրի քանակական նկարագրման, տարբեր պայմաններում դրա փոփոխությունների համեմատման և հնարավոր վիճակների կանխատեսման սկզբունքները։ Կարևորվում է նաև շենքերի արտաքին մակերևույթների և ինտերիերների գունային կազմակերպման տարբերությունը, քանի որ դրանց լուսային պայմանները, դիտման հեռավորությունը և շրջակա միջավայրի ազդեցությունը կարող են էապես տարբերվել։ Գունադինամիկական գործընթացների ուսումնասիրությունը կապվում է ճարտարապետական կոմպոզիցիայի հետ՝ պարզաբանելով, թե ինչպես կարող են փոփոխվող գունային հարաբերությունները ազդել ծավալների, համամասնությունների, ռիթմի և տարածական խորության ընկալման վրա։ Հետազոտության մեջ կարող են համադրվել ֆիզիկական չափումների, գունաչափության, երկրաչափական մոդելավորման և տեսողական ընկալման ուսումնասիրության մեթոդներ։ Նման մոտեցումը կիրառական նշանակություն ունի ճարտարապետական նախագծման համար, քանի որ հնարավորություն է տալիս գունային լուծումները գնահատել ոչ միայն ստատիկ պատկերով, այլև տարբեր լուսային ու միջավայրային պայմաններում դրանց հնարավոր փոփոխություններով։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը միավորում է ճարտարապետության, գունագիտության, լուսատեխնիկայի և մոդելավորման մոտեցումները՝ նպաստելով ճարտարապետական միջավայրի գունային կազմակերպման ավելի համակարգված և գիտականորեն հիմնավորված ուսումնասիրությանը։

Տնտեսագիտություն

Այս գիրքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում արժեթղթերի շուկայի զարգացման հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով ֆինանսական համակարգի կարևորագույն ոլորտներից մեկի ձևավորման և կատարելագործման խնդիրները։ Աշխատանքում վերլուծվում են արժեթղթերի շուկայի կառուցվածքը, զարգացման առանձնահատկությունները, դրա դերը տնտեսության ֆինանսավորման գործընթացում և ներդրումային միջավայրի ձևավորման գործում։ Գրքում քննարկվում են շուկայի արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունները, իրավական և կազմակերպական կարգավորման հարցերը, ներդրողների պաշտպանության մեխանիզմները, ինչպես նաև այն մարտահրավերները, որոնք կարող են ազդել ոլորտի կայուն զարգացման վրա։ Այն կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, ֆինանսական ոլորտի մասնագետների, բանկային և ներդրումային համակարգերի աշխատակիցների, հետազոտողների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրվում են Հայաստանի ֆինանսական շուկաների զարգացման գործընթացներով։

Այլ առարկաներ

Ինտերնետային գովազդը ժամանակակից գովազդի ձև է, որը իրականացվում է համացանցի տարբեր հարթակների միջոցով՝ նպատակ ունենալով ներկայացնել ապրանքներ, ծառայություններ կամ բրենդներ լայն լսարանին և խթանել դրանց վաճառքը կամ ճանաչելիությունը։ Այն ներառում է տարբեր ձևաչափեր՝ որոնողական գովազդ (օրինակ՝ Google Ads), սոցիալական ցանցերի գովազդ (Facebook, Instagram, TikTok), բաններային գովազդ, վիդեոգովազդ, էլեկտրոնային փոստի գովազդ և գործընկերային (affiliate) մարքեթինգ։ Ինտերնետային գովազդի հիմնական առանձնահատկություններից մեկը նպատակային թիրախավորումն է, որը թույլ է տալիս գովազդը ցուցադրել կոնկրետ հետաքրքրություններ, տարիք, գտնվելու վայր կամ վարքագիծ ունեցող օգտատերերին, ինչի շնորհիվ այն դառնում է ավելի արդյունավետ և տնտեսապես նպատակային։ Բացի այդ, այն ապահովում է չափելիություն՝ հնարավորություն տալով հետևել դիտումների, սեղմումների, փոխակերպումների և այլ ցուցանիշների, ինչը օգնում է գնահատել գովազդային արշավների արդյունավետությունը։ Ինտերնետային գովազդը նաև ճկուն է՝ թույլ տալով արագ փոփոխել բովանդակությունը, բյուջեն և թիրախավորումը ըստ արդյունքների։ Ժամանակակից բիզնեսում այն դարձել է մարքեթինգային ռազմավարության կարևոր բաղադրիչ, քանի որ համացանցի լայն տարածվածությունը հնարավորություն է տալիս հասնել միլիոնավոր օգտատերերի ամբողջ աշխարհում՝ նվազեցնելով ավանդական գովազդի համեմատ ծախսերը և բարձրացնելով ազդեցության արդյունավետությունը։

Բժշկություն

Այս աշխատությունը վերաբերում է β-գլիցիրրետինային թթվի հակաբորբոքային և անտինոցիցեպտիվ (ցավազրկող) ազդեցությունների առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ դեղաբանական և փորձարարական կենսաբժշկական հետազոտությունների շրջանակում։ β-գլիցիրրետինային թթուն հանդիսանում է գլիցիրրիզինից ստացվող կենսաակտիվ տրիտերպենային միացություն, որը հայտնի է իր բազմակողմանի կենսաբանական ակտիվությամբ և լայն կիրառման պոտենցիալով բժշկության մեջ։ Ուսումնասիրության ընթացքում գնահատվում են այդ միացության ազդեցությունները բորբոքային գործընթացների տարբեր փուլերի վրա՝ ներառյալ բորբոքային միջնորդանյութերի արտազատումը, ցիտոկինային պատասխանները և հյուսվածքային այտուցի զարգացումը։ Միաժամանակ դիտարկվում են անտինոցիցեպտիվ մեխանիզմները, որոնք կապված են ցավի ընկալման նյարդային ուղիների մոդուլյացիայի, կենտրոնական և պերիֆերիկ նյարդային համակարգերի փոխազդեցությունների և ցավային շեմի փոփոխության հետ։ Փորձարարական մոդելներում սովորաբար կիրառվում են ինչպես սուր, այնպես էլ քրոնիկ բորբոքային վիճակներ՝ գնահատելու համար նյութի արդյունավետությունը տարբեր պայմաններում։ Ստացված արդյունքները կարևոր են դեղաբանական գիտության համար, քանի որ թույլ են տալիս ավելի լավ հասկանալ բնական ծագման միացությունների թերապևտիկ ներուժը և հնարավոր կիրառությունը հակաբորբոքային ու ցավազրկող դեղերի մշակման գործընթացում։ Այսպիսով, աշխատանքը ունի ինչպես հիմնարար, այնպես էլ կիրառական նշանակություն՝ նպաստելով նոր դեղանյութերի զարգացման և բորբոքային հիվանդությունների բուժման արդյունավետության բարձրացմանը։