Նոր գրքեր: Տեխնիկա: (Ինֆորմացիոն ցանկ)= Новые книги: Техника (1989, Июль, №7-8)

Պատմություն

Այս պատմագիտական և հայագիտական աշխատությունը ներկայացնում է Մխիթարյան միաբանության ձևավորման, զարգացման և գործունեության համառոտ պատմությունը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով Վենետիկի Սուրբ Ղազար կղզում հաստատված հայկական համայնքին։ Գիրքը հրատարակվել է 1835 թվականին Վենետիկում, ունի 62 էջ և հեղինակել է Հարություն Ավգերյանը, իսկ հրատարակության անգլերեն տարբերակը ներկայացվում է որպես հայերենից և իտալերենից թարգմանված աշխատանք։ Ուսումնասիրության հիմնական թեման Մխիթարյանների՝ որպես հայ կաթոլիկ վանական-մշակութային կազմակերպության ձևավորումն ու նրանց գործունեությունն է։ Միաբանությունը հիմնադրվել է Մխիթար Սեբաստացու կողմից 1701 թվականին Կոստանդնուպոլսում, իսկ հետագայում հաստատվել է Վենետիկի Սուրբ Ղազար կղզում, որը դարձավ հայագիտության, գրահրատարակության, ձեռագրերի պահպանության և կրթական գործունեության կարևոր կենտրոն։ Աշխատությունը կարևոր է հատկապես այն պատճառով, որ ներկայացնում է միաբանության գործունեությունը ոչ միայն որպես կրոնական կառույցի, այլև որպես հայկական մշակույթի պահպանման և զարգացման կենտրոնի։ Մխիթարյանների գործունեության առանցքային ուղղություններից էին հայերեն գրքերի հրատարակությունը, հին և միջնադարյան հայկական գրականության ուսումնասիրությունը, ձեռագրերի հավաքագրումն ու պահպանումը, հայոց լեզվի ուսումնասիրությունը, բառարանների և քերականական աշխատությունների կազմումը, ինչպես նաև կրթական գործունեությունը։ Այդ աշխատանքը նշանակալի դեր ունեցավ հայագիտական գիտության զարգացման և հայ մշակութային ժառանգության՝ եվրոպական գիտական միջավայրում ներկայացման գործում։ Աշխատության մեջ առանձնահատուկ հետաքրքրություն է ներկայացնում Սուրբ Ղազար կղզու՝ որպես գիտական և մշակութային կենտրոնի նկարագրությունը։ Կղզում ձևավորված միաբանության տպարանը և ակադեմիական միջավայրը հնարավորություն տվեցին ստեղծել ու տարածել բազմաթիվ հայերեն և օտարալեզու հրատարակություններ։ Մխիթարյանների տպագրական գործունեությունը նպաստեց հայ գրավոր մշակույթի պահպանմանը և նոր ընթերցողական ու կրթական միջավայրի ձևավորմանը։ Հրատարակության մատենագիտական տվյալները հաստատում են, որ այն տպագրվել է նույն հայկական ակադեմիայի տպարանում՝ Վենետիկում։ Կարևոր թեմա է նաև հայոց լեզվի ուսումնասիրությունը։ Մխիթարյան միաբանության անդամները մեծ ուշադրություն էին դարձնում ինչպես դասական հայերենի, այնպես էլ ժամանակակից հայերենի ուսումնասիրմանը։ Նրանց կազմած քերականական աշխատությունները և բառարանները կարևոր դեր ունեցան հայերենի գիտական նկարագրության և օտարերկրացիներին հայերենը սովորեցնելու գործում։ Աշխատանքի պատմական համատեքստում հիշատակվում է նաև Պասկալ Օգյուսերի և լորդ Բայրոնի հետ կապված հայագիտական գործունեությունը, այդ թվում՝ հայերեն-անգլերեն քերականության և բառարանի կազմման աշխատանքները։ Մխիթարյանների մշակութային գործունեության մեկ այլ կարևոր ուղղություն էր հին հայկական գրական ժառանգության ուսումնասիրությունը։ Միաբանության անդամները հավաքում, համադրում և հրատարակում էին հին ձեռագրերի ու գրական երկերի նյութերը՝ նպաստելով բազմաթիվ տեքստերի պահպանմանը և գիտական շրջանառության մեջ մտցնելուն։ Այս գործունեությունը հետագայում մեծ նշանակություն ունեցավ ինչպես հայագիտության, այնպես էլ համաշխարհային բանասիրության համար, քանի որ հայկական աղբյուրները հաճախ պարունակում էին տեղեկություններ այլ ժողովուրդների և հին մշակույթների մասին։ Միաբանության գործունեության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս նաև հասկանալու հայկական մշակույթի զարգացման առանձնահատկությունները վաղ նոր շրջանում։ Այն ժամանակ, երբ հայկական համայնքները գտնվում էին տարբեր քաղաքական և մշակութային միջավայրերում, Սուրբ Ղազարը դարձավ այնպիսի կենտրոն, որտեղ միավորվում էին կրոնական կյանքը, կրթությունը, տպագրությունը, լեզվաբանությունը, պատմագիտությունը և գրականությունը։ Այդ պատճառով հրատարակությունը արժեքավոր է ոչ միայն Մխիթարյանների պատմությամբ հետաքրքրվողների, այլև հայկական մտավոր մշակույթի ձևավորման գործընթացն ուսումնասիրողների համար։ Աշխատության պատմական արժեքը պայմանավորված է նաև նրա վաղ հրատարակության հանգամանքով։ 1835 թվականին լույս տեսած այս գիրքը ստեղծվել է այն ժամանակաշրջանում, երբ Մխիթարյանների գիտական և հրատարակչական գործունեությունն արդեն ձեռք էր բերել լայն ճանաչում, և միաբանության մասին տեղեկությունների տարածումը նպաստում էր եվրոպական ընթերցողների շրջանում հայկական մշակույթի վերաբերյալ գիտելիքների ընդլայնմանը։ Գրքի պահպանված օրինակների մատենագիտական նկարագրությունները հաստատում են դրա վաղ շրջանի հրատարակչական բնույթը և կապը Վենետիկի հայկական ակադեմիայի հետ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը կարելի է դիտարկել որպես Մխիթարյան միաբանության պատմության վաղ շրջանի կարևոր վկայություն, որը միավորում է կրոնական, կրթական, գիտական և մշակութային գործունեության նկարագրությունը։ Այն արժեքավոր է հայագիտության պատմության, հայկական տպագրության, հայոց լեզվի ուսումնասիրության, ձեռագրագիտության և հայ մշակութային ժառանգության պահպանման պատմությունը հետազոտողների համար։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, հայագետներին, բանասերներին, կրոնագետներին, մատենագետներին, գրադարանագետներին և հայկական մշակույթի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Աշխարհագրություն

Այս աշխատանքը նվիրված է ազնիվ մետաղների հանքավայրերի ստորգետնյա մշակման համակարգերի կատարելագործման ուղիների հետազոտությանը՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել հանքարդյունաբերական գործընթացների արդյունավետությունը, անվտանգությունը և տնտեսական շահավետությունը։ Հետազոտության մեջ ստորգետնյա հանքարդյունաբերական համակարգերը դիտարկվում են որպես բարդ ինժեներատեխնիկական համալիրներ, որտեղ փոխկապակցված են հանքաքարի արդյունահանման տեխնոլոգիաները, հանքային զանգվածի կայունության ապահովումը, օդափոխության համակարգերը և տրանսպորտային ենթակառուցվածքները։ Աշխատությունը վերլուծում է ազնիվ մետաղների՝ ոսկու, արծաթի և պլատինային խմբի տարրերի հանքավայրերի մշակման առանձնահատկությունները՝ ընդգծելով դրանց ցածր կոնցենտրացիաները և բարձր տնտեսական արժեքը, ինչը պահանջում է առավել ճշգրիտ և ընտրողական տեխնոլոգիական լուծումներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ստորգետնյա մշակման համակարգերի կատարելագործման հիմնական ուղղություններին՝ ներառյալ հանքաքարի կորուստների նվազեցումը, նոսրացման մակարդակի վերահսկումը, հանքային զանգվածի կայունության մոդելավորումը և մեքենայացման ու ավտոմատացման մակարդակի բարձրացումը։ Միաժամանակ քննարկվում են նոր տեխնոլոգիաների կիրառման հնարավորությունները՝ թվային մոդելավորում, 3D երկրամեխանիկական վերլուծություն և ինտելեկտուալ կառավարման համակարգեր, որոնք թույլ են տալիս օպտիմալացնել արտադրական գործընթացները և նվազեցնել շահագործման ռիսկերը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ ազնիվ մետաղների հանքավայրերի ստորգետնյա մշակման համակարգերի կատարելագործումը պահանջում է համալիր մոտեցում՝ համադրելով երկրաբանական տվյալների խորքային վերլուծությունը, ինժեներական նորարարությունները և արտադրական գործընթացների թվայնացումը՝ հանքարդյունաբերության կայուն զարգացման նպատակով։

Փիլիսոփայություն

Ուսումնասիրությունը նվիրված է հակափաստարկների էվրիստիկական նշանակությանը և դրանց դերին փիլիսոփայական մտածողության զարգացման գործընթացում։ Աշխատության կենտրոնում հակափաստարկը դիտարկվում է ոչ միայն որպես որևէ տեսակետի կամ դրույթի քննադատման միջոց, այլև որպես նոր գաղափարների առաջացման, հիմնավորումների վերանայման և գիտելիքի զարգացման կարևոր գործիք։ Ուսումնասիրության շրջանակում վերլուծվում են փաստարկման և հակափաստարկման տրամաբանական կառուցվածքները, դրանց փոխհարաբերությունը քննադատական մտածողության հետ և այն եղանակները, որոնց միջոցով հակադիր տեսակետների բախումը կարող է նպաստել խնդրի ավելի խոր ընկալմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հակափաստարկների էվրիստիկական ներուժին՝ այն հնարավորությանը, որ արդեն ընդունված դրույթների սահմանափակումների, հակասությունների կամ թույլ կողմերի բացահայտումը կարող է ճանապարհ բացել նոր հարցադրումների և այլընտրանքային տեսական լուծումների համար։ Աշխատությունը փիլիսոփայական մտածողության զարգացումը դիտարկում է որպես շարունակական քննադատական գործընթաց, որտեղ գաղափարները ձևավորվում, ստուգվում, վերանայվում և վերաձևակերպվում են բանավեճի ու հիմնավորման միջոցով։ Քննարկվում է նաև հակափաստարկների նշանակությունը իմացաբանական խնդիրների, փիլիսոփայական վեճերի և տարբեր աշխարհայացքային դիրքորոշումների համադրման տեսանկյունից։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ցույց տալու, որ հակափաստարկը կարող է ունենալ ոչ միայն ժխտողական, այլև կառուցողական գործառույթ՝ ընդլայնելով մտածողության հնարավորությունների շրջանակը և խթանելով նոր գիտելիքի որոնումը։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել փիլիսոփաներին, տրամաբաններին, մեթոդաբաններին, իմացաբանության և քննադատական մտածողության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև փիլիսոփայության և հարակից գիտությունների ուսանողներին ու ասպիրանտներին։

Մշակույթ

Այս գիրքը նվիրված է խոյակի դերի և առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը խորհրդահայ ճարտարապետության մեջ՝ ներկայացնելով դրա ձևավորման, կիրառման և գեղարվեստական նշանակության տարբեր կողմերը։ Աշխատանքը բացահայտում է ճարտարապետական այս տարրի տեղը խորհրդային շրջանի հայկական շինարարական մշակույթում, դրա կապը ավանդական ձևերի, նորարարական լուծումների և ժամանակի ճարտարապետական գաղափարների հետ։ Գրքում քննարկվում են խոյակի կառուցվածքային և դեկորատիվ առանձնահատկությունները, դրա կիրառությունը տարբեր շենքերում և այն նշանակությունը, որն ունեցել է հայկական ճարտարապետական ինքնատիպության պահպանման ու զարգացման գործընթացում։ Այն կարող է օգտակար լինել ճարտարապետների, արվեստաբանների, ուսանողների, հետազոտողների և հայկական ճարտարապետական ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է տնտեսության մեջ պետության դերի, տնտեսական գործընթացների կարգավորման տեսական հիմքերի, մեթոդաբանական մոտեցումների և կիրառական գործիքների համալիր ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում շուկայական ինքնակարգավորման և պետական միջամտության փոխհարաբերությունն է, ինչպես նաև այն պայմանների բացահայտումը, որոնց դեպքում պետական քաղաքականությունը կարող է նպաստել մակրոտնտեսական կայունությանը, մրցակցային միջավայրի ձևավորմանը, ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմանը և սոցիալ-տնտեսական զարգացմանը։ Քննվում են պետական կարգավորման անհրաժեշտությունը հիմնավորող հիմնական տնտեսական մոտեցումները՝ շուկայի ձախողումների, արտաքին ազդեցությունների, հանրային բարիքների, տեղեկատվական անհամաչափության, մենաշնորհային դիրքերի և սոցիալական անհավասարության խնդիրների համատեքստում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ուղղակի և անուղղակի կարգավորման մեթոդներին, հարկաբյուջետային և դրամավարկային քաղաքականության փոխազդեցությանը, պետական ծախսերի ու հարկային գործիքների ազդեցությանը, ներդրումային և կառուցվածքային քաղաքականությանը, ինչպես նաև մրցակցության պաշտպանության մեխանիզմներին։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում պետական կարգավորման նպատակների և գործիքների համապատասխանության խնդիրը, քանի որ նույն տնտեսական միջոցառումը տարբեր ինստիտուցիոնալ և մակրոտնտեսական պայմաններում կարող է ունենալ տարբեր հետևանքներ։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են տնտեսական քաղաքականության մշակման, իրականացման և արդյունքների գնահատման մեթոդաբանական սկզբունքները՝ ներառելով ցուցանիշների համակարգի ձևավորումը, կանխատեսումը, ծրագրային պլանավորումը և տնտեսական որոշումների արդյունավետության գնահատումը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև պետության կարգավորիչ գործունեության սահմաններին և պետական միջամտության հնարավոր թերություններին՝ վարչարարական ծախսերի, ոչ արդյունավետ որոշումների, կարգավորիչ բեռի և ինստիտուցիոնալ սահմանափակումների տեսանկյունից։ Առանձին նշանակություն ունի պետական կառավարման մարմինների և մասնավոր հատվածի փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությունը, քանի որ արդյունավետ տնտեսական քաղաքականությունը պահանջում է հստակ իրավական միջավայր, կանխատեսելի կանոններ և համապատասխան ինստիտուցիոնալ կարողություններ։ Գործնական հիմնախնդիրների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել նաև տնտեսական ճգնաժամերի, կառուցվածքային փոփոխությունների և զարգացման տարբեր փուլերում պետական կարգավորման գործիքների ընտրության առանձնահատկությունները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է տնտեսական տեսության, մակրոտնտեսագիտության, ինստիտուցիոնալ տնտեսագիտության և պետական տնտեսական քաղաքականության մոտեցումները՝ ներկայացնելով պետական կարգավորումը որպես շուկայական տնտեսության գործունեության վրա ազդող բազմագործոն և փոփոխվող մեխանիզմ։

Այլ առարկաներ

Այս թեման վերաբերում է աշխատուժի կառուցվածքի վերլուծությանը՝ ըստ երեք հիմնական չափանիշների՝ սեռատարիքային կազմի, մասնագիտության և որակավորման, ինչը կարևոր է ինչպես տնտեսական պլանավորման, այնպես էլ աշխատաշուկայի ուսումնասիրության համար։ Աշխատուժի սեռատարիքային կառուցվածքը ցույց է տալիս, թե ինչպես են բաշխված աշխատունակ բնակչության խմբերը ըստ սեռի (տղամարդիկ և կանայք) և տարիքային խմբերի (երիտասարդ, միջին և տարեց աշխատողներ), ինչը թույլ է տալիս գնահատել աշխատաշուկայի ակտիվությունը, ժողովրդագրական ճնշումները և ապագա աշխատուժի պոտենցիալը։ Մասնագիտական կառուցվածքը արտացոլում է աշխատողների բաշխվածությունը տարբեր ոլորտների և մասնագիտությունների միջև՝ օրինակ՝ արդյունաբերություն, գյուղատնտեսություն, ծառայություններ, ՏՏ ոլորտ, կրթություն և առողջապահություն, ինչը ցույց է տալիս տնտեսության կառուցվածքային առանձնահատկությունները և զարգացման մակարդակը։ Որակավորման կառուցվածքը բնութագրում է աշխատողների կրթական մակարդակը, մասնագիտական հմտությունները և փորձառությունը՝ բաժանելով նրանց բարձր, միջին և ցածր որակավորում ունեցող խմբերի, ինչը կարևոր է արտադրողականության և տնտեսական մրցունակության գնահատման համար։ Այս երեք բաղադրիչների համադրությունը հնարավորություն է տալիս վերլուծել աշխատաշուկայի արդյունավետությունը, բացահայտել աշխատուժի դեֆիցիտը կամ ավելցուկը տարբեր ոլորտներում և մշակել համապատասխան կրթական ու զբաղվածության քաղաքականություններ։ Ժամանակակից տնտեսություններում հատկապես կարևոր է բարձր որակավորում ունեցող աշխատուժի աճը, քանի որ տեխնոլոգիական զարգացումները և թվային փոխակերպումը մեծացնում են պահանջարկը մասնագիտացված հմտությունների նկատմամբ։