Նոր գրքե : Հայաստան: Ինֆորմացիոն ցանկ= Новые книги: Арменика: Информационный указатель

Բժշկություն

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է անհաս հղիության պայմաններում պտղի վիճակի գնահատմանը կարդիոտոկոգրաֆիայի (CTG) միջոցով՝ այն դիտարկելով որպես պերինատալ մոնիթորինգի կարևոր գործիք, որը թույլ է տալիս գնահատել պտղի սրտային գործունեությունը և արգանդային կծկումների դինամիկան։ Նյութում վերլուծվում են կարդիոտոկոգրաֆիայի հիմնական պարամետրերը՝ բազային սրտային հաճախականություն, տատանումներ (variability), արագացումներ (accelerations) և դանդաղեցումներ (decelerations), որոնց փոփոխությունները կարող են վկայել պտղի հիպօքսիկ վիճակների կամ պլացենտար անբավարարության մասին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում անհաս հղիության առանձնահատկություններին, որտեղ պտղի նյարդային և սրտանոթային կարգավորման համակարգերը դեռևս լիարժեք հասունացած չեն, ինչը կարող է ազդել CTG տվյալների մեկնաբանության վրա։ Քննարկվում են նաև մոնիթորինգի կլինիկական ցուցումները, ռիսկային խմբերի առանձնացումը և ծննդօգնության մարտավարության ընտրությունը՝ կախված ստացված արդյունքներից։ Ուսումնասիրությունը ընդգծում է, որ կարդիոտոկոգրաֆիան կարևոր ոչ ինվազիվ մեթոդ է պտղի վիճակի գնահատման համար, սակայն դրա արդյունավետ մեկնաբանումը պահանջում է կլինիկական համատեքստի և հղիության ժամկետի մանրակրկիտ հաշվի առնում՝ հատկապես անհաս հղիության դեպքում։

Պատմություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Եգիպտոսի արտաքին քաղաքականության արաբական ուղղության հիմնական խնդիրների և զարգացման առանձնահատկությունների վերլուծությանը Մուհամմեդ Հոսնի Մուբարաքի իշխանության առաջին տասնամյակում՝ 1981-1991 թվականներին։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում է այն ժամանակաշրջանը, երբ Եգիպտոսը փորձում էր հաղթահարել նախորդ տասնամյակի արտաքին քաղաքականության հետևանքով առաջացած արաբական մեկուսացումը և վերականգնել իր ավանդական ազդեցիկ դիրքը արաբական աշխարհում։ Հետազոտության առանցքային թեմաներից է Մուբարաքի կողմից որդեգրված ավելի հավասարակշռված և իրատեսական արտաքին քաղաքականության ձևավորումը, որի շրջանակում Եգիպտոսը ձգտում էր միաժամանակ պահպանել Իսրայելի հետ խաղաղության պայմանագրի հիմքերը, սերտ հարաբերությունները Միացյալ Նահանգների հետ և աստիճանաբար վերականգնել կապերը արաբական պետությունների հետ։ Ուսումնասիրվում են Եգիպտոսի հարաբերությունները արաբական աշխարհի տարբեր քաղաքական կենտրոնների հետ, Պարսից ծոցի երկրների, Սիրիայի, Իրաքի, Լիբիայի և այլ պետությունների նկատմամբ Կահիրեի քաղաքականության հիմնական ուղղությունները, ինչպես նաև միջարաբական հակասությունների պայմաններում Եգիպտոսի դիրքորոշման փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արաբական աշխարհում Եգիպտոսի նախկին առաջնորդող դերի վերականգնման գործընթացին, որը 1980-ականների ընթացքում հանգեցրեց դիվանագիտական հարաբերությունների աստիճանական կարգավորմանը և երկրի վերադարձին Արաբական պետությունների լիգա։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում արաբա-իսրայելական հակամարտության և պաղեստինյան հիմնահարցի նկատմամբ Եգիպտոսի քաղաքականությունը, քանի որ Կահիրեն ձգտում էր պահպանել իր միջնորդական և տարածաշրջանային դերակատարությունը՝ միաժամանակ չհրաժարվելով Իսրայելի հետ խաղաղության գործընթացից։ Քննարկվում է նաև Իրաք-Իրան պատերազմի ազդեցությունը Եգիպտոսի արաբական քաղաքականության վրա, ինչպես նաև Կահիրեի հարաբերությունները Իրաքի հետ և տարածաշրջանային ուժերի հավասարակշռության պահպանման խնդիրները։ Հետազոտության առանձնահատուկ հատվածը վերաբերում է 1990-1991 թվականների Իրաք-Քուվեյթ ճգնաժամին, որը դարձավ ուսումնասիրվող ժամանակաշրջանի կարևորագույն հանգրվաններից մեկը և հնարավորություն տվեց գնահատելու Եգիպտոսի՝ որպես արաբական աշխարհի ազդեցիկ պետության դերակատարությունը տարածաշրջանային ճգնաժամի պայմաններում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, թե ինչպես էր Մուբարաքի վարչակարգը փորձում համադրել Եգիպտոսի ազգային շահերը, արաբական համերաշխության գաղափարը, տարածաշրջանային անվտանգության խնդիրները և միջազգային ուժային կենտրոնների հետ հարաբերությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմելու 1980-ականների և 1990-ականների սկզբի արաբական միջազգային հարաբերությունների, Եգիպտոսի տարածաշրջանային դերի վերականգնման և Մերձավոր Արևելքում քաղաքական ուժերի հարաբերակցության փոփոխությունների մասին։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, արևելագետներին, արաբագետներին, քաղաքագետներին, միջազգային հարաբերությունների մասնագետներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Այլ առարկաներ

Այս աշխատությունը նվիրված է այլ ընթացիկ և ոչ ընթացիկ պարտավորությունների հաշվառման տեսական հիմքերին և դրանց գործնական կիրառությանը ձեռնարկությունների ֆինանսական համակարգում։ Գրքում ներկայացվում է, թե ինչ են պարտավորությունները՝ որպես կազմակերպության անցյալ գործարքներից բխող պարտականություններ, որոնց մարումը հանգեցնում է տնտեսական ռեսուրսների արտահոսքի։ Հեղինակը անդրադառնում է պարտավորությունների դասակարգմանը՝ ընթացիկ (կարճաժամկետ) և ոչ ընթացիկ (երկարաժամկետ) պարտավորություններ, բացատրելով դրանց հաշվառման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այլ ընթացիկ պարտավորություններին՝ կրեդիտորական պարտքեր, հաշվարկային պարտավորություններ, աշխատավարձային և հարկային պարտավորություններ, ինչպես նաև ոչ ընթացիկ պարտավորություններին՝ երկարաժամկետ վարկեր, պարտատոմսեր և այլ ֆինանսական պարտավորություններ։ Գրքում քննարկվում են նաև պարտավորությունների ճանաչման, չափման և հաշվետվություններում ներկայացման միջազգային հաշվապահական ստանդարտները։ Վերլուծվում է պարտավորությունների կառավարման դերը կազմակերպության ֆինանսական կայունության, իրացվելիության և վարկունակության ապահովման գործընթացներում։ Աշխատությունը համադրում է տեսական հիմքերը և գործնական օրինակները՝ օգտակար լինելով հաշվապահների, ֆինանսիստների, աուդիտորների և ուսանողների համար։

Բնապահպանություն

Բնօգտագործումը բնական ռեսուրսների՝ հողի, ջրի, օդի, անտառների, օգտակար հանածոների և կենդանական աշխարհի օգտագործումն է մարդու տնտեսական և սոցիալական կարիքների բավարարման նպատակով։ Բնօգտագործման կառավարումը այն համակարգն է, որը կարգավորում է այդ ռեսուրսների օգտագործման չափը, ձևերը և արդյունավետությունը՝ ապահովելով դրանց վերականգնելիությունը և երկարաժամկետ պահպանությունը։ Շրջակա միջավայրի պահպանությունը գիտական, իրավական և կազմակերպչական միջոցառումների ամբողջություն է, որի նպատակն է կանխել բնության աղտոտումը, բնական հավասարակշռության խախտումը և կենսաբազմազանության կորուստը, ինչպես նաև ապահովել մարդու առողջության և կյանքի համար անվտանգ միջավայր։ Բնօգտագործման հիմնական տեսակներն են ռացիոնալ (կայուն) և ոչ ռացիոնալ (անարդյունավետ) օգտագործումը, ինչպես նաև ոլորտային բաժանումները՝ արդյունաբերական, գյուղատնտեսական, էներգետիկ և ջրօգտագործում։ Ռացիոնալ բնօգտագործումը ենթադրում է ռեսուրսների խնայողաբար և գիտականորեն հիմնավորված օգտագործում, մինչդեռ ոչ ռացիոնալը հանգեցնում է դրանց սպառման և բնապահպանական խնդիրների խորացման։ Բնօգտագործման և շրջակա միջավայրի պահպանության հիմնական սկզբունքներն են կայուն զարգացումը, կանխարգելման սկզբունքը, «աղտոտողը վճարում է» սկզբունքը, բնական ռեսուրսների վերականգնման ապահովումը և էկոհամակարգերի հավասարակշռության պահպանումը։ Այս համակարգը կարևոր է, քանի որ այն թույլ է տալիս համադրել տնտեսական զարգացումը և բնության պահպանությունը՝ ապահովելով ներկա և ապագա սերունդների բարեկեցությունը։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է գեղարվեստական կրթության համակարգում ուսուցչի մանկավարժական մշակույթի ձևավորման տեսական և գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում են մանկավարժական մշակույթի էությունը, կառուցվածքը և հիմնական բաղադրիչները՝ ընդգծելով մասնագիտական գիտելիքների, բարոյական արժեքների, ստեղծագործական մտածողության, հաղորդակցական հմտությունների և գեղագիտական ճաշակի փոխկապակցվածությունը ուսուցչի մասնագիտական գործունեության մեջ։ Հեղինակը ներկայացնում է գեղարվեստական կրթության առանձնահատկությունները, ուսուցչի դերը սովորողների ստեղծագործական ներուժի բացահայտման, գեղագիտական արժեքների ձևավորման և մշակութային ինքնության զարգացման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ժամանակակից կրթական տեխնոլոգիաների, նորարարական մանկավարժական մեթոդների, արվեստի տարբեր տեսակների ինտեգրման և կրթական միջավայրի կազմակերպման սկզբունքներին, որոնք նպաստում են ուսուցչի մասնագիտական կատարելագործմանը։ Աշխատությունը նաև քննարկում է մանկավարժական վարպետության, ինքնակրթության, մասնագիտական զարգացման և շարունակական վերապատրաստման նշանակությունը՝ ներկայացնելով արդյունավետ մոտեցումներ ուսուցչի մասնագիտական մշակույթի բարձրացման համար։ Գիրքը նախատեսված է մանկավարժության, գեղարվեստական կրթության, արվեստագիտության և կրթության կառավարման ոլորտների ուսանողների, դասախոսների, հետազոտողների, ինչպես նաև արվեստի և մշակույթի բնագավառում աշխատող մանկավարժների համար։

Ինֆորմատիկա

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է փայտանյութի խոնավության չափման ավտոմատացված համակարգի մշակման, նախագծման և կիրառման հարցերի ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են փայտի խոնավության վերահսկման նշանակությունը արտադրական գործընթացներում, չափման ժամանակակից մեթոդները, սենսորային համակարգերի կիրառման սկզբունքները և տվյալների ավտոմատ մշակման տեխնոլոգիաները։ Ներկայացվում են սարքավորման կառուցվածքային լուծումներ, չափման ճշգրտության ապահովման մեթոդներ, կառավարման ալգորիթմներ և փորձարարական հետազոտությունների արդյունքներ։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել փայտամշակման արդյունաբերության, ավտոմատացման, չափիչ տեխնիկայի և ինժեներական համակարգերի նախագծման ոլորտներում աշխատող մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։