Ցորենի արմատային փտախտների ուսումնասիրությունը և քիմիական պայքարի միջոցառումների մշակումը ԻԻՀ Գորգանի տարածաշրջանի պայմաններում

Այլ առարկաներ

Введение в специальность «Промышленный дизайн» աշխատությունը դիզայնի և կիրառական արվեստների ոլորտի ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է արդյունաբերական դիզայնի մասնագիտության հիմունքները, նպատակներն ու զարգացման ուղղությունները, այն բացատրում է նախագծման գործընթացի հիմնական փուլերը՝ գաղափարի ձևավորումից մինչև արտադրանքի վերջնական տեսք, գիրքը անդրադառնում է ձևի և ֆունկցիայի փոխհարաբերությանը, էրգոնոմիկայի սկզբունքներին, նյութերի և տեխնոլոգիաների ընտրությանը, ինչպես նաև արտադրանքի էսթետիկ և գործնական որակների համադրմանը, միաժամանակ ընդգրկելով դիզայնի պատմական զարգացումը և ժամանակակից արդյունաբերության պահանջները, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր դիզայնի, ճարտարագիտության և կիրառական արվեստների ուսանողների համար։

Lեզվաբանություն

Գիտական և ուսումնական նշանակության տերմինաբանական ձեռնարկ է, որը նպատակ ունի համակարգել հայերեն բնագիտական բառապաշարը և ապահովել ճշգրիտ ու միասնական գիտական լեզու տարբեր բնագիտական ոլորտներում։ Գրքում հավաքված և բացատրված են ֆիզիկայի, քիմիայի, կենսաբանության, երկրագիտության և այլ բնական գիտությունների հիմնական տերմինները՝ դրանց հայերեն համարժեքներով, սահմանումներով և կիրառման օրինակներով։ Աշխատությունը կարևոր դեր ունի հատկապես կրթական համակարգում՝ օգնելով ուսանողներին, ուսուցիչներին և հետազոտողներին ճիշտ օգտագործել գիտական եզրաբանությունը հայերեն լեզվով և խուսափել օտարաբանություններից։ Այն նաև նպաստում է գիտական հայերենի զարգացմանն ու հարստացմանը՝ ստեղծելով միասնական տերմինաբանական հիմք դասագրքերի, գիտական հոդվածների և ուսումնական նյութերի համար։ Գիրքը ունի նաև լեզվաբանական արժեք, քանի որ ներկայացնում է հայերեն գիտական բառապաշարի ձևավորման և ստանդարտացման փորձերը։

Բնապահպանություն

Այս կուրսային աշխատանքը նվիրված է բնապահպանական կրթության առանձնահատկությունների և դրա կազմակերպման գործընթացի ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետությունում՝ ընդգծելով էկոլոգիական գիտակցության ձևավորման և կայուն զարգացման գաղափարների տարածման կարևորությունը ժամանակակից հասարակության մեջ։ Աշխատանքում ներկայացվում է բնապահպանական կրթության էությունը որպես կրթական համակարգի բաղադրիչ, որի նպատակն է ձևավորել շրջակա միջավայրի նկատմամբ պատասխանատու վերաբերմունք, զարգացնել բնապահպանական գիտելիքներ և խթանել էկոլոգիապես գիտակից վարքագիծ տարբեր տարիքային խմբերի շրջանում։ Քննարկվում են բնապահպանական կրթության առանձնահատկությունները, որոնք պայմանավորված են դրա միջառարկայական բնույթով, գործնական ուղղվածությամբ և հասարակական լայն ընդգրկմամբ՝ ներառելով ինչպես դպրոցական, այնպես էլ բարձրագույն կրթության մակարդակները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ՀՀ-ում բնապահպանական կրթության կազմակերպման համակարգին՝ պետական քաղաքականության, կրթական ծրագրերի, ուսումնական պլանների և արտադասարանական միջոցառումների դերի վերլուծությամբ։ Աշխատանքում ներկայացվում են նաև այն հիմնական խնդիրները, որոնք խոչընդոտում են արդյունավետ բնապահպանական կրթության զարգացմանը, ներառյալ նյութատեխնիկական բազայի սահմանափակումները, մասնագիտական կադրերի պակասը և հասարակական իրազեկվածության ոչ բավարար մակարդակը։ Միաժամանակ դիտարկվում են զարգացման հնարավոր ուղղությունները՝ կրթական ծրագրերի արդիականացում, միջազգային համագործակցության ընդլայնում և նոր ուսուցողական մեթոդների կիրառություն։ Աշխատանքը նպատակ ունի ընդգծել բնապահպանական կրթության դերը որպես կայուն զարգացման և բնության պահպանության ապահովման կարևոր գործոն ՀՀ-ում։

Փիլիսոփայություն

Գիտական-փիլիսոփայական ուսումնական աշխատություն է, որտեղ ներկայացվում են գիտության ձևավորման, զարգացման և իմացության սահմանների հիմնարար հարցերը։ Գրքում քննարկվում է, թե ինչ է գիտական գիտելիքը, ինչպես է այն տարբերվում առօրյա իմացությունից և ինչ մեթոդներով է ապահովվում գիտական ճշմարտության ստուգելիությունը։ Հեղինակը անդրադառնում է գիտական մեթոդի հիմնական բաղադրիչներին՝ դիտարկում, փորձ, հիպոթեզ, տեսություն և մոդելավորում՝ ցույց տալով դրանց փոխկապակցվածությունը գիտական հետազոտության գործընթացում։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ ունի նաև գիտության զարգացման պատմական ընթացքի վերլուծությունը՝ գիտական հեղափոխությունների, պարադիգմների փոփոխության և նոր գիտական ուղղությունների ձևավորման օրինակներով։ Քննարկվում են նաև գիտության և փիլիսոփայության հարաբերությունները, գիտելիքի օբյեկտիվության և սուբյեկտիվության խնդիրները, ինչպես նաև գիտության սոցիալական և մշակութային դերը։ Գիրքը նպատակ ունի ձևավորել քննադատական մտածողություն և խորացնել գիտության էության ըմբռնումը՝ այն դիտարկելով որպես մարդու ճանաչողության ամենաբարդ և դինամիկ համակարգերից մեկը։

Մանկավարժություն

Այս աշխատությունը նվիրված է մանկավարժական հասկացությունների համակարգում հստակության ապահովման տեսական և գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով դրանց լուծման հնարավոր տարբերակներն ու մեթոդաբանական մոտեցումները։ Գրքում ուսումնասիրվում են մանկավարժական տերմինների ձևավորման, կիրառման և մեկնաբանման առանձնահատկությունները, վերլուծվում են կրթության տեսության մեջ օգտագործվող հիմնական հասկացությունների փոխհարաբերությունները և դրանց միասնական ընկալման անհրաժեշտությունը։ Հեղինակը անդրադառնում է մանկավարժական գիտության հասկացութային ապարատի կատարելագործման խնդիրներին, ներկայացնում է համակարգման սկզբունքներ, սահմանումների ճշգրտման մոտեցումներ և առաջարկություններ, որոնք նպաստում են գիտական հաղորդակցության արդյունավետությանը։ Աշխատությունում քննարկվում է նաև մանկավարժական հասկացությունների կիրառման դերը ուսուցիչների մասնագիտական պատրաստության, կրթական գործընթացի կազմակերպման և գիտական հետազոտությունների իրականացման գործում։ Գիրքը նախատեսված է մանկավարժների, կրթության ոլորտի հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են մանկավարժական գիտության տեսական հիմքերի, հասկացությունների համակարգման և կրթական մեթոդաբանության զարգացման հարցերով։

Գրականություն

Այս թեման ներկայացնում է հայ մեծանուն կոմպոզիտոր, երաժշտագետ, երգիչ և հոգևորական Կոմիտասի կյանքն ու գործունեությունը, ով համարվում է հայկական ազգային երաժշտության գիտական հիմքերի ստեղծողը և հայ երաժշտական ինքնության ձևավորման ամենակարևոր դեմքերից մեկը։ Կոմիտասը ծնվել է 1869 թվականին Կուտինա (Քյոթահիա) քաղաքում և մկրտության ժամանակ ստացել է Սողոմոն Սողոմոնյան անունը։ Վաղ տարիքում կորցնելով ծնողներին՝ նա տեղափոխվել է Էջմիածին, որտեղ սկսեց իր հոգևոր և երաժշտական կրթությունը։ Էջմիածնի Գևորգյան ճեմարանում նա առանձնահատուկ տաղանդ դրսևորեց երաժշտության նկատմամբ և շուտով ձեռնադրվեց հոգևորական՝ ստանալով Կոմիտաս անունը։ Նա հետագայում ուսանել է Բեռլինում՝ խորացնելով իր գիտելիքները երաժշտագիտության, կոմպոզիցիայի և եվրոպական դասական երաժշտության ոլորտներում։ Կոմիտասի ամենակարևոր ներդրումը հայկական ժողովրդական և հոգևոր երգերի հավաքագրումն ու գիտական ուսումնասիրությունն էր, որի ընթացքում նա շրջել է Հայաստանի տարբեր շրջաններում և գրանցել հազարավոր ժողովրդական երգեր։ Նրա աշխատանքը ցույց տվեց, որ հայկական երաժշտությունը ունի յուրահատուկ կառուցվածք, ռիթմ և մեղեդիական համակարգ, որը տարբերվում է եվրոպական երաժշտական ավանդույթներից։ Կոմիտասը նաև ստեղծեց բազմաթիվ երգչախմբային ստեղծագործություններ և մշակեց հայկական բազմաձայնության սկզբունքները։ Նրա գործունեությունը մեծ դեր ունեցավ հայկական ազգային երաժշտական դպրոցի ձևավորման գործում։ 1915 թվականի Հայոց ցեղասպանության ժամանակ Կոմիտասը ձերբակալվեց և ենթարկվեց ծանր հոգեբանական տրավմայի, որի հետևանքով նա դադարեց ստեղծագործել և կյանքի վերջին տարիները անցկացրեց Փարիզում՝ հոգեբուժական խնամքի տակ։ Նա մահացավ 1935 թվականին։ Կոմիտասի ժառանգությունը անգնահատելի է, քանի որ նա ոչ միայն պահպանեց և ուսումնասիրեց հայկական երաժշտական մշակույթը, այլ նաև այն բարձրացրեց համաշխարհային գիտական մակարդակի՝ դարձնելով այն ազգային ինքնության կարևոր խորհրդանիշ։