Архитектурно-градостроительное развитие Кубани XVII-XX вв.

Lեզվաբանություն

Աշխատանքը նվիրված է ռուսերենում կոմպարատիվության՝ համեմատության և համեմատական հարաբերությունների արտահայտման եղանակների համակարգային ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն լեզվական միջոցներն են, որոնց օգնությամբ խոսքում ներկայացվում է երկու կամ ավելի առարկաների, հատկանիշների, գործողությունների կամ վիճակների համեմատությունը՝ ընդգծելով դրանց միջև նմանությունը, տարբերությունը, գերազանցությունը կամ աստիճանական հարաբերությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են կոմպարատիվության արտահայտման ինչպես քերականական, այնպես էլ բառային և շարահյուսական միջոցները՝ ցույց տալու համար, թե ինչպես են դրանք փոխկապակցվում և ինչպիսի իմաստային ու գործառական տարբերություններ ունեն։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ածականների և մակբայների համեմատական աստիճանի ձևերին, քանի որ դրանք ռուսերենում համեմատության առավել բնորոշ քերականական միջոցներից են։ Միաժամանակ կարող են ուսումնասիրվել аналитիկական կառուցվածքները, որոնք կազմվում են հատուկ բառերի և մասնիկների օգնությամբ, ինչպես նաև այնպիսի շարահյուսական կառույցներ, որոնցում համեմատական հարաբերությունն արտահայտվում է համապատասխան կապերով և նախդիրներով։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում «чем», «как», «словно», «будто», «точно» և այլ միջոցների գործածության ուսումնասիրությունը, քանի որ դրանք կարող են ձևավորել տարբեր տեսակի համեմատական հարաբերություններ՝ կախված խոսքային միջավայրից և հեղինակի հաղորդակցական նպատակից։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև համեմատական դարձվածքներին, համեմատական ստորադաս նախադասություններին և այն դեպքերին, երբ համեմատության իմաստը չի արտահայտվում հատուկ քերականական ձևով, այլ փոխանցվում է բառապաշարային կամ համատեքստային միջոցներով։ Այսպիսի բազմակողմանի մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, որ կոմպարատիվությունը ռուսերենում մեկ առանձին քերականական կատեգորիայի սահմաններում չմնացող բարդ իմաստային-քերականական երևույթ է, որը կարող է արտահայտվել լեզվի տարբեր մակարդակների միջոցներով։ Աշխատանքի կարևոր ուղղություններից է տարբեր կառուցվածքների իմաստային նրբությունների վերլուծությունը, քանի որ նույն ընդհանուր համեմատական իմաստը կարող է տարբեր ձևերով արտահայտվել՝ հաղորդելով օբյեկտիվ համեմատություն, փոխաբերական պատկեր, չափի կամ աստիճանի հարաբերություն, ենթադրություն կամ հուզական գնահատական։ Ուսումնասիրությունը կարող է կարևոր լինել նաև ռուսերենի շարահյուսական և իմաստաբանական համակարգի ավելի խորքային ընկալման համար, քանի որ կոմպարատիվ կառույցների ընտրությունը հաճախ կախված է ոչ միայն քերականական կանոններից, այլև խոսքի ժանրից, ոճից և հաղորդակցական նպատակներից։ Նման վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս տարբերակելու համեմատության հիմնական կառուցվածքային մոդելները, դասակարգելու դրանց գործածության դեպքերը և բացահայտելու դրանց փոխհարաբերությունները։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ ռուսերենի դասավանդման, թարգմանության, տեքստաբանական ուսումնասիրությունների և լեզվական խմբագրման ոլորտներում, քանի որ կոմպարատիվ կառուցվածքների ճիշտ ընկալումն ու գործածությունը կարևոր է իմաստային ճշգրտության և ոճական համապատասխանության ապահովման համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ռուսերենում համեմատականության արտահայտումը ներկայացնում է որպես բազմամակարդակ լեզվական երևույթ՝ միավորելով ձևաբանական, շարահյուսական, բառապաշարային և իմաստաբանական մոտեցումները և բացահայտելով այն միջոցների բազմազանությունը, որոնց միջոցով լեզուն կառուցում ու փոխանցում է համեմատական հարաբերություններ։

Կենսաբանություն

Օձային թույների ազդեցության առանձնահատկությունները մարդու օրգանիզմի վրա պայմանավորված են դրանց բարդ կենսաքիմիական կազմով, որը ներառում է ֆերմենտներ, պեպտիդներ և ցիտոտոքսիններ, որոնք տարբեր մեխանիզմներով ազդում են նյարդային, արյան շրջանառության, մկանային և իմունային համակարգերի վրա։ Կախված օձի տեսակից՝ թույնը կարող է լինել նեյրոտոքսիկ, հեմոտոքսիկ կամ ցիտոտոքսիկ, և յուրաքանչյուր տեսակ առաջացնում է տարբեր պաթոֆիզիոլոգիական փոփոխություններ։ Նեյրոտոքսիկ թույները արգելակում են նյարդամկանային փոխանցումը՝ հանգեցնելով պարալիզի և շնչառական անբավարարության, հեմոտոքսիկները խանգարում են արյան մակարդելիությանը, առաջացնում են հեմոլիզ և անոթային վնասումներ, իսկ ցիտոտոքսիկները վնասում են հյուսվածքները՝ առաջացնելով նեկրոզ և ուժեղ բորբոքային պատասխան։ Օրգանիզմի վրա ազդեցությունը կախված է նաև թույնի քանակից, ներմուծման տեղից և տուժածի ֆիզիոլոգիական առանձնահատկություններից։ Միևնույն ժամանակ, օձային թույների որոշ բաղադրիչներ ունեն բարձր կենսաբանական ակտիվություն, ինչը վերջին տասնամյակներում դարձել է դեղագործական հետազոտությունների կարևոր ուղղություն։ Դրանց հիման վրա մշակվում են նոր դեղամիջոցներ՝ հակամակարդիչներ, ցավազրկողներ, հակաքաղցկեղային և սրտանոթային հիվանդությունների բուժման համար նախատեսված միջոցներ։ Օրինակ՝ որոշ պեպտիդներ կիրառվում են արյան ճնշման կարգավորման և թրոմբոզի կանխարգելման նպատակով, իսկ այլ մոլեկուլներ ուսումնասիրվում են որպես ուռուցքային բջիջների աճը արգելակող գործակալներ։ Բացի այդ, թունաբանական հետազոտությունները նպաստում են հակաթույնների (antivenom) ավելի արդյունավետ ձևակերպումների ստեղծմանը, որոնք կարող են նվազեցնել օձահարության մահացությունը։

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Վախթանգ Անանյանի վեպերի լեզվի առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ հայ գեղարվեստական արձակի լեզվաոճական և բառապաշարային համակարգի համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում գրողի ստեղծագործություններում կիրառվող լեզվական միջոցներն են, դրանց ընտրության ու գործածության օրինաչափությունները, ինչպես նաև գրական լեզվի, խոսակցական տարրերի և ժողովրդական լեզվամտածողության փոխհարաբերությունը։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են վերլուծվել հեղինակի բառապաշարի առանձնահատկությունները, դարձվածքները, բարբառային և ժողովրդախոսակցական բառերն ու արտահայտությունները, հոմանիշային և հականիշային հարաբերությունները, ինչպես նաև բնության, կենդանական աշխարհի, որսորդական կյանքի և գյուղական կենցաղի հետ կապված մասնագիտական ու առօրյա բառապաշարը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի այն հանգամանքը, որ Անանյանի արձակում բնաշխարհը ոչ միայն թեմատիկ միջավայր է, այլև լեզվական պատկերների, համեմատությունների, փոխաբերությունների և բնորոշ արտահայտությունների կարևոր աղբյուր։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև հեղինակի նախադասության կառուցվածքին, շարահյուսական բազմազանությանը, խոսքի ռիթմին, երկխոսությունների կառուցմանը և կերպարների անհատական խոսքի առանձնահատկություններին։ Երկխոսությունների միջոցով գրողը կարող է տարբերակել հերոսների սոցիալական, տարածքային և հոգեբանական առանձնահատկությունները՝ նրանց խոսքը դարձնելով կերպարակերտման կարևոր միջոց։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է լեզվական պատկերավորման համակարգը․ բնության նկարագրություններում, գործողությունների դինամիկ ներկայացման և հերոսների ներաշխարհի բացահայտման ժամանակ օգտագործվող գեղարվեստական միջոցները նպաստում են ստեղծագործությունների պատկերավորությանն ու արտահայտչականությանը։ Կարող են ուսումնասիրվել նաև հեղինակային նորաբանությունները, բառերի իմաստային վերաիմաստավորումները, դարձվածքային կապակցությունները և ժողովրդական խոսքի տարրերի գեղարվեստական մշակումը։ Աշխատության կարևորությունն այն է, որ գրողի լեզվական համակարգի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու նրա անհատական ոճի առանձնահատկությունները և նրա ներդրումը հայ արձակի զարգացման գործում։ Միաժամանակ նման վերլուծությունը արժեքավոր նյութ է տալիս ժամանակի խոսակցական և ժողովրդական լեզվի, բնաշխարհին առնչվող բառապաշարի ու հայկական մշակութային մտածողության լեզվական դրսևորումների ուսումնասիրության համար։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել հայոց լեզվի և գրականության մասնագետներին, ոճաբաններին, գրականագետներին, ուսուցիչներին, ուսանողներին և հայ գեղարվեստական արձակի լեզվով հետաքրքրվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը բացահայտում է Վախթանգ Անանյանի վեպերի լեզվական ինքնատիպությունը՝ ուսումնասիրելով բառապաշարի, դարձվածաբանության, շարահյուսության, խոսքային անհատականացման և գեղարվեստական պատկերավորման առանձնահատկությունները և ցույց տալով դրանց դերը հեղինակի ստեղծագործական աշխարհի ձևավորման մեջ։

Տնտեսագիտություն

Գիրքը նվիրված է խնայողությունների, ներդրումների և տնտեսական աճի միջև առկա ֆունկցիոնալ փոխկապակցվածությունների ուսումնասիրությանը՝ հիմնվելով Հայաստանի Հանրապետության տնտեսական տվյալների և փորձի վրա։ Աշխատությունում վերլուծվում են մակրոտնտեսական ցուցանիշների փոխազդեցությունը, կապիտալի կուտակման գործընթացները, ներդրումային ակտիվության վրա ազդող հիմնական գործոնները և խնայողությունների դերը տնտեսության կայուն զարգացման ապահովման գործում։ Քննարկվում են տնտեսական աճի տեսական մոդելները, ֆինանսական համակարգի ազդեցությունը ներդրումային միջավայրի ձևավորման վրա, պետական տնտեսական քաղաքականության գործիքները, ինչպես նաև արտաքին և ներքին տնտեսական գործոնների ազդեցությունը երկրի զարգացման միտումների վրա։ Ներկայացվում են վերլուծություններ և գործնական առաջարկություններ, որոնք ուղղված են ներդրումային արդյունավետության բարձրացմանը, ֆինանսական ռեսուրսների առավել նպատակային օգտագործմանը և երկարաժամկետ տնտեսական աճի խթանմանը։ Գիրքը նախատեսված է տնտեսագետների, ֆինանսական ոլորտի մասնագետների, պետական կառավարման ներկայացուցիչների, գիտաշխատողների, դասախոսների և տնտեսագիտությամբ հետաքրքրվող ուսանողների համար։

Lեզվաբանություն

Որոշչի արտահայտման եղանակները անգլերենում վերաբերում են այն միջոցներին, որոնցով նախադասության մեջ նկարագրվում կամ հստակեցվում է գոյականը։ Անգլերենում որոշիչը կարող է արտահայտվել մի քանի հիմնական ձևերով։ Առաջին հերթին այն արտահայտվում է ածականներով (adjectives), որոնք ուղղակիորեն բնութագրում են գոյականը, օրինակ՝ a beautiful house կամ a big city։ Երկրորդ եղանակը նախադասական կապակցություններն են՝ prepositional phrases, որոնք ավելի մանրամասն տեղեկություն են տալիս գոյականի մասին, օրինակ՝ the book on the table կամ the girl with long hair։ Երրորդ ձևը մասնակցային կառույցներն են՝ participial phrases, որոնք օգտագործում են ներկա կամ անցյալ դերբայներ, օրինակ՝ the man standing near the door կամ the broken window։ Որոշիչը կարող է արտահայտվել նաև հարաբերական նախադասություններով՝ relative clauses, որոնք սկսվում են who, which, that հարաբերական դերանուններով, օրինակ՝ the student who studies hard կամ the car that I bought yesterday։ Բացի այդ, անգլերենում որոշիչ կարող են լինել նաև գոյականային կապակցությունները (noun modifiers), երբ մի գոյականը օգտագործվում է մյուսը բնութագրելու համար, օրինակ՝ school bus կամ history teacher։ Այս բոլոր միջոցները միասին օգնում են ավելի ճշգրիտ և բազմազան կերպով նկարագրել առարկաները, մարդկանց և երևույթները անգլերեն լեզվում։

Տնտեսագիտություն

Աշխատանքը նվիրված է առևտրային բանկերի գործունեության արդյունավետության գնահատման հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը՝ հաշվի առնելով ժամանակակից ֆինանսական համակարգի պայմանները, բանկերի առջև ծառացած մարտահրավերները և ֆինանսական կայունության ապահովման անհրաժեշտությունը։ Նյութում ներկայացվում է առևտրային բանկի գործունեության արդյունավետության էությունը և դրա գնահատման նշանակությունը, քանի որ բանկի հաջողությունը չի սահմանափակվում միայն շահույթի մեծությամբ, այլ ներառում է ֆինանսական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործումը, եկամտաբերության ապահովումը, իրացվելիության պահպանումը, ռիսկերի կառավարումը և երկարաժամկետ կայունության ձևավորումը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևոր տեղ է հատկացվում բանկային գործունեության հիմնական ցուցանիշներին, որոնց միջոցով հնարավոր է գնահատել բանկի ֆինանսական վիճակը և կառավարման արդյունքները։ Քննարկվում են ակտիվների և սեփական կապիտալի եկամտաբերությունը, զուտ տոկոսային եկամուտը, շահութաբերության մակարդակը, ծախսերի և եկամուտների հարաբերակցությունը, ակտիվների կառուցվածքը, վարկային պորտֆելի որակը, իրացվելիության և կապիտալի բավարարության ցուցանիշները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ տարբեր ցուցանիշներ պետք է վերլուծվեն փոխկապակցված կերպով, քանի որ առանձին վերցրած որևէ բարձր ցուցանիշ դեռևս չի նշանակում, որ բանկի գործունեությունն ընդհանուր առմամբ արդյունավետ է։ Աշխատանքում դիտարկվում են նաև բանկային ռիսկերի ազդեցությունը արդյունավետության վրա։ Վարկային, շուկայական, իրացվելիության, գործառնական և այլ ռիսկերի արդյունավետ կառավարումը կարևոր նախապայման է կայուն ֆինանսական արդյունքների ապահովման համար, քանի որ չափազանց բարձր եկամտաբերությունը կարող է ուղեկցվել նաև բարձր ռիսկայնությամբ։ Այդ պատճառով արդյունավետության գնահատումը ենթադրում է ոչ միայն ստացված ֆինանսական արդյունքների, այլև դրանց ձևավորման պայմանների և ռիսկերի մակարդակի ուսումնասիրություն։ Կարևորվում է նաև բանկի ակտիվների և պարտավորությունների կառավարման, վարկավորման քաղաքականության, ավանդների ներգրավման, ծախսերի օպտիմալացման և սեփական կապիտալի արդյունավետ օգտագործման վերլուծությունը։ Նյութը կարող է անդրադառնալ նաև ժամանակային և համեմատական վերլուծության մեթոդներին, որոնց միջոցով հնարավոր է բացահայտել բանկի ցուցանիշների փոփոխության միտումները, համեմատել արդյունքները նախորդ ժամանակաշրջանների կամ այլ բանկերի ցուցանիշների հետ և գնահատել կառավարման որոշումների արդյունավետությունը։ Ժամանակակից պայմաններում բանկերի արդյունավետության վրա էական ազդեցություն ունեն նաև թվայնացումը, նոր ֆինանսական տեխնոլոգիաների ներդրումը, սպասարկման որակի բարելավումը, գործառնական գործընթացների ավտոմատացումը և հաճախորդների պահանջների փոփոխությունը։ Հետևաբար արդյունավետության ամբողջական գնահատումը կարող է ներառել ինչպես ֆինանսական, այնպես էլ ոչ ֆինանսական չափորոշիչներ։ Աշխատանքի կարևոր նպատակներից է բացահայտել այն հիմնական խնդիրները, որոնք կարող են խոչընդոտել բանկերի արդյունավետ գործունեությանը, և ներկայացնել դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղղությունները։ Այդ համատեքստում կարևորվում են ծախսերի վերահսկումը, վարկային ռիսկի նվազեցումը, ակտիվների կառուցվածքի օպտիմալացումը, կապիտալի արդյունավետ կառավարումը, եկամտաբերության բարձրացումը և ժամանակակից կառավարման գործիքների կիրառումը։ Ընդհանուր առմամբ, նյութը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել առևտրային բանկերի գործունեության արդյունավետության գնահատման սկզբունքների և մեթոդների մասին՝ ընդգծելով, որ արդյունավետ բանկային գործունեությունը պետք է միաժամանակ ապահովի շահութաբերություն, ֆինանսական կայունություն, ռիսկերի վերահսկելի մակարդակ և ռեսուրսների նպատակային օգտագործում։