Բովանդակություւն Ներածություն Գնահատման գործընթանցերը Հայաստանում Եզրակացություն Գրականության ցանկ

Բժշկություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է միզաքարային հիվանդության բարդ ձևերի դեպքում երիկամների հեմոդինամիկայի և ֆունկցիոնալ վիճակի փոփոխությունների ուսումնասիրմանը վիրաբուժական բուժման տարբեր փուլերում։ Ներկայացվում են հիվանդության զարգացման մեխանիզմները, բարդությունների ազդեցությունը երիկամային արյան շրջանառության, ֆիլտրացիոն գործառույթի և միզային համակարգի ընդհանուր աշխատանքի վրա, ինչպես նաև գնահատվում են վիրահատական միջամտությունների արդյունավետությունն ու դրանց ազդեցությունը օրգանի վերականգնման գործընթացների վրա։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են կլինիկական, լաբորատոր և գործիքային հետազոտությունների արդյունքները, համեմատվում են տարբեր վիրաբուժական մոտեցումների առավելություններն ու սահմանափակումները, ինչպես նաև ուսումնասիրվում են հետվիրահատական շրջանի առանձնահատկությունները և հնարավոր բարդությունների կանխարգելման ուղիները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում երիկամների ֆունկցիայի պահպանման, արյան շրջանառության բարելավման, բուժման արդյունավետության գնահատման և հիվանդների վերականգնման ընթացքի գիտական հիմնավորմանը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել ուրոլոգների, նեֆրոլոգների, վիրաբույժների, բժշկական հետազոտողների, կլինիկական օրդինատորների, բժշկական բուհերի ուսանողների և առողջապահության ոլորտի մասնագետների համար, ովքեր հետաքրքրված են միզաքարային հիվանդության բարդ ձևերի ժամանակակից ախտորոշման, վիրաբուժական բուժման և երիկամների ֆունկցիոնալ վիճակի պահպանման հարցերով։

Պատմություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է 1958-1975 թվականների ընթացքում Լիբանանի քաղաքական, հասարակական, տնտեսական և միջկրոնական զարգացումների ուսումնասիրությանը՝ երկրի պատմության այն բարդ ժամանակաշրջանում, որը տեղակայված էր երկու խոշոր ներքաղաքական զինված բախումների միջև։ Հետազոտության կենտրոնում Լիբանանի պետական համակարգի, քաղաքական ուժերի, համայնքային հարաբերությունների և արտաքին ազդեցությունների փոխկապակցված զարգացումն է, որի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու հետագա քաղաքացիական պատերազմի նախադրյալներն ու երկրի քաղաքական անկայունության խորքային պատճառները։ Աշխատանքը սկզբում անդրադառնում է 1958 թվականի ճգնաժամին, որը Լիբանանի անկախացումից հետո դարձավ հանրապետության ներքաղաքական համակարգի առաջին խոշոր զինված փորձություններից մեկը։ Այդ իրադարձությունների ուսումնասիրությունը կարևոր է հետագա տարիների քաղաքական զարգացումները հասկանալու համար, քանի որ ճգնաժամը բացահայտեց երկրի ներսում առկա համայնքային, քաղաքական և գաղափարական հակասությունների խորությունը։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում է նաև արտաքին ուժերի միջամտության նշանակությունը և դրանց ազդեցությունը Լիբանանի ներքին քաղաքականության վրա։ 1958 թվականից հետո երկրում ձևավորվեց հարաբերական կայունության շրջան, սակայն այդ կայունությունը հիմնված էր մի շարք փխրուն քաղաքական և համայնքային հավասարակշռությունների վրա։ Աշխատանքը մանրամասն ուսումնասիրում է լիբանանյան քաղաքական համակարգի առանձնահատկությունները, որտեղ պետական իշխանության և քաղաքական ներկայացվածության կառուցվածքը մեծապես կապված էր կրոնական համայնքների միջև ուժերի հարաբերակցության հետ։ Այս համակարգը որոշակի պայմաններում հնարավորություն էր տալիս պահպանել ներքին հավասարակշռությունը, սակայն սոցիալական և ժողովրդագրական փոփոխությունների պայմաններում աստիճանաբար ի հայտ էին գալիս դրա սահմանափակումները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է երկրի քաղաքական կյանքի հիմնական դերակատարների գործունեության ուսումնասիրությունը։ Քննարկվում են իշխանության, ընդդիմության, քաղաքական կուսակցությունների և տարբեր համայնքային կազմակերպությունների հարաբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գործընթացներին, որոնց հետևանքով քաղաքական պայքարը աստիճանաբար ավելի հաճախ ստանում էր համայնքային և գաղափարական բնույթ։ Քաղաքական մրցակցությունը միայն իշխանության համար պայքար չէր, այլ հաճախ արտացոլում էր երկրի ապագայի վերաբերյալ տարբեր պատկերացումներ՝ կապված պետական կառուցվածքի, արտաքին կողմնորոշման, սոցիալական քաղաքականության և տարածաշրջանային իրադարձությունների նկատմամբ վերաբերմունքի հետ։ Աշխատանքում կարևոր տեղ է զբաղեցնում Լիբանանի կրոնական և համայնքային կառուցվածքի ուսումնասիրությունը։ Երկրում գոյություն ունեցող տարբեր կրոնական համայնքների միջև պատմականորեն ձևավորված հարաբերությունները մեծ ազդեցություն ունեին պետական և հասարակական կյանքի վրա։ Մարոնիտները, սուննի և շիա մահմեդականները, դրուզները և այլ համայնքներ ունեին իրենց քաղաքական, սոցիալական և մշակութային կազմակերպությունները։ Այս բազմազանությունը Լիբանանին հաղորդում էր առանձնահատուկ հասարակական կառուցվածք, սակայն միաժամանակ առաջացնում էր իշխանության և ռեսուրսների բաշխման շուրջ մրցակցության խնդիրներ։ Հետազոտությունը ցույց է տալիս, թե ինչպես սոցիալական և քաղաքական փոփոխությունները աստիճանաբար խախտեցին նախկին հարաբերական հավասարակշռությունը։ 1960-ականներին Լիբանանի հասարակության մեջ տեղի ունեցող տնտեսական և սոցիալական փոփոխությունները նույնպես կարևոր դեր ունեցան։ Երկրի տնտեսությունը զարգանում էր ծառայությունների, առևտրի, ֆինանսական գործունեության և տարածաշրջանային կապերի հիման վրա, իսկ Բեյրութը վերածվել էր Մերձավոր Արևելքի կարևոր տնտեսական և մշակութային կենտրոններից մեկի։ Սակայն տնտեսական աճի արդյունքները հավասարաչափ չէին բաշխվում, և երկրի տարբեր շրջանների ու սոցիալական խմբերի միջև առկա անհավասարությունները խորացնում էին դժգոհությունը։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում է այս սոցիալ-տնտեսական անհավասարակշռությունների ազդեցությունը քաղաքական գործընթացների վրա։ Հետազոտության առանձնահատուկ կարևոր ուղղություն է պաղեստինյան գործոնի ուսումնասիրությունը։ 1960-ականների վերջին և 1970-ականների սկզբին Լիբանանի ներքաղաքական կյանքի վրա մեծ ազդեցություն ունեցավ պաղեստինյան զինված կազմակերպությունների ներկայությունն ու գործունեությունը։ Պաղեստինյան փախստականների խնդիրը, տարածաշրջանային արաբա-իսրայելական հակամարտությունը և Լիբանանի տարածքից իրականացվող զինված գործողությունները երկրի ներսում առաջացրին լուրջ քաղաքական տարաձայնություններ։ Տարբեր լիբանանյան ուժեր տարբեր կերպ էին գնահատում պաղեստինյան ներկայության քաղաքական և անվտանգային հետևանքները, ինչն ավելի էր սրում ներքաղաքական հակասությունները։ Աշխատանքում վերլուծվում է նաև 1969 թվականի Կահիրեի համաձայնագրի նշանակությունը, որը կապված էր Լիբանանի տարածքում պաղեստինյան զինված կազմակերպությունների գործունեության կարգավորման հետ։ Այս գործընթացը ցույց է տալիս, թե ինչպես արտաքին և տարածաշրջանային հակամարտությունները աստիճանաբար ներթափանցեցին լիբանանյան ներքաղաքական դաշտ։ Հետազոտության մյուս կարևոր ուղղությունը արաբա-իսրայելական հակամարտության ազդեցությունն է Լիբանանի վրա։ 1967 թվականի պատերազմից հետո տարածաշրջանում ուժերի հարաբերակցությունը փոխվեց, իսկ պաղեստինյան շարժման ակտիվացումը նոր խնդիրներ առաջադրեց Լիբանանի պետության համար։ Լիբանանը հայտնվեց ներքին և արտաքին հակասությունների խաչմերուկում, որտեղ ազգային անվտանգության, արաբական համերաշխության, պետական ինքնիշխանության և համայնքային շահերի հարցերը հաճախ բախվում էին միմյանց։ Աշխատանքը նաև ուսումնասիրում է 1970-ականների սկզբին ներքաղաքական բևեռացման խորացումը։ Քաղաքական դաշտում աստիճանաբար ձևավորվեցին միմյանց հակադրվող ուժային ճամբարներ, որոնք ներկայացնում էին տարբեր համայնքների, կուսակցությունների և գաղափարական ուղղությունների շահերը։ Ձախակողմյան և պաղեստինամետ ուժերի ակտիվացումը հակազդեցություն առաջացրեց աջակողմյան և պահպանողական ուժերի շրջանում։ Այս հակադրությունը գնալով ավելի էր ուղեկցվում զինված խմբավորումների ձևավորմամբ և ռազմական ներուժի կուտակմամբ։ Աշխատության կարևոր խնդիրներից է բացահայտել այն հանգամանքները, որոնց հետևանքով քաղաքական հակամարտությունը աստիճանաբար վերածվեց զինված բախումների։ Հետազոտության մեջ կարող է ուսումնասիրվել նաև լիբանանյան բանակի և պետական ինստիտուտների դերը։ Համայնքային բաժանումները և քաղաքական բևեռացումը սահմանափակում էին պետական կառույցների՝ որպես չեզոք և միասնական իշխանության արդյունավետ գործելու հնարավորությունները։ Բանակի նկատմամբ տարբեր համայնքների վստահության և ներկայացվածության հարցերը նույնպես ազդեցություն էին ունենում ներքաղաքական կայունության վրա։ Պետական ինստիտուտների թուլացումը հետագայում դարձավ զինված քաղաքական խմբերի ազդեցության ընդլայնման կարևոր պայմաններից մեկը։ Արտաքին քաղաքականության տեսանկյունից աշխատանքը ուսումնասիրում է Սիրիայի, Իսրայելի, Պաղեստինի և այլ տարածաշրջանային ու միջազգային դերակատարների ազդեցությունը Լիբանանի ներքին գործընթացների վրա։ Լիբանանը գտնվում էր տարածաշրջանային մրցակցության կենտրոնում, և արտաքին ուժերի շահերը հաճախ հատվում էին երկրի ներքաղաքական հակասությունների հետ։ Սիրիայի քաղաքական և ռազմական ազդեցության աճը, Իսրայելի անվտանգության խնդիրները, պաղեստինյան կազմակերպությունների գործունեությունը և արաբական աշխարհի ներսում տեղի ունեցող քաղաքական գործընթացները ձևավորում էին այն արտաքին միջավայրը, որի պայմաններում զարգանում էր լիբանանյան ճգնաժամը։ Աշխատանքը կարևորում է նաև 1975 թվականի իրադարձություններին նախորդած վերջին փուլը։ Այդ ժամանակ քաղաքական բևեռացումը, համայնքային լարվածությունը, զինված խմբավորումների առկայությունը և պաղեստինյան հարցի շուրջ հակասությունները հասել էին բարձր մակարդակի։ 1975 թվականի ապրիլին տեղի ունեցած բախումները դարձան այն շրջադարձային պահը, որից հետո ներքաղաքական հակամարտությունը վերածվեց երկարատև քաղաքացիական պատերազմի։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել այս իրադարձությունը ոչ թե որպես հանկարծակի բռնկում, այլ որպես տարիների ընթացքում կուտակված քաղաքական, սոցիալական, համայնքային և տարածաշրջանային հակասությունների հետևանք։ Աշխատության կարևորությունը նաև այն է, որ այն հնարավորություն է տալիս հասկանալու Լիբանանի քաղաքական համակարգի կայունության և խոցելիության հարաբերակցությունը։ Երկիրը երկար ժամանակ կարողացավ պահպանել հարաբերական խաղաղություն՝ տարբեր համայնքների միջև քաղաքական համաձայնությունների և ուժերի հավասարակշռության միջոցով, սակայն այդ համակարգը չուներ բավարար ճկունություն՝ ժողովրդագրական, սոցիալական և տարածաշրջանային խոր փոփոխություններին դիմակայելու համար։ Հետազոտության միջոցով բացահայտվում է, թե ինչպես ներքին ինստիտուցիոնալ թուլությունները և արտաքին ճնշումները կարող են փոխկապակցվել և վերածվել երկարատև քաղաքական ճգնաժամի։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է 1958-1975 թվականների Լիբանանի պատմությունը որպես բարդ անցումային ժամանակաշրջան, որի ընթացքում հարաբերական քաղաքական կայունությանը զուգահեռ աստիճանաբար խորանում էին համայնքային, սոցիալական, գաղափարական և արտաքին քաղաքական հակասությունները։ Այն ուսումնասիրում է պետական համակարգի առանձնահատկությունները, քաղաքական ուժերի մրցակցությունը, կրոնական համայնքների հարաբերությունները, սոցիալ-տնտեսական զարգացումները, պաղեստինյան գործոնի ազդեցությունը, արաբա-իսրայելական հակամարտության հետևանքները և տարածաշրջանային տերությունների միջամտությունը։ Այս ամբողջ գործընթացների համադրումը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալու այն պայմանները, որոնք հանգեցրին 1975 թվականին Լիբանանում քաղաքացիական պատերազմի բռնկմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել Մերձավոր Արևելքի պատմությամբ զբաղվող պատմաբաններին, քաղաքագետներին, արևելագետներին, միջազգային հարաբերությունների մասնագետներին, տարածաշրջանային հակամարտությունների հետազոտողներին, ուսանողներին և Լիբանանի նորագույն պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Մաթեմատիկա

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է մակերևութային էլեկտրամագնիսական ալիքների տարածման և վարքագծի ուսումնասիրությանը պարբերական և բազմաշերտ կառուցվածքներում։ Գրքում ներկայացվում են մակերևութային ալիքների ձևավորման ֆիզիկական հիմքերը, դրանց տարածման պայմանները տարբեր միջավայրերի սահմաններում, ինչպես նաև փոխազդեցությունը նյութերի օպտիկական և էլեկտրամագնիսական հատկությունների հետ։ Հեղինակը վերլուծում է ֆոտոնային բյուրեղների, դիէլեկտրիկ բազմաշերտ համակարգերի և պարբերական կառուցվածքների ազդեցությունը ալիքների դիսպերսիայի, կլանման և ուժեղացման երևույթների վրա։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև մոդելավորման և թվային հաշվարկների մեթոդները, որոնք կիրառվում են մակերևութային ռեժիմների ուսումնասիրության համար, ինչպես նաև դրանց կիրառական նշանակությունը նանոֆոտոնիկայի, օպտիկական հաղորդակցության, սենսորների և ինտեգրալ օպտիկական սարքերի նախագծման ոլորտներում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նոր սերնդի ֆունկցիոնալ նյութերի և կառուցվածքների միջոցով ալիքների կառավարելիության հնարավորություններին՝ ընդգծելով դրանց դերը ժամանակակից ֆիզիկայի և ինժեներական կիրառությունների զարգացման մեջ։ Գիրքը նախատեսված է ֆիզիկոսների, օպտիկայի և էլեկտրամագնիսականության մասնագետների, ինչպես նաև համապատասխան ոլորտների ուսանողների և հետազոտողների համար։

Գրականություն

Չարենց. Երկեր-ը Եղիշե Չարենցի գրական ժառանգության ժողովածու է, որը ներառում է նրա բանաստեղծական և արձակ ստեղծագործությունների ընտրանի՝ ներկայացնելով հայ նորագույն պոեզիայի ձևավորման և զարգացման ամենակարևոր փուլերից մեկը, աշխատությունում ընդգծվում են Չարենցի պոետիկ մտածողության բազմաշերտությունը, լեզվական նորարարությունը և գաղափարական որոնումները, որոնք կապվում են ինչպես ազգային ինքնության, այնպես էլ ժամանակի սոցիալական ու քաղաքական իրականության հետ, միաժամանակ բացահայտվում են նրա ստեղծագործության հիմնական թեմաները՝ հայրենիք, անհատականություն, հեղափոխական փորձառություն, մարդու ներաշխարհի հակասություններ և պատմական ճակատագրի ընկալում, ժողովածուն կարևոր է նաև որպես Չարենցի գրական էվոլյուցիայի ամբողջական պատկերացում տալու աղբյուր՝ ցույց տալով նրա անցումը վաղ ռոմանտիկ և փորձարարական շրջանից դեպի հասուն և խորքային պոեզիա, աշխատությունը լայնորեն օգտագործվում է գրականագիտության և ուսուցման մեջ որպես հայ դասական պոեզիայի առանցքային հիմքերից մեկը։

Տնտեսագիտություն

Զբոսաշրջության մարքեթինգ աշխատությունը հանդիսանում է զբոսաշրջության ոլորտում մարքեթինգային գործունեության տեսական և կիրառական հիմունքներին նվիրված ուսումնական գիրք, որը նպատակ ունի ներկայացնել զբոսաշրջային ծառայությունների շուկայավարման առանձնահատկությունները, ռազմավարությունները և ժամանակակից մոտեցումները։ Հեղինակ Սելվինազյան Բ.-ն գրքում մանրամասն վերլուծում է զբոսաշրջության մարքեթինգի հիմնական հասկացությունները՝ սկսած շուկայի ուսումնասիրությունից, սպառողների վարքագծի վերլուծությունից և պահանջարկի ձևավորման գործոններից մինչև զբոսաշրջային ապրանքների և ծառայությունների դիրքավորման ու առաջխաղացման մեթոդները։ Աշխատության մեջ ընդգծվում է զբոսաշրջային արդյունքի յուրահատկությունը՝ որպես ոչ նյութական ծառայություն, որի որակի ընկալումը մեծապես կախված է փորձից, սպասարկման մակարդակից և մշակութային միջավայրից։ Գրքում հատուկ ուշադրություն է դարձվում մարքեթինգային ռազմավարությունների մշակմանը, բրենդավորման գործընթացներին, գովազդային քաղաքականությանը, թվային մարքեթինգի գործիքների կիրառմանը և զբոսաշրջային ուղղությունների մրցունակության բարձրացման ուղիներին։ Հեղինակը նաև ներկայացնում է զբոսաշրջության միջազգային շուկաների առանձնահատկությունները, տարածաշրջանային մրցակցության գործոնները և զբոսաշրջային հոսքերի կառավարման մեթոդները՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարելի է արդյունավետորեն խթանել զբոսաշրջային պահանջարկը տարբեր թիրախային խմբերի համար։ Աշխատությունը համադրում է տեսական մոտեցումները և գործնական օրինակները՝ հնարավորություն տալով ընթերցողին կիրառել մարքեթինգային գործիքները իրական զբոսաշրջային նախագծերում և բիզնես միջավայրում։ Այն հատկապես օգտակար է զբոսաշրջության, մարքեթինգի, հյուրանոցային և սպասարկման ոլորտների ուսանողների, ինչպես նաև ոլորտի մասնագետների և ձեռնարկատերերի համար։

Lեզվաբանություն

Այս աշխատությունը նվիրված է հայերենի հնչյունական և գրային համակարգում հատուկ նշանակություն ունեցող К̇ հնչույթի կամ նշանի ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով յաֆեթական լեզվաբանական տեսության և հայերենի պատմական զարգացման համատեքստում։ Ուսումնասիրության հիմնական ուղղությունը կապված է հայերենում տվյալ հնչյունի արտահայտության, հնարավոր ծագման, հնչյունական առանձնահատկությունների և այլ լեզվական միավորների հետ ունեցած հարաբերությունների բացահայտման հետ։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև այն հարցին, թե ինչպես է տվյալ հնչյունական երևույթը ներկայացվել տարբեր ժամանակաշրջաններում, ինչպիսի գրային կամ տառային ձևերով է արտահայտվել և ինչ կապեր կարող են նկատվել հին ու նոր հայերենի հնչյունական համակարգերի միջև։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պատմահամեմատական լեզվաբանության տեսանկյունից հայերենի և այլ հնագույն լեզվական համակարգերի հնարավոր առնչություններին, ինչպես նաև հնչյունների համապատասխանությունների ուսումնասիրությանը։ Յաֆեթական լեզվաբանական հայեցակարգի շրջանակում հայերենի նյութի քննությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել այն ժամանակաշրջանի լեզվաբանական մոտեցումների մասին, երբ հայերենի ծագումն ու զարգացումը փորձ էր արվում բացատրել ավելի լայն կովկասյան և հնագույն լեզվական կապերի միջոցով։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել հայոց լեզվի պատմությամբ, հայագիտությամբ, հնչյունաբանությամբ, գրագիտության և գրային համակարգերի զարգացմամբ, ինչպես նաև պատմահամեմատական լեզվաբանությամբ զբաղվող մասնագետներին և ուսանողներին։ Այն հատկապես արժեքավոր կարող է լինել հայերենի հնչյունական համակարգի պատմական փոփոխությունների, հին լեզվաբանական աղբյուրների մեկնաբանության և հայերենի վերաբերյալ տարբեր գիտական տեսությունների զարգացման ուսումնասիրության համար։