Электрическая активность гладкомышечной ткани органов репродуктивной системы у крыс

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է Հին Հայաստանում գինեգործության և տեխնիկական բույսերի վերամշակման զարգացման ուսումնասիրությանը՝ մ.թ.ա. VI-ից մինչև մ.թ. IV դարերի պատմական ժամանակաշրջանի շրջանակում։ Հետազոտության կենտրոնում են հին հայկական հասարակության տնտեսական և արտադրական կյանքի այն ճյուղերը, որոնք կապված էին խաղողի մշակության, գինու արտադրության և տարբեր բուսական հումքի մշակման ու վերամշակման հետ։ Ուսումնասիրության միջոցով ներկայացվում են այդ գործունեության առաջացման և զարգացման նախադրյալները, արտադրական տեխնոլոգիաները, օգտագործվող գործիքներն ու հարմարանքները, ինչպես նաև դրանց կազմակերպման հնարավոր ձևերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հնագիտական պեղումների արդյունքում հայտնաբերված նյութական վկայություններին, արտադրական կառույցներին, անոթներին, գործիքներին և այլ գտածոներին, որոնք հնարավորություն են տալիս վերականգնելու հին ժամանակաշրջանի գինեգործական և բուսական հումքի վերամշակման գործընթացները։ Քննարկվում է խաղողագործության և գինեգործության նշանակությունը ոչ միայն սննդային ու տնտեսական, այլև հասարակական և մշակութային կյանքում՝ հաշվի առնելով գինու արտադրության, պահպանման և օգտագործման հետ կապված ավանդույթներն ու սովորույթները։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է նաև տեխնիկական բույսերի կիրառության հարցը, դրանց մշակման, հավաքման և վերամշակման եղանակների բացահայտումը, ինչպես նաև ստացված արտադրանքի հնարավոր տնտեսական և կենցաղային նշանակությունը։ Աշխատանքը գինեգործությունն ու բուսական հումքի վերամշակումը դիտարկում է հին Հայաստանի տնտեսության ընդհանուր համակարգում՝ դրանք կապելով գյուղատնտեսության զարգացման, արհեստների մասնագիտացման, առևտրի և բնակավայրերի տնտեսական կազմակերպման գործընթացների հետ։ Նյութում կարող են համադրվել հնագիտական, պատմական և մշակութային աղբյուրների տվյալները, ինչը հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմելու ուսումնասիրվող ժամանակաշրջանի արտադրական մշակույթի վերաբերյալ։ Հետազոտությունը կարևոր է նաև հին Հայաստանի տեխնոլոգիական գիտելիքների և տնտեսական կյանքի ուսումնասիրության տեսանկյունից, քանի որ գինեգործության և բույսերի վերամշակման վերաբերյալ տվյալները վկայում են բնական ռեսուրսների օգտագործման և արտադրական հմտությունների զարգացման մակարդակի մասին։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել հնագետներին, պատմաբաններին, ազգագրագետներին, մշակութաբաններին, հին Հայաստանի տնտեսական պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, դասախոսներին և ուսանողներին, ինչպես նաև Հայաստանի հնագույն մշակույթի և արտադրական ավանդույթների նկատմամբ հետաքրքրություն ունեցող ընթերցողներին։

Գրականություն

Սայաթ-Նովա: Բանաստեղծություններ ժողովածուն ներկայացնում է 18-րդ դարի հայ աշուղական արվեստի ամենավառ ներկայացուցիչներից մեկի՝ Սայաթ-Նովայի ստեղծագործական ժառանգությունը՝ ընդգրկելով նրա սիրային, փիլիսոփայական և սոցիալական թեմաներով տաղերն ու երգերը։ Գրքում առանձնացվում է բանաստեղծի յուրահատուկ լեզվական ոճը, որը միավորում է հայերենը, վրացերենը և թուրքերենը՝ արտահայտելով Կովկասյան բազմամշակութային միջավայրի ազդեցությունը նրա արվեստի վրա։ Սայաթ-Նովայի բանաստեղծություններում գերիշխում են սիրո, մարդկային հարաբերությունների, ճակատագրի և հոգևոր որոնումների թեմաները, որոնք ներկայացված են խոր զգացմունքայնությամբ և երաժշտական բարձր ռիթմով։ Հեղինակի տաղերը հաճախ կառուցված են ժողովրդական մտածողության և փիլիսոփայական խորհրդածության միասնության վրա՝ ստեղծելով առանձնահատուկ գեղարվեստական աշխարհ։ Ժողովածուն նաև ընդգծում է Սայաթ-Նովայի դերը որպես աշուղական արվեստի նորարարի, ով բարձրացրել է ժողովրդական երգի գեղարվեստական մակարդակը և այն վերածել գրական բարձր արժեք ունեցող ստեղծագործության։ Նրա բանաստեղծությունները մինչ օրս պահպանել են իրենց երաժշտականությունն ու ազդեցիկությունը՝ դառնալով հայ մշակութային ժառանգության անբաժանելի մաս։

Մշակույթ

Այս աշխատանքը ներկայացնում է Հայկական ՍՍՀ-ի կուլտուրայի և արվեստի ոլորտին վերաբերող նոր գրականության մատենագիտական տեղեկատվություն՝ որպես ընթացիկ տեղեկատու, որի նպատակն է համակարգել և հասանելի դարձնել այդ բնագավառում հրատարակվող գիտական, մեթոդական և գեղարվեստական աշխատությունները։ Նյութը ընդգրկում է մշակույթի պատմության, կերպարվեստի, երաժշտության, թատրոնի, կինոյի և ժողովրդական արվեստի վերաբերյալ նոր հրատարակություններ, ինչպես նաև ուսումնասիրություններ, որոնք վերաբերում են մշակութային քաղաքականությանը, արվեստի զարգացման միտումներին և ազգային մշակութային ժառանգության պահպանմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մատենագիտական նկարագրությունների ճշգրտությանը, աղբյուրների դասակարգմանը և տեղեկատվության համակարգված ներկայացմանը, ինչը հնարավորություն է տալիս օգտվողներին արագ կողմնորոշվել հրատարակվող գրականության հոսքում և արդյունավետորեն օգտագործել այն գիտական և կրթական նպատակներով։ Այս ընթացիկ տեղեկատուն ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտաշխատողների, ուսանողների և մշակութային ոլորտի մասնագետների համար՝ ապահովելով նոր գրականության մշտական հետևողական հաշվառումն ու հասանելիությունը:

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է Մեծ Պահքի շրջանում եկեղեցական ընթերցումների մաս կազմող առակների մեկնության ուսումնասիրությանը հայ մատենագրության մեջ՝ բացահայտելով դրանց կրոնական, բարոյական, ծիսական և գրական նշանակությունը։ Հետազոտության կենտրոնում առակների մեկնողական ավանդույթն է, որի միջոցով աստվածաշնչյան պատմություններն ու պատկերները վերածվում են քրիստոնեական բարոյականության, հոգևոր ինքնաքննության և հավատքի դաստիարակության միջոցի։ Ուսումնասիրվում է Մեծ Պահքի շրջանի առանձնահատուկ տեղը Հայ Առաքելական Եկեղեցու ծիսական կյանքում և այդ ժամանակահատվածում ընթերցվող առակների դերը հավատացյալի հոգևոր պատրաստության գործընթացում։ Աշխատությունում ուշադրություն է դարձվում առակների բովանդակությանը, դրանց այլաբանական կառուցվածքին և այն եղանակներին, որոնց միջոցով հայ մատենագիրներն ու մեկնիչները բացահայտել են դրանց թաքնված իմաստները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի առակների կերպարների, գործողությունների և խորհրդանշական պատկերների մեկնությունը, քանի որ մեկնողական գրականության մեջ դրանք հաճախ ընկալվում են ոչ միայն որպես պատմողական տարրեր, այլև որպես հոգևոր ու բարոյական գաղափարների կրողներ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են քննության առնվել ապաշխարության, խոնարհության, ողորմության, ներողամտության, հավատքի, պահքի, մեղքի գիտակցության և հոգևոր մաքրագործման թեմաները, որոնք առանձնահատուկ կարևորություն են ստանում Մեծ Պահքի շրջանում։ Ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ հայ մեկնողական ավանդույթը առակների ընկալման ժամանակ հաճախ համադրում է բառացի, այլաբանական, բարոյական և հոգևոր մեկնության տարբեր մակարդակներ՝ ստեղծելով բազմաշերտ մեկնաբանական համակարգ։ Կարևորվում է նաև հայ մատենագրության մեջ ձևավորված մեկնողական ժառանգության ուսումնասիրությունը և դրա կապը վաղ քրիստոնեական ու համաքրիստոնեական մեկնողական ավանդույթների հետ։ Այդ համատեքստում հնարավոր է բացահայտել, թե ինչպես են հայ հեղինակները յուրացրել նախկին մեկնողական փորձը, վերաիմաստավորել այն և հարմարեցրել հայ եկեղեցական ու մշակութային միջավայրին։ Աշխատությունը կարևոր է նաև հայ միջնադարյան գրականության ուսումնասիրության համար, քանի որ մեկնողական երկերը ոչ միայն աստվածաբանական բնույթ ունեն, այլև արտացոլում են տվյալ ժամանակաշրջանի լեզվական, գեղարվեստական և բարոյափիլիսոփայական մտածողությունը։ Ուսումնասիրության միջոցով հնարավոր է ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել հայ մատենագրության մեջ Սուրբ Գրքի մեկնության ավանդույթի, առակի՝ որպես ուսուցողական ժանրի զարգացման և եկեղեցական ընթերցումների մշակութային նշանակության մասին։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել հայագետներին, աստվածաբաններին, բանասերներին, միջնադարագետներին, եկեղեցական գրականության և հայ մատենագրության պատմությամբ զբաղվող մասնագետներին, ինչպես նաև հայ միջնադարյան մշակույթն ուսումնասիրող ուսանողներին ու հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը ներկայացնում է Մեծ Պահքի շրջանում ընթերցվող առակները որպես քրիստոնեական հոգևոր և բարոյական դաստիարակության կարևոր գործիք և բացահայտում է դրանց մեկնության բազմաշերտ ավանդույթը հայ մատենագրության մեջ՝ միավորելով աստվածաշնչյան տեքստը, եկեղեցական ծեսը, բարոյական ուսուցումը և հայ միջնադարյան մեկնողական մտածողությունը։

Այլ առարկաներ

Այս մեթոդական հանձնարարականները նախատեսված են գրադարանավարների համար՝ Ստեփան Շահումյանի ծննդյան 100-ամյակին նվիրված միջոցառումների կազմակերպման, տեղեկատվական նյութերի համակարգման և ընթերցողական աշխատանքի ակտիվացման նպատակով։ Նյութում ներկայացվում են հոբելյանական ցուցադրությունների, թեմատիկ գրքահավաքների և տեղեկատվական անկյունների ձևավորման առաջարկներ՝ ուղղված ընթերցողների ուշադրությունը հեղինակի կյանքի, հասարակական-քաղաքական գործունեության և գաղափարական ժառանգության վրա կենտրոնացնելուն։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մատենագիտական նյութերի ընտրությանը, ժամանակագրական և թեմատիկ դասակարգման սկզբունքներին, ինչպես նաև գրադարանային միջոցառումների ինտերակտիվ ձևերին՝ դասախոսություններ, քննարկումներ և ընթերցողական երեկոներ։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է գրադարանների դերը որպես կրթական և մշակութային կենտրոններ, որոնք նպաստում են պատմական հիշողության պահպանմանը և հասարակական գիտակցության ձևավորմանը։ Միաժամանակ առաջարկվում են համագործակցության ձևեր դպրոցների և համայնքային հաստատությունների հետ՝ հոբելյանական միջոցառումների առավել լայն ընդգրկվածություն ապահովելու համար։

Մաթեմատիկա

Ֆուրյեի շարքերը մաթեմատիկական անալիզում կարևոր գործիք են, որոնք թույլ են տալիս պարբերական ֆունկցիաները ներկայացնել սինուսների և կոսինուսների անվերջ շարքերի տեսքով։ Այս գաղափարի հիմքում ընկած է այն, որ բարդ պարբերական ֆունկցիան կարելի է բաժանել ավելի պարզ տրիգոնոմետրիկ բաղադրիչների, ինչը հեշտացնում է դրանց ուսումնասիրությունը, վերլուծությունը և կիրառումը տարբեր գիտական ու տեխնիկական խնդիրներում։ Ֆուրյեի շարքերը լայնորեն կիրառվում են ֆիզիկայում, ինժեներիայում, ազդանշանների մշակման մեջ, ջերմահաղորդման և ալիքային երևույթների ուսումնասիրության ժամանակ։ Պարբերական ֆունկցիայի Ֆուրյեի շարքը ունի ընդհանուր տեսք, որտեղ ֆունկցիան ներկայացվում է որպես հաստատուն անդամի, կոսինուսների և սինուսների գումար՝ համապատասխան գործակիցներով։ Այդ գործակիցները որոշվում են ինտեգրալների միջոցով, որոնք արտացոլում են ֆունկցիայի «ներդրումը» յուրաքանչյուր տրիգոնոմետրիկ բաղադրիչում։ Էյլեր–Ֆուրյեի բանաձևերը տալիս են այդ գործակիցների հաշվման հստակ ձևերը և կապում են Ֆուրյեի շարքերը ինտեգրալ հաշվարկի հետ։ Այս բանաձևերի միջոցով հնարավոր է գտնել a₀, aₙ և bₙ գործակիցները՝ օգտագործելով համապատասխան ինտեգրալներ որոշակի միջակայքում, սովորաբար [-π, π] կամ այլ պարբերական հատվածում։ Էյլեր–Ֆուրյեի բանաձևերը հիմնված են տրիգոնոմետրիկ ֆունկցիաների օրթոգոնալության հատկության վրա, որը թույլ է տալիս «անջատել» յուրաքանչյուր բաղադրիչը մյուսներից։ Ֆուրյեի շարքերը կարևոր են նաև սահմանային խնդիրների լուծման մեջ, մասնավորապես ջերմահաղորդման և ալիքային հավասարումների դեպքում, որտեղ դրանք թույլ են տալիս լուծումները ներկայացնել շարքերի տեսքով։