Генетика

Կենսաբանություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է ճառագայթային ազդեցության պայմաններում սպիտակ առնետների էրիթրոցիտների պոպուլյացիայի կառուցվածքային և ֆիզիկական հատկությունների ուսումնասիրությանը՝ կիրառելով դիֆրակտոմետրիկ վերլուծության ժամանակակից մեթոդները։ Հետազոտության շրջանակում գնահատվում են արյան կարմիր բջիջների ձևաբանական և օպտիկական փոփոխությունները, դրանց բաշխման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև ճառագայթային վնասման հետևանքով առաջացող կենսաֆիզիկական տեղաշարժերը։ Աշխատությունում ներկայացվում են փորձարարական հետազոտությունների արդյունքները, տվյալների մշակման մեթոդները և ստացված ցուցանիշների համեմատական վերլուծությունը՝ բացահայտելով ճառագայթման ազդեցության աստիճանի և էրիթրոցիտների վիճակի միջև առկա փոխկապակցվածությունը։ Ստացված արդյունքները կարող են նպաստել ճառագայթաբանական վնասվածքների վաղ ախտորոշման, արյան բջիջների փոփոխությունների գնահատման և կենսաբժշկական հետազոտությունների զարգացմանը։ Գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում կենսաֆիզիկների, արյունաբանների, ճառագայթաբանների, փորձարարական բժշկության մասնագետների, գիտաշխատողների, ասպիրանտների և բժշկական ու կենսաբանական ուղղությունների ուսանողների համար։

Գրականություն

Գիրքը մատենագիտական բնույթի աշխատություն է՝ նվիրված հայ մեծանուն բանաստեղծ Եղիշե Չարենցի կյանքի, ստեղծագործության և գրական ժառանգության վերաբերյալ նյութերի համակարգված ներկայացմանը։ Այն ընթերցողին հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել Չարենցի ստեղծագործական գործունեության, նրա երկերի հրատարակությունների, տարբեր տարիներին լույս տեսած գրքերի, առանձին ստեղծագործությունների, ինչպես նաև բանաստեղծի մասին գրված գրականագիտական, քննադատական, կենսագրական և հետազոտական աշխատությունների մասին։ Մատենագիտության կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ այն ոչ միայն տեղեկատու նշանակություն ունի, այլև կարող է ծառայել որպես հետազոտական գործիք՝ հեշտացնելով անհրաժեշտ աղբյուրների որոնումը և համակարգելով բանաստեղծի բազմաշերտ գրական ժառանգության ուսումնասիրության համար անհրաժեշտ գրականությունը։ Ներկայացված նյութերը կարող են ներառել Չարենցի ստեղծագործությունների տարբեր հրատարակություններ, ժողովածուներ, թարգմանություններ, մամուլում հրապարակված նյութեր և նրա կյանքի ու գործունեությանն առնչվող այլ աղբյուրներ։ Առանձին արժեք են ներկայացնում այն մատենագիտական տվյալները, որոնք հնարավորություն են տալիս հետևելու Չարենցի երկերի հրատարակման պատմությանը և նրա ստեղծագործության շուրջ ձևավորված գրականագիտական մտքի զարգացմանը։ Աշխատությունը հատկապես օգտակար է հայ գրականության ուսումնասիրողների, գրականագետների, ուսանողների, դասախոսների, գրադարանավարների և հետազոտողների համար, ովքեր զբաղվում են Չարենցի ստեղծագործության կամ 20-րդ դարի հայ գրականության պատմության ուսումնասիրությամբ։ Այն նաև արժեքավոր տեղեկատու աղբյուր է նրանց համար, ովքեր ցանկանում են խորությամբ ուսումնասիրել բանաստեղծի գրական ժառանգությունը և դրա վերաբերյալ ձևավորված գիտական ու քննադատական գրականությունը։

Կենսաբանություն

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է Հայաստանի Հանրապետության և Լեռնային Ղարաբաղի տարածքներում տարածված ժայռային մողեսների (սողունների) արյան մակաբույծների կազմի, կենսաբանական առանձնահատկությունների և տարածվածության վերլուծությանը՝ ընդգծելով մակաբուծային համակարգերի էկոլոգիական և էվոլյուցիոն նշանակությունը։ Աշխատանքը կենտրոնանում է սողունների արյան մեջ հայտնաբերվող հեմոպարազիտների վրա, ներառյալ տարբեր նախակենդանիներ, որոնք փոխանցվում են հիմնականում արյունածծող միջատների միջոցով և կարող են ազդել կենդանիների ֆիզիոլոգիական վիճակի, իմունային արձագանքի և վարքային առանձնահատկությունների վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մակաբույծների տեսակային կազմի որոշմանը, նրանց զարգացման փուլերին և հյուրընկալող օրգանիզմի հետ փոխազդեցության մեխանիզմներին՝ հաշվի առնելով բարձր լեռնային և կիսաանապատային էկոհամակարգերի առանձնահատկությունները։ Ներկայացվում է նաև տարածվածության էկոլոգիական պայմանների վերլուծությունը՝ ջերմաստիճան, խոնավություն, բնակության միջավայրի կառուցվածք և վեկտորների առկայություն, որոնք ազդում են մակաբույծների շրջանառության ինտենսիվության վրա։ Աշխատանքը վերլուծում է նաև հերպետոֆաունայի առողջական վիճակի գնահատման կարևորությունը՝ որպես կենսամիջավայրի էկոլոգիական հավասարակշռության ցուցիչ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ ժայռային մողեսների արյան մակաբույծների ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի տարածաշրջանի կենսաբազմազանության, էկոլոգիական մոնիթորինգի և մակաբուծաբանական գիտության զարգացման համար։

Կենսաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է գլխուղեղի պրետեկտալ շրջանի դերի ուսումնասիրությանը տեսողական ինֆորմացիայի կենտրոնական մշակման գործընթացներում։ Հետազոտության կենտրոնում տեսողական համակարգի այն նյարդաֆիզիոլոգիական մեխանիզմներն են, որոնց միջոցով աչքից ստացվող ազդանշանները փոխանցվում, վերլուծվում և վերափոխվում են նյարդային համակարգի կողմից ընկալելի տեղեկատվության։ Ուսումնասիրվում են պրետեկտալ շրջանի անատոմիական կառուցվածքը, նրա կապերը տեսողական համակարգի տարբեր բաժինների և գլխուղեղի այլ կենտրոնների հետ, ինչպես նաև տեսողական ազդանշանների մշակման ընթացքում դրա ֆունկցիոնալ նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գործընթացներին, որոնց միջոցով տեսողական գրգիռների մասին տեղեկատվությունը կարող է մասնակցել ոչ միայն տեսողական ընկալմանը, այլև օրգանիզմի արագ և նպատակային ռեակցիաների ձևավորմանը։ Աշխատության մեջ դիտարկվում է պրետեկտալ շրջանի մասնակցությունը լուսային և տեսողական գրգռիչների նկատմամբ պատասխանների կարգավորմանը, տեսողական տեղեկատվության ինտեգրմանը և համապատասխան նյարդային արձագանքների կազմակերպմանը։ Քննարկվում են նաև պրետեկտալ շրջանի փոխկապակցվածությունը տեսողական ուղիների և այլ ենթակեղևային ու կեղևային կառույցների հետ, ինչը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել տեսողական տեղեկատվության կենտրոնական մշակման բազմաստիճան բնույթի մասին։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տեսողական ազդանշանի մշակման տարբեր փուլերի և դրանց ֆիզիոլոգիական նշանակության բացահայտումը՝ ներառելով զգայական տեղեկատվության ընդունումը, նյարդային հաղորդումը, կենտրոնական ինտեգրումը և համապատասխան պատասխանների ձևավորումը։ Աշխատանքը կարող է նպաստել տեսողական համակարգի աշխատանքի և դրա կենտրոնական կարգավորման մեխանիզմների ավելի խորքային ըմբռնմանը, ինչպես նաև նյարդային համակարգի տարբեր բաժինների ֆունկցիոնալ փոխհարաբերությունների բացահայտմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել նյարդաֆիզիոլոգների, նյարդաբանների, կենսաբանների, տեսողական համակարգի հետազոտությամբ զբաղվող մասնագետների, բժշկական և կենսաբանական ուղղությունների գիտաշխատողների, դասախոսների և ուսանողների։ Աշխատության արժեքը հատկապես պայմանավորված է նրանով, որ այն տեսողական ընկալումը դիտարկում է որպես բարդ կենտրոնական գործընթաց, որի իրականացմանը մասնակցում են միմյանց հետ սերտորեն փոխկապակցված նյարդային կառույցներ, իսկ պրետեկտալ շրջանը այդ համակարգում ունի կարևոր ֆունկցիոնալ նշանակություն։

Տնտեսագիտություն

Գիրքը ուսումնասիրում է ազգային տնտեսության ինտեգրման գործընթացները համաշխարհային տնտեսությանը՝ ներկայացնելով գլոբալացման պայմաններում երկրների տնտեսական փոխկապվածության ձևավորման, զարգացման և խորացման հիմնական ուղղությունները։ Աշխատության մեջ քննարկվում են միջազգային առևտրի, կապիտալի շարժի, ներդրումային համագործակցության, ֆինանսական ինտեգրման և տեխնոլոգիական փոխանակման դերը ազգային տնտեսությունների զարգացման գործում։ Հեղինակը վերլուծում է տնտեսական բացության առավելություններն ու մարտահրավերները, մրցունակության բարձրացման գործոնները, արտաքին տնտեսական քաղաքականության առանձնահատկությունները և միջազգային տնտեսական կազմակերպությունների ազդեցությունը համաշխարհային տնտեսական գործընթացների վրա։ Գրքում անդրադարձ է կատարվում նաև տարածաշրջանային և միջազգային տնտեսական միավորումներին, արտահանման խթանման, օտարերկրյա ներդրումների ներգրավման, տնտեսական անվտանգության ապահովման և համաշխարհային շուկաներում արդյունավետ մասնակցության հարցերին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ազգային տնտեսության կառուցվածքային վերափոխումներին, միջազգային տնտեսական համագործակցության զարգացման հնարավորություններին և գլոբալ տնտեսական փոփոխությունների պայմաններում կայուն զարգացման ռազմավարություններին։ Գիրքը նախատեսված է տնտեսագիտությամբ, միջազգային տնտեսական հարաբերություններով և զարգացման քաղաքականությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների, ուսանողների, հետազոտողների և ոլորտի մասնագետների համար։

Սոցիոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է հետխորհրդային Հայաստանում բնակչության սոցիալական պաշտպանության համակարգի ձևավորման, վերափոխման և գործառնական առանձնահատկությունների սոցիոլոգիական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում Հայաստանի հասարակության սոցիալ-տնտեսական փոփոխություններն են և դրանց ազդեցությունը բնակչության տարբեր խմբերի սոցիալական ապահովության, կենսամակարդակի, եկամուտների, զբաղվածության, աղքատության ռիսկերի և պետական աջակցության մեխանիզմների վրա։ Խորհրդային համակարգից անկախ պետականության և շուկայական տնտեսության անցումը Հայաստանում ուղեկցվեց սոցիալական հարաբերությունների և ինստիտուտների խորքային վերակազմավորմամբ։ Այդ գործընթացում նախկին համընդհանուր սոցիալական երաշխիքների մի մասը փոխարինվեց նոր՝ հասցեական աջակցության, նպաստների, կենսաթոշակային ապահովության, զբաղվածության և սոցիալական ծառայությունների համակարգերով։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից է հասկանալ, թե ինչպես են այդ ինստիտուցիոնալ փոփոխությունները ընկալվել հասարակության կողմից և որքանով են դրանք համապատասխանել բնակչության իրական սոցիալական կարիքներին։ Սոցիոլոգիական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս սոցիալական պաշտպանությունը դիտարկել ոչ միայն որպես պետական ֆինանսական կամ վարչական մեխանիզմների ամբողջություն, այլև որպես պետության, հասարակության, ընտանիքի և անհատի փոխհարաբերությունների համակարգ։ Այս տեսանկյունից կարևոր են սոցիալական արդարության, սոցիալական անհավասարության, խոցելիության, սոցիալական ներառման, հասարակական համերաշխության և պետական քաղաքականության նկատմամբ վստահության խնդիրները։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել բնակչության տարբեր սոցիալական խմբերի վիճակը և սոցիալական պաշտպանության համակարգից նրանց օգտվելու հնարավորությունները։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել ցածր եկամուտ ունեցող ընտանիքներին, գործազուրկներին, տարեցներին, հաշմանդամություն ունեցող անձանց, երեխաներին, միայնակ ծնողներին և սոցիալական այլ ռիսկերի ենթակա խմբերին։ Նման խմբերի կարիքները տարբեր են, ուստի սոցիալական պաշտպանության արդյունավետությունը գնահատելիս անհրաժեշտ է հաշվի առնել ոչ միայն տրամադրվող աջակցության չափը, այլև դրա հասանելիությունը, հասցեականությունը, շարունակականությունը և համապատասխանությունը կոնկրետ սոցիալական իրավիճակին։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է սոցիալական պաշտպանության պետական քաղաքականության և բնակչության իրական ընկալումների համեմատական ուսումնասիրությունը։ Պաշտոնական ծրագրերի առկայությունը դեռևս չի նշանակում, որ քաղաքացիները դրանք հավասարապես հասանելի կամ արդյունավետ են համարում։ Սոցիոլոգիական հարցումների, հարցազրույցների և վիճակագրական տվյալների միջոցով հնարավոր է բացահայտել բնակչության վերաբերմունքը սոցիալական աջակցության տարբեր ձևերի նկատմամբ, գնահատել համակարգի նկատմամբ վստահության մակարդակը և պարզել, թե ինչ խնդիրներ են առավել հաճախ հանդիպում սոցիալական ծառայություններից օգտվելիս։ Հատուկ ուշադրության է արժանի սոցիալական պաշտպանության հասցեականության խնդիրը։ Շուկայական տնտեսության պայմաններում սահմանափակ ռեսուրսների արդյունավետ բաշխումը պահանջում է առավել խոցելի խմբերի նույնականացում և նրանց ուղղված աջակցության մեխանիզմների կատարելագործում։ Միաժամանակ չափազանց նեղ հասցեականությունը կարող է որոշ խմբերի դուրս թողնել աջակցության համակարգից, իսկ չափազանց լայն մոտեցումը կարող է նվազեցնել ծրագրերի ֆինանսական արդյունավետությունը։ Այդ պատճառով աշխատանքը կարող է քննարկել սոցիալական արդարության և ռեսուրսների արդյունավետ բաշխման միջև հավասարակշռության հարցը։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել նաև ընտանիքի դերը։ Հետխորհրդային Հայաստանում ընտանիքը հաճախ հանդես է գալիս որպես սոցիալական աջակցության ոչ ֆորմալ կարևոր ինստիտուտ՝ լրացնելով պետական և համայնքային մեխանիզմների հնարավորությունները։ Տարբեր սերունդների միջև ֆինանսական և կենցաղային աջակցությունը, արտագնա աշխատանքի արդյունքում ստացվող փոխանցումները և ընտանիքի ներսում խնամքի կազմակերպումը կարող են զգալի ազդեցություն ունենալ սոցիալական ռիսկերի հաղթահարման վրա։ Այս երևույթը ցույց է տալիս, որ սոցիալական պաշտպանությունը չի սահմանափակվում միայն պետական քաղաքականությամբ, այլ ներառում է նաև հասարակական և ընտանեկան փոխօգնության ցանցերը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև հետխորհրդային անցման ընթացքում առաջացած սոցիալական բևեռացման և անհավասարության խնդիրներին։ Տնտեսական վերափոխումները ստեղծեցին նոր զբաղվածության և եկամուտների հնարավորություններ, սակայն միաժամանակ խորացրին որոշ սոցիալական տարբերություններ և առաջացրին անապահովության նոր ձևեր։ Այդ պայմաններում սոցիալական պաշտպանության համակարգի խնդիրն էր մեղմել շուկայական վերափոխումների բացասական հետևանքները և կանխել առավել խոցելի խմբերի սոցիալական մեկուսացումը։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքը կարող է ներառել սոցիոլոգիական հարցումներ, խորքային հարցազրույցներ, փաստաթղթերի և պետական ծրագրերի վերլուծություն, վիճակագրական տվյալների ուսումնասիրություն և սոցիալական խմբերի համեմատական հետազոտություն։ Այս մեթոդների համադրումը հնարավորություն է տալիս միաժամանակ ուսումնասիրել ինչպես համակարգի ինստիտուցիոնալ կառուցվածքը, այնպես էլ դրա իրական ազդեցությունը քաղաքացիների կյանքի վրա։ Գիտական նշանակությունն այն է, որ սոցիալական պաշտպանության համակարգը դիտարկվում է հասարակական հարաբերությունների լայն համատեքստում՝ պետական քաղաքականության, տնտեսական փոփոխությունների, սոցիալական անհավասարության և բնակչության վարքագծային արձագանքների փոխկապակցվածության մեջ։ Աշխատության արդյունքները կարող են օգտակար լինել սոցիալական քաղաքականության արդյունավետության գնահատման, սոցիալական ծրագրերի կատարելագործման և բնակչության տարբեր խմբերի կարիքներին ավելի համապատասխան քաղաքականությունների մշակման համար։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել սոցիոլոգներին, սոցիալական քաղաքականության մասնագետներին, հանրային կառավարման ոլորտի հետազոտողներին, սոցիալական աշխատողներին, տնտեսագետներին և Հայաստանի հետխորհրդային հասարակության զարգացման խնդիրներով զբաղվող գիտնականներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը նպատակ ունի բացահայտելու հետխորհրդային Հայաստանի սոցիալական պաշտպանության համակարգի ձևավորման հիմնական միտումները, դրա ինստիտուցիոնալ և հասարակական առանձնահատկությունները, բնակչության տարբեր խմբերի սոցիալական կարիքների և պետական աջակցության միջև առկա հարաբերակցությունը, ինչպես նաև գնահատելու համակարգի արդյունավետությունն ու սոցիալական արդարության ապահովման հնարավորությունները։