Կաշվի և մորթու քիմիա և տեխնոլոգիա .2-րդ մաս

Կենսաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Իրանի երկրաջերմային աղբյուրներից և անապատային հողերից մեկուսացված ջերմասեր բացիլների ուսումնասիրմանը՝ որպես բարձր ջերմակայուն և թթվակայուն α-ամիլազների արտադրողներ։ Ներկայացվում են էքստրեմոֆիլ միկրոօրգանիզմների կենսաբանական առանձնահատկությունները, դրանց մեկուսացման, նույնականացման և մշակման մեթոդները, ինչպես նաև ֆերմենտների կենսասինթեզի հնարավորությունները։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում են ընտրված բակտերիալ շտամների աճի պայմանները, ֆիզիոլոգիական հատկությունները և դրանց կողմից արտադրվող α-ամիլազների ֆերմենտային ակտիվության վրա ազդող գործոնները՝ ներառյալ ջերմաստիճանը, թթվայնությունը և միջավայրի կազմը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ջերմակայուն և թթվակայուն ֆերմենտների կառուցվածքային ու գործառական առանձնահատկություններին, դրանց կայունությանը տարբեր տեխնոլոգիական պայմաններում և արդյունաբերական կիրառման հնարավորություններին։ Ներկայացվում են α-ամիլազների օգտագործման հեռանկարները սննդի, կենսատեխնոլոգիայի, օսլայի վերամշակման, դեղագործության և այլ ոլորտներում, որտեղ պահանջվում են բարձր արդյունավետությամբ և կայունությամբ ֆերմենտային համակարգեր։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել մանրէաբանների, կենսաքիմիկոսների, կենսատեխնոլոգների, ֆերմենտաբանության ոլորտի մասնագետների, գիտաշխատողների, ուսանողների, ինչպես նաև արդյունաբերական միկրոկենսաբանությամբ և էքստրեմոֆիլ միկրոօրգանիզմների կիրառմամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Lեզվաբանություն

Այս աշխատությունը վերաբերում է ժամանակակից հայ արձակի լեզվական և ոճական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով գրական լեզվի զարգացման ընթացքը, արտահայտչամիջոցների բազմազանությունը և հեղինակային ոճի ձևավորման հիմնական միտումները։ Հետազոտության նպատակն է վերլուծել, թե ինչպես է արդի հայ արձակում ձևավորվում լեզվական համակարգը՝ հաշվի առնելով ինչպես դասական գրական ավանդույթները, այնպես էլ ժամանակակից խոսակցական և մշակութային ազդեցությունները։ Ուսումնասիրվում են լեզվի կառուցվածքային առանձնահատկությունները՝ բառապաշարի հարստացումը, նորաբանությունների կիրառությունը, շարահյուսական կառուցվածքների փոփոխությունները և պատկերավորման միջոցների զարգացումը, որոնք միասին ձևավորում են ժամանակակից արձակի լեզվական դիմագիծը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ոճական բազմազանությանը՝ ներառյալ հեղինակային անհատական ոճը, գեղարվեստական արտահայտչականության ձևերը, խոսքի ռիթմիկ և հնչյունական առանձնահատկությունները, ինչպես նաև տարբեր ժանրերում լեզվի կիրառման տարբերությունները։ Միաժամանակ դիտարկվում է սոցիալ-մշակութային միջավայրի ազդեցությունը գրական լեզվի վրա, մասնավորապես՝ քաղաքային մշակույթի, մեդիայի և գլոբալիզացիայի պայմաններում լեզվի փոփոխականությունը։ Աշխատությունը ցույց է տալիս, որ ժամանակակից հայ արձակի լեզուն գտնվում է շարունակական զարգացման և վերափոխման փուլում՝ միաժամանակ պահպանելով ազգային լեզվական ավանդույթների հիմնական շերտերը։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի գրականագիտության և ոճաբանության համար՝ նպաստելով ժամանակակից հայ գրական լեզվի համակարգված ըմբռնմանը։

Քաղաքագիտություն

Հոդվածը նվիրված է Լեռնային Ղարաբաղի երկարատև հակամարտության քաղաքական զարգացումներին և այն նոր աշխարհաքաղաքական շահերին, որոնք ժամանակի ընթացքում փոխել են տարածաշրջանում ուժերի հարաբերակցությունն ու հակամարտության շուրջ միջազգային դիրքավորումները։ Հեղինակը հակամարտությունը դիտարկում է ոչ միայն որպես Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև երկարամյա վեճ, այլև որպես ավելի լայն տարածաշրջանային գործընթացների բաղադրիչ, որի վրա ազդեցություն են ունենում հարևան և միջազգային դերակատարների ռազմավարական շահերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Թուրքիայի՝ Ադրբեջանի նկատմամբ քաղաքական և ռազմավարական աջակցության ակտիվացմանը և դրա հնարավոր հետևանքներին տարածաշրջանային հավասարակշռության համար։ Հոդվածում քննարկվում են այն հանգամանքները, որոնց պայմաններում նախկինում երկար ժամանակ ձգձգվող հակամարտությունը ձեռք է բերել նոր դինամիկա, ինչպես նաև այն գործոնները, որոնք նպաստել են դրա միջազգային նշանակության վերաիմաստավորմանը։ Վերլուծության շրջանակում անդրադարձ է կատարվում Հայաստանի և Ադրբեջանի հարաբերություններին, Թուրքիայի տարածաշրջանային դերակատարությանը, արտաքին քաղաքական շահերի բախմանը և Հարավային Կովկասում ազդեցության համար ձևավորվող մրցակցությանը։ Հոդվածը կարևոր է նրանով, որ հակամարտության խնդիրը ներկայացնում է լայն աշխարհաքաղաքական համատեքստում՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող են տարածաշրջանային պետությունների ռազմավարական առաջնահերթությունները վերափոխել երկարատև հակամարտությունների ընթացքը։ Այն կարող է հետաքրքրել միջազգային հարաբերությունների, քաղաքագիտության, տարածաշրջանագիտության, անվտանգության և ժամանակակից պատմության ոլորտների մասնագետներին, հետազոտողներին և Հարավային Կովկասի քաղաքական գործընթացներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Աշխարհագրություն

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի տարածքի չորրորդական հրաբխականության ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով կոլիզիոն մագմաների առաջացման մեխանիզմներին և դրանց կապին հրաբխային վտանգի ձևավորման ու գնահատման հետ։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են այն երկրաբանական և երկրադինամիկական գործընթացները, որոնք պայմանավորում են մագմատիկ համակարգերի ձևավորումը, զարգացումը և մակերևույթ դուրս գալը Հայաստանի տարածքում։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում լիթոսֆերային և տեկտոնական կառուցվածքների, մագմատիզմի տարածական ու ժամանակագրական առանձնահատկությունների, ինչպես նաև հրաբխային ապարների կազմի և հատկությունների վերլուծությանը։ Մագմաների առաջացման պայմանների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի լավ հասկանալու այն խորքային գործընթացները, որոնք կապված են երկրակեղևի և մանտիայի փոխազդեցության, նյութի հալման, մագմայի վերափոխման և տարբեր բաղադրիչների խառնման հետ։ Աշխատանքը կարող է ներառել հրաբխային ապարների երկրաքիմիական և պետրոլոգիական ուսումնասիրություն, որի միջոցով բացահայտվում են դրանց ծագումնաբանությունը, մագմատիկ էվոլյուցիան և ձևավորման ֆիզիկաքիմիական պայմանները։ Հայաստանի չորրորդական հրաբխականության ուսումնասիրությունը հատկապես կարևոր է, քանի որ տարածաշրջանը բնութագրվում է բազմազան հրաբխային կառուցվածքներով և համեմատաբար երիտասարդ հրաբխականության դրսևորումներով։ Հետազոտության մյուս կարևոր ուղղությունը հրաբխային վտանգի գնահատումն է։ Այդ համատեքստում կարող են ուսումնասիրվել նախկին ժայթքումների հետքերը, հրաբխային կենտրոնների տարածական բաշխվածությունը, հնարավոր ակտիվացման պայմանները, լավային և պիրոկլաստիկ գործընթացների առանձնահատկությունները և բնակչության ու ենթակառուցվածքների նկատմամբ հնարավոր ազդեցությունները։ Ստացված երկրաբանական և երկրաքիմիական տվյալների համադրումը կարող է նպաստել Հայաստանի տարածքում հրաբխային վտանգի ավելի հիմնավորված գնահատմանը և հնարավոր ռիսկերի կանխատեսման մեթոդների կատարելագործմանը։ Աշխատանքը կարևոր նշանակություն ունի ինչպես Հայաստանի հրաբխականության և երկրադինամիկայի գիտական ուսումնասիրության, այնպես էլ բնական աղետների ռիսկի նվազեցման տեսանկյունից։ Այն կարող է հետաքրքրել երկրաբաններին, հրաբխագետներին, երկրաքիմիկոսներին, երկրաշարժագիտության և բնական վտանգների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետներին, ինչպես նաև տարածաշրջանի երկրաբանական պատմությամբ հետաքրքրվող հետազոտողներին։

Գյուղատնտեսություն

Այս աշխատությունը ներկայացնում է գյուղատնտեսության ոլորտում նոր լույս տեսած գրքերի տեղեկատու-մատենագիտական ցանկը՝ նպատակ ունենալով համակարգված կերպով ներկայացնել արդի գիտական և կիրառական հրապարակումները։ Նյութը ընդգրկում է բուսաբուծությանը, անասնաբուծությանը, հողագիտությանը, ագրոտեխնոլոգիաներին, բույսերի պաշտպանության միջոցներին, ոռոգման համակարգերին և գյուղատնտեսական տնտեսագիտությանը նվիրված նոր գրքեր, որոնք արտացոլում են ոլորտի ժամանակակից զարգացման միտումները և նորարարական մոտեցումները։ Ցանկում ներառված հրատարակությունները դասակարգված են ըստ թեմատիկ ուղղությունների՝ հնարավորություն տալով արագ կողմնորոշվել գիտական և մասնագիտական տեղեկատվության բազմազանության մեջ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կայուն գյուղատնտեսության, կլիմայական փոփոխությունների պայմաններում արտադրողականության բարձրացման, օրգանական գյուղատնտեսության և ագրոտեխնոլոգիական նոր լուծումների վերաբերյալ աշխատանքներին։ Աշխատությունը ծառայում է որպես տեղեկատվական աղբյուր հետազոտողների, ուսանողների և ոլորտի մասնագետների համար՝ նպաստելով գյուղատնտեսական գիտության նոր գրականության հասանելիությանը և կիրառական նշանակության բարձրացմանը։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է միջնադարյան հայ պատմագրության կարևորագույն հուշարձաններից մեկի ձեռագրական ավանդույթի, պահպանված օրինակների, դրանց ծագման, ժամանակագրության, բովանդակային առանձնահատկությունների և փոխհարաբերությունների խորքային ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում XII դարի պատմիչ Սամվել Անեցու կազմած ժամանակագրական երկն է, որի սկզբնաղբյուրագիտական արժեքը պայմանավորված է ինչպես ընդգրկած պատմական ժամանակաշրջանի լայնությամբ, այնպես էլ տարբեր ժամանակների պատմական տեղեկությունների պահպանմամբ։ Երկը սկսվում է Ադամից և հեղինակային շարադրանքով հասնում մինչև 1163 թվականը՝ ներառելով հայ և համաշխարհային պատմության բազմաթիվ կարևոր իրադարձություններ։ Այն ստեղծվել է Անիի Մայր տաճարի ավագերեց Սամվել Անեցու կողմից և, ըստ ուսումնասիրությունների, գրվել է Կաթողիկոս Գրիգոր Գ Պահլավունու պատվերով։ Ուսումնասիրության առանցքային խնդիրներից է ձեռագրերի համեմատական քննության միջոցով բնագրի սկզբնական կառուցվածքի և հետագա հավելումների տարանջատումը։ Ժամանակագրությունը միջնադարում լայնորեն ընդօրինակվել է, սակայն պահպանված ձեռագրերը նույնական չեն․ դրանցում տարբեր ժամանակներում կատարվել են միջամտություններ, լրացումներ, ընդմիջարկություններ և շարունակություններ։ Այդ պատճառով յուրաքանչյուր ձեռագիր կարող է դիտարկվել ոչ միայն որպես տվյալ երկի պահպանված օրինակ, այլև որպես պատմական որոշակի ժամանակաշրջանի մտավոր և մշակութային միջավայրի վկայություն։ Ուսումնասիրությունների համաձայն՝ այսօր հայտնի են ժամանակագրության շուրջ յոթ տասնյակ ամբողջական կամ մասնակի ընդօրինակություններ, որոնց զգալի մասը պահպանվում է Մաշտոցի անվան Մատենադարանում և այլ հայկական ու արտասահմանյան հավաքածուներում։ Աղբյուրագիտական քննության կարևոր ուղղություն է ձեռագրերի թվագրումը և ծագման հանգամանքների պարզումը։ Ձեռագրերի հիշատակարանները, գրիչների թողած նշումները, թղթի կամ մագաղաթի առանձնահատկությունները, գրչության ձևը, ուղղագրական և լեզվական տարբերությունները հնարավորություն են տալիս վերականգնելու դրանց ստեղծման և շրջանառության պատմությունը։ Այսպիսի տվյալների համադրումը թույլ է տալիս պարզել, թե որ ձեռագրերն են ավելի մոտ նախնական բնագրին, որոնք են ներկայացնում հետագա խմբագրական շերտեր, և ինչ փուլերում են ձևավորվել լրացումները։ Հատկապես կարևոր է այն հանգամանքը, որ որոշ ընդօրինակություններում Սամվել Անեցու հեղինակային շարադրանքը շարունակվել է այլ հեղինակների կողմից՝ ժամանակագրական նյութը հասցնելով նույնիսկ XVII-XVIII դարեր։ Այդպիսով ձեռագրական ավանդույթը վերածվում է բազմաշերտ պատմական աղբյուրի, որտեղ տարբեր դարաշրջանների տեղեկություններն ու հեղինակային միջամտությունները գոյակցում են մեկ մատյանում։ Աշխատության աղբյուրագիտական նշանակությունը հատկապես դրսևորվում է այն հարցում, թե ինչպես կարելի է ձեռագրերի համեմատության միջոցով վերականգնել երկի առավել հավաստի բնագիրը։ Նախկին հրատարակություններում օգտագործվել են համեմատաբար ուշ ձեռագրեր, ինչի հետևանքով հեղինակային բնագրի և հետագա լրացումների սահմանները միշտ չէ, որ հստակ են եղել։ Հետագա ձեռագրագիտական ուսումնասիրությունները հնարավորություն են տվել բացահայտելու ավելի հին ընդօրինակություններ և դրանց հիման վրա կատարել համեմատական բնագրագիտական աշխատանք։ 2011 թվականին իրականացված հրատարակության հիմքում, մասնավորապես, օգտագործվել են հնագույն ձեռագրերը, ինչը կարևոր քայլ է եղել բնագրի գիտական վերականգնման ուղղությամբ։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն են ներկայացնում այն ձեռագրերը, որոնցում պահպանվել են նախկինում չհրապարակված կամ քիչ ուսումնասիրված պատմական տեղեկություններ։ Դրանք կարող են անդրադառնալ քաղաքական իրադարձություններին, եկեղեցական կյանքին, իշխանական տոհմերին, բնակավայրերին, վանքերի հիմնադրմանը, բնական աղետներին, պատերազմներին և այլ իրադարձությունների։ Այդպիսի նյութերի բացահայտումը ընդլայնում է ոչ միայն տվյալ ժամանակագրության, այլև միջնադարյան Հայաստանի պատմության ուսումնասիրման սկզբնաղբյուրային բազան։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել նաև ձեռագրերի փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությունը։ Տարբեր օրինակների տեքստային համեմատությունը հնարավորություն է տալիս հայտնաբերելու ընդհանուր նախօրինակները, տարբեր խմբագրական շերտերը, պատճենման ընթացքում առաջացած փոփոխությունները և առանձին գրիչների կամ շարունակողների կատարած լրացումները։ Այս գործընթացը կարևոր է ոչ միայն բնագրի վերականգնման, այլև միջնադարյան ձեռագրական մշակույթի զարգացման օրինաչափությունները հասկանալու համար։ Հետազոտությունը ցույց է տալիս, որ ձեռագրերի ուսումնասիրությունը չի սահմանափակվում արտաքին նկարագրությամբ․ այն պահանջում է պատմագիտական, բանասիրական, ձեռագրագիտական և բնագրագիտական մեթոդների համադրում։ Աշխատության ընդհանուր արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ այն հնարավորություն է տալիս Սամվել Անեցու պատմական ժառանգությունը դիտարկել ոչ միայն որպես մեկ հեղինակի ստեղծագործություն, այլև որպես դարերի ընթացքում շարունակաբար լրացվող և վերամշակվող պատմական հիշողության յուրահատուկ կրող։ Ձեռագրերի աղբյուրագիտական քննությունը կարևոր նշանակություն ունի միջնադարյան հայ պատմագրության զարգացման ընթացքը, պատմական գիտելիքի փոխանցման եղանակները և ժամանակագրական երկերի ձեռագրական տարածումը հասկանալու համար։ Այն կարող է հետաքրքրել հայագետներին, պատմաբաններին, բանասերներին, ձեռագրագետներին, բնագրագետներին, Միջնադարի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին և հայագիտություն ուսումնասիրող ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը արժեքավոր է նրանով, որ ձեռագրական նյութի մանրակրկիտ քննության միջոցով նպաստում է պատմական բնագրի առավել ամբողջական վերականգնմանը, նոր աղբյուրների գիտական շրջանառության մեջ դրմանը և միջնադարյան Հայաստանի պատմության ու մշակույթի վերաբերյալ գիտելիքների ընդլայնմանը։