Культивирование hypericum perforatum L. сопряженным методом in vitro и гидропоники

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է մետաղ-օքսիդ-կիսահաղորդիչ կառուցվածքների հիման վրա նեյրոնային ցանցերի մշակմանը և հետազոտմանը՝ նպատակ ունենալով ուսումնասիրել այն հնարավորությունները, որոնք առաջանում են նեյրոմորֆային հաշվարկների և կիսահաղորդչային սարքավորումների համատեղման դեպքում։ Հետազոտության հիմքում ընկած է կենսաբանական նյարդային համակարգի աշխատանքի որոշ սկզբունքների տեխնիկական նմանակումը՝ օգտագործելով մետաղ-օքսիդ-կիսահաղորդիչ կառուցվածքների էլեկտրական հատկությունները տեղեկատվության ընդունման, պահպանման և մշակման համար։ Այս մոտեցումը կապված է այն խնդրի հետ, թե ինչպես կարելի է ավանդական հաշվողական համակարգերից ավելի արդյունավետ կերպով իրականացնել այնպիսի գործողություններ, որոնք բնորոշ են նեյրոնային ցանցերին՝ հատկապես օրինաչափությունների ճանաչումը, դասակարգումը և ազդանշանների մշակումը։ Մետաղ-օքսիդ-կիսահաղորդիչ կառուցվածքները միկրոէլեկտրոնիկայի հիմնարար տարրերից են և լայնորեն կիրառվում են ինտեգրալ սխեմաների, հիշողության, ազդանշանների մշակման և հաշվողական սարքերի ստեղծման մեջ։ Դրանց հիման վրա նեյրոնային ցանցերի իրականացումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել նեյրոնային հաշվարկների ապարատային իրագործման տարբերակներ՝ հաշվի առնելով սարքերի էլեկտրական, ֆիզիկական և տեխնոլոգիական առանձնահատկությունները։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է համապատասխան կիսահաղորդչային կառուցվածքների ընտրությունը և դրանց էլեկտրական բնութագրերի ուսումնասիրությունը։ Կարող են հետազոտվել մուտքային ազդանշանի նկատմամբ կառուցվածքի արձագանքը, հոսանք-լարումային բնութագրերը, շեմային երևույթները, լիցքի կուտակման և վերաբաշխման գործընթացները, ինչպես նաև սարքի աշխատանքի կայունությունը։ Այս հատկությունները կարող են օգտագործվել նեյրոնային տարրերի ֆունկցիոնալ վարքը մոդելավորելու համար։ Հետազոտության ընթացքում կարող է մշակվել նեյրոնային ցանցի կառուցվածք, որտեղ առանձին կիսահաղորդչային տարրերը կատարում են նեյրոնների կամ սինապտիկ կապերի դեր։ Նման համակարգում տեղեկատվությունը կարող է ներկայացվել էլեկտրական ազդանշաններով, իսկ դրանց փոխազդեցության արդյունքում ստացվող ելքային ազդանշանը կարող է օգտագործվել որոշակի դասակարգման կամ ճանաչման գործողություն իրականացնելու համար։ Այսպիսով, մաթեմատիկական ալգորիթմը կապվում է ֆիզիկական սարքավորման իրական վարքի հետ։ Հատուկ նշանակություն ունի սինապտիկ կապերի մոդելավորումը։ Կենսաբանական նեյրոնային համակարգում սինապսները որոշում են նեյրոնների միջև կապերի ուժը, իսկ արհեստական համակարգում այդ ֆունկցիան կարող է իրականացվել էլեկտրական պարամետրերի փոփոխության միջոցով։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել այն մեխանիզմները, որոնց միջոցով հնարավոր է փոփոխել և պահպանել կապերի կշիռները՝ ստեղծելով ուսուցման կամ հարմարվողականության հնարավորություն։ Նման մոտեցումը հատկապես կարևոր է այն համակարգերի համար, որոնք նախատեսված են տվյալների անմիջական մշակման և տեղում որոշումներ կայացնելու համար։ Հետազոտության մեկ այլ կարևոր ուղղություն է նեյրոնային ցանցի ուսուցման գործընթացը։ Կարող են ուսումնասիրվել տարբեր ալգորիթմներ, որոնց միջոցով ցանցի պարամետրերը կարգավորվում են մուտքային օրինակների հիման վրա։ Ուսուցման արդյունքը կարող է գնահատվել ցանցի կողմից ազդանշանների ճանաչման կամ դասակարգման ճշտությամբ։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են այն սահմանափակումները, որոնք առաջանում են ֆիզիկական սարքերի ոչ իդեալականությունից, պարամետրերի տարածական փոփոխականությունից, ջերմաստիճանային ազդեցություններից և էլեկտրական աղմուկից։ Աշխատության գիտական կարևորությունը պայմանավորված է նեյրոնային ցանցերի և միկրոէլեկտրոնային կառուցվածքների միջև կապի ուսումնասիրությամբ։ Ծրագրային մակարդակում իրականացվող նեյրոնային ցանցերը սովորաբար պահանջում են մեծ թվով թվաբանական գործողություններ, հիշողության և պրոցեսորի միջև տվյալների մշտական փոխանակում, մինչդեռ հատուկ ապարատային իրականացումը կարող է հնարավորություն տալ որոշ հաշվարկներ կատարել հենց տվյալների պահպանման և մշակման ֆիզիկական միջավայրում։ Սա կարող է նպաստել էներգիայի սպառման և հաշվարկների ժամանակի նվազեցմանը որոշակի կիրառություններում։ Հետազոտությունը կարող է ներառել նաև մաթեմատիկական մոդելավորում և համակարգչային սիմուլյացիա։ Նախքան ֆիզիկական կառուցվածքի իրականացումը հնարավոր է մոդելավորել դրա էլեկտրական վարքը, ուսումնասիրել տարբեր պարամետրերի ազդեցությունը և կանխատեսել նեյրոնային ցանցի աշխատանքը։ Փորձարարական և տեսական արդյունքների համադրումը հնարավորություն է տալիս գնահատել մշակված կառուցվածքների համապատասխանությունը նախատեսված նեյրոմորֆային գործառույթներին։ Կիրառական տեսանկյունից նման տեխնոլոգիաները կարող են հեռանկարային լինել պատկերների և ազդանշանների ճանաչման, սենսորային համակարգերի, ռոբոտատեխնիկայի, ներկառուցված հաշվողական սարքերի և արհեստական բանականության հատուկ ապարատային համակարգերի համար։ Հատկապես հետաքրքիր է այն դեպքը, երբ տվյալների նախնական մշակումը պետք է իրականացվի անմիջապես սենսորի կամ սարքի մակարդակում՝ առանց մեծ քանակությամբ տեղեկատվություն կենտրոնական պրոցեսոր փոխանցելու անհրաժեշտության։ Այսպիսի մոտեցումները հաճախ կապվում են եզրային հաշվարկների և նեյրոմորֆային ճարտարապետությունների զարգացման հետ։ Աշխատության գործնական նշանակությունը կարող է դրսևորվել նոր տիպի էլեկտրոնային հանգույցների և ինտեգրալ սխեմաների նախագծման հնարավորությունների ուսումնասիրությամբ։ Եթե մետաղ-օքսիդ-կիսահաղորդիչ կառուցվածքները կարող են համատեղել ազդանշանի մշակման և հիշողության որոշ գործառույթներ, հնարավոր է ստեղծել ավելի կոմպակտ և էներգաարդյունավետ համակարգեր՝ համեմատած որոշ ավանդական ճարտարապետությունների հետ։ Միաժամանակ նման համակարգերի նախագծման համար անհրաժեշտ է հաշվի առնել արտադրական տեխնոլոգիայի սահմանափակումները, սարքերի հուսալիությունը և երկարաժամկետ կայունությունը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել միկրոէլեկտրոնիկայի, կիսահաղորդչային ֆիզիկայի, էլեկտրոնիկայի, հաշվողական տեխնիկայի և արհեստական բանականության ոլորտների մասնագետներին, ինչպես նաև նեյրոմորֆային համակարգերի մշակմամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի բացահայտել մետաղ-օքսիդ-կիսահաղորդիչ կառուցվածքների ներուժը նեյրոնային ցանցերի ապարատային իրականացման համար՝ համադրելով կիսահաղորդչային սարքերի ֆիզիկական հատկությունները, նեյրոնային հաշվարկների սկզբունքները, մաթեմատիկական մոդելավորումը և փորձարարական հետազոտությունը, և այդպիսով հիմք ստեղծել արհեստական բանականության ավելի մասնագիտացված, արագ և էներգաարդյունավետ էլեկտրոնային համակարգերի զարգացման համար։

Մշակույթ

Թանգարանային գործունեությունը հանդիսանում է մշակութային և գիտական կարևոր ոլորտ, որի հիմնական նպատակն է պահպանել, ուսումնասիրել և հանրությանը ներկայացնել պատմական, մշակութային և գեղարվեստական արժեքները։ Թանգարանների գործունեության հիմնական ուղղություններից առաջինը հավաքածուների համալրումն ու պահպանությունն է, որի ընթացքում իրականացվում է տարբեր ժամանակաշրջաններին և մշակույթներին պատկանող առարկաների որոնում, ձեռքբերում, հաշվառում և պահպանություն։ Այս գործընթացը կարևոր նշանակություն ունի ազգային և համաշխարհային մշակութային ժառանգության պահպանման համար։ Մյուս կարևոր ուղղությունը գիտահետազոտական գործունեությունն է, որը ներառում է ցուցանմուշների ուսումնասիրություն, պատմական փաստերի վերլուծություն, գիտական հրապարակումների պատրաստում և մշակութային արժեքների վերաբերյալ նոր տեղեկությունների բացահայտում։ Թանգարանները նաև իրականացնում են ցուցադրական և ցուցահանդեսային գործունեություն՝ կազմակերպելով մշտական և ժամանակավոր ցուցադրություններ, որոնք հնարավորություն են տալիս այցելուներին ծանոթանալ արվեստի, պատմության, հնագիտության, ազգագրության և այլ ոլորտների նյութերին։ Կարևոր դեր ունի նաև կրթամշակութային գործունեությունը, որի շրջանակում անցկացվում են էքսկուրսիաներ, դասախոսություններ, ուսուցողական ծրագրեր, սեմինարներ և ինտերակտիվ միջոցառումներ՝ նպաստելով հասարակության կրթական և մշակութային զարգացմանը։ Ժամանակակից թանգարաններում մեծ ուշադրություն է դարձվում նաև թվային տեխնոլոգիաների կիրառմանը, վիրտուալ ցուցահանդեսների ստեղծմանը և առցանց հարթակների զարգացմանը, ինչը թանգարանային ծառայությունները դարձնում է առավել հասանելի լայն հասարակության համար։ Բացի այդ, թանգարանները համագործակցում են կրթական հաստատությունների, գիտական կենտրոնների և միջազգային կազմակերպությունների հետ՝ մշակութային կապերի ամրապնդման և փորձի փոխանակման նպատակով։ Այսպիսով, թանգարանային գործունեության հիմնական ուղղությունները միտված են մշակութային ժառանգության պահպանմանը, գիտելիքների տարածմանը և հասարակության մշակութային կյանքի զարգացմանը։

Բժշկություն

Աշխատությունը նվիրված է ատամի էմալի մակերեսի կառուցվածքային և գործառական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը պարոդոնտի տարբեր վիճակների պայմաններում։ Հետազոտության կենտրոնում ատամի կարծր հյուսվածքների և դրանք շրջապատող պարոդոնտային հյուսվածքների միջև գոյություն ունեցող փոխկապակցվածությունն է՝ ուշադրություն դարձնելով այն փոփոխություններին, որոնք կարող են արտահայտվել էմալի մակերեսային կառուցվածքում, ֆիզիկական հատկություններում և արտաքին միջավայրի ազդեցությունների նկատմամբ կայունության մեջ։ Քննության են առնվում առողջ պարոդոնտի և տարբեր ախտաբանական վիճակների դեպքում էմալի մակերեսի համեմատական բնութագրերը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել դրանց միջև հնարավոր օրինաչափությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում էմալի միկրոկառուցվածքին, մակերեսային ամբողջականությանը, հանքայնացման վիճակին և բերանի խոռոչի միջավայրի հետ փոխազդեցության առանձնահատկություններին։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել կառուցվածքային դիտարկումների և ֆիզիկաքիմիական ցուցանիշների համադրում՝ պարզելու համար, թե պարոդոնտային հյուսվածքների վիճակի փոփոխություններն ինչպիսի հարաբերակցություն կարող են ունենալ էմալի մակերեսի բնութագրերի հետ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում բերանի խոռոչի տեղային միջավայրի դերը, քանի որ թքի հատկությունները, ատամնափառի ձևավորումը, հանքային հավասարակշռությունը և հյուսվածքային վիճակը կարող են փոխկապակցված լինել ատամի մակերեսային շերտի առանձնահատկությունների հետ։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս կառուցվածքային տվյալները դիտարկել գործառական նշանակության տեսանկյունից՝ գնահատելով էմալի պաշտպանական հատկությունների և պարոդոնտի վիճակի միջև հնարավոր կապերը։ Համեմատական մոտեցումը կարող է նպաստել տարբեր կլինիկական խմբերում դիտվող փոփոխությունների համակարգմանը և դրանց ախտորոշիչ նշանակության գիտական գնահատմանը։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել նաև էմալի մակերեսի փոփոխությունների և պարոդոնտային գործընթացների արտահայտվածության միջև հնարավոր հարաբերություններին՝ առանց դրանք միանշանակ պատճառահետևանքային կապ համարելու։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ստոմատոլոգիայի, պարոդոնտոլոգիայի, ատամի կարծր հյուսվածքների մորֆոլոգիայի և կլինիկական հետազոտության մոտեցումները՝ նպաստելով էմալի ու պարոդոնտային հյուսվածքների փոխհարաբերությունների վերաբերյալ գիտական պատկերացումների խորացմանը։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է բարակ թաղանթների հաստության չափման համար նախատեսված ունակային չափիչ սարքի մշակմանը, որի աշխատանքի հիմքում ընկած է էլեկտրական ունակության փոփոխության և ուսումնասիրվող շերտի հաստության միջև կապի օգտագործումը։ Հետազոտությունը համադրում է չափագիտության, էլեկտրոնիկայի, էլեկտրատեխնիկայի և բարակ թաղանթների ֆիզիկայի խնդիրները՝ նպատակ ունենալով ստեղծել զգայուն, ճշգրիտ և գործնական կիրառության համար հարմար չափման համակարգ։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են բարակ թաղանթների հաստության որոշման առկա մեթոդները և դրանց հնարավորություններն ու սահմանափակումները՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով ունակային չափման սկզբունքին։ Այս մոտեցման դեպքում չափվող օբյեկտի կամ համապատասխան էլեկտրոդային կառուցվածքի էլեկտրական պարամետրերի փոփոխությունը կարող է օգտագործվել թաղանթի հաստությունը գնահատելու համար։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է չափիչ սարքի կառուցվածքային և էլեկտրական սխեմայի մշակումը, որի ընթացքում անհրաժեշտ է հաշվի առնել չափման զգայունությունը, կայունությունը, լուծաչափը, արտաքին գործոնների ազդեցությունը և ստացված ազդանշանի մշակման առանձնահատկությունները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում չափիչ համակարգի զգայուն տարրի նախագծմանը, էլեկտրոդների երկրաչափությանը և այնպիսի պայմանների ապահովմանը, որոնց դեպքում թաղանթի հաստության փոքր փոփոխությունները կհանգեցնեն գրանցելի էլեկտրական փոփոխությունների։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են նաև չափման արդյունքների վրա ազդող գործոնները, այդ թվում՝ նյութի դիէլեկտրական հատկությունները, միջավայրի պայմանները, ջերմաստիճանը, մակերևույթի առանձնահատկությունները և սարքի էլեկտրոնային բաղադրիչների կայունությունը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում սարքի տրամաչափմանը և փորձարարական ստուգմանը, քանի որ միայն տեսական կախվածության մշակումը բավարար չէ գործնական չափիչ համակարգի արդյունավետությունը գնահատելու համար։ Փորձերի միջոցով հնարավոր է որոշել սարքի չափման տիրույթը, զգայունությունը, կրկնելիությունը և սխալի հիմնական աղբյուրները։ Աշխատության մեջ կարող են դիտարկվել նաև ազդանշանի ուժեղացման, փոխակերպման և թվային մշակման եղանակները, որոնք հնարավորություն են տալիս բարձրացնել չափման արդյունքների հուսալիությունը և սարքի կիրառական արժեքը։ Բարակ թաղանթների հաստության ճշգրիտ չափումը կարևոր նշանակություն ունի նյութագիտության, միկրոէլեկտրոնիկայի, կիսահաղորդչային տեխնոլոգիաների, օպտիկական ծածկույթների և այլ տեխնոլոգիական ոլորտների համար, որտեղ նույնիսկ փոքր հաստության շեղումները կարող են ազդել պատրաստի նյութի կամ սարքի հատկությունների վրա։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է բարակ թաղանթների հաստության չափման համար ունակային սկզբունքով սարքի նախագծման, տեխնիկական իրականացման և փորձարարական գնահատման ամբողջական գործընթացը։ Այն կարող է օգտակար լինել էլեկտրոնիկայի, չափագիտության, ավտոմատացման, սարքաշինության և նյութագիտության ոլորտների մասնագետների, ինժեներների, հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Քաղաքագիտություն

Այս գիրքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության պետական կառավարման համակարգի կատարելագործման գործընթացում տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառման ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով ժամանակակից կառավարման արդյունավետության բարձրացման կարևոր ուղղություններից մեկը։ Աշխատանքում վերլուծվում են թվային լուծումների ներդրման հնարավորությունները պետական կառավարման ոլորտում, էլեկտրոնային կառավարման համակարգերի զարգացման առանձնահատկությունները, կառավարման գործընթացների ավտոմատացման և տեղեկատվական հոսքերի արդյունավետ կազմակերպման մեխանիզմները։ Գրքում քննարկվում են պետական ծառայությունների որակի բարելավման, կառավարման թափանցիկության բարձրացման, որոշումների ընդունման արդյունավետության և քաղաքացիների հետ փոխգործակցության կատարելագործման ուղիները՝ տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառմամբ։ Այն կարող է օգտակար լինել պետական կառավարման մասնագետների, ՏՏ ոլորտի փորձագետների, տնտեսագետների, հետազոտողների, ուսանողների և թվային կառավարման զարգացման հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Իրավաբանություն

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Առաջին Հանրապետության պետական իշխանության համակարգի ձևավորման, կառուցվածքի և գործունեության ուսումնասիրությանը 1918-1920 թվականներին։ Այն ներկայացնում է անկախ հայկական պետականության վերականգնումից հետո ձևավորված իշխանության հիմնական ինստիտուտները, դրանց իրավական հիմքերը, փոխհարաբերությունները և պետական կառավարման իրականացման առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են օրենսդիր, գործադիր և դատական իշխանությունների ձևավորումն ու գործունեությունը, Ազգային ժողովի, կառավարության և տեղական կառավարման մարմինների դերը, ինչպես նաև պետական ապարատի կայացման գործընթացը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում իշխանության կենտրոնական և տեղական կառույցների փոխհարաբերություններին, պետական կառավարման արդյունավետության խնդիրներին և նորաստեղծ հանրապետության պայմաններում կառավարման համակարգի կազմակերպման դժվարություններին։ Աշխատանքը անդրադառնում է նաև քաղաքական կուսակցությունների և հասարակական ուժերի ազդեցությանը պետական իշխանության ձևավորման ու որոշումների կայացման գործընթացների վրա, ինչպես նաև ներքին քաղաքական իրավիճակի և արտաքին մարտահրավերների ազդեցությանը պետական կառավարման համակարգի վրա։ Այդ ժամանակաշրջանը բնորոշվում էր պատերազմի, տնտեսական ծանր պայմանների, գաղթականների մեծ հոսքերի, տարածքային և անվտանգային խնդիրների առկայությամբ, որոնք զգալիորեն ազդում էին պետական կառույցների գործունեության վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է պետական ինստիտուտների կայացման ընթացքի և դրանց իրավաքաղաքական հիմքերի գնահատումը՝ բացահայտելով ինչպես ձեռքբերումները, այնպես էլ առկա սահմանափակումներն ու խնդիրները։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմելու Հայաստանի անկախ պետականության առաջին փորձի կառավարման համակարգի մասին և հասկանալու, թե ինչպիսի ինստիտուցիոնալ հիմքերի վրա էր կառուցվում հանրապետության պետականությունը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի Հայաստանի նորագույն պատմության, պետական կառավարման զարգացման և ժողովրդավարական ինստիտուտների ձևավորման գործընթացների հետազոտության համար։