Մարքեթինգի ռազմավարական կառավարում

Գյուղատնտեսություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության գյուղատնտեսության զարգացման հիմնական տնտեսական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը անցումային տնտեսության ձևավորման պայմաններում։ Ուսումնասիրության կենտրոնում գտնվում են շուկայական տնտեսությանն անցման հետևանքով գյուղատնտեսության ոլորտում առաջացած կառուցվածքային և տնտեսական փոփոխությունները, հողի սեփականաշնորհման ազդեցությունը, գյուղացիական տնտեսությունների ձևավորումը, արտադրության կազմակերպման առանձնահատկությունները և ագրարային ոլորտի արդյունավետության բարձրացման խնդիրները։ Անցումային ժամանակաշրջանում գյուղատնտեսությունը բախվել է մի շարք փոխկապակցված դժվարությունների՝ փոքր չափերի գյուղացիական տնտեսությունների գերակշռություն, նյութատեխնիկական միջոցների սահմանափակ հասանելիություն, ներդրումների պակաս, գյուղատնտեսական ենթակառուցվածքների թերզարգացածություն, արտադրանքի իրացման և վերամշակման խնդիրներ, ինչպես նաև տեխնոլոգիական արդիականացման դանդաղ ընթացք։ Այս խնդիրների մի մասը պաշտոնական ռազմավարական փաստաթղթերում ևս դիտարկվել է որպես ոլորտի զարգացման կարևոր խոչընդոտ։ A Arlis +1 Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև գյուղատնտեսության պետական կարգավորման անհրաժեշտությանը, շուկայական մեխանիզմների կատարելագործմանը, գյուղացիական տնտեսությունների համագործակցությանը և խոշորացմանը, վարկավորման ու ներդրումային հնարավորությունների ընդլայնմանը, արտադրողականության բարձրացմանը և նոր տեխնոլոգիաների ներդրմանը։ Հատուկ նշանակություն ունի գյուղատնտեսության և ագրոպարենային համակարգի փոխկապակցված զարգացման հարցը, քանի որ արտադրության արդյունավետության բարձրացումը պայմանավորված է ոչ միայն գյուղացիական տնտեսությունների գործունեությամբ, այլև վերամշակող արդյունաբերության, իրացման ցանցերի, սպասարկող կառույցների և շուկայական ենթակառուցվածքների զարգացմամբ։ Հայաստանի գյուղատնտեսության վերաբերյալ հետազոտություններում առանձնացվում են նաև սեփականաշնորհումից հետո առաջացած խնդիրները, գյուղացիական տնտեսությունների կառուցվածքը և ժամանակակից տեխնոլոգիաների կիրառման անհրաժեշտությունը։ P Pan-Armenian Digital Library +1 Աշխատությունը կարող է արժեքավոր լինել տնտեսագիտության, ագրարային քաղաքականության և անցումային տնտեսությունների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու ուսանողների համար՝ հնարավորություն տալով հասկանալու Հայաստանի գյուղատնտեսության վերափոխման ընթացքը, ոլորտի զարգացմանը խոչընդոտող գործոնները և դրանց հաղթահարման հնարավոր տնտեսական ու կազմակերպական ուղղությունները:

Պատմություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Կիլիկյան Հայաստանի և Այյուբյան պետությունների միջև քաղաքական, ռազմական, դիվանագիտական, տնտեսական և մշակութային հարաբերությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում միջնադարյան Մերձավոր Արևելքի այն ժամանակաշրջանն է, երբ Կիլիկյան Հայաստանը և տարածաշրջանի մահմեդական քաղաքական միավորները, հատկապես Այյուբյան իշխանությունները, գտնվում էին բարդ և փոփոխական աշխարհաքաղաքական միջավայրում։ Աշխատությունը նպատակ ունի բացահայտելու երկու կողմերի հարաբերությունների զարգացման հիմնական փուլերը, դրանց վրա ազդող գործոնները և փոխադարձ կապերի առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է տարածաշրջանի քաղաքական իրավիճակի վերլուծությունը, քանի որ Կիլիկյան Հայաստանի և Այյուբյան պետությունների հարաբերությունները պայմանավորված էին ոչ միայն երկկողմ շահերով, այլև Մերձավոր Արևելքում ձևավորվող ուժերի հարաբերակցությամբ, խաչակրաց արշավանքների ընթացքով, սելջուկյան և այլ իշխանությունների ազդեցությամբ ու տարածքային մրցակցությամբ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ռազմական բախումներին և դաշինքներին, սահմանային տարածքների նկատմամբ վերահսկողության խնդիրներին, ամրոցների և ռազմավարական ճանապարհների նշանակությանը։ Կիլիկյան Հայաստանի աշխարհագրական դիրքը այն դարձնում էր տարածաշրջանային կարևոր դերակատար, իսկ Այյուբյան պետությունների ընդարձակ քաղաքական ազդեցությունը նրանց հարաբերությունները վերածում էր Մերձավոր Արևելքի ընդհանուր ռազմաքաղաքական գործընթացների կարևոր բաղադրիչի։ Դիվանագիտական հարաբերությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել բանակցությունների, խաղաղության պայմանավորվածությունների, փոխադարձ համաձայնությունների և քաղաքական շահերի համադրման մեխանիզմները։ Միաժամանակ աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել այն իրավիճակները, երբ ռազմական հակամարտությունը փոխարինվել է ժամանակավոր համագործակցությամբ կամ քաղաքական փոխզիջումներով։ Տնտեսական կապերի տեսանկյունից կարևոր են առևտրական ուղիները, քաղաքների և նավահանգիստների նշանակությունը, ապրանքների շրջանառությունը և տարածաշրջանային տնտեսական փոխկապակցվածությունը։ Մշակութային շփումների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալ տարբեր հասարակությունների միջև հաղորդակցությանը, փոխազդեցություններին և փոխադարձ ազդեցություններին՝ չսահմանափակվելով միայն ռազմական ու քաղաքական հարաբերություններով։ Աշխատության աղբյուրագիտական հիմքը կարող են կազմել հայկական, արաբական, ինչպես նաև այլ միջնադարյան հեղինակների վկայությունները, տարեգրությունները, ժամանակագրությունները և պատմական այլ նյութեր, որոնց համադրումը հնարավորություն է տալիս վերականգնել ուսումնասիրվող ժամանակաշրջանի իրադարձությունների ավելի ամբողջական պատկերը։ Հետազոտության կարևոր արժեքներից է տարբեր աղբյուրների համեմատական քննությունը, քանի որ նույն իրադարձությունները տարբեր քաղաքական և մշակութային միջավայրերում կարող էին ներկայացվել տարբեր մեկնաբանություններով։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել Կիլիկյան Հայաստանի պատմությամբ, միջնադարյան Հայաստանի, Մերձավոր Արևելքի և իսլամական աշխարհի պատմությամբ, ինչպես նաև խաչակրաց ժամանակաշրջանի միջազգային հարաբերություններով զբաղվող մասնագետներին և ընթերցողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը Կիլիկյան Հայաստանի և Այյուբյան պետությունների հարաբերությունները ներկայացնում է որպես միջնադարյան Մերձավոր Արևելքի բազմաշերտ քաղաքական համակարգի մաս՝ միաժամանակ դիտարկելով ռազմական հակամարտությունները, դիվանագիտական փոխհարաբերությունները, տնտեսական կապերը և տարածաշրջանային ուժերի փոխազդեցությունը։

Այլ առարկաներ

Աշխատությունը նվիրված է Դուբայի ժամանակակից ճարտարապետության զարգացման մեջ ավանդականության և կայունության սկզբունքների նշանակության ուսումնասիրությանը՝ դիտարկելով դրանց փոխազդեցությունը արագ զարգացող քաղաքային միջավայրի և նորարարական ճարտարապետական լուծումների հետ։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն հարցի վրա, թե ինչպես կարող են տեղական մշակութային ավանդույթները, պատմական ճարտարապետական ձևերը և տարածաշրջանին բնորոշ տարածական լուծումները պահպանվել ու վերաիմաստավորվել ժամանակակից շենքերի և քաղաքային համալիրների նախագծման ընթացքում։ Ուսումնասիրվում է ավանդական ճարտարապետական տարրերի, դեկորատիվ մոտիվների, նյութերի, տարածության կազմակերպման սկզբունքների և կլիմայական պայմաններին հարմարեցված լուծումների կիրառումը ժամանակակից նախագծերում։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում կայուն ճարտարապետության սկզբունքներին՝ էներգիայի արդյունավետ օգտագործմանը, բնական լուսավորության և օդափոխության կազմակերպմանը, ջրային ռեսուրսների խնայողությանը, շրջակա միջավայրի վրա շինարարության ազդեցության նվազեցմանը և տեղական կլիմայական առանձնահատկություններին համապատասխան նախագծային մոտեցումների ձևավորմանը։ Դիտարկվում է նաև ժամանակակից տեխնոլոգիաների և ավանդական ճարտարապետական փորձի համադրության հնարավորությունը, որի շնորհիվ նոր կառույցները կարող են միաժամանակ համապատասխանել ժամանակակից ֆունկցիոնալ պահանջներին և պահպանել տեղական մշակութային ինքնության որոշակի առանձնահատկություններ։ Ուշադրություն է դարձվում Դուբայի արագ քաղաքաշինական զարգացման արդյունքում առաջացած հակադրությանը՝ մի կողմից նորարարական, բարձր տեխնոլոգիական և խորհրդանշական ճարտարապետության, իսկ մյուս կողմից պատմական ու մշակութային ժառանգության պահպանման անհրաժեշտության միջև։ Կայունությունը դիտարկվում է ոչ միայն բնապահպանական, այլև սոցիալական, մշակութային և տնտեսական տեսանկյուններից՝ ընդգծելով երկարաժամկետ օգտագործման համար նախատեսված և տեղական միջավայրի հետ ներդաշնակ ճարտարապետական լուծումների կարևորությունը։ Քննարկվում է նաև քաղաքային ինքնության ձևավորման խնդիրը, քանի որ ճարտարապետությունը կարևոր դեր ունի քաղաքի պատմական հիշողության, մշակութային առանձնահատկությունների և ժամանակակից կերպարի միջև կապ ստեղծելու գործում։ Ավանդական մոտեցումների ստեղծագործական վերաիմաստավորումը և կայուն նախագծման մեթոդների կիրառումը ներկայացվում են որպես ժամանակակից քաղաքային զարգացման այնպիսի ուղղություններ, որոնք կարող են նպաստել ավելի հարմարավետ, արդյունավետ և մշակութային առումով ինքնատիպ միջավայրի ձևավորմանը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել ճարտարապետության, քաղաքաշինության, կայուն զարգացման, դիզայնի, մշակութային ժառանգության և ժամանակակից քաղաքային միջավայրի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Տնտեսագիտություն

Курс экономической теории աշխատությունը տնտեսագիտության հիմնարար ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է տնտեսական տեսության հիմնական սկզբունքները և շուկայի գործունեության օրենքները, այն բացատրում է պահանջարկի և առաջարկի մոդելները, շուկայական հավասարակշռության ձևավորումը, արտադրության գործոնների բաշխումը և տնտեսական արդյունավետության գնահատման մեթոդները, գիրքը ընդգրկում է նաև մակրոտնտեսագիտության հիմնական հասկացությունները՝ ՀՆԱ, ինֆլյացիա, գործազրկություն, դրամավարկային և հարկաբյուջետային քաղաքականություն, միաժամանակ վերլուծելով պետության դերը տնտեսության կարգավորման մեջ և տնտեսական աճի գործոնները, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր տնտեսագիտության ուսանողների և հետազոտողների համար։

Այլ առարկաներ

Սա տեղեկատվական-մատենագիտական բնույթի հրատարակություն է, որը ներկայացնում է 2014 թվականին հրատարակված նոր գրականության վերաբերյալ համակարգված տեղեկություններ։ Ցանկի հիմնական նպատակը ընթերցողներին, հետազոտողներին, ուսանողներին, դասախոսներին և գրադարանային ոլորտի մասնագետներին նոր լույս տեսած գրքերի մասին կողմնորոշիչ տեղեկատվություն տրամադրելն է։ Նյութը կազմված է մատենագիտական սկզբունքների հիման վրա և կարող է ընդգրկել տարբեր գիտական, կրթական, մշակութային և հասարակական թեմաների վերաբերող հրատարակություններ։ Յուրաքանչյուր գրքի վերաբերյալ մատենագիտական տվյալների ներկայացումը հնարավորություն է տալիս նույնականացնել հրատարակությունը և հեշտացնել դրա որոնումը, ընտրությունը և հետագա օգտագործումը։ Հրատարակության տեղեկատվական նշանակությունը հատկապես կարևոր է այն պայմաններում, երբ նոր գրականության մեծ ծավալը դժվարացնում է ընթերցողների համար անհրաժեշտ աղբյուրների արագ հայտնաբերումը։ Համակարգված ցանկը հանդես է գալիս որպես միջնորդ տեղեկատվական ռեսուրս՝ միավորելով տվյալ ժամանակահատվածում լույս տեսած գրքերի մասին տեղեկությունները և դրանք ներկայացնելով ընթերցողի համար հասանելի ձևաչափով։ Այն կարող է ծառայել նաև գրադարանների համալրման, գրականության ընտրության, մատենագիտական սպասարկման, ուսումնական և գիտահետազոտական աշխատանքների կազմակերպման նպատակներին։ Հրատարակությունը արժեքավոր է նաև որպես որոշակի ժամանակաշրջանի հրատարակչական արտադրանքի վերաբերյալ տեղեկատու աղբյուր, քանի որ հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել տվյալ տարվա գրքային արտադրության թեմատիկ բազմազանության և զարգացման ուղղությունների մասին։ Ընդհանուր առմամբ, նյութը նախատեսված է նոր հրատարակությունների մասին արագ և համակարգված տեղեկություն ստանալու համար և կարող է օգտակար լինել ինչպես մասնագիտական, այնպես էլ ընդհանուր ընթերցողական հետաքրքրությունների շրջանակում գրականություն որոնող անձանց համար։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է 19-րդ դարի վերջի և 20-րդ դարի սկզբի հայ ազգային-ազատագրական ու հեղափոխական շարժումների ձևավորման, զարգացման և քաղաքական նշանակության ուսումնասիրությանը։ Այն անդրադառնում է Օսմանյան կայսրության հայաբնակ տարածքներում ստեղծված քաղաքական, սոցիալական և տնտեսական պայմաններին, որոնք նպաստեցին ազգային-քաղաքական կազմակերպությունների և հեղափոխական գաղափարների տարածմանը։ Հեղինակը փորձում է ներկայացնել այն միջավայրը, որտեղ հայ հասարակության տարբեր շրջանակներում աստիճանաբար ձևավորվեցին ինքնապաշտպանության, քաղաքական իրավունքների, ազգային ինքնորոշման և բարեփոխումների պահանջներ։ Ուսումնասիրության կարևոր հատվածներից մեկը հայկական հեղափոխական կազմակերպությունների ձևավորման և գործունեության վերլուծությունն է։ Քննության են առնվում Հնչակյան և Հայ հեղափոխական դաշնակցություն կուսակցությունների առաջացումը, նրանց գաղափարական մոտեցումները, կազմակերպչական կառուցվածքը և քաղաքական նպատակները, ինչպես նաև դրանց փոխհարաբերությունները միմյանց և օսմանյան իշխանությունների հետ։ Աշխատանքը ուշադրություն է դարձնում նաև հայ բնակչության ինքնապաշտպանական գործողություններին, ընդվզումներին, ցույցերին և զինված դիմադրության տարբեր դրսևորումներին՝ դրանք դիտարկելով ժամանակաշրջանի ընդհանուր քաղաքական գործընթացների համատեքստում։ Կարևոր տեղ է հատկացվում եվրոպական տերությունների և Ռուսաստանի քաղաքականությանը Հայկական հարցի նկատմամբ, ինչպես նաև Օսմանյան կայսրության ներքին քաղաքականությանը և դրա ազդեցությանը հայ հեղափոխական շարժման զարգացման վրա։ Հեղինակը փորձում է բացահայտել նաև հեղափոխական շարժման ներքին հակասությունները՝ գաղափարական տարաձայնությունները, սոցիալական տարբեր խմբերի շահերի բախումները և քաղաքական նպատակների իրագործման շուրջ եղած բանավեճերը։ Աշխատության արժեքավոր կողմերից է այն, որ հայ հեղափոխական շարժումը ներկայացվում է ոչ միայն որպես առանձին կազմակերպությունների գործունեության պատմություն, այլև որպես ավելի լայն հասարակական գործընթաց, որում ներգրավված էին մտավորականներ, գյուղացիներ, արհեստավորներ, երիտասարդներ և ազգային համայնքի այլ խմբեր։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել հայ ազգային-ազատագրական շարժումների, Օսմանյան կայսրության պատմության, Հայկական հարցի, հայկական քաղաքական կուսակցությունների ձևավորման և 19-րդ դարի վերջի միջազգային հարաբերությունների ուսումնասիրության համար։ Այն հետաքրքրություն է ներկայացնում պատմաբանների, քաղաքագետների, հայագետների, ուսանողների և այդ ժամանակաշրջանի հայ հասարակական-քաղաքական կյանքի նկատմամբ հետաքրքրություն ունեցող ընթերցողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու հայ հեղափոխական շարժման առաջացման պատճառների, հիմնական փուլերի, գաղափարական ուղղությունների և պատմական հետևանքների մասին՝ այն դիտարկելով իր ժամանակաշրջանի բարդ ազգային, կայսերական և միջազգային քաղաքական միջավայրում։