Նոր գրքեր: Հասարակական-քաղաքական գիտություններ: Բանասիրական գիտություններ: Գրականագիտություն: Լեզվաբանություն: Պատմություն: Պատմական գիտություններ: Աշխարհագրություն: Հնագիտություն: Ազգագրություն: Ինֆորմացիոն ցանկ = Новые книги. Обшест (1978, Ապրիլ, թիվ 4)

Биология

Մանրէաբանական, էկոլոգիական և կենսաբանական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ոչ սիմբիոտիկ ազոտֆիքսատորների էկոլոգիայի, կենսաբանական առանձնահատկությունների և բնական էկոհամակարգերում ու գյուղատնտեսության մեջ դրանց նշանակության ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում մթնոլորտային ազոտի կենսաբանական ֆիքսման գործընթացի տեսական հիմունքները, ազատ ապրող ազոտֆիքսող միկրոօրգանիզմների բազմազանությունը և դրանց դերը բնության մեջ ազոտի շրջապտույտի ապահովման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ոչ սիմբիոտիկ ազոտֆիքսատորների տարածվածությանը հողային և ջրային միջավայրերում, դրանց կենսագործունեության առանձնահատկություններին և արտաքին միջավայրի պայմանների նկատմամբ հարմարվողականությանը։ Վերլուծվում են ջերմաստիճանի, խոնավության, թթվայնության, թթվածնի առկայության և սննդանյութերի հասանելիության ազդեցությունները ազոտֆիքսող միկրոօրգանիզմների աճի, զարգացման և ֆիզիոլոգիական ակտիվության վրա։ Քննարկվում են ազոտի ֆիքսման կենսաքիմիական մեխանիզմները, ազոտֆիքսատորների փոխազդեցությունները հողային միկրոօրգանիզմների այլ խմբերի հետ և դրանց մասնակցությունը հողի կենսաբանական ակտիվության ձևավորմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել ոչ սիմբիոտիկ ազոտֆիքսատորների հայտնաբերման, առանձնացման, կենսաբանական հատկությունների գնահատման և ազոտֆիքսման ակտիվության հետազոտման մեթոդաբանական մոտեցումները։ Անդրադարձ է կատարվում այս միկրոօրգանիզմների նշանակությանը հողի բերրիության պահպանման, բույսերի ազոտային սնուցման բարելավման, կենսապարարտանյութերի մշակման և կայուն գյուղատնտեսության զարգացման տեսանկյունից։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել մանրէաբանության, հողագիտության, ագրոէկոլոգիայի, կենսատեխնոլոգիայի և կենսաբանական ազոտֆիքսման գործընթացների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

История

«Երկու գիտական օջախներ» թեման սովորաբար վերաբերում է միջնադարյան կամ վաղ նոր շրջանի այն կրթական և հոգևոր կենտրոնների համեմատական ուսումնասիրությանը, որոնք միաժամանակ կատարել են գիտական, մատենագրական և մշակութային գործունեություն՝ դառնալով տվյալ հասարակությունների մտավոր զարգացման առանցքային օջախներ։ Նման ուսումնասիրություններում «գիտական օջախ» հասկացությունը չի սահմանափակվում միայն ժամանակակից ակադեմիական ինստիտուտների իմաստով, այլ ընդգրկում է վանական համալիրներ, դպրոցներ և գրադարաններ, որտեղ զարգացել են ձեռագրական մշակույթը, թարգմանական գործունեությունը, փիլիսոփայական և աստվածաբանական մտածողությունը։ Երկու նման օջախների համեմատական վերլուծությունը թույլ է տալիս բացահայտել դրանց կազմակերպչական կառուցվածքի առանձնահատկությունները, ուսուցման մեթոդները, գիտելիքի փոխանցման ձևերը և մշակութային ազդեցության շրջանակը։ Սովորաբար ընդգծվում է, որ այդ կենտրոններում գիտական գործունեությունը սերտորեն կապված է հոգևոր կյանքի հետ, և գիտելիքը դիտարկվում է որպես բարոյական կատարելության և աստվածային ճշմարտության ընկալման միջոց։ Միաժամանակ տարբեր «օջախներ» կարող են տարբերվել իրենց աշխարհագրական դիրքով, քաղաքական հովանավորությամբ և մշակութային միջավայրով, ինչը ազդում է նրանց գիտական ուղղվածության վրա՝ օրինակ՝ մեկնաբանությունների, թարգմանությունների կամ ինքնուրույն փիլիսոփայական աշխատությունների զարգացման գերակայությամբ։ Ընդհանուր առմամբ, «երկու գիտական օջախների» համեմատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալ միջնադարյան կրթական համակարգերի բազմազանությունը և դրանց դերը տվյալ հասարակությունների մտավոր ու մշակութային ժառանգության ձևավորման գործընթացում։

Технология

Աշխատությունը նվիրված է լեռնային և խիստ կտրտված տեղանքի պայմաններում ջրի տեղափոխման ու բաշխման ինժեներական համակարգերի հիդրավլիկական հաշվարկների կատարելագործմանը՝ հաշվի առնելով ռելիեֆի բարձրությունների զգալի տարբերությունները, ճնշման փոփոխականությունը և խողովակաշարերի շահագործման առանձնահատկությունները։ Հետազոտության առանցքում այն հաշվարկային մոտեցումների մշակումն ու հիմնավորումն է, որոնք հնարավորություն են տալիս առավել ճշգրիտ գնահատել ջրի շարժման պարամետրերը տարբեր բարձրությունների վրա տեղակայված ջրաղբյուրների, պահեստարանների, պոմպակայանների և սպառման հանգույցների միջև։ Քննվում են հոսքի արագության, թողունակության, ճնշման, հիդրավլիկական դիմադրության և էներգիայի կորուստների փոխկապակցվածությունները՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով տեղանքի երկրաչափական կառուցվածքի ազդեցությանը։ Լեռնային պայմաններում համակարգի տարբեր հատվածներում կարող են առաջանալ ճնշման էական տարբերություններ, ուստի հաշվարկային մեթոդների ընտրությունը կարևոր նշանակություն ունի ինչպես ջրամատակարարման կայունության, այնպես էլ խողովակաշարերի և համապատասխան սարքավորումների անվտանգ շահագործման համար։ Ուսումնասիրվում են խողովակների երկարության, տրամագծի, նյութի, տեղադրման բարձրության և տեղային հիդրավլիկական դիմադրությունների ազդեցությունները համակարգի աշխատանքային բնութագրերի վրա։ Կարևորվում է նաև ջրամատակարարման ցանցի կառուցվածքի ընտրությունը և տարբեր հատվածների փոխազդեցության գնահատումը, քանի որ ռելիեֆի փոփոխությունները կարող են պայմանավորել լրացուցիչ կարգավորող հանգույցների, ճնշման կառավարման միջոցների կամ պոմպային համակարգերի կիրառման անհրաժեշտությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել դասական հիդրավլիկական հաշվարկները և մաթեմատիկական մոդելավորման մեթոդները՝ տարբեր շահագործման ռեժիմներում համակարգի վարքը գնահատելու համար։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ոչ հաստատուն աշխատանքային ռեժիմներին և ջրի սպառման փոփոխությունների ազդեցությանը ցանցի հիդրավլիկական վիճակի վրա։ Հաշվարկային մեթոդների կատարելագործումը հնարավորություն է տալիս կանխատեսել համակարգի տարբեր հանգույցներում հնարավոր ճնշման տատանումները, ընտրել տեխնիկապես հիմնավորված պարամետրեր և նվազեցնել ավելորդ էներգածախսը։ Կարևոր խնդիր է նաև ինքնահոս և մեխանիկական մղմամբ գործող հատվածների արդյունավետ համակցումը՝ տեղանքի բնական բարձրությունների հնարավորությունները նպատակահարմար օգտագործելու տեսանկյունից։ Մշակվող մոտեցումները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ լեռնային բնակավայրերի, գյուղական համայնքների և տարածքային բարդ կառուցվածք ունեցող այլ օբյեկտների ջրամատակարարման համակարգերի նախագծման ու վերակառուցման ժամանակ։ Աշխատությունն ընդհանուր առմամբ նպաստում է ջրային ենթակառուցվածքների նախագծման հաշվարկային հիմքերի զարգացմանը՝ ուղղված համակարգերի հուսալիության, էներգաարդյունավետության և շահագործման կայունության բարձրացմանը։

География

Աշխատությունը նվիրված է հանքային հանքավայրերում օգտակար բաղադրիչների տարածական բաշխման վիճակագրական օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը՝ երկրատեղեկատվական մոդելավորման և տարածական տվյալների վերլուծության մեթոդների կիրառմամբ։ Հետազոտության կենտրոնում հանքայնացման տարածական անհամասեռության բացահայտումը, օգտակար բաղադրիչների պարունակության փոփոխությունների գնահատումը և դրանց տարածական փոխկապակցվածության մաթեմատիկական նկարագրությունն է՝ Գեղի գետի ավազանի և Ագարակի պղինձ-մոլիբդենային հանքավայրի նյութերի օրինակով։ Քննվում են երկրաբանական, երկրաքիմիական և տարածական տվյալների միասնական տեղեկատվական միջավայրում հավաքագրման, համակարգման և վերլուծության սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում նմուշարկման կետերի տվյալների վիճակագրական մշակմանը, օգտակար բաղադրիչների պարունակության տարածական փոփոխականության գնահատմանը և այն օրինաչափությունների բացահայտմանը, որոնք կարող են արտացոլել հանքայնացման կառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրվում են երկրավիճակագրական և քարտեզագրական մոտեցումների հնարավորությունները՝ դիտարկումների սահմանափակ քանակի հիման վրա տարածական բաշխման շարունակական մոդելներ ձևավորելու և տարբեր տեղամասերի միջև հնարավոր տարբերությունները գնահատելու համար։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում թվային թեմատիկ քարտեզների, տարածական շերտերի և եռաչափ կամ բազմաչափ մոդելների կիրառումը՝ հանքային մարմինների կառուցվածքի և օգտակար բաղադրիչների տեղաբաշխման ավելի ամբողջական պատկերացում ստանալու նպատակով։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել տարբեր երկրաբանական գործոններ՝ ապարների կազմը, կառուցվածքային խախտումները, հանքայնացման գոտիները և երկրաքիմիական ցուցանիշները՝ դրանց ու օգտակար բաղադրիչների տարածական բաշխման միջև հնարավոր կապերը բացահայտելու համար։ Անդրադարձ է կատարվում նաև սկզբնական տվյալների որակի, նմուշարկման խտության և ընտրված մոդելավորման մեթոդի ազդեցությանը ստացված տարածական գնահատականների հավաստիության վրա։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր են հանքավայրերի երկրաբանական կառուցվածքի մեկնաբանման, հանքային ռեսուրսների գնահատման և հետախուզական տվյալների արդյունավետ կառավարման տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է հանքավայրերի երկրաբանության, երկրավիճակագրության, երկրաքիմիայի և երկրատեղեկատվական համակարգերի մոտեցումները՝ օգտակար բաղադրիչների տարածական բաշխման օրինաչափությունների համակարգված բացահայտման և թվային ներկայացման նպատակով։

Экономика

Ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում արտաքին վարկավորման արդյունավետության գնահատման հիմնախնդիրներին և դրանց լուծման հնարավոր ուղիներին։ Աշխատության շրջանակում արտաքին վարկավորումը դիտարկվում է որպես ֆինանսական ռեսուրսների ներգրավման կարևոր գործիք, որը կարող է նպաստել տնտեսական աճին, պետական և մասնավոր ծրագրերի իրականացմանը, ենթակառուցվածքների զարգացմանը և սոցիալ-տնտեսական խնդիրների լուծմանը։ Հետազոտության հիմնական ուղղություններից է արտաքին վարկային միջոցների արդյունավետության գնահատման մեթոդների ուսումնասիրությունը՝ հաշվի առնելով դրանց ներգրավման պայմանները, օգտագործման նպատակները, սպասարկման ծախսերը, տնտեսական արդյունքները և պետական պարտքի վրա ունեցած ազդեցությունը։ ՀՀ օրինակով վերլուծվում են արտաքին վարկերի ներգրավման և օգտագործման գործընթացները, վարկային ծրագրերի իրականացման արդյունավետությունը, միջոցների նպատակային բաշխման և կառավարման հետ կապված խնդիրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքներին, որոնք կարող են նվազեցնել արտաքին ֆինանսավորման տնտեսական արդյունքը, այդ թվում՝ վարկային ծրագրերի ոչ լիարժեք իրագործմանը, միջոցների օգտագործման ձգձգումներին, կառավարման և վերահսկողության թերություններին, ինչպես նաև արտաքին պարտքի սպասարկման աճող բեռին։ Ուսումնասիրությունը նաև անդրադառնում է արտաքին վարկավորման արդյունավետության բարձրացման հնարավոր ուղղություններին՝ ծրագրերի նախնական գնահատման և ընտրության կատարելագործմանը, ֆինանսական վերահսկողության ամրապնդմանը, ներգրավված միջոցների առավել նպատակային օգտագործմանը և արդյունքների մշտադիտարկման մեխանիզմների զարգացմանը։ Կարևորվում է նաև արտաքին վարկավորման և երկրի երկարաժամկետ տնտեսական զարգացման նպատակների փոխկապակցվածությունը, որպեսզի ներգրավվող միջոցները ոչ միայն ապահովեն ընթացիկ ֆինանսական կարիքների ծածկումը, այլև ստեղծեն տնտեսական հավելյալ արժեք և նպաստեն զարգացման կայունությանը։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, ֆինանսների և պետական կառավարման մասնագետներին, բանկային ու միջազգային ֆինանսների ոլորտի հետազոտողներին, ինչպես նաև տնտեսագիտության ուսանողներին և ասպիրանտներին։ Այն արժեքավոր է հատկապես Հայաստանի արտաքին պարտքի կառավարման, վարկային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման և արտաքին ֆինանսավորման տնտեսական ազդեցության գնահատման հիմնախնդիրներն ուսումնասիրելու համար։

Психология

Ինտելեկտը մարդու գիտակցական կարողությունների, մտածողության, խնդիրների լուծման և տեղեկատվությունը գնահատելու ունակության համալիր համակարգ է, որը ներառում է հիշողությունը, տրամաբանությունը, վերլուծական և ստեղծագործական մտածողությունը, ինչպես նաև տրամաբանված որոշումներ կայացնելու կարողությունը: Ինտելեկտը հանդիսանում է անհատական հոգեկան հատկությունների արտացոլումը, որը հնարավորություն է տալիս մարդուն գործնական և սոցիալական միջավայրում արդյունավետորեն կողմնորոշվել, նոր գիտելիքներ ստանալ, ընկալել իրավիճակները և հարմարվել փոփոխվող պայմաններին: Դա ոչ միայն գիտելիքների ու հմտությունների կուտակում է, այլև դրանց կիրառման ունակություն, ինչը տարբերում է մարդկանց և ապահովում է առաջադիմության, ստեղծարար գործունեության և տեխնոլոգիական նորարարությունների զարգացման հիմքը: Ինտելեկտի ուսումնասիրությունը ընդգրկում է տարբեր գիտություններ, ինչպես հոգեբանությունը, նեյրոնագիտությունը, կրթության տեսություն և արվեստը, ինչը թույլ է տալիս վերլուծել, հասկանալ և բարելավել մարդկային մտածողության գործընթացները: Ընդհանուր առմամբ, ինտելեկտը կարելի է դիտարկել որպես մարդու զարգացման, ինքնակառավարման և ստեղծագործական մտածողության հիմնական գործիք, որը անընդհատ ձգտում է նոր գիտելիքներ, բարելավում մտածողության արագությունը, ճշգրտությունն ու արդյունավետությունը, և հնարավորություն է տալիս լուծել ինչպես առօրյա, այնպես էլ բարդ խնդիրներ՝ սոցիալական և տեխնոլոգիական համատեքստում: