Նոր գրքեր: Հասարակական-քաղաքական գիտություններ: Ինֆորմացիոն ցանկ (1988, թիվ 1)

Այլ առարկաներ

Վարդանյան Լ., հանդիսանում է մատենագիտական և տեղեկատու բնույթի աշխատություն, որը համակարգված կերպով ներկայացնում է Հայաստանի պետական ագրարային համալսարանում տարբեր տարիներին՝ 1935–2009 թվականների ընթացքում պաշտպանված ատենախոսությունների ամբողջական ցանկը։ Այն ընդգրկում է գիտական աշխատանքների թեմատիկ բազմազանությունը, հեղինակներին, պաշտպանության տարիները և գիտական ուղղությունները՝ ապահովելով արժեքավոր տեղեկատվական բազա գիտական հետազոտությունների պատմության և զարգացման վերաբերյալ։ Գրքում արտացոլված են ագրարային գիտությունների տարբեր ճյուղերը՝ գյուղատնտեսություն, անասնաբուծություն, հողագիտություն, ագրոտեխնիկա, սննդի տեխնոլոգիա և հարակից ոլորտներ, ինչը հնարավորություն է տալիս տեսնել համալսարանի գիտական գործունեության զարգացումը երկարաժամկետ պատմական համատեքստում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձված գիտական կադրերի պատրաստման գործընթացին, գիտահետազոտական ուղղությունների ձևավորմանը և դրանց ներդրմանը գյուղատնտեսության զարգացման մեջ։ Այս աշխատությունը ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատու աղբյուր հետազոտողների, դասախոսների, ասպիրանտների և գիտական գրադարանների համար՝ նպաստելով գիտական տեղեկատվության որոնման, համակարգման և օգտագործման արդյունավետությանը։

Ֆինանսներ

Աշխատությունը նվիրված է բանկային համակարգում ներքին ֆինանսական վերահսկողության կազմակերպման, գնահատման և կատարելագործման տեսական ու գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության առևտրային բանկերի նյութերի հիման վրա։ Քննության են առնվում ներքին վերահսկողության տնտեսական բովանդակությունը, նպատակները, սկզբունքները և բանկերի կառավարման համակարգում դրա նշանակությունը։ Վերլուծվում են ֆինանսական գործառնությունների վերահսկման, հաշվապահական հաշվառման արժանահավատության ապահովման, ակտիվների պահպանության, ֆինանսական ռիսկերի բացահայտման և կառավարման հիմնական մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ներքին վերահսկողության համակարգի կառուցվածքին, պատասխանատվությունների բաշխմանը, վերահսկողական ընթացակարգերի իրականացմանը և ներքին աուդիտի դերին։ Քննարկվում են վարկային, իրացվելիության, գործառնական և այլ ֆինանսական ռիսկերի նկատմամբ վերահսկողության կազմակերպման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև բանկի գործունեության ընթացքում հնարավոր խախտումների և սխալների ժամանակին հայտնաբերման միջոցները։ Դիտարկվում են ներքին վերահսկողության արդյունավետության գնահատման մոտեցումները, տեղեկատվական հոսքերի կազմակերպումը, կառավարման տարբեր մակարդակների միջև փոխգործակցությունը և վերահսկողական մեխանիզմների համապատասխանությունը բանկի գործունեության առանձնահատկություններին։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ներքին ֆինանսական վերահսկողության և ռիսկերի կառավարման համակարգերի փոխկապակցվածությանը, դրանց կատարելագործման կազմակերպական ու մեթոդական հնարավորություններին։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են նպաստել բանկերի ֆինանսական կառավարման որակի բարձրացմանը, վերահսկողական գործընթացների արդյունավետության բարելավմանը, ֆինանսական ռիսկերի նվազեցմանը և բանկային գործունեության հուսալիության ամրապնդմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել բանկային գործի մասնագետների, ֆինանսիստների, աուդիտորների, ռիսկերի կառավարման մասնագետների, տնտեսագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում պետական սեփականության կառավարման արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը և դրա կատարելագործման հնարավոր ուղիների բացահայտմանը։ Հետազոտության կենտրոնում պետական սեփականության՝ որպես հանրային ռեսուրսի, արդյունավետ օգտագործման, պահպանման և կառավարման հարցերն են։ Ուսումնասիրության շրջանակում պետական սեփականությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես պետությանը պատկանող գույքի ամբողջություն, այլև որպես տնտեսական ներուժ, որի ճիշտ կառավարումը կարող է նպաստել պետական եկամուտների ավելացմանը, տնտեսական ակտիվության խթանմանը և հանրային շահի ապահովմանը։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել պետական սեփականության կազմը, դրա հաշվառման, գնահատման, կառավարման և օգտագործման գործող մեխանիզմները, ինչպես նաև պետական գույքի կառավարման գործընթացում ներգրավված կառույցների լիազորություններն ու պատասխանատվությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պետական ընկերությունների, անշարժ գույքի, հողային և այլ ակտիվների արդյունավետ օգտագործման խնդիրներին։ Կարևոր ուղղություն է պետական սեփականության կառավարման արդյունավետության գնահատման չափանիշների ուսումնասիրությունը, քանի որ միայն գույքի պահպանությունը բավարար չէ դրա տնտեսական և սոցիալական արդյունավետությունը որոշելու համար։ Աշխատության շրջանակում կարող են դիտարկվել պետական ակտիվների եկամտաբերությունը, դրանց օգտագործման արդյունավետությունը, կառավարման ծախսերը, ներդրումային ներուժը և հանրային նշանակությունը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում պետական սեփականության կառավարման թափանցիկությանը, հաշվետվողականությանը և վերահսկողությանը։ Այդ գործոնները կարևոր են պետական ակտիվների ոչ արդյունավետ օգտագործման, չարաշահումների և կառավարչական ռիսկերի նվազեցման տեսանկյունից։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև պետական գույքի վարձակալության, օտարման, մասնավորեցման, հավատարմագրային կառավարման և այլ ձևերով օգտագործման արդյունավետությանը՝ գնահատելով դրանց տնտեսական և հասարակական հետևանքները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում կառավարման ժամանակակից մեթոդների կիրառմանը, այդ թվում՝ թվայնացված հաշվառմանը, պետական ակտիվների միասնական տեղեկատվական համակարգերի զարգացմանը, տվյալների վերլուծությանը և կատարողականի վրա հիմնված կառավարմանը։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել նաև միջազգային փորձը և այլ երկրներում պետական սեփականության կառավարման արդյունավետ մոդելները՝ Հայաստանի պայմաններին համապատասխան կիրառելի մոտեցումներ բացահայտելու նպատակով։ Հետազոտության արդյունքում կարող են առաջարկվել պետական ակտիվների կառավարման ինստիտուցիոնալ և կազմակերպական բարեփոխումներ, վերահսկողության մեխանիզմների կատարելագործում, կառավարման արդյունավետության չափման նոր ցուցանիշներ և պետական սեփականության տնտեսական ներուժի ավելի լիարժեք օգտագործման ուղիներ։ Աշխատության գործնական նշանակությունն այն է, որ առաջարկվող լուծումները կարող են նպաստել պետական գույքի արդյունավետ օգտագործմանը, պետական բյուջեի եկամուտների ավելացմանը, կառավարման թափանցիկության բարձրացմանը և հանրային ռեսուրսների նկատմամբ պատասխանատվության ամրապնդմանը։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել պետական կառավարման մարմինների մասնագետներին, տնտեսագետներին, ֆինանսիստներին, կառավարման փորձագետներին, պետական ձեռնարկությունների ղեկավարներին, հետազոտողներին և հանրային սեփականության կառավարման հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ուսանողներին։

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է ամերիկահայ անգլիագիր բանաստեղծների ստեղծագործական ժառանգության ուսումնասիրությանը՝ ավանդույթի և նորարարության փոխհարաբերության տեսանկյունից։ Դիտարկվում են հայկական մշակութային և գրական ավանդույթների դրսևորումները անգլերենով ստեղծված պոեզիայում, ինչպես նաև ամերիկյան գրական միջավայրի ազդեցությունը բանաստեղծական մտածողության, թեմատիկայի և արտահայտչաձևերի զարգացման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ազգային ինքնության, պատմական հիշողության, հայրենիքի, տեղահանության, սփյուռքյան փորձառության, սերունդների միջև մշակութային կապի և նոր հասարակության մեջ ինքնության վերաիմաստավորման թեմաներին։ Վերլուծվում է, թե ինչպես են հեղինակները հայկական պատմամշակութային ժառանգության տարրերը համադրում ժամանակակից բանաստեղծական ձևերի, անգլերեն լեզվամտածողության և ամերիկյան գրական ավանդույթների հետ։ Քննարկվում են պատկերային համակարգի, խորհրդանիշների, լեզվի, ոճի, բանաստեղծական կառուցվածքի և ժանրային առանձնահատկությունների փոփոխությունները տարբեր հեղինակների ստեղծագործություններում։ Անդրադարձ է կատարվում նաև երկմշակութային միջավայրում ձևավորված գրական ինքնությանը և այն հարցին, թե ինչպես է ազգային մշակութային հիշողությունը պահպանվում ու միաժամանակ նոր մեկնաբանություններ ստանում այլալեզու ստեղծագործության պայմաններում։ Կարևորվում է ավանդական թեմաների ու պատկերների ստեղծագործական վերափոխումը, նոր գեղարվեստական միջոցների կիրառումը և անհատական բանաստեղծական աշխարհների ձևավորումը։ Համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել տարբեր սերունդների հեղինակների միջև առկա շարունակականությունն ու տարբերությունները և գնահատել ամերիկահայ անգլիագիր պոեզիայի տեղը ինչպես սփյուռքահայ, այնպես էլ ամերիկյան գրականության համատեքստում։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել գրականագետների, սփյուռքագետների, հայագետների, համեմատական գրականագիտության մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Պատմություն

Պատմագիտական և հնագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Արցախի և Ղարաբաղի պատմամշակութային ժառանգության վերաբերյալ Ռուսաստանի կայսերական հնագիտական հանձնաժողովի պաշտոնական հաշվետվություններում պահպանված տեղեկությունների ուսումնասիրությանը և գիտական արժևորմանը։ Քննության են առնվում 19-րդ դարի երկրորդ կեսին և 20-րդ դարի սկզբին տարածաշրջանում իրականացված հնագիտական ուսումնասիրությունների, պեղումների և պատմական հուշարձանների հետազոտությունների մասին հրապարակված նյութերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հնավայրերի, դամբարանների, բնակատեղիների, ճարտարապետական կառույցների և հայտնաբերված հնագիտական առարկաների վերաբերյալ սկզբնաղբյուրային վկայություններին։ Վերլուծվում են հաշվետվություններում ներկայացված պատմաաշխարհագրական տեղեկությունները, հնագիտական գտածոների նկարագրությունները, հետազոտական աշխատանքների կազմակերպման առանձնահատկությունները և դրանց գիտական նշանակությունը։ Քննարկվում են նաև ռուսական հնագիտական դպրոցի ուսումնասիրության մեթոդները, պատմական աղբյուրների հավաստիության գնահատման խնդիրները և տարբեր ժամանակաշրջանների հետազոտական տվյալների համադրման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգելու Արցախի և Ղարաբաղի հնագիտական անցյալի վերաբերյալ պահպանված փաստագրական տեղեկությունները և բացահայտելու դրանց նշանակությունը տարածաշրջանի պատմության ու մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայագիտության, հնագիտության, պատմագրության, աղբյուրագիտության և պատմամշակութային ժառանգության պահպանության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Կրոն

Աշխատությունը ներկայացնում է Հայ Առաքելական Եկեղեցու 1849 թվականի եկեղեցական ամսացույց-մայսացույցի (մեսյակեսլավի) կառուցվածքն ու բովանդակությունը՝ ներառելով տարվա ընթացքում կատարվող տոները, սրբերի հիշատակի օրերը, ծիսական կարգերը և եկեղեցական օրացույցի առանձնահատկությունները։ Վերլուծվում են եկեղեցական տարվա կազմակերպման սկզբունքները, տոնացույցի ձևավորման ավանդույթները և դրանց կապը հայ միջնադարյան ու նոր շրջանի տոմարական համակարգերի հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում սրբախոսական նյութերին, ծիսական օրերի հերթականությանը, ինչպես նաև եկեղեցական կյանքի և ժողովրդական ավանդույթների փոխհարաբերությանը։ Ուսումնասիրությունը դիտարկում է այս տիպի հրատարակությունները որպես կարևոր աղբյուրներ հայ եկեղեցական պատմության, տոմարագիտության և մշակութային կյանքի ուսումնասիրության համար՝ ընդգծելով դրանց փաստագրական և գիտական արժեքը։