Միգրանտների իրավունքների պաշտպանության հիմնախնդիրները Հայաստանի Հանրապետությունում

Lեզվաբանություն

Լեզվաբանական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է XIX դարում հայոց լեզվի բառաիմաստային համակարգի զարգացման առանձնահատկությունների և ֆրանսերենի հետ դրա առնչությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում տվյալ ժամանակաշրջանի հայերենի բառապաշարի կառուցվածքը, բառերի իմաստային հարաբերությունները, բառիմաստային փոփոխությունների օրինաչափությունները և լեզվի բառային կազմի հարստացման հիմնական աղբյուրները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայերենի և ֆրանսերենի լեզվական շփումներին, բառային փոխառություններին, իմաստային պատճենումներին և եվրոպական մշակութային ու գիտական հասկացությունների հայերեն արտահայտման միջոցներին։ Վերլուծվում են XIX դարի հասարակական, մշակութային, կրթական և գրական զարգացումների ազդեցությունները հայերենի բառապաշարի ձևավորման ու փոփոխության վրա։ Քննարկվում են նաև ֆրանսերենից հայերեն անցած բառերի հնչյունական, ձևաբանական և իմաստային հարմարեցման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև թարգմանական գրականության դերը նոր բառերի ու նշանակությունների տարածման գործում։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են բառերի բազմիմաստության, հոմանիշության, հականիշության, իմաստային ընդլայնման և նեղացման երևույթները՝ հայերենի ու ֆրանսերենի համեմատական վերլուծության տեսանկյունից։ Անդրադարձ է կատարվում XIX դարի հայ գրական լեզվի զարգացմանը, լեզվական փոխազդեցությունների պատմական նշանակությանը և բառապաշարի ուսումնասիրության համեմատական ու պատմական մեթոդներին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայոց լեզվի պատմության, բառագիտության, իմաստաբանության, համեմատական լեզվաբանության և հայ-ֆրանսիական լեզվամշակութային կապերի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Բժշկություն

Աշխատությունը նվիրված է քրոնիկական սրտային անբավարարությամբ հիվանդների մոտ սրտի աջ և ձախ փորոքների կառուցվածքային ու ֆունկցիոնալ վերափոխումների համեմատական ուսումնասիրությանը՝ իշեմիկ և իդիոպաթիկ դիլատացիոն կարդիոմիոպաթիաների պայմաններում։ Հետազոտության առանցքում սրտամկանի ռեմոդելավորման առանձնահատկությունների գնահատումն է՝ հաշվի առնելով հիվանդության առաջացման տարբեր պատճառները և դրանց ազդեցությունը սրտի երկու փորոքների վիճակի վրա։ Ռեմոդելավորումը դիտարկվում է որպես սրտի կառուցվածքի, չափերի, ձևի և ֆունկցիոնալ հատկությունների փոփոխությունների համալիր գործընթաց, որը զարգանում է սրտային անբավարարության առաջընթացին զուգընթաց։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ձախ փորոքի կառուցվածքային փոփոխությունների և կծկողական ֆունկցիայի խանգարումների գնահատմանը, ինչպես նաև դրանց փոխկապակցվածությանը աջ փորոքի վիճակի հետ։ Աջ փորոքի ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի հիվանդության ընդհանուր կլինիկական պատկերի և սրտի տարբեր բաժինների միջև ֆունկցիոնալ փոխազդեցության ըմբռնման համար։ Համեմատական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչ ընդհանրություններ և տարբերություններ կարող են դրսևորվել իշեմիկ ծագման սրտամկանի ախտահարման և անհայտ պատճառագիտությամբ զարգացող դիլատացիոն կարդիոմիոպաթիայի դեպքում։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են գնահատվել սրտի խոռոչների չափերը, պատերի կառուցվածքային փոփոխությունները, փորոքների կծկողական գործունեությունը և սրտի ընդհանուր հեմոդինամիկ վիճակը բնութագրող ցուցանիշները։ Կարևորվում է նաև աջ և ձախ փորոքների փոխկապակցված աշխատանքի գնահատումը, քանի որ մեկ փորոքի կառուցվածքային կամ ֆունկցիոնալ փոփոխությունները կարող են անդրադառնալ մյուսի գործունեության վրա։ Տարբեր խմբերում ստացված տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմելու քրոնիկական սրտային անբավարարության զարգացման մեխանիզմների և տարբեր պատճառագիտության դեպքում սրտամկանի վերափոխումների բնույթի մասին։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը նպաստում է սրտային անբավարարության պայմաններում երկփորոքային ռեմոդելավորման վերաբերյալ գիտական պատկերացումների խորացմանը և տարբեր տեսակի կարդիոմիոպաթիաների կառուցվածքային ու ֆունկցիոնալ առանձնահատկությունների համակարգված գնահատմանը։

Այլ առարկաներ

Այս ինֆորմացիոն ցուցիչը ներկայացնում է հասարակական-քաղաքական գիտությունների ոլորտում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցանկը՝ նպատակ ունենալով ապահովել ընթերցողների, հետազոտողների և ուսանողների արագ կողմնորոշումը արդի գիտական և վերլուծական գրականության մեջ։ Այն ընդգրկում է քաղաքական գիտության, սոցիոլոգիայի, պատմության, տնտեսագիտության, իրավագիտության, միջազգային հարաբերությունների և հարակից այլ ուղղությունների հրատարակություններ, որոնք արտացոլում են հասարակական գործընթացների ուսումնասիրության ժամանակակից մոտեցումները և տեսական զարգացումները։ Ցուցիչը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների և հրատարակչական տվյալների հիման վրա՝ ապահովելով տեղեկատվության համակարգված ներկայացում և մատչելիություն մասնագիտական շրջանակների համար։ Այն ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական հետազոտությունների, ուսումնական գործընթացի և վերլուծական աշխատանքի համար՝ օգնելով հետևել ոլորտի նոր գրականությանը, գնահատել դրա գիտական արժեքը և կիրառելիությունը հասարակական-քաղաքական երևույթների ուսումնասիրության մեջ։

Կրոն

Գիրքը նախատեսված է Հայ առաքելական եկեղեցու ամենօրյա ժամերգությունների և համայնական աղոթքի կատարման համար։ Այն ներառում է եկեղեցական պաշտամունքի ընթացքում կիրառվող աղոթքներ, սաղմոսներ, հոգևոր երգեր և ծիսական այլ բնագրեր, որոնք դասավորված են ժամերգության ավանդական կարգին համապատասխան։ Նման գրքերում ներկայացվող նյութերն օգտագործվում են օրվա տարբեր ժամերին կատարվող եկեղեցական արարողությունների ընթացքում և օգնում են պահպանել աղոթքների, ընթերցումների ու հոգևոր երգեցողության սահմանված հաջորդականությունը։ Ժամագիրքը կարևոր գործնական նշանակություն ունի հոգևորականների համար, ինչպես նաև նպաստում է Հայ եկեղեցու ծիսական ավանդույթների և հոգևոր ժառանգության շարունակական պահպանմանը։ Այն արժեքավոր աղբյուր է հայ եկեղեցական գրականության, ժամերգության պատմության, հայերեն հոգևոր լեզվի և XIX դարի կրոնական գրատպության ուսումնասիրության համար։ Առանձին աղոթքների, տոնական կարգերի և տվյալ հրատարակության կառուցվածքի ճշգրիտ կազմը հնարավոր չէ հաստատել միայն մատենագիտական տվյալներով։

Lեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է քաղաքական հաղորդակցության մեջ խոսքային և ոչ խոսքային միջոցների փոխազդեցության ուսումնասիրությանը՝ անգլերեն փաստական նյութի վերլուծության հիման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում հրապարակային քաղաքական խոսքն է որպես բազմաշերտ հաղորդակցական երևույթ, որի իմաստային և ներգործական կառուցվածքը ձևավորվում է ոչ միայն բառերի, քերականական կառույցների և ոճական միջոցների, այլև հաղորդակցական իրավիճակի, խոսողի կերպարի, լսարանի, մշակութային համատեքստի և արտալեզվական ազդակների համակցությամբ։ Քննվում են բառապաշարի ընտրության, շարահյուսական կառուցվածքների, կրկնությունների, փոխաբերությունների, հակադրությունների, գնահատողական միավորների և հռետորական այլ միջոցների գործառույթները՝ պարզելու համար, թե ինչպես են դրանք մասնակցում քաղաքական ուղերձի կառուցմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում լեզվական միջոցների և արտալեզվական բաղադրիչների՝ ձայնի ինտոնացիայի, դադարների, շեշտադրումների, դիմախաղի, ժեստերի և ընդհանուր հաղորդակցական իրավիճակի փոխկապակցվածությանը։ Այս տարրերը դիտարկվում են ոչ թե մեկուսացված, այլ որպես միասնական հաղորդակցական համակարգի բաղադրիչներ, որոնք կարող են փոխլրացնել, ուժեղացնել կամ որոշ դեպքերում փոփոխել արտահայտված խոսքային իմաստը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է խոսողի և լսարանի հարաբերության ուսումնասիրությունը՝ ներառելով հասցեագրումը, ընդհանուր արժեքների ու գիտելիքների վերաբերյալ ենթադրությունները և լսարանի արձագանքի հաշվառումը։ Անգլերեն քաղաքական խոսքի փաստական նյութի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու նաև լեզվամշակութային առանձնահատկություններ, քաղաքական բառապաշարի գործածության օրինաչափություններ և տարբեր հաղորդակցական ռազմավարությունների լեզվական իրականացումը։ Կարող են համադրվել լեզվագործաբանական, դիսկուրսային, ոճագիտական և հաղորդակցական վերլուծության մեթոդներ՝ խոսքի կառուցվածքի և համատեքստի միջև հարաբերությունները բազմակողմանիորեն ներկայացնելու համար։ Կարևորվում է նաև այն հանգամանքը, որ հրապարակային ելույթի մեկնաբանությունը պահանջում է հաշվի առնել դրա ստեղծման կոնկրետ հաղորդակցական պայմանները, քանի որ նույն լեզվական միավորը տարբեր իրավիճակներում կարող է ձեռք բերել տարբեր գործաբանական նշանակություն։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը քաղաքական ելույթը ներկայացնում է որպես լեզվական և արտալեզվական գործոնների փոխկապակցված ամբողջություն՝ նպաստելով քաղաքական դիսկուրսի կառուցվածքի, հաղորդակցական գործառույթների և անգլերեն հրապարակային խոսքի առանձնահատկությունների առավել խորքային ուսումնասիրմանը։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում բնակչության կյանքի որակի ձևավորման հիմնական գործոնների, սոցիալ-տնտեսական պայմանների և դրանց բարելավման հնարավոր ուղղությունների ուսումնասիրությանը։ Կյանքի որակը դիտարկվում է որպես բազմաբաղադրիչ հասկացություն, որը չի սահմանափակվում միայն բնակչության եկամուտներով կամ նյութական բարեկեցությամբ, այլ ներառում է զբաղվածությունը, կրթության և առողջապահական ծառայությունների հասանելիությունը, բնակարանային պայմանները, սոցիալական պաշտպանությունը, շրջակա միջավայրի վիճակը, ենթակառուցվածքների զարգացվածությունը և հասարակական ծառայությունների որակը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են վերլուծվել բնակչության կենսամակարդակը բնութագրող տնտեսական և սոցիալական ցուցանիշները, դրանց փոխկապակցվածությունը և տարբեր սոցիալական խմբերի միջև առկա անհավասարությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում աշխատանքի շուկային և կայուն զբաղվածության նշանակությանը, քանի որ աշխատանքի հնարավորությունները, վարձատրության մակարդակը և մասնագիտական զարգացման պայմանները կարևոր ազդեցություն ունեն տնային տնտեսությունների տնտեսական կայունության վրա։ Կարևորվում է նաև սոցիալական պաշտպանության համակարգի արդյունավետությունը՝ հատկապես այն տեսանկյունից, թե սոցիալական ծրագրերն ու ծառայությունները որքանով են նպաստում խոցելի խմբերի կենսապայմանների բարելավմանը և սոցիալական ռիսկերի մեղմմանը։ Կրթությունը դիտարկվում է մարդկային կապիտալի զարգացման և երկարաժամկետ սոցիալ-տնտեսական առաջընթացի կարևոր գործոն, իսկ առողջապահական ծառայությունների հասանելիությունն ու որակը՝ բնակչության բարեկեցության առանցքային բաղադրիչ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև տարածքային զարգացման անհամաչափություններին՝ ուսումնասիրելով մայրաքաղաքի, քաղաքային և գյուղական բնակավայրերի միջև տնտեսական հնարավորությունների, ծառայությունների և ենթակառուցվածքների հասանելիության տարբերությունները։ Կյանքի որակի բարելավման ուղղությունները կարող են դիտարկվել տնտեսական աճի ներառականության, արդյունավետ զբաղվածության խթանման, մարդկային կապիտալում ներդրումների, սոցիալական ծառայությունների կատարելագործման, բնակարանային պայմանների բարելավման և համայնքային ենթակառուցվածքների զարգացման համատեքստում։ Միաժամանակ կարևորվում է ոչ միայն օբյեկտիվ սոցիալ-տնտեսական ցուցանիշների, այլև մարդկանց սեփական կենսապայմանների վերաբերյալ գնահատականների ուսումնասիրությունը, քանի որ կյանքի որակը ներառում է նաև բարեկեցության սուբյեկտիվ ընկալումը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է սոցիալական քաղաքականության, տնտեսագիտության, ժողովրդագրության և մարդկային զարգացման մոտեցումները՝ բնակչության բարեկեցության բարձրացման հիմնական խնդիրներն ու երկարաժամկետ բարելավման ուղղությունները համակարգված ներկայացնելու նպատակով։