Նոր գրքեր պատանիներին: Ինֆորմացիոն ցանկ= Новые книги юным (1986, Փետրվար, թիվ 2)

Գրականություն

Աշխատանքը նվիրված է գրական ժանրերի փոխազդեցության և հատկապես էպիկական ժանրերի տարրերի դրամատիկական ժանրերի մեջ անցման ու վերափոխման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում գրական ժանրերի փոխառության, փոխակերպման և փոխներթափանցման գործընթացն է, որի ընթացքում մի ժանրին բնորոշ կառուցվածքային, թեմատիկ, կերպարային և արտահայտչական առանձնահատկությունները տեղափոխվում են մեկ այլ ժանրային համակարգ և ստանում նոր գեղարվեստական գործառույթ։ Էպիկական և դրամատիկական գրականության միջև կապը հատկապես կարևոր է, քանի որ երկուսն էլ կարող են ներկայացնել լայնածավալ պատմություններ, բախումներ, կերպարների հարաբերություններ և հասարակական խնդիրներ, սակայն դրանք իրականացնում են տարբեր գեղարվեստական միջոցներով։ Էպիկական ստեղծագործության հիմնական առանձնահատկությունը պատմողականությունն է․ իրադարձությունները ներկայացվում են պատմողի կամ հեղինակային խոսքի միջոցով, մինչդեռ դրամատիկական ստեղծագործության մեջ գործողությունը հիմնականում բացահայտվում է կերպարների խոսքի, երկխոսության, մենախոսության և բեմական գործողության միջոցով։ Այդ տարբերության պայմաններում էպիկական նյութի դրամատիկական վերափոխումը պահանջում է ոչ միայն թեմայի կամ սյուժեի տեղափոխում, այլև ամբողջական կառուցվածքային վերակազմավորում։ Աշխատանքում կարող է ուսումնասիրվել էպիկական ժանրերի սյուժեների դրամատիզացման գործընթացը։ Էպիկական պատումի լայն ժամանակային և տարածական ընդգրկումը դրամատիկական ստեղծագործության մեջ հաճախ ենթարկվում է խտացման․ բազմաթիվ իրադարձություններից ընտրվում են հիմնական հանգույցները, իսկ երկրորդական դրվագները կրճատվում կամ միավորվում են։ Այս գործընթացը փոխում է սկզբնական նյութի կառուցվածքը և ստեղծում գործողության ավելի կենտրոնացված համակարգ։ Կարևոր խնդիր է նաև պատմողի դերի փոփոխությունը։ Էպիկական ստեղծագործության մեջ պատմողը կարող է ներկայացնել կերպարների ներաշխարհը, մեկնաբանել իրադարձությունները, նկարագրել միջավայրը և ազատորեն անցնել տարբեր ժամանակային ու տարածական մակարդակների միջև։ Դրամատիկական ստեղծագործության մեջ այդ գործառույթների զգալի մասը պետք է փոխանցվի գործողությանը, երկխոսությանը, մենախոսությանը և բեմական նշումներին։ Հետևաբար էպիկական պատումի դրամատիզացման ժամանակ անհրաժեշտ է գտնել պատմողական տեղեկատվությունը գործողության վերածելու գեղարվեստական միջոցներ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է կերպարային համակարգի փոխակերպման ուսումնասիրությունը։ Էպիկական ստեղծագործության բազմաթիվ կերպարներ կարող են ունենալ մանրամասն կենսագրություններ, ներքին ապրումների նկարագրություններ և պատմողական գործառույթներ, մինչդեռ դրամատիկական ստեղծագործության մեջ կերպարը պետք է առավել անմիջականորեն բացահայտվի իր գործողությունների և խոսքի միջոցով։ Այդ պատճառով որոշ կերպարներ կարող են միավորվել, կրճատվել կամ ստանալ նոր գործառույթներ՝ դրամատիկական կոնֆլիկտի կառուցվածքին համապատասխան։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի կոնֆլիկտի խնդիրը։ Դրամատիկական ժանրի բնույթը պահանջում է գործողության և հակադրության ավելի ընդգծված կենտրոնացում։ Եթե էպիկական ստեղծագործության մեջ սյուժեն կարող է զարգանալ բազմաթիվ զուգահեռ գծերով, ապա դրամատիկական տարբերակում անհրաժեշտ է առանձնացնել հիմնական բախումը և դրա շուրջ կազմակերպել գործողությունների հաջորդականությունը։ Այդ պատճառով էպիկական նյութի փոխառությունը հաճախ ուղեկցվում է կոնֆլիկտի սրմամբ, գործողության արագացմամբ և պատճառահետևանքային կապերի ավելի խիտ կազմակերպմամբ։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև ժամանակի և տարածության փոխակերպմանը։ Էպիկական ժանրերում հեղինակն ազատորեն կարող է ընդգրկել երկար ժամանակաշրջաններ, բազմաթիվ վայրեր և պատմական իրադարձություններ, մինչդեռ դրամատիկական ստեղծագործության բեմական հնարավորությունները սահմանափակ են։ Հետևաբար դրամատիզացման ընթացքում լայն պատմական կամ առասպելական ժամանակը հաճախ վերածվում է սահմանափակ թվով տեսարանների, իսկ տարածական բազմազանությունը՝ մի քանի հիմնական բեմական միջավայրերի։ Այս փոփոխությունները կարող են ազդել նաև ստեղծագործության գաղափարական շեշտադրումների վրա։ Էպիկական նյութի դրամատիկական վերամշակումը հաճախ ենթադրում է ոչ միայն ձևի, այլև բովանդակության վերաիմաստավորում։ Նույն սյուժեն կամ կերպարը նոր ժանրում կարող է ստանալ այլ գաղափարական նշանակություն՝ պայմանավորված հեղինակի ժամանակաշրջանով, գեղագիտական սկզբունքներով և հասարակական խնդիրներով։ Այդ պատճառով ժանրային փոխառությունը պետք է դիտարկել ոչ թե որպես մեխանիկական վերարտադրություն, այլ որպես ստեղծագործական վերափոխման գործընթաց։ Կարևոր կարող է լինել նաև երկխոսության դերի ուսումնասիրությունը։ Էպիկական նյութի դրամատիզացման ժամանակ երկխոսությունը դառնում է ոչ միայն տեղեկատվություն փոխանցելու միջոց, այլև կերպարների հոգեբանական և գաղափարական բացահայտման հիմնական գործիք։ Երկխոսությունների միջոցով կառուցվում են հակադրությունները, զարգանում են հարաբերությունները և առաջ են մղվում սյուժետային գործողությունները։ Միաժամանակ փոխվում է լեզվական ոճը․ պատմողական նկարագրությունները կարող են փոխարինվել խոսքային գործողությամբ, իսկ հեղինակային մեկնաբանությունները՝ ենթատեքստային կամ կերպարային արտահայտություններով։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև դրամատիկական ստեղծագործության մեջ էպիկականության պահպանվող տարրերին։ Որոշ դեպքերում դրամատիկական երկը ամբողջությամբ չի հրաժարվում պատմողականությունից և կարող է օգտագործել պատմողի կերպար, պատմողական մենախոսություններ, արտաբեմային խոսք, ժամանակային լայն ընդգրկումներ կամ այլ էպիկական հնարքներ։ Այսպիսի երևույթները ցույց են տալիս, որ ժանրերի սահմանները բացարձակ չեն և գրական ստեղծագործության մեջ կարող են ձևավորվել խառը կամ սինթետիկ կառուցվածքներ։ Ժանրային փոխառության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս նաև բացահայտելու գրականության զարգացման դինամիկան։ Գրական ժանրերը պատմականորեն փոփոխվող համակարգեր են, և դրանց միջև փոխազդեցությունը հաճախ հանգեցնում է նոր ձևերի ու ժանրային տարատեսակների առաջացման։ Էպիկական և դրամատիկական սկզբունքների փոխներթափանցումը կարող է ընդլայնել ստեղծագործության արտահայտչական հնարավորությունները՝ միավորելով պատմողական լայնությունը և բեմական անմիջականությունը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը էպիկական նյութի դրամատիկական փոխառությունը դիտարկում է որպես բարդ գեղարվեստական գործընթաց, որի ընթացքում վերակազմավորվում են սյուժեն, կերպարային համակարգը, կոնֆլիկտը, ժամանակատարածական կազմակերպումը, խոսքը և հեղինակի ներկայության ձևերը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է ժանրերի տեսության, գրական ստեղծագործության կառուցվածքի և տարբեր գրական ձևերի փոխազդեցության օրինաչափությունները հասկանալու համար և կարող է արժեքավոր լինել ինչպես տեսական գրականագիտության, այնպես էլ կոնկրետ դրամատիկական ստեղծագործությունների համեմատական վերլուծության համար։

Մաթեմատիկա

Այս աշխատությունը նվիրված է մաթեմատիկայում ունիվերսալության գաղափարի և դրա կիրառությունների ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով Վոգելի անվան հետ կապված համապատասխան տեսական մոտեցումներին և մաթեմատիկական կառուցվածքներին։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են այնպիսի ընդհանուր սկզբունքներ, որոնց միջոցով հնարավոր է տարբեր մաթեմատիկական համակարգերի և խնդիրների համար բացահայտել ընդհանուր կառուցվածքային հատկություններ՝ անկախ դրանց կոնկրետ ներկայացումից։ Աշխատությունը կարևորում է ունիվերսալության գաղափարի դերը հանրահաշվական մտածողության մեջ՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող են ընդհանուր տեսությունները միավորել առաջին հայացքից տարբեր բնույթի օբյեկտներ և խնդիրներ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում համապատասխան մաթեմատիկական սահմանումներին, թեորեմներին, ապացույցներին և կառուցողական մեթոդներին, որոնց միջոցով ուսումնասիրվում են ունիվերսալ հատկությունների ձևավորման և կիրառման պայմանները։ Տեսական դրույթների հետ մեկտեղ ներկայացվում են դրանց հնարավոր կիրառությունները տարբեր մաթեմատիկական խնդիրներում, ինչը հնարավորություն է տալիս տեսնել ընդհանուր տեսության գործնական արժեքը։ Աշխատությունը կարող է ընդգրկել նաև տարբեր հանրահաշվական կառուցվածքների համեմատական ուսումնասիրություն, դրանց միջև կապերի բացահայտում և այն պայմանների վերլուծություն, որոնց դեպքում տվյալ ունիվերսալ հատկությունը կարող է օգտագործվել նոր արդյունքներ ստանալու համար։ Այս մոտեցումը կարևոր է հատկապես այն խնդիրների դեպքում, երբ անհրաժեշտ է մեկ ընդհանուր մեթոդով ուսումնասիրել բազմազան կառուցվածքներ կամ ընդհանրացնել արդեն հայտնի արդյունքները։ Նյութը միաժամանակ ցույց է տալիս, թե ինչպես կարող են վերացական մաթեմատիկական գաղափարները վերածվել կիրառական գործիքների՝ նպաստելով խնդիրների դասակարգմանը, դրանց լուծման մեթոդների ընդհանրացմանը և նոր տեսական կապերի բացահայտմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել մաթեմատիկոսներին, հանրահաշվի և մաթեմատիկական տրամաբանության մասնագետներին, հետազոտողներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և բարձրագույն մաթեմատիկա ուսումնասիրող ուսանողներին՝ հատկապես նրանց, ովքեր հետաքրքրված են ընդհանուր կառուցվածքների, ունիվերսալ հատկությունների և դրանց կիրառությունների ուսումնասիրությամբ։

Տեխնոլոգիա

Այս աշխատությունը վերաբերում է հանքարդյունաբերական տեխնոլոգիական գործընթացներում՝ մասնավորապես հանքաքարի մանրացման փուլում էլեկտրաէներգիայի սպառման արդյունավետության բարձրացման մեթոդների մշակմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել էներգետիկ ծախսերի ձևավորման մեխանիզմները հանքաքարի մեխանիկական մանրացման ընթացքում և առաջարկել տեխնիկական ու կազմակերպչական լուծումներ՝ էներգիայի կորուստները նվազեցնելու և արտադրողականությունը բարձրացնելու համար։ Ուսումնասիրվում են մանրացման տարբեր սարքավորումների՝ ջարդիչների, բալների, մուրճային և գնդային աղացների աշխատանքի էներգետիկ բնութագրերը, ինչպես նաև դրանց արդյունավետության կախվածությունը հանքաքարի ֆիզիկամեխանիկական հատկություններից։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում էլեկտրաէներգիայի սպառման օպտիմալացման մեթոդներին՝ բեռնվածության կարգավորում, սարքավորումների ռեժիմների ավտոմատ կառավարում, հոսքային գործընթացների հավասարակշռում և էներգախնայող տեխնոլոգիաների ներդրում։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է մաթեմատիկական մոդելավորման և օպտիմալացման ալգորիթմների կիրառումը՝ էներգիայի սպառման նվազեցման նպատակով տեխնոլոգիական պարամետրերի ընտրության համար։ Միաժամանակ վերլուծվում են արդյունաբերական փորձարկումների արդյունքները և առաջարկվող մեթոդների տնտեսական արդյունավետությունը՝ արտադրական ծախսերի նվազեցման համատեքստում։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի հանքարդյունաբերության և էներգետիկայի ոլորտների համար՝ նպաստելով հանքաքարի մշակման տեխնոլոգիական գործընթացների էներգաարդյունավետության բարձրացմանը։

Սոցիալական աշխատանք

Этика социальной работы աշխատությունը սոցիալական աշխատանքի մասնագիտական էթիկային նվիրված ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է սոցիալական աշխատողի գործունեության բարոյական սկզբունքները, արժեքային համակարգը և պատասխանատվության սահմանները, այն անդրադառնում է հաճախորդի իրավունքների պաշտպանության, գաղտնիության պահպանման, մասնագիտական ազնվության և սոցիալական արդարության ապահովման խնդիրներին, գիրքը վերլուծում է էթիկական դիլեմաները, որոնք առաջանում են սոցիալական աշխատանքի տարբեր իրավիճակներում՝ ներառյալ խոցելի խմբերի հետ աշխատանքը, ընտանեկան խնդիրների միջամտությունը և պետական սոցիալական ծրագրերի իրականացումը, միաժամանակ ներկայացնում է միջազգային էթիկական կոդեքսները և մասնագիտական վարքականոնները, ընդգծելով սոցիալական աշխատողի դերը որպես մարդու իրավունքների և սոցիալական հավասարության պաշտպան, ինչպես նաև օգնում է զարգացնել քննադատական մտածողություն և բարոյական հիմնավորված որոշումների կայացման հմտություններ։

Մաթեմատիկա

Կոմպլեքս փոփոխականի ֆունկցիաների տեսության խնդիրներ և վարժություններ աշխատությունը ուսումնական ձեռնարկ է, որը նախատեսված է կոմպլեքս փոփոխականի ֆունկցիաների տեսության հիմնական բաժինների ամրապնդման համար և ընդգրկում է բազմաթիվ խնդիրներ ու վարժություններ, որոնք վերաբերում են կոմպլեքս թվերի հանրահաշվական և երկրաչափական ներկայացմանը, անալիտիկ ֆունկցիաների հատկություններին, Կոշիի թեորեմին և ինտեգրալային բանաձևերին, շարքերի և ռեզիդուների տեսությանը, ինչպես նաև կոնֆորմ քարտեզագրման հիմունքներին, առաջադրանքները կառուցված են աստիճանաբար աճող բարդությամբ՝ հնարավորություն տալով ուսանողներին զարգացնել թե՛ տեսական ընկալումը, թե՛ հաշվարկային հմտությունները, միաժամանակ գիրքը նպաստում է մաթեմատիկական մտածողության խորացմանը և կիրառական խնդիրների լուծման կարողությունների ձևավորմանը բարձրագույն մաթեմատիկայի և ինժեներական կրթության շրջանակներում։

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատանքը նվիրված է արտասահմանյան վարկերի ներգրավման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետության օրինակով՝ դիտարկելով արտաքին ֆինանսական աղբյուրների դերը երկրի տնտեսական զարգացման, բյուջետային կայունության և ներդրումային ծրագրերի իրականացման գործընթացում։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են արտաքին վարկերի ներգրավման հիմնական ձևերը, դրանց պայմանները, տոկոսադրույքային բեռը, մարման ռիսկերը և պետական պարտքի կառավարման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գործոններին, որոնք ազդում են վարկային միջոցների արդյունավետ օգտագործման վրա՝ ներառյալ ինստիտուցիոնալ կարողությունները, ծրագրերի ընտրության որակը, ֆինանսական վերահսկողության մեխանիզմները և մակրոտնտեսական կայունությունը Հայաստան-ում։ Աշխատությունը նաև քննարկում է արտաքին վարկերի հնարավոր դրական ազդեցությունները՝ ենթակառուցվածքների զարգացման, տնտեսական աճի խթանման և սոցիալական ծրագրերի ֆինանսավորման տեսանկյունից, ինչպես նաև դրանց հետ կապված ռիսկերը՝ պարտքային բեռի աճ, փոխարժեքային տատանումներ և արտաքին կախվածության խորացում Միջազգային ֆինանսներ-ի համատեքստում։ Հետազոտության նպատակն է բացահայտել այն մոտեցումները, որոնք կարող են ապահովել արտաքին վարկերի առավել արդյունավետ և նպատակային օգտագործում՝ նվազեցնելով ֆինանսական ռիսկերը և նպաստելով երկարաժամկետ տնտեսական կայունությանը։