Նոր գրքեր: Տեխնիկա: (Ինֆորմացիոն ցանկ)= Новые книги: Техника (1984, Июнь, №6)

Այլ առարկաներ

Նյութը վերաբերում է 2020 թվականի նոյեմբերին Արցախյան երկրորդ պատերազմի ընթացքում ռազմավարական նշանակություն ունեցող Շուշի քաղաքի շուրջ ծավալված մարտերին և Ադրբեջանի կողմից քաղաքի գրավման մասին 2020 թվականի նոյեմբերի 8-ին արված հայտարարությանը։ Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևը հեռուստատեսային ելույթում հայտարարեց, որ ադրբեջանական ուժերը վերահսկողություն են հաստատել քաղաքի նկատմամբ, մինչդեռ հայկական կողմը սկզբնական շրջանում հերքում էր քաղաքի ամբողջական անկումը և հայտարարում, որ մարտերը շարունակվում են։ Շուշին ռազմավարական նշանակություն ուներ իր աշխարհագրական դիրքի պատճառով․ այն գտնվում է Ստեփանակերտից մոտ 15 կիլոմետր հեռավորության վրա՝ բարձրադիր և պաշտպանական առումով կարևոր տեղանքում, ինչպես նաև Հայաստանի հետ կապող հիմնական ճանապարհի հարևանությամբ։ Այդ դիրքը քաղաքի վերահսկողությունը դարձնում էր կարևոր ինչպես ռազմական գործողությունների, այնպես էլ ամբողջ տարածաշրջանի հաղորդակցությունների և պաշտպանության տեսանկյունից։ Նյութի հիմնական թեման ոչ միայն քաղաքի նկատմամբ վերահսկողության մասին հակասական հայտարարություններն են, այլև այդ իրադարձության նշանակությունը պատերազմի ընդհանուր ընթացքի համար։ Շուշիի շուրջ մարտերը տեղի էին ունենում այն ժամանակ, երբ ադրբեջանական ուժերը առաջխաղացում էին իրականացնում Արցախի հարավային ուղղությամբ և լեռնային անցումներով մոտենում էին քաղաքի մատույցներին։ Երկու կողմերն էլ հաղորդում էին ծանր մարտերի մասին, իսկ քաղաքի գրավումը կամ դրա նկատմամբ վերահսկողության հաստատումը կարող էր էապես փոխել ռազմաճակատի ռազմավարական հավասարակշռությունը։ Նյութում արտացոլված է նաև տեղեկատվական հակամարտության կարևորությունը։ Ադրբեջանի ղեկավարությունը ներկայացնում էր իր հայտարարությունը որպես ռազմական նշանակալի հաջողություն, մինչդեռ հայկական պաշտոնական աղբյուրները սկզբնական փուլում պնդում էին, որ քաղաքում և դրա շրջակայքում դեռևս մարտեր են ընթանում։ Այս հակասությունը ցույց է տալիս, որ պատերազմի ընթացքում ռազմական գործողություններին զուգահեռ մեծ նշանակություն ուներ տեղեկատվության տարածումը, իրադարձությունների մեկնաբանությունը և միջազգային հանրությանը տարբեր պատկերացումների ներկայացումը։ Շուշիի նկատմամբ վերահսկողության հարցը հատկապես կարևոր էր նաև Ստեփանակերտի անվտանգության տեսանկյունից։ Քաղաքի բարձրադիր դիրքը հնարավորություն էր տալիս վերահսկել շրջակա տարածքի մի մասը և մոտենալ տարածաշրջանի վարչական կենտրոնին։ Հետևաբար դրա շուրջ մարտերը պարզապես տեղային բախում չէին, այլ ավելի լայն ռազմական գործողության առանցքային փուլերից մեկը։ Նյութում նշվող ռազմական առաջխաղացումները պետք է դիտարկել 2020 թվականի սեպտեմբերի վերջին սկսված լայնածավալ պատերազմի ընդհանուր համատեքստում, երբ Ադրբեջանը և հայկական կողմերը մարտական գործողություններ էին վարում Արցախի և հարակից տարածքների համար։ Հրապարակման պատմական նշանակությունը հետագայում ավելի հստակ դարձավ, քանի որ Շուշիի համար մղված մարտերին հաջորդեց 2020 թվականի նոյեմբերի 9-ի լույս 10-ի գիշերը Ռուսաստանի միջնորդությամբ ձեռք բերված եռակողմ հայտարարությունը, որը դադարեցրեց լայնածավալ ռազմական գործողությունները և ամրագրեց պատերազմի արդյունքներից բխող մի շարք տարածքային ու քաղաքական փոփոխություններ։ Այսպիսով, նյութը կարելի է դիտարկել որպես պատերազմի վճռորոշ փուլում ստեղծված տեղեկատվական աղբյուր, որը փաստագրում է այն պահը, երբ քաղաքի նկատմամբ վերահսկողության հարցը դեռևս վիճարկվում էր կողմերի կողմից։ Աղբյուրը հատկապես արժեքավոր է 2020 թվականի պատերազմի ժամանակակից մամուլի լուսաբանման, ռազմական հաղորդագրությունների և հակամարտության վերաբերյալ տեղեկատվական քաղաքականության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտագործվել նաև Շուշիի ռազմավարական նշանակության, պատերազմի վերջին փուլի, հայկական և ադրբեջանական կողմերի պաշտոնական հաղորդագրությունների տարբերությունների և միջազգային լրատվամիջոցների կողմից իրադարձությունների ներկայացման ուսումնասիրության ժամանակ։ Հոդվածի հեղինակը Էնդրյու Ի. Կրամերն է, իսկ սկզբնական հրապարակումը կատարվել է The New York Times-ում 2020 թվականի նոյեմբերի 8-ին։ Ընդհանուր առմամբ, նյութը ներկայացնում է 2020 թվականի Արցախյան պատերազմի ամենանշանակալի ռազմական դրվագներից մեկի վերաբերյալ տեղեկությունը՝ կենտրոնանալով Շուշիի համար ընթացող մարտերի, Ադրբեջանի կողմից քաղաքի գրավման մասին հայտարարության, հայկական կողմի հակադարձման և այդ իրադարձության՝ պատերազմի ընդհանուր ընթացքի վրա ունեցած ռազմավարական նշանակության վրա։

Իրավաբանություն

Այս գիտական-իրավաբանական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում տեղական ինքնակառավարման մարմինների համակարգի ձևավորման, կառուցվածքի, իրավական կարգավիճակի և գործառույթների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հեղինակը ներկայացնում է տեղական ինքնակառավարման սահմանադրական հիմքերը, համայնքների կառավարման սկզբունքները, ինչպես նաև տեղական իշխանության մարմինների տեղն ու դերը պետական կառավարման ընդհանուր համակարգում։ Աշխատության մեջ մանրամասն վերլուծվում են համայնքի ղեկավարի և ավագանու լիազորությունները, նրանց փոխհարաբերությունները, ընտրության և գործունեության իրավական մեխանիզմները, ինչպես նաև համայնքային կառավարման արդյունավետության բարձրացմանն ուղղված ինստիտուցիոնալ և օրենսդրական լուծումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տեղական ժողովրդավարության զարգացմանը, բնակչության մասնակցությանը համայնքային որոշումների կայացման գործընթացներում, ֆինանսական ինքնուրույնության խնդիրներին և պետական մարմինների ու տեղական ինքնակառավարման մարմինների միջև իրավական հարաբերություններին։ Հրատարակությունը ներկայացնում է նաև Հայաստանի տեղական ինքնակառավարման համակարգի զարգացման պատմական փուլերը, բարեփոխումների ընթացքը և միջազգային փորձի համեմատական վերլուծությունը՝ նպաստելով համայնքային կառավարման ոլորտի խորքային ըմբռնմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել իրավաբանների, պետական կառավարման և տեղական ինքնակառավարման ոլորտի մասնագետների, հետազոտողների, ուսանողների և հանրային կառավարման հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Հոգեբանություն

Աշխատությունը նվիրված է ապագա մանկավարժների ուսումնական դրդապատճառների ձևավորման, զարգացման և փոփոխության օրինաչափությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը բարձրագույն մասնագիտական կրթության տարբեր փուլերում։ Հետազոտության առանցքում են մանկավարժական մասնագիտություն ընտրած ուսանողների ուսումնական գործունեության շարժառիթները, մասնագիտական հետաքրքրությունների ձևավորման հոգեբանամանկավարժական առանձնահատկությունները, կրթական գործընթացի նկատմամբ վերաբերմունքի փոփոխությունները և ուսումնառության տարիներին մոտիվացիոն համակարգի զարգացման վրա ազդող ներքին ու արտաքին գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսումնական դրդապատճառների էությանը, դրանց կառուցվածքին, տեսակներին և գործառույթներին, ինչպես նաև անձի ճանաչողական պահանջմունքների, մասնագիտական արժեքային կողմնորոշումների, ինքնաիրացման ձգտումների և ուսումնական հաջողությունների միջև գոյություն ունեցող փոխկապակցվածությանը։ Ուսումնասիրվում են ապագա մանկավարժների ներքին և արտաքին մոտիվացիայի առանձնահատկությունները, գիտելիքների ձեռքբերման նկատմամբ հետաքրքրության, մասնագիտական կարողությունների զարգացման, հասարակական ճանաչման, առաջադիմության և ապագա աշխատանքային գործունեության հետ կապված դրդապատճառների հարաբերակցությունն ու փոփոխությունները։ Քննարկվում են ուսումնառության սկզբնական, միջին և ավարտական փուլերում ուսանողների մոտիվացիոն համակարգի հնարավոր վերափոխումները, մասնագիտական ինքնագիտակցության աստիճանական ձևավորումը, մանկավարժական գործունեության նկատմամբ վերաբերմունքի զարգացումը և ընտրված մասնագիտության նշանակության գիտակցումը։ Կարևորվում է բարձրագույն ուսումնական հաստատության կրթական միջավայրի, դասավանդման մեթոդների, ուսումնական ծրագրերի բովանդակության, դասախոսների մասնագիտական և անձնային հատկանիշների, ինչպես նաև ուսանողակենտրոն ուսուցման կազմակերպման ազդեցությունը սովորելու ցանկության և մասնագիտական հետաքրքրությունների կայունության վրա։ Անդրադարձ է կատարվում ուսանողների անհատական հոգեբանական առանձնահատկություններին, ինքնագնահատականի, ինքնավստահության, նպատակադրման, պատասխանատվության, ինքնուրույնության և ձեռքբերումների նկատմամբ ձգտման դերին ուսումնական դրդապատճառների ձևավորման գործընթացում։ Հատուկ ուշադրության են արժանանում ուսումնական գործունեության արդյունավետության, ակադեմիական առաջադիմության, մասնագիտական պատրաստվածության և մոտիվացիայի մակարդակի փոխկապակցվածության ուսումնասիրության հարցերը։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակներում դիտարկվում են մանկավարժական պրակտիկայի, մասնագիտական փորձառության, աշակերտների հետ անմիջական հաղորդակցության և իրական կրթական իրավիճակներում ձեռք բերված հմտությունների ազդեցությունները ապագա ուսուցիչների մասնագիտական կողմնորոշման ու ուսումնական շարժառիթների զարգացման վրա։ Կարևորվում են նաև կրթական գործընթացում առաջացող դժվարությունների, հուզական լարվածության, ուսումնական ծանրաբեռնվածության, մասնագիտական սպասումների և իրական կրթական փորձառության միջև հնարավոր հակասությունների ազդեցությունները ուսանողների մոտիվացիոն համակարգի վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակներում ուշադրություն է դարձվում ուսումնական դրդապատճառների շարժընթացի գնահատման հոգեբանական և մանկավարժական մեթոդներին, հարցումների, դիտարկումների, հարցազրույցների և հոգեբանական ախտորոշման գործիքների կիրառման հնարավորություններին։ Քննարկվում են ապագա մանկավարժների ուսումնական մոտիվացիայի բարձրացման, ճանաչողական ակտիվության խթանման, մասնագիտական հետաքրքրությունների ամրապնդման և ինքնակրթության պահանջմունքի զարգացման արդյունավետ մանկավարժական պայմանները։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում կրթական գործընթացում դրական հոգեբանական մթնոլորտի ձևավորմանը, ուսանողների անհատական հնարավորությունների հաշվառմանը, համագործակցային և հետազոտական ուսուցման մեթոդների կիրառմանը, ինչպես նաև ուսումնական գործունեության նկատմամբ գիտակցված և պատասխանատու վերաբերմունքի զարգացմանը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ապագա մանկավարժների մասնագիտական ինքնորոշման և ուսումնական դրդապատճառների փոխազդեցության բացահայտումը՝ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մանկավարժական մասնագիտության նկատմամբ կայուն հետաքրքրությունն ու ներքին մոտիվացիան կարող են նպաստել հետագա մասնագիտական գործունեության արդյունավետությանը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս առավել խորությամբ հասկանալու, թե ինչպես են ուսումնառության տարիներին փոխվում ուսանողների կրթական նպատակները, արժեքային առաջնահերթությունները, մասնագիտական սպասումները և ուսումնական գործունեությունը պայմանավորող հոգեբանական մեխանիզմները։ Այն ունի տեսական և գործնական նշանակություն՝ նպաստելով մանկավարժական կրթության որակի բարձրացման, ուսանողների մասնագիտական պատրաստության կատարելագործման, կրթական միջավայրի արդյունավետ կազմակերպման և ապագա ուսուցիչների մոտիվացիոն զարգացման համար նպաստավոր պայմանների ստեղծման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել մանկավարժների, հոգեբանների, կրթության կազմակերպիչների, բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների դասախոսների, մանկավարժական կրթության հետազոտողների, ասպիրանտների, ուսանողների և կրթության հոգեբանության ու մասնագիտական մոտիվացիայի զարգացման հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Մաթեմատիկա

Այս գիրքը ներկայացնում է մաթեմատիկական անալիզի խնդիրների ժողովածու՝ նախատեսված տնտեսագիտական մասնագիտությունների ուսանողների համար։ Առաջին մասը ընդգրկում է մաթեմատիկական անալիզի հիմնական թեմաները՝ ֆունկցիաներ, սահմաններ, ածանցյալներ և դրանց կիրառությունները տնտեսական մոդելներում։ Գրքում ներկայացված են տարբեր բարդության խնդիրներ՝ ուղեկցված մեթոդական ցուցումներով, որոնք օգնում են հասկանալ վերլուծական մտածողության և հաշվարկային հմտությունների զարգացման ուղիները։ Հեղինակը հատուկ ուշադրություն է դարձնում օպտիմալացման խնդիրներին, սահմանային վերլուծությանը և տնտեսական մեծությունների փոփոխության արագության մեկնաբանությանը։ Նյութը համադրում է տեսական հիմքերը և կիրառական խնդիրները՝ ցույց տալով, թե ինչպես է մաթեմատիկական անալիզը կիրառվում տնտեսագիտության մեջ՝ մոդելավորման և որոշումների ընդունման գործընթացներում։

Բժշկություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է սրտի իշեմիկ հիվանդությամբ տառապող հիվանդների կորոնար և միոկարդային պահուստների ուսումնասիրությանը՝ կախված նախկինում տարած սրտամկանի ինֆարկտի առկայությունից, կենտրոնական հեմոդինամիկայի տիպից և տարբեր տարիքային խմբերից։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են սրտանոթային համակարգի ֆունկցիոնալ հնարավորությունները, արյան շրջանառության առանձնահատկությունները, սրտամկանի հարմարվողական մեխանիզմները և ֆիզիկական կամ ֆունկցիոնալ ծանրաբեռնվածության նկատմամբ օրգանիզմի արձագանքը։ Ներկայացվում են հիվանդների տարիքային առանձնահատկությունների, հեմոդինամիկ ցուցանիշների և սրտի պահուստային հնարավորությունների միջև փոխկապակցվածության վերլուծություններ, որոնք կարևոր նշանակություն ունեն ախտորոշման, կանխատեսման և վերականգնողական միջոցառումների արդյունավետ կազմակերպման համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել սրտաբանների, ֆիզիոլոգների, բժշկական հետազոտողների և սրտանոթային հիվանդությունների ուսումնասիրմամբ զբաղվող մասնագետների համար։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է սպառողական վարկավորման ոլորտում առաջացող վարկային ռիսկերի գնահատման, մոդելավորման և կառավարման տեսական ու կիրառական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության առևտրային բանկերի գործունեության առանձնահատկությունների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում ֆիզիկական անձանց տրամադրվող վարկերի վերադարձելիության գնահատումն է, վարկառուների վճարունակության կանխատեսումը, հնարավոր կորուստների չափումը և այնպիսի կառավարման մեխանիզմների մշակումը, որոնք հնարավորություն են տալիս նվազեցնել վարկային պորտֆելի ռիսկայնությունը՝ միաժամանակ պահպանելով սպառողական վարկավորման տնտեսական արդյունավետությունը։ Սպառողական վարկային ռիսկը դիտարկվում է որպես բանկի ֆինանսական կայունության վրա ազդող կարևոր գործոն, քանի որ մեծ թվով անհատ վարկառուներից կազմված պորտֆելում նույնիսկ առանձին վարկերի համեմատաբար փոքր չափերի պայմաններում վճարումների ուշացումների և պարտավորությունների չկատարման կուտակային ազդեցությունը կարող է նշանակալի լինել։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է վարկառուի կողմից պայմանագրային պարտավորությունների չկատարման հավանականության և դրա հետևանքով բանկի հնարավոր ֆինանսական կորուստների գնահատման վրա։ Ուսումնասիրվում են վարկային ռիսկի առաջացման պատճառները՝ կապված վարկառուի եկամուտների, զբաղվածության կայունության, արդեն գոյություն ունեցող պարտքային բեռի, վարկային պատմության, ընտանիքի ֆինանսական պարտավորությունների և այլ սոցիալ-տնտեսական գործոնների հետ։ Միաժամանակ հաշվի են առնվում արտաքին միջավայրի ազդեցությունները, քանի որ բնակչության եկամուտների, զբաղվածության, գնաճային միջավայրի, տոկոսադրույքների և ընդհանուր տնտեսական ակտիվության փոփոխությունները կարող են անդրադառնալ տնային տնտեսությունների պարտքային պարտավորությունները սպասարկելու հնարավորության վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է վարկառուների վարկունակության գնահատման մեթոդների ուսումնասիրությունը։ Ավանդական փորձագիտական գնահատման հետ համադրվում են քանակական մոտեցումները, որոնց միջոցով հնարավոր է մեծ թվով դիմորդների վերաբերյալ տվյալները մշակել միասնական չափանիշներով։ Վարկային սքորինգը դիտարկվում է որպես սպառողական վարկավորման գործընթացի կարևոր գործիք, որը հնարավորություն է տալիս վարկառուին բնութագրող տարբեր ցուցանիշների հիման վրա գնահատել նրա ռիսկայնությունը և դասակարգել վարկային դիմումները։ Սքորինգային համակարգի կառուցման ընթացքում կարևորվում է համապատասխան փոփոխականների ընտրությունը, տվյալների որակը, յուրաքանչյուր գործոնի կանխատեսողական նշանակության գնահատումը և վերջնական գնահատականի կապը վարկային պարտավորությունների հետագա կատարման հետ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում վիճակագրական և տնտեսաչափական մոդելների կիրառմանը։ Վարկային ռիսկի գնահատման համար կարող են օգտագործվել դասակարգման և հավանականային գնահատման տարբեր մեթոդներ, որոնց նպատակն է պատմական տվյալների հիման վրա բացահայտել վարկառուի բնութագրերի և պարտավորությունների կատարման միջև օրինաչափությունները։ Մոդելի արդյունավետությունը գնահատվում է ոչ միայն այն հանգամանքով, թե որքան ճիշտ է այն հայտնաբերում բարձր ռիսկային վարկառուներին, այլև որքանով է կարողանում տարբերակել ռիսկայնության տարբեր մակարդակներ ունեցող հաճախորդներին և պահպանել կանխատեսման կայունությունը նոր տվյալների նկատմամբ։ Կարևոր խնդիր է սխալ դասակարգման տնտեսական հետևանքների գնահատումը։ Եթե բարձր ռիսկ ունեցող վարկառուն սխալմամբ գնահատվում է որպես հուսալի, բանկը կարող է կրել վարկային կորուստ, իսկ եթե վճարունակ հաճախորդը դասակարգվում է չափազանց բարձր ռիսկային խմբում, բանկը կարող է կորցնել եկամտաբեր գործարքի հնարավորությունը։ Հետևաբար արդյունավետ մոդելը պետք է հավասարակշռի ռիսկի նվազեցման և վարկավորման հնարավորությունների պահպանման խնդիրները։ Ուսումնասիրվում են վարկային պատմության նշանակությունը և վարկառուի նախկին ֆինանսական վարքագծից ստացվող տեղեկատվության կիրառման հնարավորությունները։ Նախկին վարկերի մարման կարգապահությունը, վճարումների ուշացումների առկայությունը, գործող պարտավորությունների քանակը և վարկային ակտիվության այլ ցուցանիշներ կարող են կարևոր տեղեկատվություն տրամադրել ապագա վարքագծի գնահատման համար։ Միաժամանակ ընդգծվում է, որ վարկային պատմությունը պետք է դիտարկել այլ ֆինանսական և սոցիալ-տնտեսական ցուցանիշների հետ համատեղ, քանի որ վարկառուի ներկայիս ֆինանսական վիճակը կարող է տարբերվել նրա նախկին պայմաններից։ Հետազոտության մեջ առանձնահատուկ նշանակություն ունի պարտքային բեռի գնահատումը։ Վարկառուի եկամուտների և պարբերական պարտքային վճարումների հարաբերակցությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել, թե եկամտի ինչ մասն է արդեն ուղղվում ֆինանսական պարտավորությունների կատարմանը և որքան լրացուցիչ վարկային բեռ կարող է կրել տվյալ անձը։ Այս ցուցանիշի ուսումնասիրությունը կարևոր է գերվարկավորման ռիսկի բացահայտման համար։ Սպառողական վարկավորման արագ ընդլայնման պայմաններում միևնույն անձը կարող է ունենալ մի քանի պարտավորություններ տարբեր ֆինանսական կազմակերպությունների նկատմամբ, ինչի հետևանքով միայն մեկ վարկի չափի գնահատումը բավարար չէ նրա իրական վճարունակությունը հասկանալու համար։ Առանձին ուղղություն է վարկային պորտֆելի մակարդակով ռիսկի ուսումնասիրությունը։ Անհատական վարկառուների գնահատումը լրացվում է պորտֆելի կառուցվածքի վերլուծությամբ՝ ըստ վարկատեսակների, ժամկետների, վարկառուների խմբերի և ռիսկային դասերի։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել ռիսկի կենտրոնացումները և գնահատել, թե պորտֆելի որ հատվածներում կարող են ձևավորվել առավել նշանակալի կորուստներ։ Դիվերսիֆիկացիայի սկզբունքը դիտարկվում է որպես ռիսկի կառավարման միջոց, սակայն սպառողական պորտֆելի դեպքում անհրաժեշտ է հաշվի առնել, որ բազմաթիվ վարկառուների ֆինանսական վիճակը կարող է միաժամանակ վատթարանալ ընդհանուր մակրոտնտեսական գործոնների ազդեցության հետևանքով։ Այդ պատճառով մեծ թվով փոքր վարկերի առկայությունը ինքնին ամբողջությամբ չի վերացնում համակարգային բնույթի ռիսկերը։ Կարևորվում է վարկային կորուստների կանխատեսման խնդիրը։ Ռիսկի քանակական գնահատման շրջանակում կարող են դիտարկվել պարտավորության չկատարման հավանականությունը, չկատարման պահին առկա վարկային պահանջի չափը և հնարավոր կորստի մակարդակը։ Այս բաղադրիչների համադրումը հնարավորություն է տալիս ձևավորել հնարավոր կամ ակնկալվող վարկային կորուստների գնահատականներ և դրանք կիրառել պորտֆելի կառավարման, գնագոյացման և ֆինանսական պլանավորման ընթացքում։ Նման գնահատումները հատկապես կարևոր են այն պատճառով, որ բանկի նպատակն է ոչ միայն արձագանքել արդեն առաջացած խնդրահարույց վարկերին, այլև հնարավոր կորուստները կանխատեսել դեռևս վարկավորման և պորտֆելի կառավարման փուլերում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ռիսկի վրա հիմնված գնագոյացումը։ Տարբեր վարկառուներ կարող են ունենալ տարբեր մակարդակի վարկային ռիսկ, և այդ տարբերությունը կարող է հաշվի առնվել վարկավորման պայմանների ձևավորման ընթացքում։ Միաժամանակ տոկոսադրույքի բարձրացումը որպես ռիսկի փոխհատուցման միջոց ունի սահմանափակումներ, քանի որ չափազանց ծանր վճարային պայմանները կարող են իրենց հերթին մեծացնել վարկառուի ֆինանսական բեռը։ Հետևաբար գնագոյացման արդյունավետ համակարգը պետք է համադրի վարկի ռիսկայնությունը, ֆինանսավորման արժեքը, գործառնական ծախսերը, մրցակցային պայմանները և բանկի նպատակային եկամտաբերությունը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում վարկային հայտի ընդունումից հետո իրականացվող մշտադիտարկմանը։ Վարկառուի ֆինանսական վիճակը կարող է փոխվել վարկի ամբողջ ժամկետի ընթացքում, ուստի սկզբնական գնահատականը չի կարող դիտարկվել որպես անփոփոխ։ Վճարումների վարքագծի, ուշացումների և պարտքային բեռի փոփոխությունների դիտարկումը հնարավորություն է տալիս վաղ փուլում հայտնաբերել ռիսկի աճի նշանները։ Վաղ նախազգուշացման համակարգերը կարող են օգտագործվել խնդրահարույց վարկերի ձևավորումը կանխելու կամ դրանց հետևանքները նվազեցնելու նպատակով։ Այս համակարգերի արդյունավետությունը կախված է այն ցուցանիշների ճիշտ ընտրությունից, որոնք կարող են ժամանակին ազդարարել վարկառուի վճարունակության վատթարացման մասին։ Հետազոտության մեջ դիտարկվում են նաև ժամկետանց և խնդրահարույց վարկերի կառավարման մոտեցումները։ Կարևորվում է հաճախորդների դասակարգումը ըստ վճարումների ուշացման պատճառների և ֆինանսական վիճակի, քանի որ ժամանակավոր վճարային դժվարություն ունեցող վարկառուի և երկարաժամկետ անվճարունակության բարձր ռիսկ ունեցող հաճախորդի նկատմամբ կիրառվող կառավարման միջոցները կարող են տարբեր լինել։ Բանկի համար անհրաժեշտ է գնահատել պարտքի վերականգնման հավանականությունը, հետագա սպասարկման ծախսերը և հնարավոր կորուստները։ Այս գործընթացի արդյունավետ կազմակերպումը կարող է նվազեցնել արդեն իրացված վարկային ռիսկի ֆինանսական հետևանքները։ Առանձին նշանակություն ունի սթրես-թեստավորման կիրառումը։ Սպառողական վարկային պորտֆելի կայունությունը կարելի է ուսումնասիրել տարբեր անբարենպաստ տնտեսական սցենարների պայմաններում՝ գնահատելով, թե եկամուտների նվազումը, գործազրկության աճը, տոկոսային բեռի փոփոխությունը կամ այլ գործոններ ինչպես կարող են ազդել վարկառուների վճարունակության և բանկի հնարավոր կորուստների վրա։ Սցենարային վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել պորտֆելի առավել խոցելի հատվածները և նախապես գնահատել բանկի կարողությունը դիմակայելու բացասական զարգացումներին։ Կարևոր տեղ է հատկացվում մոդելային ռիսկին։ Վարկային ռիսկի գնահատման ցանկացած մոդել իրականության պարզեցված ներկայացում է և կարող է կորցնել արդյունավետությունը, եթե փոխվում են վարկառուների վարքագիծը, տնտեսական միջավայրը կամ բանկի վարկային քաղաքականությունը։ Այդ պատճառով անհրաժեշտ է պարբերաբար ստուգել մոդելների կանխատեսողական կարողությունը, համեմատել կանխատեսումները փաստացի արդյունքների հետ և անհրաժեշտության դեպքում վերանայել պարամետրերը։ Տվյալների որակը նույնպես դիտարկվում է որպես առանցքային խնդիր, քանի որ սխալ, թերի կամ ոչ ներկայացուցչական տվյալների վրա կառուցված մոդելը կարող է հանգեցնել ռիսկի ոչ ճիշտ գնահատման։ Հայաստանի առևտրային բանկերի համատեքստում ուսումնասիրվում են սպառողական վարկավորման շուկայի առանձնահատկությունները, բանկերի վարկային քաղաքականության կազմակերպումը, տեղեկատվական ենթակառուցվածքների օգտագործումը և ռիսկերի կառավարման ներքին համակարգերի կատարելագործման հնարավորությունները։ Տեղական շուկայի համար կարևոր է մոդելները համապատասխանեցնել տվյալների հասանելիությանը, բնակչության եկամուտների կառուցվածքին, վարկային վարքագծին և ֆինանսական համակարգի առանձնահատկություններին։ Միջազգային փորձի մեխանիկական կիրառման փոխարեն կարևորվում է տեղական տվյալների վրա մոդելների փորձարկումը և դրանց պարբերական վերագնահատումը։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող են լինել վիճակագրական, տնտեսաչափական և համեմատական վերլուծության մեթոդները, վարկային պորտֆելների կառուցվածքային ուսումնասիրությունը, սքորինգային մոդելների կառուցումը և դրանց կանխատեսողական հատկությունների գնահատումը։ Պատմական վարկային տվյալների հիման վրա հնարավոր է առանձնացնել վարկառուների վարքագծի վրա առավել մեծ ազդեցություն ունեցող գործոնները և կառուցել ռիսկային դասակարգման համակարգեր։ Ստացված արդյունքները կարող են համադրվել բանկերի փաստացի վարկային կորուստների հետ՝ մոդելների կիրառական արդյունավետությունը գնահատելու նպատակով։ Կարևորվում է նաև տարբեր մոդելների համեմատությունը՝ պարզելու, թե տվյալ տեղեկատվական բազայի և սպառողական վարկային պորտֆելի կառուցվածքի պայմաններում որ մեթոդներն են ապահովում առավել կայուն տարբերակում ռիսկային խմբերի միջև։ Աշխատության գիտագործնական նշանակությունը պայմանավորված է սպառողական վարկավորման աճին զուգահեռ վարկային ռիսկերի արդյունավետ վերահսկման անհրաժեշտությամբ։ Վարկային որոշումների որակի բարելավումը կարող է նպաստել խնդրահարույց պարտքերի նվազեցմանը, պորտֆելի որակի պահպանմանը և բանկային ռեսուրսների առավել արդյունավետ բաշխմանը։ Միաժամանակ չափազանց պահպանողական վարկային քաղաքականությունը կարող է սահմանափակել վճարունակ հաճախորդների ֆինանսավորման հնարավորությունները, ուստի ռիսկի կառավարումը դիտարկվում է որպես ռիսկի և եկամտաբերության հավասարակշռման գործընթաց։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է սպառողական վարկային ռիսկի գնահատման և կառավարման համալիր մոտեցում՝ միավորելով վարկառուի անհատական վարկունակության գնահատումը, սքորինգային ու վիճակագրական մոդելավորումը, պորտֆելային վերլուծությունը, հնարավոր կորուստների կանխատեսումը, մշտադիտարկումը և սթրեսային իրավիճակների գնահատումը։ Այն կարող է օգտակար լինել բանկային գործի, ֆինանսների, ռիսկերի կառավարման և տնտեսաչափության ոլորտների հետազոտողների, բանկային մասնագետների, ռիսկ-մենեջերների, վարկային վերլուծաբանների, դասախոսների և ուսանողների համար։