Նոր գրքեր: Տեխնիկա: (Ինֆորմացիոն ցանկ)=Новые книги: Техника: Информационный указатель (1981, Апрель, №4)

Информатика

Աշխատությունը նվիրված է կիբեռանվտանգության ոլորտում ներդրումների վերաբերյալ ռազմավարական որոշումների կայացման գործընթացի ավտոմատացման ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով տեխնոլոգիական և վերլուծական գործիքների միջոցով բարձրացնել ներդրումային որոշումների հիմնավորվածությունը, արագությունը և արդյունավետությունը։ Կիբեռսպառնալիքների մշտական փոփոխությունը, տեղեկատվական համակարգերի բարդացումը և կազմակերպությունների թվային ենթակառուցվածքների ընդլայնումը հանգեցնում են անվտանգության ապահովման համար անհրաժեշտ ծախսերի աճին, ինչի պայմաններում սահմանափակ ֆինանսական ռեսուրսների ճիշտ բաշխումը դառնում է կառավարման կարևոր խնդիր։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել կիբեռանվտանգության ներդրումների ընտրության, առաջնահերթությունների սահմանման և ռեսուրսների բաշխման մեխանիզմները՝ հաշվի առնելով կազմակերպության ակտիվները, սպառնալիքները, խոցելիությունները, հնարավոր վնասների չափը և անվտանգության միջոցառումների արդյունավետությունը։ Հետազոտության առանցքային ուղղություններից է որոշումների ավտոմատացման այնպիսի մոդելի ձևավորումը, որը կարող է հավաքագրել և մշակել տարբեր աղբյուրներից ստացված տվյալներ, գնահատել կիբեռռիսկերը և դրանց հիման վրա առաջարկել ներդրումային առաջնահերթություններ։ Այդպիսի համակարգը կարող է հաշվի առնել ոչ միայն տեխնիկական ցուցանիշները, այլև ֆինանսական և կազմակերպական գործոնները՝ ներդրման արժեքը, սպասվող օգուտը, ռիսկի նվազեցման աստիճանը, ներդրման վերադարձելիությունը, իրականացման ժամկետները և անվտանգության միջոցառումների փոխկապակցվածությունը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում կիբեռռիսկի քանակական կամ կիսաքանակական գնահատումը։ Ռիսկերի գնահատման միջոցով հնարավոր է տարբերակել առավել վտանգավոր սպառնալիքները և որոշել, թե որ ուղղություններում ներդրումները կարող են ապահովել առավել մեծ պաշտպանական արդյունք։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս անցնել միայն ընդհանուր անվտանգության միջոցառումների ֆինանսավորումից դեպի ռիսկերի վրա հիմնված ներդրումային պլանավորում։ Աշխատությունը կարող է ուսումնասիրել նաև արհեստական բանականության, մեքենայական ուսուցման, տվյալների վերլուծության և որոշումների աջակցման համակարգերի կիրառման հնարավորությունները։ Այդ տեխնոլոգիաները կարող են օգտագործվել պատմական տվյալների վերլուծության, սպառնալիքների հավանականության գնահատման, ռիսկերի դասակարգման, տարբեր ներդրումային սցենարների համեմատության և հնարավոր հետևանքների կանխատեսման համար։ Միաժամանակ ավտոմատացված համակարգը կարող է նախատեսել տարբեր սցենարների մոդելավորում՝ օրինակ՝ որոշակի անվտանգության միջոցառման ֆինանսավորման, դրա հետաձգման կամ այլընտրանքային լուծման ընտրության դեպքում հնարավոր արդյունքների գնահատմամբ։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է նաև ներդրումային որոշումների բազմաչափ բնույթը։ Կիբեռանվտանգության ոլորտում ամենաթանկ լուծումը միշտ չէ, որ ամենաարդյունավետն է, ուստի անհրաժեշտ է համադրել ծախսը, ռիսկի նվազեցումը և կազմակերպության ռազմավարական նպատակները։ Այս խնդիրը կարող է լուծվել բազմաչափ օպտիմալացման, որոշումների տեսության, ռիսկերի գնահատման և տնտեսական արդյունավետության չափանիշների կիրառմամբ։ Աշխատության մեջ կարող է ուսումնասիրվել նաև մարդու և ավտոմատացված համակարգի փոխգործակցությունը։ Չնայած որոշումների ավտոմատացման բարձր ներուժին, ռազմավարական ներդրումային որոշումները հաճախ պահանջում են մասնագիտական դատողություն, քանի որ տվյալները կարող են լինել թերի, անորոշ կամ արագ փոփոխվող։ Հետևաբար արդյունավետ համակարգը կարող է նախատեսել ոչ թե մարդու լիակատար փոխարինում, այլ որոշում կայացնող մասնագետներին վերլուծական առաջարկություններով, գնահատականներով և սցենարներով ապահովող մեխանիզմ։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել տվյալների անվտանգությանն ու համակարգի վստահելիությանը, քանի որ կիբեռանվտանգության ներդրումների վերաբերյալ որոշումներ կայացնող համակարգն ինքնին կարող է դառնալ հարձակումների թիրախ։ Այդ պատճառով անհրաժեշտ է հաշվի առնել տվյալների ամբողջականությունը, հասանելիության վերահսկումը, մոդելների հուսալիությունը, ալգորիթմական սխալների հնարավորությունը և որոշումների թափանցիկությունը։ Աշխատության գործնական նշանակությունը կայանում է այնպիսի մեթոդաբանության կամ որոշումների աջակցման համակարգի մշակման հնարավորության մեջ, որը կազմակերպություններին կօգնի սահմանափակ բյուջեն ուղղել առավել կարևոր կիբեռանվտանգության խնդիրների լուծմանը։ Նման համակարգը կարող է օգտակար լինել ֆինանսական կազմակերպություններում, պետական կառույցներում, խոշոր ընկերություններում, ՏՏ կազմակերպություններում և այլ կառույցներում, որտեղ տեղեկատվական ռիսկերի կառավարումը ռազմավարական նշանակություն ունի։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել կիբեռանվտանգության մասնագետներին, ՏՏ կառավարիչներին, ռիսկերի կառավարման և ֆինանսների մասնագետներին, տվյալների վերլուծաբաններին, համակարգերի ճարտարապետներին և արհեստական բանականության կիրառմամբ որոշումների աջակցման համակարգեր մշակող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը միավորում է կիբեռանվտանգությունը, ներդրումային կառավարումը և տվյալահեն որոշումների կայացումը՝ նպատակ ունենալով ստեղծել ավելի արագ, հիմնավորված և ռիսկերի վրա հիմնված մոտեցում անվտանգության ոլորտում ֆինանսական ռեսուրսների ռազմավարական բաշխման համար։

Экономика

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է բանկի վարկային պորտֆելի ռիսկի գնահատման խնդրին՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով վարիացիայի գործակցի կիրառմանը որպես քանակական գնահատման գործիքի։ Աշխատության հիմնական նպատակն է բացահայտել, թե ինչպես կարելի է բանկի տրամադրած վարկերի պորտֆելի ռիսկայնությունը գնահատել վիճակագրական մեթոդների միջոցով և ստացված ցուցանիշների հիման վրա ավելի հիմնավորված որոշումներ ընդունել վարկային քաղաքականության, ռիսկերի կառավարման և պորտֆելի կառուցվածքի վերաբերյալ։ Վարկային պորտֆելը բանկի ակտիվների կարևորագույն բաղադրիչներից է, իսկ դրա որակը և ռիսկայնությունը անմիջականորեն ազդում են բանկի ֆինանսական կայունության, եկամտաբերության և իրացվելիության վրա։ Վարկավորման գործընթացում բանկը մշտապես բախվում է այն հավանականությանը, որ վարկառուն ամբողջությամբ կամ ժամանակին չի կատարի իր պարտավորությունները։ Այդ պատճառով վարկային ռիսկի գնահատումը բանկային կառավարման առանցքային խնդիրներից է։ Վարկային պորտֆելի ռիսկը չի սահմանափակվում մեկ առանձին վարկառուի անվճարունակության հավանականությամբ։ Պորտֆելը ներառում է տարբեր չափերի, ժամկետների, տոկոսադրույքների, ոլորտների և վարկառուների խմբերի պատկանող բազմաթիվ վարկեր, և դրանց համակցված վարքագիծը կարող է էապես տարբերվել առանձին վարկերի ռիսկայնությունից։ Հետևաբար անհրաժեշտ է ուսումնասիրել պորտֆելի ամբողջական կառուցվածքը և դրա արդյունքների փոփոխականությունը։ Վարիացիայի գործակիցը վիճակագրական հարաբերական ցուցանիշ է, որը սովորաբար հաշվարկվում է ստանդարտ շեղման և միջին մեծության հարաբերությամբ։ Այն հնարավորություն է տալիս գնահատել փոփոխականության աստիճանը՝ հաշվի առնելով տվյալների միջին մակարդակը։ Վարկային պորտֆելի ուսումնասիրության դեպքում այս ցուցանիշը կարող է օգտագործվել տարբեր պորտֆելների կամ դրանց առանձին հատվածների ռիսկայնությունը համեմատելու համար, հատկապես այն իրավիճակներում, երբ բացարձակ չափերը տարբեր են։ Այս մոտեցման կարևոր առավելությունն այն է, որ վարիացիայի գործակիցը հարաբերական ցուցանիշ է և այդպիսով թույլ է տալիս համեմատել տարբեր մասշտաբներ ունեցող տվյալների շարքերի փոփոխականությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևոր է հասկանալ վարկային պորտֆելի եկամտաբերության և ռիսկայնության փոխհարաբերությունը։ Բանկի համար բարձր եկամտաբերությամբ վարկային գործառնությունները կարող են գրավիչ լինել, սակայն դրանց հետ հաճախ կապված է նաև ավելի բարձր ռիսկ։ Հետևաբար արդյունավետ վարկային քաղաքականությունը պետք է ձգտի ոչ միայն առավելագույնի հասցնել եկամուտը, այլև պահպանել ռիսկի ընդունելի մակարդակ։ Վարիացիայի գործակցի միջոցով հնարավոր է լրացուցիչ տեղեկատվություն ստանալ եկամտաբերության կամ այլ ֆինանսական ցուցանիշների տատանողականության վերաբերյալ և համադրել այն միջին արդյունքների հետ։ Վարկային պորտֆելի ռիսկի գնահատման ժամանակ կարող են դիտարկվել վարկերի վերադարձելիության, ժամկետանց պարտավորությունների, հնարավոր կորուստների, տոկոսային եկամուտների և այլ ցուցանիշների ժամանակային շարքերը։ Դրանց վիճակագրական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել փոփոխությունների միտումները և գնահատել պորտֆելի կայունությունը։ Եթե տվյալների փոփոխականությունը բարձր է, ապա դա կարող է վկայել պորտֆելի ավելի անկայուն բնույթի մասին և պահանջել ռիսկերի կառավարման լրացուցիչ միջոցառումներ։ Միաժամանակ վարիացիայի գործակիցը պետք է դիտարկել այլ ֆինանսական և վիճակագրական ցուցանիշների հետ համատեղ, քանի որ միայն մեկ գործակիցը չի կարող ամբողջությամբ արտացոլել վարկային ռիսկի բազմակողմ բնույթը։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչ կարող է լինել վարկային պորտֆելի կառուցվածքային վերլուծությունը։ Պորտֆելը կարելի է բաժանել ըստ տնտեսության ոլորտների, վարկառուների տեսակների, վարկերի ժամկետների, արժույթների, ապահովվածության կամ այլ չափանիշների։ Նման դասակարգումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել այն հատվածները, որոնցում կենտրոնացած է ռիսկի առավել մեծ մասը։ Օրինակ՝ եթե վարկերի զգալի մասը կենտրոնացած է տնտեսության մեկ ոլորտում, տվյալ ոլորտի բացասական փոփոխությունները կարող են միաժամանակ ազդել բազմաթիվ վարկառուների վճարունակության վրա։ Այսպիսի կենտրոնացման ռիսկը կարևոր է հաշվի առնել պորտֆելի ընդհանուր գնահատման ժամանակ։ Վարիացիայի գործակցի մեթոդի կիրառումը կարող է նպաստել նաև տարբեր ժամանակահատվածների կամ պորտֆելների համեմատությանը։ Եթե հաշվարկված ցուցանիշը ժամանակի ընթացքում աճում է, դա կարող է նշանակել տվյալ ցուցանիշի հարաբերական անկայունության մեծացում, իսկ նվազումը՝ ավելի կայուն դինամիկա։ Սակայն արդյունքների մեկնաբանման ժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել նաև միջին արժեքի փոփոխությունը, տվյալների բաշխումը և արտաքին տնտեսական պայմանները։ Նույն վարիացիայի գործակիցը տարբեր տնտեսական իրավիճակներում կարող է ունենալ տարբեր իմաստ, ուստի ցուցանիշը պետք է դիտարկել ընդհանուր ֆինանսական համատեքստում։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում նաև ռիսկի գնահատման արդյունքների գործնական կիրառմանը։ Ստացված ցուցանիշները կարող են օգտագործվել վարկային պորտֆելի դիվերսիֆիկացման, ռիսկային ոլորտների սահմանափակման, վարկավորման չափանիշների վերանայման և հնարավոր կորուստների նկատմամբ ավելի զգույշ մոտեցման ձևավորման համար։ Բանկի ղեկավարությունը կարող է համադրել վարիացիայի գործակցի տվյալները այլ ցուցանիշների հետ և որոշել, թե որ ուղղություններն են պահանջում առավել մանրամասն վերահսկողություն։ Դիվերսիֆիկացումը այս համատեքստում կարևոր գործիք է, քանի որ տարբեր ոլորտների և վարկառուների միջև ռիսկի բաշխումը կարող է նվազեցնել մեկ հատվածի բացասական փոփոխությունների ազդեցությունը ամբողջ պորտֆելի վրա։ Աշխատության մեթոդաբանական արժեքը պայմանավորված է նաև նրանով, որ վիճակագրական գործիքները կապվում են բանկային ռիսկերի կառավարման գործնական խնդիրների հետ։ Վարիացիայի գործակիցը համեմատաբար պարզ հաշվարկվող ցուցանիշ է, սակայն ճիշտ կիրառման դեպքում այն կարող է օգտակար տեղեկատվություն տրամադրել տվյալների հարաբերական փոփոխականության վերաբերյալ։ Այն կարող է ծառայել որպես նախնական կամ լրացուցիչ վերլուծական գործիք՝ ավելի բարդ ռիսկային մոդելների կողքին։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել դրա սահմանափակումները․ այն ինքնուրույն չի չափում դեֆոլտի հավանականությունը, չի նկարագրում կորուստների ամբողջ բաշխումը և չի փոխարինում բանկային ռիսկերի համապարփակ գնահատման մեթոդներին։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ վարկային պորտֆելի ռիսկի գնահատումը պահանջում է ինչպես պորտֆելի կառուցվածքի, այնպես էլ դրա ֆինանսական արդյունքների փոփոխականության ուսումնասիրություն։ Վարիացիայի գործակիցը կարող է օգտակար լինել այդ գործընթացում՝ հնարավորություն տալով գնահատել ցուցանիշների հարաբերական տատանողականությունը և համեմատել տարբեր պորտֆելների կամ դրանց հատվածների ռիսկային բնութագրերը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել բանկային գործի, ֆինանսների, տնտեսագիտության և ռիսկերի կառավարման ոլորտների ուսանողներին, հետազոտողներին և մասնագետներին՝ հատկապես նրանց, ովքեր ուսումնասիրում են վարկային պորտֆելի կառուցվածքը, ֆինանսական ռիսկերի քանակական գնահատումը և վիճակագրական մեթոդների կիրառումը բանկային կառավարման գործընթացներում։

Экология

Ձեռնարկ ագրոէկոլոգիա և շրջակա միջավայրի պահպանություն առարկայից լաբորատոր գործնական պարապմունքների աշխատությունը ուսումնական ձեռնարկ է, որը նախատեսված է ագրոէկոլոգիա և շրջակա միջավայրի պահպանություն առարկայի գործնական և լաբորատոր պարապմունքների կազմակերպման համար։ Ձեռնարկում ներկայացվում են տարբեր փորձարարական աշխատանքներ և առաջադրանքներ, որոնք օգնում են ուսանողներին կիրառել տեսական գիտելիքները գործնականում։ Դրանք վերաբերում են հողի, ջրի և օդի էկոլոգիական վիճակի գնահատմանը, աղտոտվածության չափմանը, ինչպես նաև գյուղատնտեսական էկոհամակարգերի ուսումնասիրությանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում փորձերի կատարման մեթոդաբանությանը, չափման տեխնիկային և ստացված արդյունքների վերլուծությանը։ Նշվում են նաև շրջակա միջավայրի պահպանության գործնական մոտեցումները և էկոլոգիական անվտանգության կանոնները։

Другие предметы

Քրեական օրենքի գործողությունը ժամանակի ընթացքում բնութագրում է այն կանոնները, որոնք կարգավորում են, թե երբ և ինչպես կիրառվում են քրեական իրավունքի նորմերը՝ կապված հանցագործության կատարման ժամանակի հետ։ Ըստ սկզբունքի, քրեական օրենքը չի գործում հետադարձաբար, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ նոր օրենքը մեղադրողի համար ավելի մեղմ պատիժ է նախատեսում։ Այս մոտեցումը ապահովում է իրավունքի կանխատեսելիություն, օրենքի գերակայություն և քաղաքացիների իրավունքների պաշտպանության պաշտպանություն։ Քրեական օրենքի գործողությունը ժամանակի ընթացքում արտահայտվում է երեք հիմնական տեսքով՝ նախկինում կատարված հանցագործությունների վրա օրենքի կիրառումը, գործող ժամանակի ընթացքում կատարվող հանցագործությունների նկատմամբ օրենքի կիրառումը և ապագայի վերաբերյալ օրենքի ուժի սահմանափակումը։ Ժամանակի իմաստով օրենքի փոփոխությունները և նորացումները կարող են ազդել գործիքների, պատիժների, արձանագրությունների և վարույթների ընթացքի վրա, սակայն բացառապես այն դեպքերում, երբ դա մեղմացնող փոփոխություն է մեղավորի համար։ Այսպես, քրեական օրենքի գործողությունը ժամանակի նկատմամբ ապահովում է օրենքի իրավունքի կայունություն, նախադեպային արդարություն և հասարակության վրա դրական ազդեցություն՝ պաշտպանելով հասարակական հարաբերությունները և individuellen իրավունքները։

Право

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում պետական ֆինանսական վերահսկողություն իրականացնող մարմինների իրավական կարգավիճակի և դրա առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում այն պետական կառույցների գործունեությունն է, որոնց միջոցով վերահսկվում է պետական ֆինանսական միջոցների ձևավորման, բաշխման և օգտագործման օրինականությունը, արդյունավետությունն ու նպատակային բնույթը։ Ուսումնասիրվում են այդ մարմինների իրավական հիմքերը, լիազորությունների շրջանակը, գործառույթները, կառուցվածքային առանձնահատկությունները և պետական կառավարման համակարգում նրանց տեղն ու դերը։ Աշխատության մեջ կարևոր ուշադրություն է դարձվում ֆինանսական վերահսկողության իրականացման ձևերին և մեթոդներին, վերահսկող մարմինների իրավունքներին ու պարտականություններին, ստուգումների և ուսումնասիրությունների կազմակերպման ընթացակարգերին, ինչպես նաև վերահսկողության արդյունքների հիման վրա համապատասխան միջոցների կիրառման իրավական հնարավորություններին։ Առանձին նշանակություն ունի վերահսկողություն իրականացնող մարմինների անկախության, հաշվետվողականության և օրինականության սկզբունքների ուսումնասիրությունը, քանի որ արդյունավետ ֆինանսական վերահսկողությունը պետք է համատեղի պետական ֆինանսների պաշտպանության անհրաժեշտությունը և վերահսկվող սուբյեկտների օրինական շահերի ապահովումը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև պետական ֆինանսական վերահսկողության տարբեր ինստիտուտների միջև լիազորությունների բաշխմանը, փոխգործակցությանը և դրանց իրավասությունների սահմանազատման խնդիրներին։ Կարևոր է նաև վերահսկողության համակարգի համապատասխանությունը իրավական պետության, թափանցիկության, արդյունավետ կառավարման և հանրային ֆինանսների պատասխանատու օգտագործման սկզբունքներին։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչ իրավական գործիքներով է պետությունը վերահսկում հանրային ֆինանսների կառավարումը և ինչպիսի մեխանիզմներով է ապահովվում ֆինանսական կարգապահությունը։ Այն կարող է օգտակար լինել իրավաբանների, պետական կառավարման մասնագետների, ֆինանսական վերահսկողության ոլորտի աշխատակիցների, տնտեսագետների, հետազոտողների և իրավաբանական ու կառավարչական մասնագիտությունների ուսանողների համար՝ հատկապես պետական ֆինանսների իրավական կարգավորման և վերահսկողության ինստիտուցիոնալ համակարգի ուսումնասիրության շրջանակում։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ազգային նորարարական համակարգի ձևավորման և ներդրման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ այլընտրանքային էներգետիկայի ոլորտի օրինակով։ Քննության են առնվում ազգային նորարարական համակարգի էությունը, կառուցվածքը, հիմնական մասնակիցները և դրանց փոխգործակցության մեխանիզմները՝ գիտական հետազոտությունների արդյունքները տնտեսության իրական հատվածում կիրառելու տեսանկյունից։ Վերլուծվում են պետության, գիտահետազոտական և կրթական հաստատությունների, մասնավոր ձեռնարկությունների, ներդրումային կառույցների ու նորարարական կազմակերպությունների դերերը տեխնոլոգիական զարգացման գործընթացում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այլընտրանքային էներգետիկայի ոլորտում նոր տեխնոլոգիաների ստեղծման, փոխանցման և ներդրման տնտեսական ու կազմակերպական նախադրյալներին։ Դիտարկվում են նորարարական ծրագրերի ֆինանսավորման, ներդրումների ներգրավման, գիտական արդյունքների առևտրայնացման, մտավոր սեփականության պաշտպանության և մասնագիտական ներուժի զարգացման հետ կապված խնդիրները։ Քննարկվում են պետական նորարարական քաղաքականության գործիքները և այն ինստիտուցիոնալ պայմանները, որոնք կարող են նպաստել վերականգնվող ու այլընտրանքային էներգետիկ տեխնոլոգիաների զարգացմանը և տարածմանը։ Կարևորվում է գիտության, արտադրության և շուկայի միջև արդյունավետ կապերի ձևավորումը, ինչպես նաև նորարարական ենթակառուցվածքների զարգացումը։ Անդրադարձ է կատարվում էներգետիկ ոլորտում տեխնոլոգիական նորարարությունների նշանակությանը էներգետիկ ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման, տնտեսական մրցունակության և երկարաժամկետ զարգացման տեսանկյունից։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ազգային նորարարական համակարգի կայացմանը խոչընդոտող հիմնական գործոնները և դիտարկելու դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղղությունները։ Այն կարող է օգտակար լինել նորարարական տնտեսագիտության, էներգետիկ քաղաքականության, պետական կառավարման, ներդրումային գործունեության և այլընտրանքային էներգետիկայի ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։