Отчёт о состоянии Александропольскаго коммерческаго училища за 1902-1903 учебный год

Պատմություն

Ուսումնասիրությունը նվիրված է 1915-1917 թվականներին Հայոց ցեղասպանության և Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների փոխհարաբերությունների պատմաքաղաքական վերլուծությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով ամերիկյան հասարակության, պետական կառույցների, դիվանագիտական ներկայացուցչությունների, մամուլի, բարեգործական կազմակերպությունների և հասարակական գործիչների արձագանքին Օսմանյան կայսրությունում հայերի նկատմամբ իրականացված զանգվածային բռնությունների ու տեղահանությունների նկատմամբ։ Աշխատանքի կենտրոնում այն հարցն է, թե ինչպես ձևավորվեց ամերիկյան ընկալումը հայերի ողբերգության վերաբերյալ, ինչպիսի տեղեկատվություն էր հասնում ԱՄՆ, ինչպես էին դրան արձագանքում հասարակությունը և պետական իշխանությունները, և ինչպիսի քաղաքական ու մարդասիրական քայլեր ձեռնարկվեցին այդ ժամանակահատվածում։ Ուսումնասիրության համար կարևոր նախադրյալ է Առաջին համաշխարհային պատերազմի միջազգային իրավիճակը, որի պայմաններում Օսմանյան կայսրության տարածքում հայ բնակչության նկատմամբ իրականացվող բռնությունները զարգանում էին լայնածավալ ռազմական և քաղաքական գործընթացների համատեքստում։ 1915 թվականից սկսված զանգվածային տեղահանությունները, սպանությունները, բռնությունները և բռնագաղթերը հանգեցրին հայ բնակչության հսկայական կորուստների և ստեղծեցին մարդասիրական աղետ, որի մասին տեղեկությունները աստիճանաբար տարածվեցին նաև ԱՄՆ-ում։ Ամերիկյան հասարակության իրազեկման գործում կարևոր դեր ունեցան Օսմանյան կայսրությունում գործող ամերիկյան դիվանագետների, միսիոներների, բժիշկների, ուսուցիչների և այլ ականատեսների հաղորդումները։ Նրանց տեղեկությունները հնարավորություն էին տալիս ամերիկյան հասարակությանը պատկերացում կազմել տեղի ունեցող իրադարձությունների մասշտաբների և հայ բնակչության վիճակի մասին։ Դիվանագիտական հաղորդագրություններն ու անձնական վկայությունները հետագայում դարձան ժամանակաշրջանի կարևոր սկզբնաղբյուրներ՝ արտացոլելով տեղահանությունների, բռնությունների, գաղթականների և որբերի ծանր դրությունը։ Աշխատության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ամերիկյան մամուլի դերին։ Թերթերում և պարբերականներում հրապարակվող նյութերը նպաստեցին Օսմանյան կայսրությունում հայերի նկատմամբ իրականացվող բռնությունների վերաբերյալ տեղեկատվության տարածմանը։ Լրագրողական հրապարակումները, ականատեսների պատմությունները և դիվանագիտական հաղորդագրությունների հիման վրա կազմված նյութերը ձևավորեցին հասարակական արձագանք, որի արդյունքում հայերի օգնության խնդիրը աստիճանաբար դարձավ ԱՄՆ-ում քննարկվող կարևոր մարդասիրական հարցերից մեկը։ Ամերիկյան հասարակության արձագանքը դրսևորվեց նաև բարեգործական գործունեության ընդլայնմամբ։ Տարբեր հասարակական և կրոնական կազմակերպություններ, ինչպես նաև անհատ բարերարներ միջոցներ էին հավաքում հայ գաղթականների, որբերի և բռնություններից տուժած մարդկանց օգնության համար։ Այդ գործունեությունը հետագայում ձևավորեց լայնածավալ մարդասիրական նախաձեռնությունների հիմք, որոնց նպատակն էր սննդով, հագուստով, բժշկական օգնությամբ և կացարանով աջակցել ծանր վիճակում հայտնված հայ բնակչությանը։ Ուսումնասիրության կարևոր թեման է ամերիկյան դիվանագիտական ներկայացուցչությունների գործունեությունը։ ԱՄՆ դեսպանատան և հյուպատոսական պաշտոնյաների հաղորդագրությունները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու ոչ միայն բռնությունների մասին ստացված տեղեկությունները, այլև ամերիկյան դիվանագետների վերաբերմունքն ու հնարավոր գործողությունները։ Դիվանագիտական փաստաթղթերում արձանագրվում էին տեղահանությունների ընթացքը, բնակչության վիճակը, գաղթականների շարժը, բռնությունների մասին հաղորդումները և մարդասիրական օգնության անհրաժեշտությունը։ Այս աղբյուրների ուսումնասիրությունը կարևոր է ժամանակաշրջանի իրադարձությունների վերաբերյալ ԱՄՆ-ի տեղեկացվածության մակարդակը և քաղաքական արձագանքի սահմանները հասկանալու համար։ 1915-1917 թվականների ընթացքում ԱՄՆ-ի դիրքորոշումը անհրաժեշտ է դիտարկել նաև երկրի արտաքին քաղաքականության ընդհանուր շրջանակում։ ԱՄՆ-ը Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկզբնական տարիներին պաշտոնապես չեզոք դիրք էր պահպանում և փորձում էր չեզոքության քաղաքականությունը համատեղել միջազգային իրադարձությունների նկատմամբ իր տնտեսական, դիվանագիտական և հասարակական շահերի հետ։ Այդ պայմաններում հայերի նկատմամբ իրականացվող բռնությունների վերաբերյալ հասարակական և մարդասիրական արձագանքը միշտ չէ, որ վերածվում էր ուղղակի քաղաքական կամ ռազմական միջամտության։ Հետևաբար աշխատանքը կարևորում է մարդասիրական, հասարակական և պետական արձագանքների միջև եղած տարբերությունները։ Հայերի օգնության կազմակերպման գործում առանձնահատուկ նշանակություն ունեցավ ամերիկյան հասարակական կազմակերպվածությունը։ Հայկական հարցի շուրջ հասարակական քարոզչությունը նպաստեց դրամահավաքների, օգնության ծրագրերի և հանրային միջոցառումների կազմակերպմանը։ Այդ գործընթացում կարևոր էր հասարակության ուշադրությունը պահպանելը, քանի որ պատերազմի պայմաններում բազմաթիվ ժողովուրդներ էին հայտնվել ծանր վիճակում, իսկ միջազգային տեղեկատվական դաշտը սահմանափակված էր ռազմական գրաքննությամբ և քաղաքական հակասություններով։ Հայերի վիճակի մասին տեղեկությունների տարածումը նպաստեց նրանց նկատմամբ համակրանքի և օգնության տրամադրվածության ձևավորմանը։ Ուսումնասիրության առանձին ուղղություն կարող է լինել ամերիկյան միսիոներական կառույցների դերը։ Մինչև պատերազմը ԱՄՆ-ից ժամանած բազմաթիվ միսիոներներ և կրթական ու կրոնական հաստատությունների ներկայացուցիչներ երկար տարիներ գործունեություն էին ծավալել Օսմանյան կայսրության հայաբնակ շրջաններում։ Նրանց կապերը տեղի բնակչության հետ և տեղում ունեցած փորձը հնարավորություն տվեցին պատերազմի տարիներին տեղեկություններ փոխանցել հայերի վիճակի մասին և մասնակցել օգնության կազմակերպմանը։ Միաժամանակ նրանց հաղորդումները կարևոր փաստագրական նյութ են պատմական հետազոտությունների համար։ Աշխատության ժամանակագրական շրջանակը՝ 1915-1917 թվականները, հնարավորություն է տալիս հետևելու իրադարձությունների զարգացմանը սկզբնական զանգվածային տեղահանություններից մինչև ԱՄՆ-ի՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմին պաշտոնապես մասնակցելու շրջանը։ 1917 թվականը կարևոր սահմանագիծ է, քանի որ ԱՄՆ-ի պատերազմի մեջ մտնելը փոխեց երկրի արտաքին քաղաքականության ընդհանուր պայմանները և ազդեց միջազգային հարաբերությունների համակարգում նրա դերակատարության վրա։ Այս ժամանակաշրջանի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես էր փոխվում ամերիկյան քաղաքական միջավայրը և ինչպիսի տեղ էր զբաղեցնում հայերի խնդիրը այդ գործընթացներում։ Աշխատության մեջ կարող է ուսումնասիրվել նաև ԱՄՆ-ում հայերի և ամերիկյան հասարակության միջև ձևավորված կապերի դերը։ Ամերիկահայ համայնքը, հասարակական գործիչները և տարբեր կազմակերպություններ մասնակցում էին հայերի պաշտպանության և օգնության կազմակերպման գործընթացներին։ Նրանց գործունեությունը նպաստեց ինչպես դրամահավաքների կազմակերպմանը, այնպես էլ հասարակական կարծիքի ձևավորմանը։ Այս գործընթացները կարևոր նշանակություն ունեցան հետագա հայ-ամերիկյան հասարակական և քաղաքական հարաբերությունների զարգացման համար։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է սկզբնաղբյուրների համադրական ուսումնասիրությունը։ Դիվանագիտական փաստաթղթերը, մամուլի հրապարակումները, անձնական նամակները, հուշագրությունները, կազմակերպությունների հաշվետվությունները և ականատեսների վկայությունները հնարավորություն են տալիս տարբեր տեսանկյուններից վերականգնելու ժամանակաշրջանի իրադարձությունները։ Աղբյուրների համադրումը հատկապես կարևոր է, քանի որ պատերազմի պայմաններում տեղեկատվության տարածումն ու ընկալումը կարող էին պայմանավորված լինել քաղաքական շահերով, գրաքննությամբ և հաղորդակցության սահմանափակումներով։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ 1915-1917 թվականներին Հայոց ցեղասպանության և ԱՄՆ-ի փոխհարաբերությունները ներառում էին միաժամանակ մի քանի մակարդակ՝ դիվանագիտական տեղեկությունների փոխանցում, հասարակական իրազեկում, մամուլի արձագանք, մարդասիրական օգնություն, բարեգործական կազմակերպությունների գործունեություն և պետական քաղաքականության ձևավորում։ Այս գործընթացների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել ոչ միայն ամերիկյան արձագանքի բնույթի և սահմանների, այլև այն հասարակական ու մարդասիրական շարժումների մասին, որոնք ձևավորվեցին հայ ժողովրդի նկատմամբ իրականացված զանգվածային բռնությունների հետևանքով։

Կրոն

Աշխատությունը ներկայացնում է XVIII դարի սկզբի հայկական հմայիլներից մեկի գիտական ուսումնասիրությունը՝ համադրելով պատմամշակութային ներածությունը, բնագրի վերարտադրությունը, տառադարձումը, անգլերեն թարգմանությունը և մանրամասն ծանոթագրությունները։ Ուսումնասիրության առարկան 1727 թվականին Կոստանդնուպոլսում տպագրված հայկական աղոթական փաթեթագիրն է, որը ներառում է աղոթքներ, սաղմոսներ, ավետարանական հատվածներ, հոգևոր երգեր, պահպանական բնույթի տեքստեր և պատկերազարդումներ։ Հրատարակությունը հնարավորություն է տալիս հմայիլը դիտարկել միաժամանակ որպես հայ գրավոր մշակույթի հուշարձան, քրիստոնեական ավանդույթի կրող և վաղ նոր շրջանի ժողովրդական կրոնական մշակույթի արտահայտություն։ Ֆաքսիմիլային վերարտադրության շնորհիվ պահպանվում է սկզբնաղբյուրի տեսողական կառուցվածքը՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրել ոչ միայն տեքստային բովանդակությունը, այլև գրքի կամ փաթեթագրի նյութական ու պատկերագրական առանձնահատկությունները։ Բնագրի տառադարձումը կարևոր նշանակություն ունի գրաբարի և պատմական հայերեն տեքստերի ուսումնասիրության համար, իսկ ծանոթագրված թարգմանությունը հնարավորություն է տալիս նյութը հասանելի դարձնել նաև այն ընթերցողներին, որոնք չեն տիրապետում բնագրի լեզվին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում տեքստերում առկա աստվածաշնչյան և աստվածաբանական հիմքերին, ինչպես նաև դրանց ժողովրդական ու ավանդական տարրերին։ Հրատարակության հավելվածները ևս նպաստում են հուշարձանի կառուցվածքի, պատկերազարդումների և հայկական այլ հմայիլների հետ ունեցած առնչությունների ուսումնասիրությանը։ Հմայիլների ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև հայերի առօրյա կրոնական մշակույթի ըմբռնման համար, քանի որ նման փաթեթագրերը վաղ նոր շրջանում տարածված էին որպես անձնական պահպանության հետ կապված կրոնական առարկաներ և կարող էին կրվել մարդու մոտ։ Այս նյութի միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել պաշտոնական քրիստոնեական ավանդույթի, ժողովրդական հավատալիքների, ձեռագրային ու տպագիր մշակույթի և պատկերագրության փոխազդեցությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատությունը արժեքավոր սկզբնաղբյուրագիտական և բանասիրական ուսումնասիրություն է, որը մեկ ամբողջության մեջ միավորում է բնագրագիտական աշխատանքը, թարգմանությունը, պատմամշակութային մեկնաբանությունը և նյութական ժառանգության ներկայացումը՝ նպաստելով XVIII դարի հայկական կրոնական ու գրավոր մշակույթի առավել ամբողջական ճանաչմանը։

Պատմություն

Պատմագիտական և գրատպության պատմությանը վերաբերող այս աշխատանքը նվիրված է Շուշիում 1828–1920 թվականներին ձևավորված ու զարգացած տպագրական և հրատարակչական գործունեության համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում քաղաքում առաջին տպարանի հիմնադրման նախադրյալները, հետագայում գործող տպարանների գործունեությունը և դրանց դերը հայ գրավոր մշակույթի տարածման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հրատարակված գրքերին, պարբերական մամուլին, կրթական ու կրոնական բնույթի տպագիր նյութերին, ինչպես նաև դրանց թեմատիկ և բովանդակային առանձնահատկություններին։ Վերլուծվում են գրահրատարակչական կյանքի զարգացման փուլերը, տպագրական գործի կազմակերպման պայմանները, գրաքննության ազդեցությունը և տպագիր արտադրանքի տարածման առանձնահատկությունները։ Քննարկվում է նաև գրատպության փոխկապակցվածությունը քաղաքի կրթական, հասարակական և մշակութային կյանքի զարգացման հետ։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու Շուշիի տեղն ու նշանակությունը հայկական տպագրության պատմության և տարածաշրջանի մշակութային կյանքի համատեքստում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայոց պատմության, գրքի պատմության, մատենագիտության, մամուլի պատմության և հայագիտական ուսումնասիրությունների ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է արաբամուսուլմանական գրավոր մշակույթում ծագումնաբանական գիտելիքի ձևավորմանը և «նասաբ» ժանրի զարգացմանը՝ 6–9-րդ դարերի հասարակական, քաղաքական և մշակութային գործընթացների համատեքստում։ Հետազոտությունը կենտրոնանում է արաբական ծագումնաբանական ավանդույթների ծագման, դրանց գրավոր ամրագրման և պատմական գիտակցության ձևավորման մեջ ունեցած դերի վրա՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով Աբուլ-Աբբաս Ահմադ իբն Յահյա իբն Ջաբիր ալ-Բալազուրի ստեղծագործական ժառանգությանը։ Գրքում վերլուծվում է, թե ինչպես էին տոհմական և ցեղային կապերի մասին տեղեկությունները վերածվում պատմական հիշողության պահպանման կարևոր գործիքի և ինչ նշանակություն ունեին քաղաքական լեգիտիմության, սոցիալական ինքնության ու հասարակական կարգի ձևավորման համար։ Հեղինակը ուսումնասիրում է «նասաբ» ժանրի առանձնահատկությունները, դրա կառուցվածքային և բովանդակային հատկանիշները, ինչպես նաև փոխառնչությունները պատմագրության, կենսագրական գրականության և վաղ իսլամական գիտական ավանդույթի այլ ուղղությունների հետ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում աղբյուրագիտական խնդիրներին, ծագումնաբանական տվյալների հավաստիության գնահատմանը և դրանց կիրառությանը միջնադարյան արաբական պատմական երկերի կազմման գործընթացում։ Աշխատությունը ներկայացնում է ցեղային ծագման, ազգակցական կապերի և սոցիալական դասակարգումների վերաբերյալ պատկերացումների էվոլյուցիան՝ ցույց տալով, թե ինչպես են դրանք արտացոլվել վաղ իսլամական մտավոր մշակույթում և պատմական գրականության մեջ։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, արևելագետներին, արաբագետներին, մշակութաբաններին և բոլոր այն ընթերցողներին, ովքեր ուսումնասիրում են միջնադարյան Մերձավոր Արևելքի պատմությունը, արաբական գրավոր ավանդույթները և ինքնության ձևավորման պատմամշակութային մեխանիզմները։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է թղթայուղային մեկուսացման որակի գնահատման մեթոդիկայի մշակմանը՝ որպես մեկուսիչ համակարգերի տեխնիկական վիճակի և շահագործական հուսալիության որոշման միջոց։ Հետազոտության հիմքում էլեկտրական սարքավորումներում կիրառվող թղթային և յուղային մեկուսացման համակարգերի վիճակի գնահատման խնդիրն է, քանի որ մեկուսացման հատկությունների վատթարացումը կարող է պայմանավորված լինել խոնավության կուտակմամբ, ծերացմամբ, աղտոտմամբ, ջերմային ազդեցություններով և այլ գործոններով։ Ուսումնասիրության առանձնահատկությունն այն է, որ մեկուսացման որակի գնահատման համար օգտագործվում են աբսորբցիոն պարամետրեր, որոնք բնութագրում են մեկուսիչ նյութի էլեկտրական հատկությունների փոփոխությունը և կարող են տեղեկատվություն տրամադրել դրա վիճակի վերաբերյալ։ Աշխատանքում քննարկվում են աբսորբցիոն գործընթացների ֆիզիկական հիմքերը, դրանց կապը մեկուսացման բևեռացման երևույթների հետ և համապատասխան չափումների միջոցով մեկուսացման վիճակի բնութագրման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում չափումների կատարման պայմանների, կիրառվող էլեկտրական սխեմաների, ժամանակային միջակայքերի և ստացված ցուցանիշների մեկնաբանության մեթոդաբանությանը։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է այնպիսի գնահատման չափանիշների և ալգորիթմների մշակումը, որոնք հնարավորություն կտան աբսորբցիոն պարամետրերի հիման վրա տարբերակել մեկուսացման բավարար և անբավարար վիճակները, բացահայտել դրա հատկությունների փոփոխության միտումները և անհրաժեշտության դեպքում կանխատեսել հնարավոր անսարքությունների առաջացումը։ Ուսումնասիրությունը կարող է ներառել փորձարարական չափումների արդյունքների համեմատություն տարբեր վիճակում գտնվող մեկուսացման նմուշների կամ էլեկտրական սարքավորումների համար՝ պարզելու աբսորբցիոն ցուցանիշների և մեկուսացման իրական որակի միջև կապը։ Աշխատանքում կարևորվում է նաև մեթոդիկայի գործնական կիրառելիությունը, չափումների վերարտադրելիությունը և արդյունքների հավաստիությունը, քանի որ տեխնիկական ախտորոշման արդյունավետությունը մեծապես կախված է գնահատման չափանիշների ճիշտ ընտրությունից։ Մշակվող մոտեցումը կարող է նպաստել մեկուսացման վիճակի պարբերական հսկողության կատարելագործմանը, կանխարգելիչ սպասարկման կազմակերպմանը և էլեկտրական սարքավորումների շահագործման հուսալիության բարձրացմանը։ Աբսորբցիոն պարամետրերի կիրառումը հնարավորություն է տալիս գնահատման գործընթացում ստանալ լրացուցիչ ախտորոշիչ տեղեկատվություն՝ առանց միայն մեկուսացման խափանման փաստի վրա հիմնվելու։ Նյութը կարող է օգտակար լինել էլեկտրատեխնիկայի, բարձր լարման տեխնիկայի, էլեկտրական սարքավորումների շահագործման և տեխնիկական ախտորոշման ոլորտների մասնագետների, ինժեներների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Լրագրություն

Հրատարակությունը 2023 թվականի ընթացքում ԶԼՄ-ներում արձանագրված կարևորագույն արձագանքների, հրապարակումների և տեղեկատվական անդրադարձների համակարգված ժողովածու է, որն արտացոլում է տարվա ընթացքում հասարակական, քաղաքական, մշակութային և հանրային կյանքում տեղի ունեցած նշանակալի իրադարձությունների նկատմամբ լրատվամիջոցների արձագանքը։ Նյութերի համադրումը հնարավորություն է տալիս հետևելու տվյալ ժամանակահատվածի տեղեկատվական օրակարգի ձևավորմանը, հասարակական նշանակություն ունեցող թեմաների լուսաբանման ընթացքին և տարբեր իրադարձությունների վերաբերյալ հանրային ու մեդիա արձագանքների բազմազանությանը։ Տարեգրքում ընդգրկված նյութերը կարող են արժեքավոր աղբյուր հանդիսանալ ինչպես կոնկրետ իրադարձությունների վերաբերյալ տեղեկատվություն ստանալու, այնպես էլ դրանց լուսաբանման առանձնահատկությունները հետազոտելու համար։ Հրատարակությունը կարևոր է հատկապես այն տեսանկյունից, որ մեկ ամբողջության մեջ ամփոփում է տարվա ընթացքում տարբեր լրատվամիջոցներում տարածված արձագանքները՝ պահպանելով ժամանակաշրջանի տեղեկատվական միջավայրի պատկերը։ Այն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել հասարակական հետաքրքրությունների փոփոխությունը, մամուլի և այլ ԶԼՄ-ների ուշադրության կենտրոնում գտնված թեմաները, հանրային քննարկումների ուղղությունները և տեղեկատվության տարածման առանձնահատկությունները։ Ժամանակագրական բնույթը լրացուցիչ արժեք է հաղորդում նյութին՝ թույլ տալով վերականգնել 2023 թվականի տեղեկատվական օրակարգի զարգացումները և դիտարկել տարբեր իրադարձությունների նկատմամբ արձագանքների հաջորդականությունը։ Տարեգիրքը կարող է օգտակար լինել լրագրողների, մեդիա հետազոտողների, պատմաբանների, քաղաքագետների, սոցիոլոգների, գրադարանավարների, ուսանողների և հետազոտողների համար, ովքեր ուսումնասիրում են ժամանակակից հասարակական կյանքը, զանգվածային լրատվության միջոցների գործունեությունը կամ որոշակի ժամանակաշրջանի տեղեկատվական դաշտը։ Այն նաև կարող է ծառայել որպես փաստագրական և տեղեկատու աղբյուր՝ հետագա գիտական, վերլուծական կամ պատմական ուսումնասիրությունների համար։ Ընդհանուր առմամբ, հրատարակությունը կարևորում է ԶԼՄ-ների արձագանքները որպես ժամանակաշրջանի հասարակական կյանքի և տեղեկատվական գործընթացների արտացոլման աղբյուր՝ ընթերցողին տրամադրելով 2023 թվականի մեդիա միջավայրի վերաբերյալ համակարգված և հետազոտական աշխատանքի համար պիտանի նյութ։