Проблемы конструирования и строительства обратно висячих металлических мостов

Այլ առարկաներ

Ա. Հ. Առաքելյանը գրքում ներկայացնում է պտղատու այգիներում հանդիպող հիմնական վնասատուների խմբերը՝ միջատներ, տիզեր և այլ անողնաշարավորներ, դրանց զարգացման փուլերը, բազմացման կենսացիկլերը և տարածման էկոլոգիական պայմանները՝ բացատրելով դրանց ազդեցությունը ծառերի աճի, բերքատվության և պտղի որակի վրա։ Աշխատությունը մանրամասն վերլուծում է վնասատուների կողմից պատճառվող վնասների բնույթը՝ տերևների, ընձյուղների, ծաղիկների և պտուղների վնասում, ինչպես նաև հիվանդությունների տարածման խթանում։ Գրքում ընդգրկված են պայքարի տարբեր մեթոդներ՝ ագրոտեխնիկական միջոցառումներ (ճիշտ էտում, հողի մշակություն, սանիտարական աշխատանքներ), մեխանիկական և ֆիզիկական միջոցներ, կենսաբանական պայքար՝ օգտակար միջատների և մակաբույծների կիրառմամբ, ինչպես նաև քիմիական պաշտպանության նպատակային օգտագործում՝ ինտեգրված վնասատուների կառավարման համակարգի շրջանակում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մոնիթորինգի, կանխատեսման և վաղ հայտնաբերման մեթոդներին, որոնք թույլ են տալիս ժամանակին կանխել զանգվածային վնասը և նվազեցնել կորուստները։ Աշխատությունը նախատեսված է ագրոնոմների, այգեգործների, բույսերի պաշտպանության մասնագետների, գյուղատնտեսական բուհերի ուսանողների և ֆերմերների համար, ովքեր ցանկանում են խորացնել իրենց գիտելիքները պտղատու ծառերի վնասատուների դեմ պայքարի ժամանակակից և արդյունավետ մեթոդների վերաբերյալ։

Տնտեսագիտություն

Պատմագիտական և մամուլագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է XIX դարի երկրորդ կեսի կովկասյան մամուլի նյութերում հայկական հասարակական, քաղաքական և մշակութային կյանքի ներկայացման ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են հայ բնակչությանը, Հայաստանի պատմական տարածքներին, հասարակական հարաբերություններին, կրթությանը, մշակույթին, տնտեսական կյանքին և ազգային խնդիրներին վերաբերող հրապարակումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հարցին, թե պարբերական մամուլն ինչպես է ներկայացրել ժամանակաշրջանի հայ հասարակության առօրյան, կարևոր իրադարձությունները, մտավոր և մշակութային զարգացումները, ինչպես նաև տարածաշրջանի տարբեր ժողովուրդների փոխհարաբերությունները։ Քննարկվում են հրապարակումների թեմատիկ ուղղությունները, տեղեկատվության մատուցման առանձնահատկությունները և տարբեր ժամանակահատվածներում հայկական խնդիրների լուսաբանման փոփոխությունները։ Մամուլի նյութերը դիտարկվում են նաև որպես պատմական սկզբնաղբյուրներ, որոնք հնարավորություն են տալիս լրացնել տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական և մշակութային կյանքի վերաբերյալ տեղեկությունները։ Աշխատանքում կարևորվում է պարբերական մամուլի աղբյուրագիտական նշանակությունը և դրա օգտագործման հնարավորությունը XIX դարի հայոց պատմության տարբեր հարցերի ուսումնասիրության համար։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, մամուլի պատմության մասնագետների, կովկասագետների, աղբյուրագետների, ուսանողների և XIX դարի հայ հասարակական ու մշակութային կյանքով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Կենսաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է պարաթիրեոիդ հորմոնի ազդեցության ուսումնասիրությանը նյարդային համակարգի գործունեության և օրգանիզմի ընդհանուր ինտեգրատիվ վիճակի վրա՝ փորձարարական հետազոտությունների հիման վրա։ Ուսումնասիրվում է հորմոնի ազդեցությունը ուղեղի կապտավուն բծի նեյրոնների ակտիվության, նյարդային կարգավորման մեխանիզմների և ֆիզիոլոգիական գործընթացների փոխկապակցվածության վրա։ Աշխատության շրջանակում վերլուծվում են էնդոկրին և նյարդային համակարգերի փոխազդեցության առանձնահատկությունները, հորմոնալ կարգավորման դերը վարքային և ֆունկցիոնալ փոփոխությունների ձևավորման գործընթացներում, ինչպես նաև օրգանիզմի հոմեոստազի պահպանման մեխանիզմները։ Հետազոտությունը ներկայացնում է փորձարարական տվյալների վերլուծություն, որոնք հնարավորություն են տալիս ավելի խորությամբ հասկանալ հորմոնների ազդեցությունը կենտրոնական նյարդային համակարգի գործունեության վրա և բացահայտել նեյրոէնդոկրին փոխհարաբերությունների նշանակությունը կենդանի օրգանիզմի հարմարվողական հնարավորությունների ձևավորման գործում։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել նյարդաֆիզիոլոգիայի, էնդոկրինոլոգիայի, կենսաբանության և բժշկական գիտությունների ոլորտների մասնագետներին ու հետազոտողներին։

Պատմություն

Աշխատությունը կենտրոնանում է պատմական զանգվածային բռնությունների, դրանց հիշողության և հետագա ժխտողական քաղաքականությունների փոխհարաբերությունների վրա՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով Հայոց ցեղասպանության վերաբերյալ մեկ դար շարունակ ձևավորված քաղաքական, հասարակական և պատմագիտական բանավեճերին։ Ուսումնասիրության առանցքում այն մեխանիզմներն են, որոնց միջոցով պատմական իրադարձությունների մեկնաբանությունը կարող է դառնալ պետական քաղաքականության, ազգային ինքնության, դիվանագիտական հարաբերությունների և հանրային հիշողության մաս։ Քննության են առնվում ժխտման տարբեր դրսևորումները՝ փաստերի վիճարկումից և պատասխանատվության հարցի վերաիմաստավորումից մինչև պատմական իրադարձությունների այլընտրանքային մեկնաբանությունների առաջադրում։ Կարևոր տեղ է հատկացվում պատմական սկզբնաղբյուրների, վկայությունների, դիվանագիտական փաստաթղթերի և հետագա պատմագիտական ուսումնասիրությունների նշանակությանը՝ ցույց տալու համար, թե ինչպես է ձևավորվում փաստագրական հիմքը և ինչպես են դրա շուրջ զարգանում հակադիր մեկնաբանություններ։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև հիշողության փոխանցման գործընթացին՝ ուսումնասիրելով վերապրածների և նրանց սերունդների պատմությունները, սփյուռքյան համայնքների հիշողության մշակույթը, հուշահամալիրների, կրթության, գրականության և հանրային քննարկումների դերը։ Առանձին ուղղություն է միջազգային ճանաչման գործընթացների և դրանց շուրջ ծավալված քաղաքական ու դիվանագիտական բանավեճերի վերլուծությունը՝ առանց դրանք մեկ միասնական քաղաքական դիրքորոշման վերածելու։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևոր է նաև տարբերակել ակադեմիական պատմագիտական բանավեճը փաստերի կանխամտածված ժխտումից կամ աղավաղումից՝ գնահատելով աղբյուրների հավաստիությունը, փաստարկների կառուցվածքը և պատմական գիտելիքի ձևավորման սկզբունքները։ Թեման դիտարկվում է նաև մարդու իրավունքների և զանգվածային ոճրագործությունների հիշողության ավելի լայն համատեքստում, որտեղ անցյալի ճանաչման և հիշատակման հարցերը փոխկապակցվում են արդարության, պատասխանատվության և պատմական հիշողության պահպանման խնդիրների հետ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատությունը համադրում է պատմագիտության, հիշողության ուսումնասիրությունների, ցեղասպանագիտության և միջազգային հարաբերությունների մոտեցումները՝ ներկայացնելով, թե ինչպես կարող է պատմական իրադարձության շուրջ ձևավորված ժխտողական դիսկուրսը պահպանվել և փոփոխվել տասնամյակների ընթացքում ու ազդեցություն ունենալ հասարակական հիշողության և միջպետական հարաբերությունների վրա։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է ձեռնարկության արդյունաբերական քաղաքականության ձևավորման, կայացման և զարգացման տեսական ու գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության սննդի արդյունաբերության ձեռնարկությունների օրինակով։ Դիտարկվում են արդյունաբերական քաղաքականության տնտեսական բովանդակությունը, հիմնական նպատակները, սկզբունքները և ձեռնարկության երկարաժամկետ զարգացման ռազմավարության մեջ դրա նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արտադրական ներուժի արդյունավետ օգտագործմանը, արտադրանքի ծավալի և տեսականու կառավարմանը, տեխնոլոգիական վերազինմանը, նորարարությունների ներդրմանը, արտադրանքի որակի բարձրացմանը և մրցունակության ապահովմանը։ Վերլուծվում են ձեռնարկությունների գործունեության վրա ազդող ներքին և արտաքին գործոնները, այդ թվում՝ հումքային ապահովվածությունը, արտադրական ծախսերը, ներդրումային հնարավորությունները, շուկայական պահանջարկը, մրցակցային միջավայրը և կառավարման արդյունավետությունը։ Քննարկվում են արտադրության կազմակերպման, ռեսուրսների բաշխման, հիմնական միջոցների արդիականացման և արտադրական կարողությունների առավել արդյունավետ օգտագործման հետ կապված խնդիրները։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ձեռնարկությունների զարգացման ծրագրերի մշակմանը, արտադրության տեխնիկական ու տեխնոլոգիական մակարդակի բարձրացմանը և փոփոխվող տնտեսական պայմաններին հարմարվելու մեխանիզմներին։ Կարևորվում է արդյունաբերական քաղաքականության փոխկապակցումը ֆինանսական, ներդրումային, նորարարական և շուկայավարման քաղաքականությունների հետ՝ ձեռնարկության կայուն գործունեության ապահովման նպատակով։ Սննդի արդյունաբերության ձեռնարկությունների գործունեության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել ոլորտին բնորոշ խնդիրները և հիմնավորել դրանց լուծման տնտեսական ու կազմակերպական ուղղությունները։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառվել ձեռնարկությունների զարգացման ռազմավարությունների կատարելագործման, արտադրության արդյունավետության բարձրացման, ռեսուրսների օգտագործման բարելավման և մրցակցային դիրքերի ամրապնդման համար։

Մշակույթ

Բանահյուսագիտական և երաժշտագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է հայկական ավանդական օրորոցային երգերի ծագման, զարգացման, գեղարվեստական առանձնահատկությունների և ազգային մշակութային ժառանգության մեջ դրանց ունեցած նշանակության ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում հայ ժողովրդական օրորների ձևավորման պատմական նախադրյալները, դրանց տարածվածությունը հայկական տարբեր բնակավայրերում և սերնդեսերունդ փոխանցման ավանդույթները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում օրորոցային երգերի թեմատիկ բովանդակությանը, մայրական սիրո, հոգատարության, օրհնանքի, բարեմաղթանքի, հայրենիքի կարոտի և ընտանեկան արժեքների արտահայտման ձևերին։ Վերլուծվում են օրորների բանաստեղծական լեզուն, պատկերավորման միջոցները, կրկնությունները, խորհրդանշական արտահայտությունները, մեղեդիական կառուցվածքը, ռիթմական առանձնահատկությունները և երաժշտական արտահայտչականությունը։ Դիտարկվում են օրորոցային երգերի տարածաշրջանային տարբերակները, բարբառային առանձնահատկությունները և դրանց կապը հայկական ժողովրդական երգարվեստի ու բանավոր ստեղծագործության մյուս տեսակների հետ։ Քննարկվում են նաև օրորների դաստիարակչական, հոգեբանական և սոցիալական գործառույթները, դրանց դերը մանկան հուզական միջավայրի ձևավորման, ընտանեկան կապերի ամրապնդման և մշակութային արժեքների փոխանցման գործընթացներում։ Անդրադարձ է կատարվում հայկական ավանդական օրորների հավաքագրման, գրառման, դասակարգման, գիտական ուսումնասիրման և պահպանման կարևորությանը՝ որպես ոչ նյութական մշակութային ժառանգության բաղկացուցիչ մասի։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել բանահյուսության, ազգագրության, էթնոերաժշտագիտության, հայ ժողովրդական մշակույթի և մանկական երգարվեստի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների, ուսանողների ու հետազոտողների համար։