Развитие современной армянской архитектуры в 1932-1955 гг.

Լրագրություն

Աշխատությունը նվիրված է 1998–2009 թվականների Հայաստանի պարբերական մամուլում հասարակական և քաղաքական խնդիրների հրապարակախոսական արտացոլման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում հրապարակախոսությունն է որպես լրագրության և հասարակական մտքի արտահայտման ձև, որի միջոցով հեղինակները մեկնաբանում, վերլուծում և հանրային քննարկման առարկա են դարձնում տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական ու քաղաքական գործընթացները։ Քննվում են պարբերական մամուլում հասարակական նշանակություն ունեցող թեմաների ընտրության սկզբունքները, դրանց ներկայացման ժանրային ու ոճական առանձնահատկությունները, հեղինակային դիրքորոշման արտահայտման լեզվական միջոցները և փաստական նյութի ու մեկնաբանության փոխհարաբերությունը։ Ուսումնասիրության ժամանակագրական շրջանակը հնարավորություն է տալիս դիտարկել անկախության հետագա շրջանում հայկական մամուլի զարգացման առանձնահատկությունները և հասարակական-քաղաքական օրակարգի փոփոխությունների արտացոլումը հրապարակախոսական նյութերում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պետական կառավարման, ընտրական գործընթացների, սոցիալական խնդիրների, տնտեսական փոփոխությունների, քաղաքացիական հասարակության, արտաքին հարաբերությունների և ազգային նշանակության հարցերի լուսաբանման ձևերին՝ առանց դրանց վերաբերյալ քաղաքական գնահատական տալու։ Հետազոտությունը կարող է ուսումնասիրել հոդվածները, մեկնաբանությունները, խմբագրականները, հարցազրույցները և հրապարակախոսական այլ ժանրերը՝ բացահայտելով տեղեկատվական ու վերլուծական բաղադրիչների հարաբերակցությունը։ Կարևորվում է նաև տարբեր պարբերականների թեմատիկ առաջնահերթությունների և նույն իրադարձությունների ներկայացման տարբերությունների համեմատությունը, ինչը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու տվյալ ժամանակաշրջանի հայկական մամուլի գաղափարական ու հաղորդակցական բազմազանությունը։ Առանձին ուղղություն է հրապարակախոսական լեզվի ուսումնասիրությունը՝ գնահատողական բառապաշարի, հռետորական միջոցների, փոխաբերությունների, հակադրությունների և հասարակական հասկացությունների գործածության տեսանկյունից։ Դիտարկվում է նաև մամուլի և հասարակական կարծիքի փոխհարաբերությունը՝ հրապարակախոսությունը ներկայացնելով որպես հանրային բանավեճի և քաղաքական հաղորդակցության կարևոր բաղադրիչ։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ժուռնալիստիկայի պատմության, հրապարակախոսության տեսության, մեդիա ուսումնասիրությունների և դիսկուրսային վերլուծության մոտեցումները՝ բացահայտելով նշված ժամանակաշրջանի հայ պարբերական մամուլի հասարակական-քաղաքական բովանդակության թեմատիկ, ժանրային և լեզվաոճական առանձնահատկությունները։

Մաթեմատիկա

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է կշռային ֆունկցիոնալ տարածություններում էլիպտիկ տիպի դիֆերենցիալ հավասարումների համար սահմանային խնդիրների տեսության ուսումնասիրությանը։ Գրքում ներկայացվում են էլիպտիկ հավասարումների հիմնական հատկությունները, դրանց լուծումների գոյության, միակության և կանոնավորության պայմանները՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով կշռային տարածությունների կիրառությանը ոչ միատեսակ կամ առանձնահատուկ վարքագիծ ունեցող լուծումների վերլուծության մեջ։ Հեղինակը քննարկում է տարբեր տեսակի սահմանային պայմաններ, ներառյալ Դիրիխլեի, Նեյմանի և խառը խնդիրները, ինչպես նաև դրանց լուծման անալիտիկ մեթոդները։ Աշխատությունում լայնորեն կիրառվում են ֆունկցիոնալ անալիզի, Սոբոլևի կշռային տարածությունների, օպերատորների տեսության և մասնակի ածանցյալներով հավասարումների ժամանակակից մեթոդները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն դեպքերին, երբ լուծումների վարքագիծը պայմանավորված է տիրույթի երկրաչափությամբ, սահմանային առանձնահատկություններով կամ հավասարման գործակիցների ոչ միատարրությամբ։ Գիրքը կարևոր նշանակություն ունի ինչպես մաքուր, այնպես էլ կիրառական մաթեմատիկայի համար, քանի որ նման խնդիրները լայն կիրառություն ունեն ֆիզիկայում, մեխանիկայում, ինժեներական հաշվարկներում և մաթեմատիկական մոդելավորման տարբեր ոլորտներում։ Այն նախատեսված է մաթեմատիկոսների, կիրառական գիտությունների հետազոտողների, ասպիրանտների և բարձր կուրսերի ուսանողների համար։

Տեխնոլոգիա

Աշխատությունը նվիրված է լեռնային և խիստ կտրտված տեղանքի պայմաններում ջրի տեղափոխման ու բաշխման ինժեներական համակարգերի հիդրավլիկական հաշվարկների կատարելագործմանը՝ հաշվի առնելով ռելիեֆի բարձրությունների զգալի տարբերությունները, ճնշման փոփոխականությունը և խողովակաշարերի շահագործման առանձնահատկությունները։ Հետազոտության առանցքում այն հաշվարկային մոտեցումների մշակումն ու հիմնավորումն է, որոնք հնարավորություն են տալիս առավել ճշգրիտ գնահատել ջրի շարժման պարամետրերը տարբեր բարձրությունների վրա տեղակայված ջրաղբյուրների, պահեստարանների, պոմպակայանների և սպառման հանգույցների միջև։ Քննվում են հոսքի արագության, թողունակության, ճնշման, հիդրավլիկական դիմադրության և էներգիայի կորուստների փոխկապակցվածությունները՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով տեղանքի երկրաչափական կառուցվածքի ազդեցությանը։ Լեռնային պայմաններում համակարգի տարբեր հատվածներում կարող են առաջանալ ճնշման էական տարբերություններ, ուստի հաշվարկային մեթոդների ընտրությունը կարևոր նշանակություն ունի ինչպես ջրամատակարարման կայունության, այնպես էլ խողովակաշարերի և համապատասխան սարքավորումների անվտանգ շահագործման համար։ Ուսումնասիրվում են խողովակների երկարության, տրամագծի, նյութի, տեղադրման բարձրության և տեղային հիդրավլիկական դիմադրությունների ազդեցությունները համակարգի աշխատանքային բնութագրերի վրա։ Կարևորվում է նաև ջրամատակարարման ցանցի կառուցվածքի ընտրությունը և տարբեր հատվածների փոխազդեցության գնահատումը, քանի որ ռելիեֆի փոփոխությունները կարող են պայմանավորել լրացուցիչ կարգավորող հանգույցների, ճնշման կառավարման միջոցների կամ պոմպային համակարգերի կիրառման անհրաժեշտությունը։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել դասական հիդրավլիկական հաշվարկները և մաթեմատիկական մոդելավորման մեթոդները՝ տարբեր շահագործման ռեժիմներում համակարգի վարքը գնահատելու համար։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ոչ հաստատուն աշխատանքային ռեժիմներին և ջրի սպառման փոփոխությունների ազդեցությանը ցանցի հիդրավլիկական վիճակի վրա։ Հաշվարկային մեթոդների կատարելագործումը հնարավորություն է տալիս կանխատեսել համակարգի տարբեր հանգույցներում հնարավոր ճնշման տատանումները, ընտրել տեխնիկապես հիմնավորված պարամետրեր և նվազեցնել ավելորդ էներգածախսը։ Կարևոր խնդիր է նաև ինքնահոս և մեխանիկական մղմամբ գործող հատվածների արդյունավետ համակցումը՝ տեղանքի բնական բարձրությունների հնարավորությունները նպատակահարմար օգտագործելու տեսանկյունից։ Մշակվող մոտեցումները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ լեռնային բնակավայրերի, գյուղական համայնքների և տարածքային բարդ կառուցվածք ունեցող այլ օբյեկտների ջրամատակարարման համակարգերի նախագծման ու վերակառուցման ժամանակ։ Աշխատությունն ընդհանուր առմամբ նպաստում է ջրային ենթակառուցվածքների նախագծման հաշվարկային հիմքերի զարգացմանը՝ ուղղված համակարգերի հուսալիության, էներգաարդյունավետության և շահագործման կայունության բարձրացմանը։

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է XX դարի դրամատուրգիայի երկու նշանավոր ներկայացուցիչների ստեղծագործություններում անձի ներքին երկվության, ինքնության ճգնաժամի և մարդու հոգեբանական ու գոյաբանական հակասությունների գեղարվեստական արտահայտման ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում այն կերպարներն են, որոնց վարքագծում, խոսքում և փոխհարաբերություններում բացահայտվում է անհատի ներքին աշխարհի անկայունությունը, ինքնաճանաչման դժվարությունը և սեփական գոյության իմաստը հասկանալու ձգտումը։ Քննվում է մարդու ներքին և արտաքին իրականությունների հակադրությունը, երբ կերպարի ինքնընկալումը հաճախ չի համապատասխանում շրջապատի կողմից նրա ընկալմանը, իսկ հիշողությունը, անցյալը և ներկան ձևավորում են միմյանց հակասող պատկերացումներ անձի ինքնության վերաբերյալ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում երկխոսության կառուցվածքին, լռությանը, դադարներին, կրկնություններին և լեզվական անորոշությանը, որոնք դրամատիկական տեքստում դառնում են կերպարների ներքին վիճակը բացահայտող կարևոր արտահայտչամիջոցներ։ Լեզուն դիտարկվում է ոչ միայն հաղորդակցության միջոց, այլև մարդու մեկուսացման, փոխըմբռնման դժվարության և ինքնության անկայունության արտահայտություն։ Ուսումնասիրվում են նաև կերպարների միջև իշխանության, կախվածության, օտարման և հաղորդակցական անհաջողության հարաբերությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում աբսուրդի գեղագիտության և ժամանակակից դրամայի նորարարական սկզբունքների քննությունը, որոնց միջոցով ավանդական սյուժետային զարգացումը հաճախ փոխարինվում է կրկնվող իրավիճակներով, անորոշ ժամանակատարածական միջավայրով և մարդու գոյության վերաբերյալ բաց հարցադրումներով։ Համեմատական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու երկու դրամատուրգների ստեղծագործական մտածողության ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Մի դեպքում անձի երկատվածությունը կարող է առավել ընդգծված դրսևորվել գոյաբանական անորոշության, ժամանակի և ինքնության քայքայման միջոցով, մյուս դեպքում՝ հիշողության, խոսքի, սոցիալական հարաբերությունների և հոգեբանական լարվածության փոխազդեցությամբ։ Հետազոտությունը կարևորում է նաև բեմական տարածության, կերպարների գործողությունների և դրամատիկական ենթատեքստի նշանակությունը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է գրականագիտական, համեմատական և դրամատուրգիական վերլուծության մոտեցումները՝ բացահայտելով անձի ներքին հակասությունների և ինքնության խնդրի նշանակությունը ժամանակակից անգլալեզու դրամայի գեղարվեստական համակարգում։

Գրականություն

Աշխատությունը նվիրված է 20-րդ դարի երկրորդ կեսի հայ մանկական բանաստեղծության զարգացման հիմնական օրինաչափությունների, թեմատիկ ուղղությունների, ժանրային փոփոխությունների և գեղարվեստական որոնումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում մանկական պոեզիայի վերափոխումն է մի քանի տասնամյակների ընթացքում՝ հաշվի առնելով ինչպես գրական գործընթացի ներքին զարգացումները, այնպես էլ հասարակական ու մշակութային միջավայրի փոփոխությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում երեխայի կերպարի, նրա ներաշխարհի, երևակայության, բնության ընկալման, ընտանիքի, ընկերության, դպրոցի և բարոյական արժեքների գեղարվեստական ներկայացմանը։ Քննվում է, թե ինչպես է ժամանակի ընթացքում փոխվում երեխային ուղղված հեղինակային խոսքը՝ առավել խրատական և ուսուցողական մոտեցումներից շարժվելով դեպի մանկական հոգեբանության, անհատականության, հումորի, խաղային մտածողության և ինքնուրույն աշխարհընկալման ավելի բազմակողմ արտահայտություն։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում բանաստեղծական լեզվի ուսումնասիրությունը՝ բառապաշարի, պատկերավորման միջոցների, ռիթմի, հանգավորման, հնչյունական կազմակերպման և կրկնությունների տեսանկյունից։ Մանկական բանաստեղծության երաժշտականությունն ու լեզվական խաղը դիտարկվում են որպես փոքր տարիքի ընթերցողի ընկալման հետ սերտորեն կապված գեղարվեստական հատկանիշներ։ Ուսումնասիրվում են նաև քնարական, պատմողական, հումորային, բնապատկերային և խաղային ստեղծագործությունների փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև ժողովրդական բանահյուսության ազդեցությունը՝ հաշվելուկների, հանելուկների, խաղիկների և այլ ձևերի ստեղծագործական վերաիմաստավորման միջոցով։ Հետազոտության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում տարբեր սերունդների հեղինակների գեղարվեստական մոտեցումների համեմատությանը, ինչը հնարավորություն է տալիս բացահայտել շարունակականությունն ու նորարարությունը մանկական գրականության մեջ։ Առանձին նշանակություն ունի 1980–1990-ական թվականների հասարակական և մշակութային փոփոխությունների ազդեցության դիտարկումը, երբ գրականության մեջ վերանայվում էին թեմատիկ ու արժեքային մի շարք շեշտադրումներ։ Քննվում է նաև մանկական պոեզիայի երկակի գործառույթը՝ միաժամանակ գեղարվեստական հաճույք հաղորդելու և երեխայի լեզվական, հուզական ու արժեքային զարգացմանը նպաստելու տեսանկյունից։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ներկայացնում է հայ մանկական բանաստեղծությունը որպես ինքնուրույն և զարգացող գրական համակարգ՝ բացահայտելով դրա թեմատիկ ընդլայնումը, գեղարվեստական լեզվի փոփոխությունները և երեխայի աշխարհի ներկայացման նոր ձևերի ձևավորումը։

Տնտեսագիտություն

Այս աշխատանքը նվիրված է պետական պարտքի բեռի և դրա հարկաբյուջետային կայունության վրա ազդեցության գնահատման հիմնախնդրի համակողմանի վերլուծությանը՝ դիտարկելով պետական պարտքը որպես մակրոտնտեսական քաղաքականության կարևոր գործիք, որի արդյունավետ կառավարումը վճռորոշ դեր ունի տնտեսական աճի, ֆինանսական կայունության և պետական բյուջեի երկարաժամկետ հավասարակշռության ապահովման գործում։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են պետական պարտքի ձևավորման աղբյուրները, ներքին և արտաքին պարտքի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, սպասարկման ծախսերը և դրանց ազդեցությունը պետական ծախսային քաղաքականության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պարտքի կայունության ցուցանիշներին, ինչպիսիք են պարտք/ՀՆԱ հարաբերակցությունը, բյուջեի դեֆիցիտի մակարդակը և տոկոսային վճարների բեռը, ինչպես նաև այն մակրոտնտեսական ռիսկերին, որոնք կարող են առաջանալ բարձր պարտքային բեռի պայմաններում՝ ներառյալ ֆինանսավորման սահմանափակումները, ներդրումային միջավայրի վատթարացումը և տնտեսական աճի դանդաղումը։ Քննարկվում են նաև հարկաբյուջետային կայունության ապահովման գործիքները՝ հարկային քաղաքականության բարեփոխումները, պետական ծախսերի օպտիմալացումը և պարտքի կառավարման ռազմավարությունները։ Աշխատությունը եզրակացնում է, որ պետական պարտքի կայուն կառավարումը պահանջում է հավասարակշռված և երկարաժամկետ մոտեցում, որը համադրում է տնտեսական աճի խթանումը և ֆինանսական ռիսկերի նվազեցումը: