Реологическое моделирование вязкоупругих, упругопластических и вязкоупругопластических строительных материалов

Պատմություն

Գիրքը ուսումնասիրում է Օսմանյան կայսրություն-ի պատմական զարգացման հիմնական փուլերը՝ քաղաքական, ռազմական, տնտեսական և մշակութային տեսանկյուններից։ Հիմնական բովանդակությունը․ Կայսրության ձևավորումը Օսմանների իշխանության առաջացումը և ընդլայնումը։ Զարգացման և հզորացման փուլ Կայսրության տարածքային աճը, ռազմական հաջողությունները և պետական կառավարման համակարգը։ Կայսրության կառավարման կառուցվածք Սուլթանի իշխանություն, վարչական համակարգ և հասարակական կարգ։ Անկման գործընթաց Ներքին խնդիրներ, ռազմական պարտություններ և աստիճանական թուլացում։ Տարածաշրջանային ազդեցություն Օսմանյան տիրապետության ազդեցությունը Բալկաններում, Մերձավոր Արևելքում և հայ բնակչության վրա։

Լեզվաբանություն

Աշխատությունը նվիրված է Օսկար Ուայլդի արձակի լեզվաբանաստեղծական առանձնահատկությունների և դրանց հայերեն թարգմանություններում արտացոլման համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում է Ուայլդի ստեղծագործական լեզվի ոճական բազմաշերտությունը՝ ընդգծելով նրա էսթետիկ մտածողությունը, աֆորիստիկ կառուցվածքները, սարկազմի և հումորի կիրառումը, ինչպես նաև պատկերավորման նուրբ համակարգը։ Հեղինակը ուսումնասիրում է, թե ինչպես են այս լեզվական և ոճական առանձնահատկությունները ձևավորում Ուայլդի արձակի գեղարվեստական ինքնատիպությունը և իմաստային խորությունը։ Աշխատության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում թարգմանական գործընթացի խնդիրներին՝ բառապաշարային համարժեքության, ոճական հավասարակշռության և մշակութային հղումների փոխանցման դժվարություններին։ Վերլուծվում են հայերեն տարբեր թարգմանություններ՝ բացահայտելով, թե ինչպես են պահպանվում կամ փոփոխվում բնագրի լեզվական-գեղարվեստական առանձնահատկությունները թարգմանության ընթացքում։ Ներկայացվում են թարգմանական ռազմավարություններ և մոտեցումներ, որոնք կիրառվում են Ուայլդի բարդ ոճի փոխանցման ժամանակ, ինչպես նաև գնահատվում է դրանց արդյունավետությունը։ Գիրքը համադրում է լեզվաբանական և գրականագիտական մոտեցումները՝ նպաստելով թարգմանության տեսության և գեղարվեստական արձակի ուսումնասիրության զարգացմանը։ Աշխատությունը նախատեսված է լեզվաբանների, թարգմանիչների, գրականագետների, ուսանողների և անգլիական գրականությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Պատմություն

Աշխատությունը նվիրված է իրանական ժողովրդական հավատալիքներում դևերի և դիվական աշխարհի մասին պատկերացումների ծագման, զարգացման և մշակութային նշանակության ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են իրանական դիցաբանության, հնագույն կրոնական ավանդույթների և ժողովրդական բանահյուսության մեջ գերբնական էակների զբաղեցրած տեղը, դրանց ծագումնաբանական առանձնահատկությունները և խորհրդանշական գործառույթները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դևերի կերպարների ձևավորմանը, արտաքին նկարագրություններին, վարքագծին, գերբնական կարողություններին և մարդկանց ու աստվածային ուժերի հետ ունեցած փոխհարաբերություններին։ Ուսումնասիրվում են զրադաշտական կրոնական պատկերացումների, նախաիսլամական հավատալիքների և իսլամական շրջանի ժողովրդական ավանդույթների ազդեցությունները դիվական աշխարհի ընկալման վրա։ Անդրադարձ է կատարվում բարու և չարի հակադրությանը, լույսի և խավարի խորհրդանշական նշանակությանը, ինչպես նաև դևերի կերպարների միջոցով արտահայտվող վախերին, բարոյական պատկերացումներին և հասարակական արժեքներին։ Կարևորվում են իրանական առասպելների, հեքիաթների, ավանդազրույցների և էպիկական ստեղծագործությունների ուսումնասիրությունը, մասնավորապես դիվական կերպարների դրսևորումները պարսկական հերոսական ավանդույթներում։ Դիտարկվում են տարբեր պատմական ժամանակաշրջաններում դևերի կերպարների իմաստային փոփոխությունները, դրանց կապերը ժողովրդական ծեսերի, սովորույթների և պաշտպանական հավատալիքների հետ։ Համեմատական տեսանկյունից ուշադրություն է դարձվում իրանական և հարևան ժողովուրդների, այդ թվում՝ հայկական բանահյուսական ավանդույթներում հանդիպող գերբնական կերպարների ընդհանրություններին ու տարբերություններին։ Աշխատությունը կարող է նպաստել իրանական հոգևոր մշակույթի, առասպելաբանական մտածողության և ժողովրդական աշխարհայացքի առավել խորքային ըմբռնմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել իրանագետների, բանագետների, դիցաբանության մասնագետների, կրոնագետների, ազգագրագետների, մշակութաբանների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Գրականություն

Ապրելու ժամանակը և Մեռնելու Ժամանակը աշխատությունը Էրիխ Մարիա Ռեմարկի հակապատերազմական վեպ է, որը ներկայացնում է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի վերջին փուլերում մարդկային ճակատագրերի կոտրվածությունն ու բարոյական ընտրությունների ծանրությունը՝ կենտրոնանալով գերմանացի զինվորի փորձառության վրա, ով ռազմաճակատում և խաղաղ բնակչության միջավայրում բախվում է պատերազմի անիմաստությանը, վախին, կորստին և մարդկային արժանապատվության փլուզմանը, միաժամանակ ստեղծագործությունը ընդգծում է կյանքի ու մահվան սահմանային իրավիճակները, որտեղ հերոսների անձնական զգացմունքները, սերը և հույսը հակադրվում են բռնության ու գաղափարական ճնշումների իրականությանը, գիրքը բնորոշ է Ռեմարկի ստեղծագործական ոճին՝ պարզ, բայց խոր հոգեբանական շեշտադրումներով, որոնք բացահայտում են պատերազմի ազդեցությունը անհատի ներաշխարհի և մարդկային հարաբերությունների վրա։

Մանկավարժություն

Գիրքը նվիրված է Ավետիք Իսահակյանի ստեղծագործական ժառանգության ուսումնասիրման և ուսուցման մեթոդական մոտեցումների մշակմանը դպրոցական կրթության շրջանակներում՝ ընդգծելով նրա գրականության դերը աշակերտների գեղագիտական, բարոյական և ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման գործում։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են Իսահակյանի պոեզիայի և արձակի հիմնական թեմատիկ ու գաղափարական առանձնահատկությունները, լեզվաոճական յուրահատկությունները և դրանց ուսուցման արդյունավետ եղանակները տարբեր դասարաններում։ Հեղինակը առաջարկում է դասավանդման մեթոդական համակարգեր՝ ներառյալ տեքստի վերլուծության ձևեր, ստեղծագործական առաջադրանքներ, քննարկումների կազմակերպում և ինտերակտիվ ուսուցման մոտեցումներ՝ ուղղված աշակերտների գրական ընկալման խորացմանը։ Գրքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ազգային արժեքների փոխանցմանը, գրական հերոսների կերպարային վերլուծությանը և աշակերտների քննադատական մտածողության զարգացմանը։ Աշխատությունը համադրում է գրականագիտական և մանկավարժական մոտեցումները՝ առաջարկելով գործնական լուծումներ ուսուցման գործընթացի արդյունավետության բարձրացման համար։ Գիրքը նախատեսված է հայոց լեզվի և գրականության ուսուցիչների, մանկավարժների, մեթոդիստների, ուսանողների և կրթության ոլորտի մասնագետների համար։

Մանկավարժություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Երևանի թեմական հոգևոր դպրոցի դերին որպես 19-րդ դարի ազգային մշակույթի կարևոր կենտրոն՝ ընդգծելով նրա կրթական, հոգևոր և հասարակական ազդեցությունը հայ մշակութային կյանքի զարգացման վրա։ Դիտարկվում է դպրոցի գործունեությունը Ռուսական կայսրության վարչական և եկեղեցական համակարգերի պայմաններում, ինչպես նաև այն, թե ինչպես էր այն ծառայում ոչ միայն հոգևորականների պատրաստման, այլ նաև լայն իմաստով ազգային մտավորականության ձևավորման նպատակին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսումնական ծրագրերի բովանդակությանը, որտեղ համադրվում էին աստվածաբանական, լեզվական, պատմական և ընդհանուր կրթական առարկաները՝ նպաստելով աշակերտների համակողմանի կրթությանը և ազգային ինքնագիտակցության ամրապնդմանը։ Աշխատանքում վերլուծվում է դպրոցի մշակութային ազդեցությունը՝ նրա շրջանավարտների մասնակցությունը հայկական մամուլի, կրթական հաստատությունների և հասարակական շարժումների զարգացման գործընթացներին, ինչպես նաև նրանց դերը ազգային վերածննդի գաղափարների տարածման մեջ։ Նշվում է նաև, որ թեմական դպրոցը դարձել էր կարևոր միջնորդ օղակ ավանդական եկեղեցական կրթության և ժամանակակից աշխարհիկ կրթական համակարգերի միջև՝ նպաստելով կրթական նոր մոդելների ձևավորմանը։ Ընդգծվում է, որ Երևանի թեմական հոգևոր դպրոցը ոչ միայն կրթական հաստատություն էր, այլ նաև գաղափարական կենտրոն, որտեղ ձևավորվում էին ազգային ինքնության, մշակութային շարունակականության և հասարակական առաջընթացի հիմքերը։