Социально-экономические конфликты в современном армянском обществе: формы проявления и пути урегулирования

Ֆինանսներ

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության առևտրային բանկերի ֆինանսական վիճակի գնահատման և կայունացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Գրքում ներկայացվում են բանկային համակարգի գործունեության տեսական հիմքերը, ֆինանսական կայունության գնահատման չափորոշիչները և բանկերի արդյունավետության վերլուծության ժամանակակից մեթոդները։ Հեղինակը քննարկում է կապիտալի համարժեքության, իրացվելիության, ակտիվների որակի, շահութաբերության և ռիսկերի կառավարման ցուցանիշները՝ բացահայտելով դրանց ազդեցությունը բանկերի ֆինանսական կայունության վրա։ Աշխատությունում վերլուծվում են Հայաստանի բանկային համակարգի զարգացման առանձնահատկությունները, ֆինանսական շուկաների փոփոխությունների ազդեցությունը, ինչպես նաև ներքին և արտաքին տնտեսական գործոններից բխող մարտահրավերները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ճգնաժամային իրավիճակներում բանկերի կայունության պահպանման մեխանիզմներին, վերահսկողական քաղաքականության արդյունավետությանը, ռիսկերի նվազեցման գործիքներին և ֆինանսական առողջացման ռազմավարություններին։ Ներկայացվում են նաև առաջարկություններ, որոնք կարող են նպաստել բանկային համակարգի հուսալիության բարձրացմանը, ֆինանսական միջնորդության արդյունավետության աճին և տնտեսության կայուն զարգացմանը։ Գիրքը նախատեսված է տնտեսագետների, ֆինանսիստների, բանկային ոլորտի մասնագետների, հետազոտողների, պետական կարգավորող մարմինների աշխատակիցների և տնտեսագիտական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է ավագ դպրոցում կենսաբանության դասավանդման մեթոդիկայի կատարելագործման ուղիների ուսումնասիրությանը՝ շեշտադրելով ուսումնական գործընթացի արդյունավետության բարձրացման, սովորողների գիտելիքների խորացման և նրանց հետազոտական ու գործնական կարողությունների զարգացման խնդիրները։ Աշխատության հիմքում ընկած է այն գաղափարը, որ կենսաբանության ուսուցումը պետք է դուրս գա միայն տեսական գիտելիքների փոխանցման շրջանակից և նպաստի սովորողների գիտական մտածողության, բնագիտական աշխարհայացքի, վերլուծական կարողությունների և ինքնուրույն աշխատանքի ձևավորմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևոր տեղ կարող է հատկացվել կենսաբանական հասկացությունների և օրինաչափությունների արդյունավետ ներկայացմանը, դասի կառուցվածքի կատարելագործմանը, ուսուցման ժամանակակից մեթոդների կիրառմանը և սովորողների ակտիվ ներգրավվածության ապահովմանը։ Հատուկ ուշադրության են արժանի խնդրահարույց ուսուցումը, հետազոտական և նախագծային աշխատանքները, քննարկումները, խմբային և անհատական առաջադրանքները, ինչպես նաև տեսական նյութը գործնական գործունեության հետ կապելու մեթոդները։ Ավագ դպրոցում կենսաբանության դասավանդման առանձնահատկությունը պայմանավորված է նաև նրանով, որ այս փուլում սովորողները պետք է ոչ միայն յուրացնեն առարկայական գիտելիքներ, այլև կարողանան դրանք կիրառել կենսաբանական երևույթների բացատրության, տվյալների վերլուծության և գիտական խնդիրների լուծման ընթացքում։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ լաբորատոր և գործնական պարապմունքների դերի բարձրացմանը, դիտարկումների և փորձերի կազմակերպմանը, ուսումնական նյութի տեսողական ներկայացմանը և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառմանը։ Թվային ռեսուրսների և մուլտիմեդիա գործիքների նպատակային օգտագործումը կարող է կենսաբանության դասերը դարձնել ավելի պատկերավոր, ինտերակտիվ և հասանելի՝ հատկապես այն թեմաների դեպքում, որոնք դժվար է ներկայացնել միայն դասագրքային նյութի միջոցով։ Կարևոր ուղղություն է նաև սովորողների գիտելիքների և կարողությունների գնահատման համակարգի կատարելագործումը։ Աշխատանքի տրամաբանության շրջանակում գնահատումը կարող է դիտարկվել ոչ միայն որպես վերջնական արդյունքի չափման միջոց, այլև որպես ուսուցման ընթացքը կարգավորող գործիք, որը հնարավորություն է տալիս բացահայտել սովորողների դժվարությունները և համապատասխանեցնել հետագա մանկավարժական աշխատանքը նրանց կարիքներին։ Առանձին նշանակություն ունի սովորողների անհատական առանձնահատկությունների հաշվառումը, քանի որ տարբեր աշակերտներ կարող են ունենալ տարբեր հետաքրքրություններ, պատրաստվածության մակարդակ և ուսուցման նախընտրելի եղանակներ։ Աշխատության գործնական արժեքը հատկապես կարևոր է կենսաբանության ուսուցիչների համար, քանի որ առաջարկվող մեթոդական մոտեցումները կարող են կիրառվել դասերի պլանավորման, ուսումնական առաջադրանքների մշակման, գործնական աշխատանքների կազմակերպման և սովորողների ճանաչողական ակտիվության բարձրացման ժամանակ։ Այն կարող է օգտակար լինել նաև մանկավարժական բուհերի ուսանողների, մեթոդիստների, կրթության ոլորտի հետազոտողների և բնագիտական կրթության կազմակերպիչների համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը կենսաբանության դասավանդման կատարելագործումը դիտարկում է որպես փոխկապակցված գործընթաց, որը ներառում է ուսուցման բովանդակության, մեթոդների, միջոցների, գնահատման ձևերի և ուսուցչի ու սովորողի փոխգործակցության զարգացում՝ նպատակ ունենալով ավագ դպրոցում ձևավորել ավելի արդյունավետ, գիտականորեն հիմնավորված և սովորողակենտրոն կենսաբանական կրթություն։

Կրոն

Հրատարակությունը կրոնական, եկեղեցագիտական և հոգևոր-մշակութային բնույթի աշխատություն է, որը ներկայացնում է քրիստոնեական եկեղեցու էությունը, նշանակությունը և նրա տեղը հայ ժողովրդի հոգևոր ու հասարակական կյանքում։ Նյութում ուշադրություն է դարձվում եկեղեցու՝ որպես հավատքի, պաշտամունքի, համայնքային կյանքի և մշակութային ժառանգության պահպանման հաստատության ընկալմանը։ Քննարկվում են քրիստոնեական վարդապետության հիմնական գաղափարները, եկեղեցական կյանքի կազմակերպման սկզբունքները, հոգևորականության դերը և հավատացյալների մասնակցությունը կրոնական համայնքի կյանքին։ Առանձնահատուկ տեղ կարող է հատկացվել Հայ Առաքելական եկեղեցու պատմական զարգացմանը, նրա ծիսական ավանդույթներին, տոներին, խորհուրդներին և աստվածապաշտական սովորույթներին։ Եկեղեցին դիտարկվում է նաև որպես ազգային մշակույթի կարևոր կենտրոն, որի գործունեության հետ դարեր շարունակ կապված են եղել կրթությունը, գրավոր մշակույթը, ձեռագրերի ստեղծումն ու պահպանումը, պատմագրությունը, երաժշտությունը, ճարտարապետությունը և արվեստի տարբեր ճյուղերը։ Աշխատության մեջ կարող են բացատրվել եկեղեցական կառույցի և աստիճանակարգության առանձնահատկությունները, հոգևոր պաշտոնների նշանակությունը, եկեղեցական արարողությունների խորհուրդը և պաշտամունքային տարածքի հիմնական տարրերը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում քրիստոնեական բարոյականության ներկայացումը՝ մարդասիրության, ողորմածության, փոխադարձ օգնության, պատասխանատվության և հոգևոր ինքնակատարելագործման գաղափարների համատեքստում։ Միաժամանակ նյութը կարող է անդրադառնալ եկեղեցու և հայ հասարակության պատմական փոխհարաբերություններին՝ ընդգծելով հոգևոր հաստատությունների մասնակցությունը ազգային ինքնության, լեզվի և մշակութային հիշողության պահպանմանը։ Հին ուղղագրությամբ շարադրանքը կամ համապատասխան լեզվական ձևերը հրատարակությանը կարող են հաղորդել նաև լեզվապատմական արժեք՝ այն հետաքրքիր դարձնելով ոչ միայն կրոնական գրականության, այլև հայ գրավոր մշակույթի ուսումնասիրության համար։ Ընդհանուր առմամբ աշխատությունը կարող է ծառայել որպես ճանաչողական և հոգևոր տեղեկատու՝ ընթերցողին ծանոթացնելով եկեղեցական կյանքի հիմնական հասկացություններին, հայկական քրիստոնեական ավանդույթին և եկեղեցու պատմամշակութային նշանակությանը։

Փիլիսոփայություն

Այս աշխատանքը նվիրված է հանդուրժողականության՝ որպես ժամանակակից սոցիոմշակութային տարածության ձևավորման և կառուցարկման կարևոր մեխանիզմի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ բազմազան հասարակության պայմաններում տարբեր աշխարհայացքների, արժեքային համակարգերի, մշակութային ավանդույթների, կենսակերպերի և սոցիալական խմբերի համակեցությունը պահանջում է փոխադարձ ընդունման և հարգանքի որոշակի սկզբունքներ։ Հանդուրժողականությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես անհատի բարոյական հատկանիշ կամ այլոց տարբերությունների նկատմամբ համբերատար վերաբերմունք, այլև որպես սոցիալական հարաբերությունների կազմակերպման և հասարակական միջավայրի կայունության ապահովման կարևոր գործիք։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում է հանդուրժողականության հասկացության ձևավորումն ու զարգացումը փիլիսոփայական, սոցիալական և մշակութաբանական մտքի շրջանակում՝ ուշադրություն դարձնելով դրա տարբեր մեկնաբանություններին և պատմական փոփոխություններին։ Քննարկվում է հանդուրժողականության կապը մարդու իրավունքների, ազատության, հավասարության, բազմակարծության և սոցիալական արդարության սկզբունքների հետ։ Միաժամանակ ընդգծվում է, որ հանդուրժողականությունը չի ենթադրում բոլոր տեսակետների կամ վարքագծերի անվերապահ ընդունում, այլ վերաբերում է տարբերությունների պայմաններում խաղաղ և կառուցողական համակեցության հնարավորությանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ժամանակակից սոցիոմշակութային տարածքի բազմազանությանը, որտեղ գլոբալացման, միգրացիայի, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների և մշակույթների փոխազդեցության հետևանքով տարբեր սոցիալական ու մշակութային խմբերի շփումն ավելի ինտենսիվ է դարձել։ Այս պայմաններում հանդուրժողականությունը կարող է նպաստել սոցիալական լարվածության նվազեցմանը, փոխադարձ վստահության ձևավորմանը և հասարակության ներսում երկխոսության մշակույթի զարգացմանը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև անհանդուրժողականության դրսևորումներին՝ կարծրատիպերին, նախապաշարմունքներին, խտրականությանը, սոցիալական օտարմանը և «ուրիշի» նկատմամբ բացասական վերաբերմունքին՝ ցույց տալով դրանց ազդեցությունը սոցիալական համերաշխության վրա։ Կարևոր տեղ է հատկացվում կրթության, մշակույթի, զանգվածային հաղորդակցության և հանրային երկխոսության դերին հանդուրժողական արժեքների ձևավորման գործում։ Կրթական միջավայրը հատկապես կարևոր է, քանի որ այն կարող է նպաստել տարբերությունների ճանաչմանը, քննադատական մտածողության զարգացմանը և այլ տեսակետների նկատմամբ հարգալից վերաբերմունքի ձևավորմանը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հանդուրժողականությունը դիտարկել որպես հասարակության ինքնակազմակերպման գործընթացի բաղադրիչ, որի միջոցով հնարավոր է ստեղծել համագործակցության և փոխըմբռնման վրա հիմնված սոցիալական հարաբերություններ։ Միաժամանակ աշխատանքում կարող է քննարկվել հանդուրժողականության սահմանների հարցը՝ այն իրավիճակները, երբ հանդուրժողականության գաղափարը բախվում է մարդու իրավունքների, արժանապատվության կամ հասարակական անվտանգության պաշտպանության անհրաժեշտությանը։ Այս տեսանկյունից հանդուրժողականությունը ներկայացվում է որպես հավասարակշռված սոցիոմշակութային սկզբունք, որը պահանջում է ոչ միայն տարբերությունների ընդունում, այլև պատասխանատու վերաբերմունք հասարակական ընդհանուր արժեքների նկատմամբ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել սոցիոլոգներին, մշակութաբաններին, փիլիսոփաներին, մանկավարժներին, հոգեբաններին, հասարակական կազմակերպությունների մասնագետներին և ժամանակակից հասարակության սոցիոմշակութային գործընթացներով զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը հանդուրժողականությունը ներկայացնում է որպես բազմազան հասարակության կայունության, սոցիալական երկխոսության և փոխադարձ հարգանքի վրա հիմնված սոցիոմշակութային միջավայրի ձևավորման կարևոր մեխանիզմ։

Կենսաբանություն

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի տարածքում տարածված որոշ սողունների հելմինթոֆաունայի՝ այսինքն նրանց օրգանիզմում բնակվող մակաբույծ որդերի տեսակային կազմի, տարածվածության և վարակվածության առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտությունը կարևոր է հատկապես այն պատճառով, որ Հայաստանի սողունները, լինելով տարբեր կենսացենոզների կարևոր բաղադրիչներ, էական դեր են կատարում մակաբույծների բնական շրջանառության գործընթացում և կարող են հանդես գալ որպես հելմինթների միջանկյալ կամ պահեստային տերեր։ Աշխատանքի շրջանակում ուսումնասիրվել են Հայաստանի մի շարք մողեսների և օձերի տեսակներ, որոնցից առանձնացվել են ներքին մակաբույծները, որոշվել դրանց կարգաբանական պատկանելիությունը և գնահատվել վարակվածության աստիճանը։ Հետազոտության ընթացքում ուսումնասիրվել են, մասնավորապես, ժայռային մողեսների մի քանի տեսակներ, Շտրաուխի մողեսիկը, դեղնափորիկը, կարմրափոր սահնօձը, պղնձօձը և գյուրզան։ Հայտնաբերված հելմինթների շարքում արձանագրվել են կլոր որդեր՝ Nematoda դասից, և ժապավենաձև որդեր՝ Cestoda դասից։ Ուշադրություն է դարձվել ոչ միայն մակաբույծների առկայությանը, այլև վարակվածության էքստենսիվության և ինտենսիվության ցուցանիշներին, որոնք հնարավորություն են տալիս հասկանալու, թե ուսումնասիրված կենդանիների ինչ մասն է վարակված և որքան մեծ է յուրաքանչյուր վարակված առանձնյակի մոտ մակաբույծների քանակը։ Աշխատանքի առավել կարևոր կողմերից է վարակվածության վրա ազդող տարբեր գործոնների ուսումնասիրությունը։ Դիտարկվում են սողունների կենսամիջավայրի և էկոլոգիական պայմանների, աշխարհագրական տարածվածության, սեզոնային փոփոխությունների, ինչպես նաև մարդածին ազդեցությունների հնարավոր կապերը մակաբուծային վարակվածության մակարդակի հետ։ Ուսումնասիրվում է նաև տիրոջ կենսաբանական առանձնահատկությունների ազդեցությունը՝ մասնավորապես սեռի և բազմացման եղանակի հնարավոր դերը հելմինթներով վարակվելու գործընթացում։ Այս մոտեցումը թույլ է տալիս մակաբուծային վարակվածությունը դիտարկել ոչ թե որպես մեկուսացված երևույթ, այլ որպես կենդանու, մակաբույծի և շրջակա միջավայրի փոխկապակցված հարաբերությունների արդյունք։ Հետազոտության մեթոդական հիմքում ընկած է սողունների ամբողջական հելմինթոլոգիական ուսումնասիրությունը, որի ընթացքում հետազոտվել են տարբեր ներքին օրգաններ և մարմնի խոռոչներ, իսկ հայտնաբերված մակաբույծները ենթարկվել են համապատասխան լաբորատոր մշակման և նույնականացման։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս առավել ամբողջական պատկերացում կազմել հելմինթների տեղակայման, տեսակային կազմի և նրանց ու տեր օրգանիզմների փոխհարաբերությունների վերաբերյալ։ Աշխատանքը արժեքավոր է նաև Հայաստանի կենսաբազմազանության ուսումնասիրության տեսանկյունից, քանի որ սողունների մակաբուծային ֆաունայի վերաբերյալ նախկին տվյալները սահմանափակ և մասնակի էին։ Հետազոտությունը լրացնում է այդ բացը՝ համակարգելով տվյալներ Հայաստանի մի շարք սողունների հելմինթների վերաբերյալ և փորձելով բացահայտել դրանց տարածվածության օրինաչափությունները։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի նաև այն հանգամանքը, որ սողունները կարող են մասնակցել այլ կենդանիների վարակմանը, քանի որ նրանց օրգանիզմում որոշ հելմինթներ կարող են պահպանվել կամ կուտակվել զարգացման որոշակի փուլերում և հետագայում փոխանցվել վերջնական տերերին։ Այդ պատճառով ուսումնասիրությունն ունի ոչ միայն զուտ կենդանաբանական և մակաբուծաբանական, այլև էկոլոգիական ու համաճարակաբանական նշանակություն։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է Հայաստանի սողունների և նրանց մակաբույծների փոխհարաբերությունների գիտական ուսումնասիրություն՝ համադրելով կենդանաբանությունը, մակաբուծաբանությունը և էկոլոգիան։ Այն կարող է հետաքրքրել կենսաբաններին, կենդանաբաններին, մակաբուծաբաններին, էկոլոգներին, բնապահպանության ոլորտի մասնագետներին և Հայաստանի կենդանական աշխարհի ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ինչպես նաև օգտակար լինել սողունների կենսաբանության, մակաբուծային համակարգերի և բնական էկոհամակարգերում հելմինթների շրջանառության վերաբերյալ գիտելիքների խորացման համար։

Մանկավարժություն

Այս աշխատությունը նվիրված է Ջավախքի հայկական դպրոցներում առկա արդի կրթադաստիարակչական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ անդրադառնալով կրթական գործընթացի կազմակերպման, սովորողների դաստիարակության, ուսուցիչների մասնագիտական գործունեության և դպրոցական միջավայրի առանձնահատկություններին։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են այն սոցիալական, մշակութային, լեզվական և կրթական գործոնները, որոնք կարող են ազդեցություն ունենալ տարածաշրջանի հայկական դպրոցների գործունեության և կրթության որակի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայապահպանության, ազգային ինքնության ձևավորման, մայրենի լեզվի պահպանման և սերունդների միջև մշակութային արժեքների փոխանցման խնդիրներին։ Քննարկվում են նաև սովորողների կրթական մոտիվացիայի, ուսուցման ժամանակակից մեթոդների կիրառման, մանկավարժների պատրաստվածության, ծնող-դպրոց համագործակցության և դպրոցական համայնքի զարգացման հետ կապված հարցերը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել կրթությունը ոչ միայն որպես գիտելիքի փոխանցման գործընթաց, այլև որպես անձի ձևավորման, ազգային և մշակութային արժեքների պահպանման ու հասարակական միջավայրին ինտեգրվելու կարևոր միջոց։ Նյութը հատկապես արժեքավոր է մանկավարժության, կրթության կառավարման, հայագիտության և Ջավախքի հասարակական-մշակութային կյանքի ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։