Զբոսաշրջության ինդուստրիա և աշխարհագրություն

Գրականություն

Գիրքը ներկայացնում է Մաթևոսյանի գրական ժառանգության ուսումնասիրության մի շարք հոդվածներ, գիտական աշխատություններ և քննադատություններ։ Աշխատությունը ընդգրկում է նրա վեպերի, պատմվածքների և հրապարակախոսության թեմատիկան, ոճի առանձնահատկությունները, սոցիալական և հոգեբանական մոտեցումները, ինչպես նաև ժամանակակից հայ գրականության հետ ունեցած կապերը։ Հիմնական թեմաները․ Հրանտ Մաթևոսյանի ստեղծագործությունների թեմատիկ բազմազանություն Մարդկային հոգեբանություն և ներքին հոգեվիճակ Ազգային ինքնություն և ժամանակակից հայ հասարակության խնդիրներ Սոցիալական արդարություն, բարոյական հարցեր Գրական քննադատություն և վերլուծական մոտեցումներ Գրքի առանձնահատկությունները․ Համակողմանի քննություն Մաթևոսյանի ստեղծագործության մասին Ներկայացնում է բազմակողմանի ընթերցումներ և վերլուծություններ Հարմար է գրականագիտության ուսանողների, հետազոտողների և ժամանակակից հայ գրականության սիրահարների համար Միավորում է քննադատական, սոցիալական և հոգեբանական մոտեցումներ

Պատմություն

Նյութը ուսումնասիրում է, թե ինչպես են Հայաստանի Հանրապետությունը և հայ սփյուռքը փոխկապակցվել տարբեր պատմական փուլերում՝ սկսած 1918 թվականի առաջին անկախությունից մինչև ժամանակակից շրջան։ Այն ընդգծում է, որ հայրենիք–սփյուռք հարաբերությունները ձևավորվել են տարբեր քաղաքական, սոցիալական և մշակութային պայմաններում և մշտապես ունեցել են փոփոխվող բնույթ։ Հիմնական ժամանակաշրջաններ 1918–1920 թթ. (Առաջին Հանրապետություն) Սփյուռքը սկսում է ավելի ակտիվ կապեր հաստատել նորաստեղծ պետության հետ՝ աջակցելով պետականաշինության և օգնության ծրագրերին։ Խորհրդային շրջան Կապերը սահմանափակվում են քաղաքական պատճառներով, սակայն սփյուռքը շարունակում է պահպանել ազգային ինքնությունը, մշակույթը և երբեմն աջակցել Հայաստանին տարբեր ուղիներով։ 1991 թվականից հետո (անկախություն) Հայրենիք–սփյուռք հարաբերությունները նոր որակ են ստանում․ ձևավորվում են պետական կառույցներ, համագործակցության ծրագրեր, ներդրումային և մարդասիրական նախաձեռնություններ։ Նյութի կարևոր գաղափարը Նյութը ցույց է տալիս, որ հայրենիք–սփյուռք հարաբերությունները ոչ միայն պատմական, այլև շարունակական գործընթաց են, որոնք կարևոր դեր են խաղում ազգային ինքնության պահպանման, զարգացման և պետության ամրապնդման գործում։

Գեղարվեստական ռուս․

«Пикник на обочине» (հայերեն՝ «Կողմնակի պիկնիկը») — սովետական գիտաֆանտաստիկ գրականության հռչակավոր գործերից մեկը, որը հեղինակել են եղբայրներ Արկադի և Բորիս Ստրուգացկիները։ Գիրքը կառուցված է առեղծվածային և վտանգավոր աշխարհի շուրջ՝ այն վայրի, որտեղ տեղի է ունեցել «Արտառոց Միջոցառում»։ Այդ տեղի շուրջը ձևավորվել են մի շարք տարօրինակ, ոչ բնական օրենքներով գործող տարածքներ՝ կոչված «Տարածքներ» կամ «Անտառներ» (Zone), որտեղ մարդիկ հայտնաբերում են անբացատրելի առարկաներ և երևույթներ։ Գլխավոր հերոսները՝ միջնակարգ մարդիկ, գիտնականներ և «Տարածքի» ուսումնասիրողներ, հայտնվում են բարդ ընտրությունների և վտանգների առաջ՝ քանի որ «Տարածքը» ոչ միայն հարստացնում է, այլև խոցելի է, վտանգավոր և կարող է մարդկանց փոխարկել կամ ոչնչացնել։ Գիրքը քննադատում է մարդկային ոգին, հագուրդը, գիտականության սահմանները և այն, թե ինչպես մարդիկ փորձում են օգտվել անհասկանալիից՝ հաճախ առանց հասկանալու հետևանքները։ Գրքի հիմնական թեմաները մարդու և տեխնոլոգիայի հարաբերությունը գիտության սահմանները և պատասխանատվությունը մարդկային գայթակղությունը և ագահությունը անհասկանալիի և տագնապի մթնոլորտը «Պիկնիկը կողքերին» ազդեցիկ գիրք է, որը ոչ միայն հուզում է, այլև ստիպում է մտածել այն մասին, թե ինչքան է մարդկային կյանքը խոցելի և որքան հաճախ մարդիկ չեն պատկերացնում, թե ինչի հետ են խաղում։ Հրատարակիչ - АСТ Հրատ. տարեթիվ - 2020 ISBN - 978-5-17-088647-0

Այլ առարկաներ

Գիրքը «Լոկալ և պայմանական էքստրեմումներ»՝ Կարեն Ավետիսյանի, նվիրված է ֆունկցիաների էքստրեմալ կետերի ուսումնասիրման մաթեմատիկական մեթոդներին: Այն ներկայացնում է, թե ինչպես որոշել ֆունկցիայի լոկալ (տեղական) և պայմանական (սահմանափակումների ներքո) մաքսիմում և մինիմում կետերը՝ կիրառելով տարբեր անալիտիկ և թվային մոտեցումներ։ Հիմնական թեմաները ընդգրկում են՝ Լոկալ էքստրեմումներ – առաջին և երկրորդ մասշտաբային արտահայտությունների օգտագործումը, անհրաժեշտ և բավարար պայմաններ։ Պայմանական էքստրեմումներ – Լագրանջի բազմապատիկների մեթոդ, սահմանափակումներով օպտիմալացման խնդիրների վերլուծություն։ Գործնական կիրառություններ – տնտեսագիտություն, ֆիզիկա, ինժեներական խնդիրներ, որտեղ անհրաժեշտ է ֆունկցիայի առավելագույն կամ նվազագույն արժեքը գտնել։ Գիրքը նախատեսված է ուսանողների և մասնագետների համար, ովքեր հետաքրքրված են ֆունկցիաների վերլուծությամբ և օպտիմալացման խնդիրների լուծմամբ։

Գեղարվեստական հայ․

«Վերջին խոսք» Եղիշե Չարենցի անպարտելի ու դրամատիկ ստեղծագործություններից է։ Այս բանաստեղծությունը մելանխոլիկ և խորիմաստ խոսք է՝ լի զգացմունքներով, հայ ժողովրդի գոյատևման ու պայքարի պատմությամբ։ Չարենցը իր ստեղծագործություններում հաճախ բացահայտում է կյանքը ոչ միայն որպես անհատական գոյություն, այլ նաև որպես ազգային, պատմական դառնություն, որը նրա մեջ բազմաթիվ խորհրդանիշներ ու ընկալումներ է պարունակում։ «Վերջին խոսք»-ը առաջին հերթին վերաբերելով Չարենցի սեփական կյանքի փորձառություններին, արտահայտում է գաղափարներ, որոնք կապվում են մահվան, կորուստների, տառապանքների և հայրենիքին տրված պարտավորության հետ։ Դա մաքրում է իրարանցման, ապրելու և դարավոր պատմության հետ կապված ամեն ինչ։ Բանաստեղծությունն իր բովանդակությամբ հանդես է գալիս որպես վերջին դրվագ՝ անձնական կամ ազգային կյանքի համար՝ դեպի մահ, դեպի անհուսություն կամ նոր սկիզբ։ Չարենցը մշտապես որոնում է իր վերջին խոսքը՝ խոսքը, որը դեռ պիտի տրվեր իր գոյության մեջ, բայց միևնույն ժամանակ, նա բախվում է նրա ծանրաբեռնվածության հետ՝ հասկանալով, որ պատմության մի զգալի մասը արդեն կկտրվի այն գաղափարներից, որոնք նա կուզեր հայտարարված լինեն։ Նրա վերջին խոսքը այս դեպքում կարող է լինել խորաթափանց հայացք դեպի սեր, հայրենիք, ինքնություն, իր մոլորակից դուրս՝ իր գոյության իրականությունը հասկանալու փորձ։ Չարենցը այս բանաստեղծության մեջ ցույց է տալիս, թե ինչպես մարդը կարող է մնալ հավատարիմ իր արժեքներին և երկրի նկատմամբ ունեցած սիրուն՝ նույնիսկ եթե այդ ճանապարհը ծանր, խորտակված և դժվարանցանելի է։ «Վերջին խոսք»-ը նաև միստիկ, պոետիկ արտահայտություն է, որն արտացոլում է Չարենցի ներաշխարհը՝ դրամատիկ անցյալով, պայքարներով ու հայացքներով դեպի ապագա։ Դա նրա մխիթարանքը՝ թեեւ խորամանկ և ցավոտ, բայց երբեմն անխուսափելի։ Հրատարակիչ - Հայագիտակ Հրատ. տարեթիվ - 2007 ISBN - 978-99941-980-5-4

Քաղաքագիտություն

Վարդան Աթոյանի աշխատություն է, որը վերլուծում է ռազմավարական մտածողության ձևավորման, զարգացման և կիրառման հիմնարար սկզբունքները։ Գիրքը ներկայացնում է այն մտքի և քաղաքական կենտրոնները, որտեղ ձևավորվում են կարևոր ռազմավարական գաղափարները՝ ինչպես պատմության մեջ, այնպես էլ ժամանակակից աշխարհում։ Աթոյանը համադրում է հնագույն և ժամանակակից ռազմավարական մտքերը՝ ցույց տալով, թե ինչպես ռազմավարական մտածողությունը դարձել է կարեւոր գործոն քաղաքական և ռազմական դաշտերում։ Գրքում ընդգրկված են օրինակներ տարբեր պատմական դարաշրջաններից՝ ինչպես ռազմակերտական կենտրոններից, այնպես էլ նորագույն մտավոր դարբնոցներից, որտեղ ստեղծվում են գլոբալ պլաններ և քաղաքական տեսություններ։ Հեղինակը բացատրում է, որ յուրաքանչյուր ռազմավարական գաղափար կամ փոփոխություն չի ծնվում միայն մի անձի կամ մի թիմի կողմից՝ այն միշտ զարգանում է տարբեր կենտրոններում՝ միաժամանակ, տարբեր տեղերում և մշակույթներում։ Գրքի մեջ քննարկվում են նաև կարևորագույն ռազմավարական գործիքներ՝ մտավոր զարգացման, գլոբալ և տարածաշրջանային ազդեցության գործոնները։ Գիրքը հատկապես հետաքրքիր կլինի նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են ռազմավարական մտքի պատմությամբ և այն ուժերի հետ, որոնք ձևավորում են աշխարհի քաղաքականությունը, պատերազմները և դիվանագիտությունը։ «Ուղեղային կենտրոններ»-ը նաև կարևոր աղբյուր է բոլոր նրանց համար, ովքեր ցանկանում են հասկանալ, թե ինչպե՞ս ձևավորվում են ռազմավարական գաղափարները, ինչպես դրանք ազդում են գլոբալ մակարդակներում, և ինչպես քաղաքական առաջնորդները ձևակերպում են իրենց ռազմավարությունները։ Հրատարակիչ - Զանգակ Հրատ. տարեթիվ - 2019 ISBN - 978-9939-68-688-2