Антиоксидантные и in vivo ранозаживляющие свойства экстрактов листьев лавра (Laurus nobilis L.)

Իրավաբանություն

Դատական իշխանությունը պետական իշխանության երեք հիմնական ճյուղերից մեկն է, որը իրականացնում է արդարադատությունը և ապահովում օրենքի գերակայությունը պետությունում։ Այն անկախ է օրենսդիր և գործադիր իշխանություններից, ինչը հանդիսանում է իրավական պետության կարևոր սկզբունք և երաշխավորում է արդար դատաքննություն ու մարդու իրավունքների պաշտպանություն։ Դատական իշխանության հիմնական գործառույթը վեճերի լուծումն է՝ քաղաքացիական, քրեական, վարչական և այլ գործերով, ինչպես նաև օրենքների կիրառումը կոնկրետ իրավիճակներում։ Դատարանները նաև վերահսկում են պետական մարմինների գործողությունների օրինականությունը և պաշտպանում քաղաքացիների իրավունքներն ու ազատությունները։ Դատական համակարգը սովորաբար բաղկացած է տարբեր ատյաններից՝ առաջին ատյանի դատարաններ, վերաքննիչ և վճռաբեկ դատարաններ, ինչպես նաև սահմանադրական դատարան, որը զբաղվում է օրենքների և այլ իրավական ակտերի սահմանադրականության ստուգմամբ։ Դատավորները պետք է լինեն անկախ, անկողմնակալ և ղեկավարվեն միայն օրենքով՝ առանց արտաքին ազդեցության կամ ճնշման։ Դատական իշխանության անկախությունը ապահովվում է սահմանադրական երաշխիքներով, դատավորների նշանակման հատուկ կարգով և նրանց անփոփոխելիության սկզբունքով։

Գրականություն

Ծերունին ու ծովը-ը ամերիկացի գրող Ernest Hemingway-ի հանրահայտ կարճ վեպն է, որը պատմում է ծեր ձկնորս Սանտյագոյի պայքարի մասին ծովի և հսկայական ձկան դեմ, ստեղծագործությունը կենտրոնանում է մարդու դիմացկունության, արժանապատվության և միայնակ պայքարի գաղափարների վրա, որտեղ գլխավոր հերոսը երկար պայքարից հետո բռնում է հսկայական մարլին, սակայն վերադարձի ճանապարհին ստիպված է լինում դիմակայել շնաձկներին, որոնք աստիճանաբար ոչնչացնում են նրա որսը, պատմվածքը, այնուամենայնիվ, ընդգծում է ոչ թե նյութական հաղթանակը, այլ մարդու ներքին ուժը և կամքի անսասանությունը, ստեղծագործությունը համարվում է համաշխարհային գրականության դասական օրինակ՝ պարզ, բայց խորքային լեզվով ներկայացնելով մարդկային գոյության և պայքարի փիլիսոփայությունը։

Գրականություն

Զէյթունի Անցեալէն եվ ներկայէն - Զէյթունցի 1900 աշխատությունը ներկայացնում է Զեյթունի հայկական համայնքի պատմական հիշողությունը՝ համադրելով անցյալի և իր ժամանակի դիտարկումները՝ կենտրոնանալով Զեյթունի սոցիալական, մշակութային և քաղաքական կյանքի վրա, ինչպես նաև այդ տարածաշրջանի հայ բնակչության կենցաղի, ինքնության պահպանման և պատմական փորձությունների վրա, որոնք ձևավորել են համայնքի հավաքական հիշողությունը։ Գիրքը բնորոշվում է որպես պատմական-հուշագրական բնույթի անդրադարձ, որտեղ հեղինակը փորձում է վերականգնել Զեյթունի զարգացման տարբեր փուլերը՝ ընդգծելով տեղական առանձնահատկությունները, ավանդույթները, դիմադրության և գոյատևման պատմությունները, ինչպես նաև արտաքին ազդեցությունները, որոնք ժամանակի ընթացքում փոխել են տարածաշրջանի դեմքը։ Տեքստում կարևոր տեղ են զբաղեցնում նաև հիշողության և ինքնության հարցերը, որոնց միջոցով ներկայացվում է Զեյթունցիների պատմական փորձառությունը՝ որպես ավելի լայն հայկական պատմության մի հատված։

Մենեջմենթ

Գիրքը ուսումնասիրում է նպատակների ձևավորման և նպատակադրումների համակարգի դերը սոցիալական մենեջմենտում՝ ներկայացնելով սոցիալական կառավարման արդյունավետության ապահովման տեսական և գործնական հիմքերը։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են նպատակադրումների էությունը, դրանց ձևավորման փուլերը, ռազմավարական և օպերատիվ նպատակների տարբերությունները, ինչպես նաև դրանց փոխկապակցվածությունը կազմակերպական կառավարման գործընթացների հետ։ Հեղինակը մանրամասն անդրադառնում է սոցիալական կառավարման համակարգերում որոշումների կայացման մեխանիզմներին, նպատակների հիերարխիային և դրանց իրականացման վերահսկման գործիքներին։ Գրքում քննարկվում են նաև հասարակական կազմակերպությունների, պետական կառույցների և համայնքային համակարգերի կառավարման առանձնահատկությունները՝ նպատակների սահմանման և իրագործման համատեքստում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սոցիալական արդյունավետության չափման ցուցանիշներին, նպատակների համապատասխանությանը հասարակական պահանջներին և կառավարչական պատասխանատվության բարձրացմանը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ձևավորել ամբողջական պատկերացում սոցիալական մենեջմենտում նպատակների և նպատակադրումների դերի վերաբերյալ՝ օգտակար լինելով կառավարման մասնագետների, սոցիոլոգների և ուսանողների համար։

Գրականություն

Պարույր Սևակ (իսկական անունը՝ Պարույր Ղազարյան) հայ գրականության 20-րդ դարի ամենանշանավոր բանաստեղծներից է, գրականագետ և թարգմանիչ։ Նա ծնվել է 1924 թվականին Արարատի մարզի Չանախչի (այժմ՝ Զանգակատուն) գյուղում։ Սովորել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետում, ապա շարունակել է ուսումը Մոսկվայի Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտում։ Սևակի ստեղծագործությունը առանձնանում է խորը փիլիսոփայական մտածողությամբ, հայրենիքի, սիրո, մարդու ներաշխարհի և ազգային ինքնության թեմաների վերլուծությամբ։ Նրա հայտնի գործերից են «Անլռելի զանգակատուն» պոեմը, ինչպես նաև բազմաթիվ բանաստեղծությունների ժողովածուներ։

Այլ առարկաներ

Ակունք. Գիտական հոդվածների ժողովածու – թիվ 2 (8)-ը գիտական պարբերական ժողովածու է, որը ներառում է տարբեր հեղինակների ակադեմիական հոդվածներ՝ հիմնականում հայագիտության, պատմության, լեզվաբանության, մշակութաբանության և հարակից հասարակական գիտությունների ոլորտներից, աշխատությունում ներկայացված ուսումնասիրությունները վերաբերում են հայ ժողովրդի պատմական զարգացման տարբեր փուլերին, աղբյուրագիտական վերլուծություններին, լեզվամշակութային գործընթացներին և ազգային ժառանգության ուսումնասիրության արդի մոտեցումներին, ժողովածուն ունի գիտական բնույթ և ծառայում է որպես հետազոտական արդյունքների հրապարակման և մասնագիտական քննարկումների հարթակ, որտեղ համադրվում են տարբեր մեթոդաբանական մոտեցումներ և գիտական դպրոցների դիրքորոշումներ, միաժամանակ ընդգծվում է հայագիտական հետազոտությունների շարունակական զարգացումը և նոր գիտական խնդիրների ձևակերպումը, աշխատությունը նպաստում է գիտելիքի տարածմանը և ակադեմիական համագործակցության խորացմանը՝ ապահովելով գիտական հաղորդակցության կարևոր միջավայր։