Վարկավորման համակարգը

Պատմություն

Այս գիրքը ուսումնասիրում է թուրք-հունական հարաբերությունները 1908–1914 թվականների ընթացքում՝ ընդգրկելով Օսմանյան կայսրության վերջին բարեփոխումների շրջանը և Բալկանյան պատերազմների նախօրեին ու ընթացքում ձևավորված քաղաքական իրադրությունը։ Հեղինակը վերլուծում է երկու պետությունների միջև առկա հակասությունները, տարածքային վեճերը, ազգային շարժումների ակտիվացումը և տարածաշրջանային ուժերի հավասարակշռության փոփոխությունները։ Գրքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Օսմանյան սահմանադրական հեղափոխությանը, բալկանյան ժողովուրդների անկախության ձգտումներին և Հունաստանի արտաքին քաղաքական նպատակներին այդ ժամանակահատվածում։ Ներկայացվում են նաև դիվանագիտական հարաբերությունները, ռազմական բախումների նախապատրաստական փուլերը և մեծ տերությունների ազդեցությունը թուրք-հունական հակասությունների խորացման վրա։ Ստեղծագործությունը հիմնված է պատմական աղբյուրների և վերլուծական մոտեցման վրա՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով հասկանալ տարածաշրջանային քաղաքականության բարդ դինամիկան Առաջին համաշխարհային պատերազմի նախաշեմին։

Պատմություն

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է 1945–1990 թվականներին Խորհրդային Հայաստանում մշակույթի նկատմամբ պետական իշխանության իրականացրած քաղաքականության ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով մշակութային կյանքի կազմակերպման սկզբունքները, պետական կառավարման մեխանիզմները, գաղափարական վերահսկողության ձևերը և մշակույթի տարբեր ոլորտների զարգացման առանձնահատկությունները։ Աշխատության հիմքում այն հարցադրումն է, թե ինչպես էր խորհրդային պետությունը ձևավորում, ուղղորդում և վերահսկում մշակութային գործընթացները, ինչ նպատակներ էին հետապնդում իշխանական կառույցները և ինչպես էին այդ քաղաքականության պայմաններում զարգանում կրթությունը, գիտությունը, գրականությունը, արվեստը, թատրոնը, երաժշտությունը, կինոն և մշակութային այլ ոլորտներ։ 1945 թվականից հետո Հայաստանի մշակութային կյանքը մտավ զարգացման նոր փուլ․ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո հանրապետությունում ընդլայնվեցին կրթական և գիտական հաստատությունները, ակտիվացավ մշակութային շինարարությունը, զարգացան արվեստի տարբեր ճյուղերը, իսկ Երևանը աստիճանաբար վերածվեց ոչ միայն հանրապետական, այլև համահայկական մշակութային կենտրոնի։ Միաժամանակ մշակույթի զարգացումը տեղի էր ունենում խորհրդային գաղափարախոսության և կուսակցական վերահսկողության պայմաններում։ Խորհրդային իշխանությունը մշակույթը դիտարկում էր որպես հասարակության գաղափարական դաստիարակության կարևոր միջոց, ուստի գրականության, արվեստի և գիտության զարգացումը սերտորեն կապված էր պետական քաղաքականության հետ։ Այդ համակարգում ստեղծագործական ազատությունը սահմանափակվում էր ընդունված գաղափարական չափանիշներով, իսկ սոցիալիստական ռեալիզմը երկար ժամանակ հանդես էր գալիս որպես գրականության և արվեստի հիմնական պաշտոնական գեղագիտական սկզբունք։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից մեկը պետական իշխանության և մշակութային հաստատությունների փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությունն է։ Մշակույթի նախարարությունը, կուսակցական մարմինները, տեղական իշխանությունները և մասնագիտացված կառույցները մասնակցում էին մշակութային կյանքի կազմակերպմանը, ֆինանսավորմանը, կադրային քաղաքականությանը և բովանդակային վերահսկողությանը։ Այդ համակարգի միջոցով պետությունը կարողանում էր որոշակի ուղղություն տալ մշակութային քաղաքականությանը՝ միաժամանակ խրախուսելով այնպիսի ստեղծագործություններ և նախաձեռնություններ, որոնք համապատասխանում էին պաշտոնական գաղափարախոսությանը։ Խորհրդային մշակութային քաղաքականության կարևոր բաղադրիչ էր կրթությունը։ Հետպատերազմյան շրջանում ընդլայնվեց դպրոցների և բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների ցանցը, զարգացավ մասնագիտական կրթությունը, իսկ գիտական հաստատությունների գործունեությունը դարձավ հանրապետության մշակութային և մտավոր կյանքի կարևոր մասը։ Հայաստանի գիտական ներուժի զարգացման մեջ առանձնահատուկ դեր ունեցավ գիտահետազոտական հաստատությունների համակարգը, որի ընդլայնումը նպաստեց բնական, տեխնիկական և հումանիտար գիտությունների առաջընթացին։ Մշակութային քաղաքականության մեկ այլ առանցքային ոլորտը գրականությունն էր։ Պետական կառույցները և գրական կազմակերպությունները մասնակցում էին հրատարակչական գործունեության կազմակերպմանը, գրողների միությունների աշխատանքին, գրական մամուլի և գրքերի տարածմանը։ Միաժամանակ գրական ստեղծագործությունը ենթարկվում էր գաղափարական չափանիշների․ քաղաքական կամ գաղափարական առումով անցանկալի մոտեցումները կարող էին քննադատության արժանանալ, իսկ հեղինակների ստեղծագործական գործունեությունը՝ սահմանափակվել։ Սակայն խորհրդային համակարգի ներսում անգամ ձևավորվեցին այնպիսի գրական և գեղարվեստական արժեքներ, որոնք հետագայում դարձան հայ մշակույթի նշանակալի ձեռքբերումներ։ Արվեստի բնագավառում պետական քաղաքականությունը դրսևորվում էր թատրոնի, կինոյի, կերպարվեստի, երաժշտության և ճարտարապետության կազմակերպման ու ֆինանսավորման միջոցով։ Պետական աջակցությունը հնարավորություն էր տալիս ստեղծել խոշոր մշակութային հաստատություններ, կազմակերպել համերգներ, ցուցահանդեսներ, թատերական ներկայացումներ և կինոարտադրություն, սակայն միաժամանակ պահպանվում էր բովանդակային վերահսկողությունը։ Այս հակասությունը՝ մշակույթի նյութական և ինստիտուցիոնալ զարգացման մի կողմից և գաղափարական սահմանափակումների մյուս կողմից, թեմայի ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչներից է։ Հատուկ ուշադրության է արժանի ազգային մշակույթի և խորհրդային գաղափարախոսության փոխհարաբերությունը։ Հայկական պատմությունը, գրականությունը, լեզուն, ժողովրդական արվեստը և ազգային մշակութային ժառանգությունը շարունակեցին զարգանալ, սակայն դրանց ներկայացումը հաճախ պետք է տեղավորվեր խորհրդային գաղափարական շրջանակներում։ Միաժամանակ հայ մշակույթի որոշ ոլորտներ կարողացան ձեռք բերել լայն ճանաչում նաև ԽՍՀՄ սահմաններից դուրս։ Հայկական երաժշտությունը, կերպարվեստը, գրականությունը, կինոն և ճարտարապետությունը ներկայացվեցին միութենական և միջազգային մշակութային հարթակներում՝ նպաստելով Հայաստանի մշակութային հեղինակության բարձրացմանը։ Հետազոտության համար կարևոր ժամանակահատված է 1960-ական թվականներից սկսվող մշակութային վերելքը։ Այս շրջանը կապված էր հասարակական և մշակութային կյանքի որոշակի աշխուժացման, նոր սերնդի մտավորականների և արվեստագետների ակտիվացման, պատմական հիշողության նկատմամբ հետաքրքրության աճի և ազգային մշակութային թեմաների ավելի լայն շրջանառության հետ։ Մշակույթի տարբեր բնագավառներում ի հայտ եկան նոր գեղարվեստական որոնումներ, որոնք երբեմն դուրս էին գալիս պաշտոնական չափորոշիչների նեղ շրջանակից։ Հետագա տասնամյակներում այդ գործընթացներն ավելի խորացան՝ հատկապես 1980-ականների երկրորդ կեսին, երբ վերակառուցման և հրապարակայնության քաղաքականությունը թուլացրեց նախկին գաղափարական սահմանափակումների մի մասը։ 1988 թվականից հետո Հայաստանում մշակութային կյանքը սերտորեն միահյուսվեց հասարակական և ազգային-քաղաքական շարժումների հետ։ Այդ ժամանակ մշակութային գործիչները, գրողները, արվեստագետները և գիտական հանրությունը սկսեցին ավելի ակտիվորեն արտահայտվել հասարակական խնդիրների շուրջ, իսկ ազգային ինքնության, պատմական հիշողության և Արցախի հարցի թեմաները դարձան հանրային քննարկումների կարևոր բաղադրիչներ։ ՀՀ կրթական ծրագրերում նույնպես խորհրդահայ մշակույթի ուսումնասիրությունը ներկայացվում է որպես Խորհրդային Հայաստանի պատմության կարևոր բաղադրիչ՝ ընդգծելով մշակույթի զարգացման պայմանները, ձեռքբերումները և Երևանի՝ համահայկական կրթամշակութային կենտրոն դառնալու նշանակությունը։ Աշխատության մատենագիտական տվյալների համաձայն՝ Գագիկ Եթիմյանի այս ուսումնասիրությունը հրատարակվել է Վանաձորում 2012 թվականին և ընդգրկված է Վանաձորի պետական համալսարանի պատմության ամբիոնի հրապարակումների ցանկում։ Հեղինակը նույն թեմային անդրադարձել է նաև «Հայաստանի մշակույթը 1945–1990 թվականներին / Քաղաքականություն և իրականություն» և «Մշակութային քաղաքականությունը Խորհրդային Հայաստանում (1945–1990 թթ.)» աշխատություններում, ինչը վկայում է թեմայի նրա երկարատև և համակարգված ուսումնասիրության մասին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը կարևոր է խորհրդային շրջանի հայկական մշակույթի պատմությունը ոչ միայն ստեղծագործությունների և մշակութային ձեռքբերումների, այլև դրանց ձևավորման քաղաքական ու ինստիտուցիոնալ պայմանների տեսանկյունից հասկանալու համար։ Այն հնարավորություն է տալիս համադրելու պետական վերահսկողությունն ու մշակութային զարգացումը, գաղափարախոսական սահմանափակումներն ու ստեղծագործական որոնումները, ինչպես նաև գնահատելու այն ձեռքբերումները, որոնք ձևավորվեցին խորհրդային համակարգի պայմաններում և հետագայում դարձան ժամանակակից հայ մշակույթի կարևոր ժառանգություն։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել հայոց պատմությամբ, խորհրդային շրջանի պատմությամբ, մշակույթի պատմությամբ, քաղաքականության և մշակույթի փոխհարաբերություններով, գրականության, արվեստի և կրթության պատմությամբ զբաղվող պատմաբաններին, մշակութաբաններին, հետազոտողներին, դասախոսներին, ուսանողներին և ընթերցողներին։

Բժշկություն

Այս գիրքը նվիրված է պրոլինով հարուստ պոլիպեպտիդ-1-ի (PRP-1) ազդեցության ուսումնասիրությանը ուղեղի իշեմիկ խանգարումների դեպքում՝ ներկայացնելով նյարդաբանական հետազոտությունների կարևոր ուղղություններից մեկը։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են ուղեղային իշեմիայի առաջացման կենսաբանական մեխանիզմները, նյարդային հյուսվածքի վնասման գործընթացները և կենսաբանական ակտիվ նյութերի հնարավոր ազդեցությունը վերականգնողական ու պաշտպանական մեխանիզմների վրա։ Գրքում վերլուծվում են PRP-1-ի ազդեցության առանձնահատկությունները, դրա հնարավոր նեյրոպաշտպանիչ հատկությունները և կիրառման հեռանկարները ուղեղի իշեմիկ վնասումների պայմաններում։ Այն կարող է օգտակար լինել նյարդաբանների, կենսաքիմիկոսների, ֆիզիոլոգների, դեղագետների, բժշկական հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և նյարդաբժշկության ժամանակակից խնդիրներով հետաքրքրվող մասնագետների համար։

Գրականություն

Ջ. Ռ. Ռ. Թոլքին-ի «Մատանիների տիրակալը» եռագրության երկրորդ գիրքն է, որտեղ պատմությունը շարունակվում է Միջերկրի ճակատագրական պատերազմի խորացման պայմաններում։ Վեպը բաժանվում է մի քանի հիմնական գծերի, որոնք միաժամանակ զարգանում են տարբեր վայրերում։ Ֆրոդոն և Սեմը շարունակում են իրենց վտանգավոր ճանապարհը դեպի Մորդոր՝ Մատանին ոչնչացնելու նպատակով, և նրանց ուղեկցում է Գոլլումը, որի երկակի բնավորությունը մշտական լարվածություն է ստեղծում։ Միևնույն ժամանակ Արագոռնը, Լեգոլասը և Գիմլին մասնակցում են Ռոհանի և Գոնդորի պաշտպանությանը Սաուրոնի ուժերի դեմ, իսկ մեծ պատերազմը աստիճանաբար մոտենում է իր գագաթնակետին։ Վեպում կարևոր դեր է խաղում նաև Սարումանի կողմից ստեղծված Իզենգարդի բանակը, որը սպառնում է Միջերկրի ազատ ժողովուրդներին։ «Երկու աշտարակ» անվանումը խորհրդանշում է երկու հիմնական ուժային կենտրոններ՝ Օրթանկը և Բարադ-դուրը, որոնք ներկայացնում են չարի տարբեր դրսևորումները։ Գիրքը առանձնանում է իր էպիկական մասշտաբով, խորացված աշխարհաշինությամբ և կերպարների ներքին զարգացմամբ՝ ցույց տալով հավատարմության, բարեկամության և դիմակայության ուժը։

Lեզվաբանություն

Language Leader-ը անգլերեն լեզվի ուսումնական դասընթացային ձեռնարկ է, որը նախատեսված է միջին և բարձր միջին մակարդակի սովորողների համար և կենտրոնանում է ակադեմիական ու մասնագիտական հաղորդակցական հմտությունների զարգացման վրա, աշխատությունում թեմաները կառուցված են ժամանակակից հասարակական, բիզնեսային և կրթական իրավիճակների շուրջ, ինչը թույլ է տալիս սովորողներին կիրառել լեզուն իրական կյանքի համատեքստում, միաժամանակ ընդգրկվում են լսելու, կարդալու, խոսելու և գրելու ինտեգրված վարժություններ, որոնք զարգացնում են քննադատական մտածողություն և արդյունավետ հաղորդակցություն, հատուկ ուշադրություն է դարձվում բառապաշարի ընդլայնմանը, քերականության ճշգրիտ կիրառմանը և բանավոր արտահայտման հմտություններին, դասընթացը նաև ներառում է քննարկման թեմաներ և նախագծային առաջադրանքներ, որոնք խթանում են համագործակցային ուսուցումը և ինքնուրույն հետազոտական աշխատանքը, նպատակ ունենալով պատրաստել սովորողներին միջազգային ակադեմիական և մասնագիտական միջավայրում վստահ հաղորդակցման համար։

Ֆինանսներ

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ձեռնարկությունների ֆինանսավորման այլընտրանքային աղբյուրների ձևավորման, զարգացման և կիրառման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Գրքում վերլուծվում են բիզնեսի ֆինանսական ապահովման ավանդական և ոչ ավանդական մեխանիզմները՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով այն հնարավորություններին, որոնք կարող են լրացնել կամ փոխարինել բանկային վարկավորմանը։ Հեղինակը քննարկում է ներդրումային ֆոնդերի, վենչուրային կապիտալի, լիզինգի, ֆակտորինգի, կորպորատիվ արժեթղթերի, մասնավոր ներդրումների և ֆինանսավորման այլ ժամանակակից գործիքների կիրառման առանձնահատկությունները՝ գնահատելով դրանց արդյունավետությունն ու հասանելիությունը հայկական տնտեսության պայմաններում։ Ուսումնասիրության շրջանակում ներկայացվում են փոքր և միջին ձեռնարկությունների ֆինանսական խնդիրները, կապիտալի ներգրավման խոչընդոտները և ֆինանսական շուկաների զարգացման վրա ազդող տնտեսական ու ինստիտուցիոնալ գործոնները։ Գրքում կատարվում է միջազգային փորձի համեմատական վերլուծություն, բացահայտվում են Հայաստանի ֆինանսական համակարգի առանձնահատկությունները և առաջարկվում են քաղաքական, իրավական ու կազմակերպչական լուծումներ՝ ներդրումային միջավայրի բարելավման և ձեռնարկատիրության ֆինանսական հնարավորությունների ընդլայնման նպատակով։ Աշխատությունը կարևոր աղբյուր է տնտեսագետների, ֆինանսիստների, պետական կառավարման մասնագետների, գործարարների, ինչպես նաև տնտեսագիտական և կառավարման մասնագիտությունների ուսանողների համար, ովքեր հետաքրքրված են ֆինանսական շուկաների զարգացման, ներդրումային գործընթացների և ձեռնարկությունների կայուն աճի ապահովման հարցերով։