Ջրի և ջրամատակարարման

Գեղարվեստական հայ․

«Տուր ձեռքդ, պստլո»՝ Գուրգեն Խանջյանի այս ստեղծագործությունը իր լեզվաբառական խորությամբ և սոցիալական քննադատությամբ հայ գրականության կարևոր և համարձակ գործերից մեկն է։ Վեպը կամ պատմվածքը ներկայացնում է մարդու և նրա շրջապատի, հատկապես հասարակության մեջ գտնված անհավասարությունների ու սոցիալական անարդարությունների մասին պատկերներ, որոնք միևնույն ժամանակ կոշտ և բարոյական հարցադրումներ են։ Խանջյանը այս գործի միջոցով սթափ ու անկեղծ անդրադառնում է այն սոցիալական տարբերությունների և ապրելու պայմանների մասին, որոնք մեծ ազդեցություն ունեն մեր կյանքում։ «Պստլո» բառը, թեև արտաքինից դիտվում է որպես մի տեսակ վիրավորանք կամ ամենախոնարհ վիճակը, բայց, ըստ հեղինակի, այն հեգնանքի և քննադատության ձև է՝ հասարակության մեջ տեղի ունեցող խտրականությունների մասին։ Խանջյանը ցույց է տալիս, թե ինչպես այս սիմվոլը խրախուսում է կամ պահանջում ավելի մարդկային հարաբերություններ՝ առանց անտեսելու մեկ ուրիշի ծանր վիճակը կամ վիրավորանքները։ Այս ստեղծագործությունը, ինչպես շատ մյուսները, շրջանցում է ոչ միայն անձնական, այլ նաև մթնոլորտային հոգեբանություն՝ նկարագրելով մարդկանց մղումները, որոնք ձևավորվում են տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական, սոցիալական ու բարոյական գնահատականների կողմից։ Վեպը ներկայացնում է այն մարդկանց ճակատագրերը, որոնք հայտնվում են այդպիսի անարդարագույն աշխարհում՝ ծանր ճակատագրեր կրելով և իրենց իսկ գոյաբառերում ապրելով։ «Տուր ձեռքդ, պստլո»-ում Խանջյանը իր ստեղծագործության միջոցով հասարակությանը, մարդկային հարաբերությունները բերում է շատ մոտ դաշտ՝ բազում նրբություններով։ Այն հարցադրում է տալիս՝ արդյոք մենք իսկապես պատրաստ ենք հասնելու դեպի սեր ու համերաշխություն, թե շարունակելու ենք փնտրել ուրիշի մեջ անարդարությունը ու զայրույթը։ Վեպը մոտեցում է իրականությանը հեգնական և խորաթափանց կերպով, բայց չի խուսափում նաև զզվանքից ու հուսահատությունից՝ վերլուծելով, թե ինչպես է հասարակությունը կազմավորվում ու առաջանում ավելի խոցելի և անմարդկային շերտերով։ «Տուր ձեռքդ, պստլո» կարելի է համարել ոչ միայն սուր գրական քննադատություն, այլ նաև կոչ դեպի մարդկանց՝ հասկանալու, թե ինչքան մեծ է մարդկային կապը, ինչպես նաև հասարակական փոփոխությունների կարևորությունը։ Հրատարակիչ - Անտարես Հրատ. տարեթիվ - 2017 ISBN - 978-9939-76-018-6

Մանկական

Գիրք ստվարաթղթե․ Ոսկե ձվիկը աչուկ (տնակ) Հրատարակիչ - Բուկինիստ Հրատ. տարեթիվ - 2018 ISBN - 978-9939-66-199-5

Գրականություն

«Երեք Զվարթնոց» (Գրիգոր Գուրզադյան) վեպը հայ գրականության ճանաչված ստեղծագործություններից է, որը արտացոլում է հայ ժողովրդի պատմական ճգնաժամերը, մշակութային դիմադրությունը և ազգային ինքնության պայքարը։ Գիրքը խորությամբ ու բազմաշերտ ներկայացնում է ժամանակակից հայ իրականությունը՝ համադրվելով անցյալի հիշողությունների, հոգեբանական մենամարտերի և ազգային նշանակության խնդիրների հետ։ Վեպի առանցքում հաճախ հայտնվում են հայրենիքի՝ եկեղեցու, մշակույթի և պատմական անցյալի խորհրդանիշները, որոնք հանդիսանում են ոչ միայն պատմական, այլև հոգևոր ու բարոյական մերժման և վերածնման աղբյուրներ։ Անվան մեջ առկա «Զվարթնոց» նշանավոր կոթողը դառնում է նաև խորհրդանիշ՝ հայի ազգային հոգու, հավատքի և ինքնության ամրության համար։

Փիլիսոփայություն

Գիրքը ներկայացնում է պատերազմի երևույթը որպես պատմականորեն շարունակական և գաղափարական զարգացող գործընթաց՝ կենտրոնանալով հատկապես արևմտյան ռազմական մշակույթի ձևավորման, փոխակերպումների և ժամանակակից դրսևորումների վրա։ Հեղինակը վերլուծում է, թե ինչպես են տարբեր դարաշրջաններում փոխվել պատերազմի ընկալումները՝ սկսած դասական ռազմական մտածողությունից մինչև արդի ռազմավարական մոտեցումներ, որտեղ տեխնոլոգիան, քաղաքական նպատակները և հասարակական գիտակցությունը դարձել են նույնքան կարևոր, որքան բուն մարտադաշտային գործողությունները։ Քննարկվում է նաև արևմտյան ռազմական ավանդույթի ներքին տրամաբանությունը՝ այն կապելով պետականության, ուժի կիրառման լեգիտիմության և միջազգային հարաբերությունների զարգացման հետ։ Գիրքը փորձում է ցույց տալ, որ պատերազմը չի կարելի դիտարկել որպես մեկուսացված իրադարձություն, այլ այն մշտապես շարունակվող գործընթաց է, որը ձևավորվում է գաղափարների, ինստիտուտների և պատմական փորձի փոխազդեցությամբ՝ ընդգծելով նաև ժամանակակից աշխարհում ռազմական մտածողության նոր մարտահրավերները և փոփոխվող բնույթը։

Այլ առարկաներ

Այս կուրսային աշխատանքը նվիրված է ապրանքների և տրանսպորտային միջոցների տեղափոխման գործընթացի ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետության մաքսային սահմանով՝ ընդգրկելով մաքսային կարգավորման իրավական, կազմակերպչական և վերահսկողական հիմքերը։ Աշխատանքում ներկայացվում է մաքսային համակարգի դերը որպես պետական վերահսկողության կարևոր մեխանիզմ, որը ապահովում է արտաքին տնտեսական գործունեության կարգավորումը, պետական բյուջեի եկամուտների ձևավորումը և ազգային անվտանգության պահպանումը։ Վերլուծվում են ապրանքների ներմուծման և արտահանման հիմնական ընթացակարգերը, մաքսային հայտարարագրման գործընթացը, փաստաթղթային պահանջները, ինչպես նաև տրանսպորտային միջոցների սահմանային վերահսկման առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մաքսային արժեքի որոշման մեթոդներին, մաքսատուրքերի և հարկերի հաշվարկման սկզբունքներին, ինչպես նաև մաքսային ռեժիմների տեսակներին՝ ներմուծում, արտահանում, տարանցում և ժամանակավոր ներմուծում։ Աշխատանքում քննարկվում են նաև մաքսային հսկողության ձևերը՝ ֆիզիկական զննում, փաստաթղթային ստուգում և ռիսկերի վրա հիմնված վերահսկման համակարգերը։ Ներկայացվում է նաև միջազգային համագործակցության դերը մաքսային ոլորտում, հատկապես սահմանային առևտրի դյուրացման և մաքսային ընթացակարգերի պարզեցման համատեքստում։ Կուրսայինի նպատակն է ձևավորել ամբողջական պատկերացում մաքսային սահմանով ապրանքների և տրանսպորտային միջոցների տեղափոխման գործընթացի մասին՝ ընդգծելով դրա կարևորությունը պետության տնտեսական և իրավական համակարգում։

Գրականություն

Սոցիալ-հոգեբանական պատմվածք է, որտեղ հեղինակը կենտրոնանում է մարդկային հարաբերությունների, հատկապես եղբայրության գաղափարի և դրա իրական ու ձևական դրսևորումների վրա։ Գործում Նար-Դոսը բացահայտում է այն իրավիճակները, երբ արյունակցական կապը կամ «եղբայր» կոչումը չի համընկնում իրական հոգատարության, փոխօգնության և բարոյական պատասխանատվության հետ։ Ստեղծագործության հիմքում հաճախ դրվում են ընտանեկան կամ մոտիկ հարաբերությունների ներսում առաջացող հակասությունները՝ կապված շահի, նախանձի, սոցիալական պայմանների կամ բնավորությունների տարբերության հետ։ Հեղինակը հոգեբանական խորությամբ ներկայացնում է կերպարների ներքին պայքարը՝ ցույց տալով, թե ինչպես են մարդկային զգացմունքները՝ սերը, վիրավորանքը, պարտքը կամ հպարտությունը, ազդում նրանց որոշումների վրա։ Միաժամանակ գործը կրում է նաև բարոյական շեշտադրում՝ ընթերցողին ստիպելով խորհել իրական եղբայրության իմաստի մասին՝ որպես ոչ միայն կենսաբանական, այլ նաև բարոյական և մարդկային արժեք։ Լեզուն պարզ է, ռեալիստական և նուրբ հոգեբանական դիտարկումներով հագեցած, ինչը բնորոշ է Նար-Դոսի ստեղծագործական ոճին։