Երկաթբետոնե կոնստրուկցիաներ

Իրավաբանություն

Ներածություն 1. Քրեական օրենքի գործողությունը ժամանակի ընթացքում 2. Հանցանքը կատարելու ժամանակի հասկացությունը և դրա որոշման անանձնահատկությունը տարբեր հանցա•ործությունների հետ կապված 3. Քրեական օրենքի հետադարձ ուժը Վերջաբան

Հոգեբանություն

«Հաղորդակցման հմտություններ. մարդճանաչողության արվեստը» (հ. Ա) գիրքը նվիրված է արդյունավետ շփման և մարդկանց հասկանալու կարողության զարգացմանը։ Էմմա Տանանյանը ներկայացնում է հաղորդակցության հոգեբանական հիմքերը և մարդու վարքագծի հիմնական օրինաչափությունները։ Գրքում բացատրվում է, թե ինչպես կարդալ մարդկանց խոսքը, մարմնի լեզուն և ոչ բառային ազդակները։ Հեղինակը շեշտում է լսելու արվեստի կարևորությունը՝ որպես ճիշտ հաղորդակցության հիմք։ Առանձին բաժիններ նվիրված են վստահություն ստեղծելուն և ճիշտ տպավորություն թողնելուն։ Գիրքը ցույց է տալիս, թե ինչպես խուսափել թյուրիմացություններից և կոնֆլիկտներից շփման ընթացքում։ Ներկայացված են գործնական օրինակներ և վարժություններ՝ ձեռք բերված գիտելիքները կիրառելու համար։ Գրքի լեզուն պարզ և համակարգված է, ինչը հեշտացնում է նյութի ընկալումը։ «Մարդճանաչողության արվեստը» օգնում է ավելի լավ հասկանալ մարդկանց զգացմունքները և դրդապատճառները։ Գիրքը օգտակար է թե՛ անձնական հարաբերություններում, թե՛ մասնագիտական միջավայրում։ Հատոր Ա-ն հիմք է ստեղծում հետագա մասերի համար՝ բացելով հաղորդակցության հիմնական սկզբունքները։ Հրատարակիչ - Հեղինակային հրատարակչություն ISBN - 978-9939-0-0267-5

Հայոց լեզու

Գիրքը ներկայացնում է՝ արևելահայերենի քերականագիտության ձևավորման պատմական փուլերը, տարբեր լեզվաբանների և քերականագետների ներդրումը հայերենի ուսումնասիրության մեջ, քերականական տեսությունների զարգացման հիմնական ուղղությունները, արևելահայերենի քերականական համակարգի ուսումնասիրության մեթոդների փոփոխությունները ժամանակի ընթացքում, լեզվաբանական մտքի ձևավորումն ու զարգացումը հայագիտական միջավայրում։ Այն օգտակար է՝ լեզվաբանության և հայագիտության ուսանողների համար, գիտական աշխատողների և հետազոտողների համար, ինչպես նաև բոլոր նրանց, ովքեր հետաքրքրված են հայերեն քերականության պատմական զարգացման ուսումնասիրությամբ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը կարևոր աղբյուր է արևելահայերենի քերականագիտության պատմության և գիտական մտքի էվոլյուցիայի ուսումնասիրության համար։

Այլ առարկաներ

Գրքում բացատրվում են գրաֆների հիմնական հասկացությունները՝ գագաթներ, կողեր, ուղղված և ոչ ուղղված գրաֆներ, ինչպես նաև դրանց ներկայացման տարբեր ձևերը։ Ներկայացվում են գրաֆների հիմնական հատկությունները և դրանց ուսումնասիրության մեթոդները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հիմնական ալգորիթմներին՝ ամենակարճ ճանապարհների որոնում, ծառերի կառուցում, կապակցվածության ուսումնասիրություն և գրաֆների անցում (traversal)։ Այս մեթոդները կարևոր են համակարգչային գիտություններում և օպտիմալացման խնդիրներում։ Գիրքը ներառում է նաև բազմաթիվ օրինակներ և խնդիրներ, որոնք օգնում են զարգացնել ալգորիթմական մտածողություն և կիրառել տեսությունը գործնական խնդիրների լուծման մեջ։

Գրականություն

«Անի… Կուսական վանք» Գրիգոր Գուրզադյանի գրական-էսսեիստական ստեղծագործություններից է, որը թեմատիկորեն կապված է Հայոց պատմության, մշակութային ժառանգության և սրբավայրերի խորհրդանշության հետ։ Հեղինակը օգտագործում է պատմական-աշխարհագրական դրվագներ՝ Անիի և նրա շրջակա վայրերի կերպարավորման համար, բայց դրանք վերածում է ավելի լայն, գաղափարական քննարկումների՝ մարդու, հայրենիքի և անցյալի միջև կապի մասին։ 📌 Տեքստի գլխավոր գաղափարները Անիի պատմական կարևորությունը՝ որպես հայկական մշակույթի և հոգևոր կյանքի կենտրոն Վանք/եկեղեցի՝ որպես ազգային ինքնության, հավատքի և մշակութային continuity-ի խորհրդանիշ Անհետացնող ժառանգության թեման՝ անցյալի հիշողության պահպանման անհրաժեշտությունը Մարդու և հայրենիքի հարաբերությունը՝ վանքն ու պատմական հուշարձանները որպես ինքնության մաքառման հիշեցում Խորհրդանշականության միջոցով վերափոխված իրականություն՝ որտեղ պատմական վայրերը դառնում են նաև հոգևոր-էմոցիոնալ տարածքներ ✨ Ստեղծագործության ոճը Գրիգոր Գուրզադյանի տեքստերը հաճախ ունեն էսսեիստական, մտորական, պատկերավոր ոճ՝ համադրելով պատմական փաստը, բնության նկարագրությունը և հոգեբանական-փիլիսոփայական մեկնաբանությունները։ Այս ստեղծագործությունում նա օգտագործում է Անիի ու «կուսական վանքի» պատկերները՝ ընթերցողին հուշելու անցյալի ուժի, անհատական և ազգային հիշողության կարևորության մասին։

Գեղարվեստական հայ․

«Ամանեջ» Պարույր Սևակի գրական մեծ գործերից մեկն է, որը իր խոր ու խորհրդավոր իմաստով սերտորեն կապված է հեղինակի ստեղծագործական աշխարհընկալման հետ։ Սա այնպիսի բանաստեղծություն է, որն արտացոլում է Սևակի խորը բանաստեղծական մտածողությունը և ներքին էսթետիկական աշխարհի մշտական որոնումը։ «Ամանեջ»-ը նշանակում է ինչ-որ բան, որը գալիս է, ավարտվում կամ հասնում է իր գագաթնակետին, և այսինքն՝ այն պահը կամ հանգրվանը, որտեղ մի տեսակ նոր սկիզբ է գալիս, նոր ճանաչում է հայտնվում, սակայն ի՞նչ կլինի հետո։ Սևակը այս ստեղծագործությունում հաճախ անցկացնում է թեմաներ, որոնք կապված են գոյության հետ՝ անցյալ, ներկա և ապագա, ինչպես նաև մարդկային կյանքը՝ դրա մշտական փոփոխականությունն ու իրադարձությունների հոսքը։ Ամանեջի մեջ արտահայտվում է նաև ստեղծագործական ու գեղագիտական թեմաներ՝ որտեղ պատկերներն ու խորհրդավոր տողերը մեկընդմիշտ ներխուժում են ընթերցողի մեջ՝ սկսելով հղման ժամանակը և տեղը, որոնք հիմնված են անհատական ըմբռնումների վրա։ Պատմությունը չունի բացահայտ լուծում՝ այն մի գործընթաց է, որը ծավալվում է բանաստեղծի ներաշխարհում, ուստի «Ամանեջ»-ը կարելի է դիտել որպես փիլիսոփայական ստեղծագործություն, որը ընթերցողին առաջարկում է պարսկական խորհրդանիշներ՝ կապված մարդու մտքերով ու գաղափարներով, և հնարավորություն է տալիս հասկանալու ոչ միայն մարդու մասին, այլ նաև նրա կողմից փնտրած ամբողջականության մասին։ Սևակն այս ստեղծագործությունում միաժամանակ կարևորվում է ինքնության հարցը, ներքին պայքարը ու մարդու տեղը աշխարհում։ Հենց այդ պատճառով «Ամանեջ»-ը ոչ միայն գեղագիտական արվեստի գործ է, այլ նաև հոգեբանական մի աշխատանք՝ մարդկային գոյության մասին մի շարք հարցեր առաջադրելով, որոնք բազմիցս կարող են վերադառնալ ընթերցողի մտքում։ Այս ստեղծագործությունը ներառում է Սևակի դարաշրջանային փիլիսոփայությունը, ինչը տեսանելի է տարբեր խորհրդանշական պատկերներում և ինքնահարցումներում՝ մարդուն դարձնելով մի զվարճալի ու միևնույն ժամանակ խոր ապրումների մեջ դնող բարոյական կամ ճանաչողական ճանապարհորդություն։ Հրատարակիչ - Մագաղաթ Հրատ. տարեթիվ - 2018 ISBN - 978-9939-9187-4-7