Զորավար Անդրանիկը ռուս և բրիտանացի զորականների հուշերում - Վարդանյան Կարո

Սոցիոլոգիա

Այս գիրքը ուսումնասիրում է ֆրանսիական հեղինակավոր թերթի՝ Le Monde-ի անդրադարձը հայ իրականությանը՝ վերլուծելով, թե ինչպես է միջազգային մամուլը ներկայացրել Հայաստանի պատմական, քաղաքական և մշակութային գործընթացները տարբեր ժամանակաշրջաններում։ Այն ուշադրություն է դարձնում լրատվական մոտեցումների, ընտրողականության, տեղեկատվության շրջանակավորման և խմբագրական քաղաքականության առանձնահատկություններին՝ ցույց տալով, թե ինչպես են ձևավորվում արտաքին աշխարհի պատկերացումները Հայաստանի մասին։ Գրքում քննարկվում են նաև միջազգային լրագրության դերակատարությունը փոքր պետությունների վերաբերյալ տեղեկատվության տարածման գործում, ինչպես նաև մեդիայի ազդեցությունը քաղաքական ընկալումների և հանրային կարծիքի ձևավորման վրա։ Հեղինակը համադրում է հոդվածների, վերլուծությունների և պատմական փաստերի ուսումնասիրություն՝ բացահայտելով Հայաստանի վերաբերյալ հրապարակումների թեմատիկ ուղղությունները, շեշտադրումները և փոփոխությունները ժամանակի ընթացքում։ Նյութը օգտակար է լրագրողների, մեդիա հետազոտողների, պատմաբանների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են միջազգային մամուլի և ազգային իրականության փոխհարաբերություններով։

Գեղարվեստական հայ․

«Վերջին գիշերը» (Վահան Պետրոսյան) վեպը խորապես զգացմունքային ու դրամատիկ պատմություն է, որը շոշափում է մարդու հոգու մութ անկյունները, ճակատագրի անողոքությունն ու ներքին պայքարը։ Գիրքը ներկայացնում է հերոսների կյանքը՝ մի այնպիսի պահի, երբ թվում է՝ ամեն ինչ վերջացել է, և միայն մեկ գիշեր է մնում՝ փոփոխության կամ վերջի միջակայքում։ Պետրոսյանը շատ հզորորեն է նկարագրում հոգեբանական լարվածությունը՝ այն մարդկանց մեջ, ովքեր անցնում են կյանքի մեծ ճգնաժամերի միջով՝ կորուստ, սեր, հիասթափություն, խաբեություն։ Վեպի մթնոլորտը հաճախ մռայլ է, բայց նույն ժամանակ նաև լի է մարդկային ջերմությամբ՝ այն մարդկանց պատմություններով, ովքեր փորձում են գտնել ելք։ Գիրքը ցույց է տալիս, որ «վերջ» ասված պահը երբեմն միայն սկսվելու հնարավորություն է՝ եթե մարդը ունենա համարձակություն դիմակայել իր վախերին և ընդունել փոփոխությունը։ Հերոսների հետ ընթերցողը ապրում է նրանց ապրումները՝ զգում է նրանց ցավը, հույսը և ցանկությունը ապրել։ «Վերջին գիշերը» նաև խոսում է ժամանակի և հիշողության մասին՝ ինչպես անցյալը կարող է հետապնդել մարդուն, և ինչպես է նա փորձում ազատվել նրանից։ Պետրոսյանի ոճը պարզ է, բայց դիպուկ, և նա կարողանում է սիրտը բռնել մի փոքրիկ բառով կամ դրվագով։ Այս վեպը հարմար է նրանց համար, ովքեր սիրում են հայ ժամանակակից գրականություն, հոգեբանական դրամա և ուժեղ, զգացմունքային պատմություններ։ Կարճ ասած՝ «Վերջին գիշերը» պատմություն է մարդու մասին՝ երբ նա կանգնած է մի հատիկ անցման շեմին և պետք է ընտրի իր ճակատագիրը։ Հրատարակիչ - Դարակ Հրատ. տարեթիվ - 2020 ISBN - 978-9939-9232-3-9

Պատմություն

«Административный передел Закавказского края» - это название политико-аналитического проекта и пояснительной брошюры, подготовленной в условиях распада Российской империи и революционных событий 1917–1918 годов, когда в Закавказье (Южном Кавказе) остро встал вопрос о новой административно-территориальной организации региона. Документ связан с деятельностью Закавказского комиссариата и последующих политических структур, которые пытались выработать новую систему управления после падения имперской власти и фактического распада прежних губернских границ. В работе анализировались существующие административные единицы — Эриванская, Тифлисская, Елисаветпольская губернии, а также Карсская область и ряд уездов, и предлагалось их перераспределение с учётом этнического состава населения, экономических связей и управленческой целесообразности. Основная идея проекта заключалась в создании более «однородных» административных единиц, где преобладала бы одна из основных национальностей региона (армяне, грузины, мусульманское население), что рассматривалось как способ снижения межэтнической напряжённости и упорядочивания местного управления. В частности, предлагались варианты объединения и перераспределения территорий Лорийского, Ахалкалакского, Борчалинского, Зангезурского и других районов, что отражало сложную демографическую мозаику Закавказья того времени. Документ носил не только административный, но и политический характер, так как напрямую был связан с процессами национального самоопределения, формированием будущих независимых государств и борьбой за контроль над спорными территориями. В научной и историографической традиции этот проект рассматривается как один из ранних примеров попыток этно-административного перекроя Кавказа в условиях кризиса имперской системы и перехода к новой геополитической реальности. В целом, работа отражает переходный этап истории региона, когда административные границы перестали быть устойчивыми и стали предметом политического и национального переосмысления.

Բժշկություն

Բրոնխիալ ասթման երեխաների մոտ հանդիսանում է շնչառական համակարգի քրոնիկական հիվանդություն, որի հիմնական առանձնահատկությունն է բրոնխների հիպերռեակտիվությունը և կրկնվող շնչահեղձության նոպաները, որոնք առաջանում են տարբեր արտաքին (ալերգեններ՝ փոշի, ծաղկափոշի, սննդային կամ դեղորայքային նյութեր, վիրուսներ) և ներքին (գենետիկ նախատրամադրվածություն, իմունային համակարգի առանձնահատկություններ, շնչուղիների վարակներ) գործոնների ազդեցությամբ, ինչի արդյունքում զարգանում է բրոնխների սպազմ, լորձաթաղանթի այտուց և խորխի ավելացում՝ դժվարացնելով օդի անցումը և առաջացնելով արտաշնչական շնչահեղձություն։ Երեխաների շրջանում այս հիվանդությունը առանձնապես հաճախ է հանդիպում, հատկապես քաղաքային բնակավայրերում, ինչպիսիք են Երևանը, ինչը պայմանավորված է նաև օդի աղտոտվածությամբ, կենցաղային ալերգենների բարձր կոնցենտրացիայով և վարակային գործոնների հաճախակի ազդեցությամբ։ Հիվանդության կլինիկական պատկերը սովորաբար սկսվում է վաղ տարիքում՝ 1-7 տարեկանների շրջանում, երբ նկատվում են ալերգիկ ռինիտի նշաններ, նոպայաձև հազ կամ շնչառության թեթև դժվարացում, իսկ նոպայի ժամանակ երեխայի մոտ զարգանում է արտահայտված արտաշնչական հևոց, սուլող շնչառություն, երկար արտաշնչում, հաճախ նաև վախի զգացում, անհանգստություն և մարմնի հարկադիր դիրք, իսկ ծանր դեպքերում կարող է առաջանալ ցիանոզ, թթվածնային քաղց և շնչառական անբավարարություն։ Հիվանդության ընթացքը կարող է լինել տարբեր՝ թեթև, միջին կամ ծանր, և ժամանակի ընթացքում որոշ երեխաների մոտ նվազում է, իսկ մյուսների մոտ պահպանվում կամ սրվում է, հատկապես եթե չկանխարգելվեն ալերգենների հետ շփումները կամ չիրականացվի համապատասխան բուժում, որը ներառում է ինչպես նոպայի արագ դադարեցում բրոնխալայնիչ միջոցներով, այնպես էլ երկարաժամկետ վերահսկող բուժում՝ բորբոքման նվազեցման և նոր նոպաների կանխման նպատակով։ Բացի այդ, երեխաների մոտ հաճախ նկատվում է բազմապատճառային սենսիբիլիզացիա, այսինքն՝ միաժամանակ մի քանի ալերգենների նկատմամբ գերզգայնություն, ինչը բարդացնում է հիվանդության կառավարումը և պահանջում է անհատական մոտեցում յուրաքանչյուր երեխայի դեպքում, ներառյալ ալերգենի հայտնաբերումն ու հնարավորինս դրա բացառումը, ինչպես նաև պարբերական բժշկական հսկողություն մանկաբույժի և թոքաբանի կողմից։

Բնապահպանություն

Սևանի ազգային պարկը Հայաստանի Հանրապետության ամենակարևոր պահպանվող բնապահպանական տարածքներից մեկն է, որը ստեղծվել է Սևանա լճի և նրա շրջակա էկոհամակարգերի պահպանության նպատակով։ Այն ընդգրկում է Սևանա լիճը և հարակից ափամերձ տարածքները՝ ապահովելով լճի ջրային ռեսուրսների, բուսական ու կենդանական աշխարհի պաշտպանությունը։ Սևանը Հայաստանի ամենամեծ քաղցրահամ լիճն է և ունի ռազմավարական, տնտեսական ու բնապահպանական մեծ նշանակություն։ Ազգային պարկի ստեղծման նպատակն է կանխել լճի աղտոտումը, պահպանել ջրի մակարդակը և վերականգնել բնական հավասարակշռությունը, քանի որ անցյալ տասնամյակներում մարդկային գործունեության հետևանքով լիճը ենթարկվել է էկոլոգիական ճնշումների։ Պարկի տարածքում հանդիպում են բազմաթիվ թռչնատեսակներ, այդ թվում՝ միգրացիոն և հազվագյուտ տեսակներ, ինչպես նաև ձկնատեսակներ, որոնցից հայտնի է Սևանի իշխան ձուկը։ Բուսական աշխարհը նույնպես բազմազան է և ներառում է ջրային ու ափամերձ բույսեր, որոնք կարևոր դեր ունեն էկոհամակարգի կայունության համար։ Սևանի ազգային պարկը նաև կարևոր նշանակություն ունի գիտական հետազոտությունների, էկոտուրիզմի և բնապահպանական կրթության համար։ Այստեղ իրականացվում են տարբեր ծրագրեր՝ ուղղված կենսաբազմազանության պահպանությանը և լճի էկոլոգիական վիճակի բարելավմանը։ Պարկը համարվում է Հայաստանի բնության ամենակարևոր արժեքներից մեկը, որը ոչ միայն բնական հարստություն է, այլ նաև ազգային ինքնության և մշակութային ժառանգության մաս։

Տնտեսագիտություն

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է տնտեսավարող սուբյեկտների սնանկացման ռիսկի գնահատման և կանխատեսման մեթոդաբանական հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը։ Գրքում ներկայացվում են ֆինանսական կայունության և վճարունակության գնահատման տեսական հիմքերը, ինչպես նաև ռիսկերի վերլուծության ժամանակակից մոտեցումները։ Հեղինակը վերլուծում է սնանկացման հավանականությունը որոշող հիմնական ֆինանսատնտեսական ցուցանիշները՝ իրացվելիություն, պարտքային բեռ, շահութաբերություն, դրամական հոսքեր և կապիտալի կառուցվածք։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև մոդելավորման և կանխատեսման մեթոդները՝ ներառյալ բազմագործոն վերլուծությունը, վիճակագրական մոդելները, ռեգրեսիոն մոտեցումները և սկորինգային համակարգերը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ռիսկերի վաղ հայտնաբերման մեխանիզմներին, հակաճգնաժամային կառավարման գործիքներին և ձեռնարկությունների ֆինանսական առողջացման ռազմավարություններին։ Գիրքը նախատեսված է տնտեսագետների, ֆինանսիստների, աուդիտորների, վերլուծաբանների, բանկային ոլորտի մասնագետների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար՝ առաջարկելով ինչպես տեսական հիմքեր, այնպես էլ կիրառական լուծումներ սնանկացման ռիսկի կանխատեսման ոլորտում։