Միջուկային զենքի մշակման եւ դրա փորձարկումների հիմնախնդիրը

Կենսաբանություն

Այս աշխատությունը վերաբերում է բազմաբաղադրիչ ֆոսֆոլիպիդային երկշերտերի (bilayers) դինամիկ կառուցվածքի և հատկությունների ուսումնասիրությանը՝ համակարգչային փորձերի (molecular dynamics simulations) կիրառմամբ՝ կենսաֆիզիկայի և հաշվողական կենսաբանության շրջանակում։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է հասկանալ բջջային թաղանթների մոդելային համակարգերի վարքագիծը՝ հաշվի առնելով տարբեր ֆոսֆոլիպիդների համակցությունները, դրանց փոխազդեցությունները, շարժունակությունը և տարածական կազմակերպվածությունը ժամանակի ընթացքում։ Ուսումնասիրվում են լիպիդային երկշերտերի միկրո- և նանոմասշտաբային դինամիկան, ներառյալ թաղանթի հեղուկության (fluidity), հաստության, փուլային անցումների և լիպիդային դոմենների ձևավորման գործընթացները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մոլեկուլային փոխազդեցությունների մանրամասն նկարագրությանը՝ հիդրոֆոբ և հիդրոֆիլ ուժերի, վան դեր Վաալսյան փոխազդեցությունների և էլեկտրաստատիկ ազդեցությունների դերի գնահատման միջոցով։ Աշխատությունը նաև ուսումնասիրում է մեմբրանի կառուցվածքի կախվածությունը բաղադրիչ լիպիդների տոկոսային հարաբերությունից, խոլեստերինի առկայությունից և արտաքին միջավայրի պայմաններից, ինչպիսիք են ջերմաստիճանը և իոնային ուժը։ Համակարգչային մոդելավորումը թույլ է տալիս վերարտադրել բջջային թաղանթների վարքագիծը at atomic resolution և բացահայտել այն մեխանիզմները, որոնք դժվար է դիտարկել փորձարարական պայմաններում։ Ստացված արդյունքները կարևոր են կենսամեմբրանների ֆունկցիոնալության, թաղանթային սպիտակուցների աշխատանքի և դեղանյութերի մեմբրանային անցանելիության հասկացման համար։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը նշանակալի ներդրում է կենսաֆիզիկայի, համակարգչային կենսաբանության և մոլեկուլային մոդելավորման զարգացման մեջ՝ նպաստելով բջջային թաղանթների խորքային մեխանիզմների բացահայտմանը։

Այլ առարկաներ

Հայաստանի ազգային գրապալատ (Կենտրոնական Կնգական/Կնգ. Պալատը՝ հաճախ անվանվում է նաև Կնգական պալատ կամ Գրապալատ) Հայաստանի գրահրատարակչական համակարգի կարևոր գիտական և տեղեկատվական հաստատություններից մեկն է, որի հիմնական դերը երկրի տարածքում տպագրվող բոլոր հրատարակությունների հաշվառումը, գրանցումը, վերլուծությունը և ազգային մատենագիտության ձևավորումն է։ Այն ստեղծվել է խորհրդային շրջանում՝ 1922 թվականին, որպես պետական կառույց, որի նպատակն էր կենտրոնացնել Հայաստանում լույս տեսնող գրքերի, պարբերականների և այլ տպագիր նյութերի մասին ամբողջական տեղեկատվությունը և ապահովել պարտադիր օրինակների հավաքագրումը, ինչը թույլ էր տալիս ձևավորել ազգային գրադարանային և մատենագիտական միասնական համակարգ։ Գրապալատի գործունեությունը հիմնված է այն սկզբունքի վրա, որ յուրաքանչյուր հրատարակություն, որը լույս է տեսնում Հայաստանում կամ կապված է հայկական մշակույթի հետ, պետք է գրանցվի, դասակարգվի և ներառվի պետական մատենագիտական բազայում, ինչը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել երկրի գիտական, կրթական և մշակութային զարգացման դինամիկան։ Նրա հիմնական գործառույթների մեջ են մտնում ազգային մատենագիտության տարեկան և պարբերական հրատարակությունների պատրաստումը, վիճակագրական տվյալների հավաքագրումը գրահրատարակչության ոլորտի վերաբերյալ, ISBN և այլ միջազգային գրքային համարների համակարգերի վարչական կազմակերպումը, ինչպես նաև հրատարակչական գործունեության ընդհանուր վերահսկման և վերլուծության իրականացումը։ Գրապալատը նաև կարևոր դեր ունի գրական ժառանգության պահպանման և մատչելիության ապահովման գործում՝ համագործակցելով գրադարանների, հրատարակիչների և գիտական հաստատությունների հետ, ինչպես նաև մասնակցելով միջազգային գրական և գրադարանային տեղեկատվական ցանցերին։ Բացի այդ, այն պարբերաբար հրապարակում է մատենագիտական ցուցակներ և վիճակագրական ամփոփումներ, որոնք օգտագործվում են գիտական հետազոտություններում, կրթական ծրագրերում և մշակութային քաղաքականության մշակման մեջ։ Նրա առաջիկա և շարունակական խնդիրների թվում են թվայնացման գործընթացների զարգացումը, ազգային գրքային տվյալների բազաների արդիականացումը, միջազգային համակարգերի հետ ինտեգրումը, ինչպես նաև գրահրատարակչության ոլորտում տեղեկատվական թափանցիկության և հասանելիության բարձրացումը, որպեսզի հայկական տպագիր ժառանգությունը դառնա առավել հասանելի թե՛ երկրի ներսում, թե՛ սփյուռքում և միջազգային գիտական հանրության համար։

Այլ առարկաներ

Գիրքը «Բույսերի կենսաքիմիա»՝ Անուշ Աղաջանյանի և Արմեն Թռչունյանի, ուսումնասիրում է բույսերի կենսաքիմիական գործընթացները, մոլեկուլային և նյութափոխանակության հիմունքները: Այն բացատրում է, թե ինչպես բույսերը սինթեզում են սպիտակուցներ, նուկլեոտիդներ, ածխաջրեր, ճարպեր և տարբեր կենսաքիմիական կապակցված նյութեր՝ ապահովելով իրենց աճն ու զարգացումը։ Հիմնական թեմաները ներառում են՝ Նյութափոխանակություն բույսերում – լուսային և մթնային սինթեզ, շաքարների և շաղկապված նյութերի մետաբոլիզմ։ Բիոմոլեկուլների կառուցվածք և ֆունկցիա – սպիտակուցներ, էնզիմներ, լիպիդներ, նուկլեոտիդներ և ֆլավոնոիդներ։ Բույսերի կենսաքիմիական գործընթացների կարգավորում – հորմոններ, էներգետիկ գործընթացներ, սթրեսային պայմանների արձագանքներ։ Գիրքը նախատեսված է կենսաբանության, գյուղատնտեսության, բույսերի բիոտեխնոլոգիայի և կենսաքիմիայի ոլորտների ուսանողների ու մասնագետների համար, ովքեր ցանկանում են համապարփակ պատկերացում ստանալ բույսերի կենսաքիմիայի հիմունքներից:

Lեզվաբանություն

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է հայոց լեզվի պատմության գիտակարգի զարգացման հիմնական միտումների վերլուծությանը Հայաստանի Հանրապետության անկախության շրջանում։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են լեզվաբանական հետազոտությունների նոր ուղղությունները, աղբյուրագիտական բազայի ընդլայնումը, մեթոդաբանական մոտեցումների փոփոխությունները և միջազգային գիտական համագործակցության ազդեցությունը ոլորտի զարգացման վրա։ Հեղինակը վերլուծում է, թե ինչպես է անկախությունից հետո վերաիմաստավորվել հայոց լեզվի պատմության ուսումնասիրությունը՝ ընդգրկելով ինչպես դասական գրավոր հուշարձանների նոր մեկնաբանություններ, այնպես էլ խոսակցական լեզվի, բարբառների և սոցիալլեզվաբանական գործոնների ուսումնասիրություն։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գիտակարգի ինստիտուցիոնալ զարգացմանը՝ համալսարանական ծրագրերի, գիտական կենտրոնների և հրատարակչական գործունեության դերին։ Աշխատությունը համադրում է պատմալեզվաբանական, տեսական և կիրառական մոտեցումներ՝ ցույց տալով, թե ինչպես է ձևավորվում ժամանակակից հայերենագիտության գիտական դաշտը նոր քաղաքական և մշակութային պայմաններում։ Այն օգտակար է լեզվաբանների, հայագետների, պատմաբանների և հումանիտար գիտությունների ոլորտի հետազոտողների համար։

Այլ առարկաներ

Պողպատի ձուլումը մետալուրգիական գործընթաց է, որի ընթացքում երկաթի հիմքով համաձուլվածքը՝ պողպատը, ստացվում է հումքից՝ վերահսկվող ջերմային և քիմիական մշակման միջոցով՝ նպատակ ունենալով ստանալ անհրաժեշտ մեխանիկական, քիմիական և ֆիզիկական հատկություններ ունեցող նյութ։ Պողպատի արտադրության հիմնական սկզբունքը երկաթի մեջ ածխածնի և այլ տարրերի (օրինակ՝ մանգան, քրոմ, նիկել) պարունակության ճշգրիտ կարգավորումն է, քանի որ դրանց քանակը ուղղակիորեն ազդում է պողպատի ամրության, կարծրության և կոռոզիայի դիմադրության վրա։ Գործընթացը սովորաբար սկսվում է երկաթահանքի վերամշակումից կամ վերամշակված մետաղի (ջարդոնի) հալեցումից բարձր ջերմաստիճանային վառարաններում, ինչպիսիք են բարձրահնոցը կամ էլեկտրական աղեղային վառարանը։ Այնուհետև իրականացվում է մաքրում և զտում՝ հեռացնելու ավելորդ խառնուրդները, ինչպիսիք են ծծումբը և ֆոսֆորը, որոնք կարող են վատացնել նյութի որակը։ Հաջորդ փուլում կատարվում է համաձուլման գործընթացը, որտեղ ավելացվում են անհրաժեշտ տարրերը՝ ստանալու հատուկ հատկություններով պողպատ, օրինակ՝ չժանգոտվող կամ գործիքային պողպատ։ Վերջնական փուլում հեղուկ պողպատը լցվում է ձևերի մեջ կամ ենթարկվում շարունակական ձուլման՝ ստանալով տարբեր ձևեր՝ սալեր, ձողեր կամ պրոֆիլներ։ Պողպատի ձուլումը ունի մեծ նշանակություն շինարարության, մեքենաշինության, տրանսպորտի և բազմաթիվ այլ ոլորտներում, քանի որ այն ապահովում է բարձր ամրություն և երկարատև օգտագործման հնարավորություն։

Այլ առարկաներ

Վերաբերում է կարտոֆիլի մշակության ընթացքում կիրառվող պաշտպանիչ և խթանիչ միջոցների ազդեցության ուսումնասիրմանը տեղական՝ Ստեփանավանի կլիմայական ու հողային պայմաններում։ Պրեստիժ (Prestige)-ը սերմակարտոֆիլի մշակման համար օգտագործվող համակարգային պատրաստուկ է, որը համակցված ձևով պայքարում է ինչպես սնկային հիվանդությունների, այնպես էլ որոշ վնասատուների, հատկապես կոլորադյան բզեզի և հողի վնասատուների դեմ՝ պաշտպանելով բույսը զարգացման սկզբնական փուլերում և ապահովելով ավելի առողջ ծիլերի առաջացում։ Իսկ «կենսահեղուկ» անվանումը սովորաբար վերաբերում է կենսաբանական ծագման հեղուկ պարարտանյութերին կամ բիոստիմուլյատորներին, որոնք նպաստում են բույսի աճին, արմատային համակարգի զարգացումին, սննդանյութերի ավելի լավ յուրացմանը և ընդհանուր դիմադրողականության բարձրացմանը։ Ստեփանավանի նման լեռնային և համեմատաբար խոնավ կլիմա ունեցող տարածաշրջանում կարտոֆիլի աճը կարող է ենթարկվել տարբեր սնկային հիվանդությունների՝ ինչպես ուշացած մրիկ (ֆիտոֆտորա), այնպես էլ հողի միջոցով փոխանցվող վարակների, ինչպես նաև վնասատուների ազդեցության, ուստի նման պատրաստուկների համակցված կիրառությունը հաճախ դիտարկվում է որպես ինտեգրված պաշտպանության մոտեցում։ Պրեստիժը հիմնականում պաշտպանում է բույսը վաղ փուլում՝ նվազեցնելով վնասատուների և որոշ հիվանդությունների ճնշումը, իսկ կենսահեղուկները կարող են ուժեղացնել բույսի կենսաբանական ակտիվությունը՝ բարձրացնելով աճի արագությունը, բերքատվությունը և դիմադրողականությունը շրջակա միջավայրի սթրեսների նկատմամբ։ Այս երկու միջոցների համատեղ ազդեցությունը սովորաբար ուսումնասիրվում է փորձարարական դաշտային պայմաններում՝ գնահատելով բույսերի բարձրությունը, տերևային մակերեսը, պալարների քանակը և զանգվածը, ինչպես նաև հիվանդությունների և վնասատուների վնասի աստիճանը՝ նպատակ ունենալով գտնել առավել արդյունավետ ագրոտեխնիկական լուծումներ տվյալ տարածաշրջանի համար։