Նոր գրքեր: Գյուղատնտեսություն: Ինֆորմացիոն ցանկ=Новые книги. Сельское хозяйство. Информационный указатель

Այլ առարկաներ

Ժողովուրդների բարեկամության շքանշանակիր ՀՍՍՀ Ալեքսանդր Մյասնիկյանի անվան պետական գրադարանի զարգացման հիմնական ուղղությունները 1986–1990 թվականներին և մինչև 2000 թվականը (այսինքն՝ 12-րդ հնգամյա պլանի և հետագա անցումային շրջանի համատեքստում) ձևավորվել են Խորհրդային Միության վերջին փուլում սկսված գիտատեխնիկական առաջընթացի, տեղեկատվականացման միտումների և գրադարանային համակարգի արդիականացման պահանջների ազդեցությամբ։ Այդ շրջանում գրադարանի գլխավոր ռազմավարական ուղղություններից մեկը համարվել է գրքային ֆոնդերի համալրումն ու համակարգված պահպանումը, մասնավորապես՝ հայերեն, ռուսերեն և օտարալեզու գիտական, հասարակական-քաղաքական և գեղարվեստական գրականության ամբողջական հավաքագրումը, ինչպես նաև հազվագյուտ և արժեքավոր հրատարակությունների պահպանությունը հատուկ պահոցներում։ Կարևոր ուղղություն էր նաև մատենագիտական աշխատանքի կատարելագործումը՝ ազգային մատենագիտության զարգացումը, կատալոգների համակարգման բարելավումը և միասնական տեղեկատու-տեղեկատվական համակարգի ստեղծման փորձերը, որոնք պետք է հեշտացնեին գիտական և կրթական ոլորտների համար տեղեկատվության հասանելիությունը։ 1986–1990 թվականներին առանձնահատուկ ուշադրություն էր դարձվում գրադարանի նյութատեխնիկական բազայի արդիականացմանը, ընթերցասրահների ընդլայնմանը, ծառայությունների որակի բարձրացմանը և օգտվողների թվի աճին համապատասխան աշխատանքների կազմակերպմանը։ Միաժամանակ սկսվում էին առաջին քայլերը գրադարանային գործընթացների ավտոմատացման ուղղությամբ՝ փորձելով ներդնել հաշվառման և կատալոգավորման նոր տեխնիկական միջոցներ, որոնք հետագայում պետք է հիմք դառնային թվային համակարգերի զարգացման համար։ Մինչև 2000 թվականը, արդեն հետխորհրդային շրջանում, գրադարանի զարգացման հիմնական ուղղությունները վերափոխվեցին՝ պայմանավորված քաղաքական և տնտեսական փոփոխություններով․ առաջնային դարձավ տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ներդրումը, էլեկտրոնային կատալոգների ստեղծումը, միջազգային գրադարանային ցանցերին ինտեգրումը և տեղեկատվական փոխանակման ընդլայնումը։

Պատմություն

Այս աշխատանքը նվիրված է Խարաբա-Գիլյանի տարածքի հնագիտական հետազոտությանը, որի նպատակն է բացահայտել և համակարգել տվյալ վայրի պատմամշակութային շերտերը, նյութական մշակույթի մնացորդները և բնակեցման տարբեր փուլերը։ Հեղինակը ներկայացնում է հնագիտական հետախուզության մեթոդաբանությունը՝ ներառելով մակերեսային հետազոտություններ, պեղումների նախապատրաստական աշխատանքներ, գտածոների քարտեզագրում և տարածքի լանդշաֆտային վերլուծություն, ինչը թույլ է տալիս վերականգնել բնակավայրի պատմական զարգացման ընդհանուր պատկերը։ Ուսումնասիրության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում շինարարական մնացորդներին, կերամիկական նյութերին, մետաղական առարկաներին և կենցաղային իրերին, որոնք վկայում են տարբեր ժամանակաշրջաններում այստեղ բնակված համայնքների տնտեսական և մշակութային կյանքի մասին։ Նշվում է, որ նման հուշարձանների ուսումնասիրությունը կարևոր է ոչ միայն տեղական պատմության վերականգնման համար, այլ նաև տարածաշրջանային հնագիտական քարտեզի ամբողջականացման տեսանկյունից, քանի որ դրանք կարող են կապեր ցույց տալ հարևան հնագույն կենտրոնների հետ։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են նաև շերտագրական առանձնահատկությունները, որոնք հնարավորություն են տալիս տարբերակել բնակեցման փուլերը և որոշել դրանց ժամանակագրական հաջորդականությունը։ Բացի այդ, քննարկվում են պահպանության խնդիրները՝ կապված բնական էրոզիայի, գյուղատնտեսական գործունեության և մարդկային միջամտության հետ, որոնք կարող են վտանգել հուշարձանի ամբողջականությունը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է Խարաբա-Գիլյանի հնագիտական պատկերը որպես բազմաշերտ պատմական համալիր, որը կարևոր աղբյուր է տարածաշրջանի հին պատմության և մշակութային զարգացման ուսումնասիրության համար։

Տեխնոլոգիա

Այս աշխատությունը վերաբերում է մեքենաշինական դետալների կրողունակության (несущая способность) բարձրացման ուղիների ուսումնասիրությանը, որոնք պատրաստված են ածխածնային կառուցվածքային պողպատներից՝ ընդգծելով նյութագիտության, մեքենամասերի նախագծման և մեխանիկական դիմադրության փոխկապակցված խնդիրները։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է վերլուծել այն գործոնները, որոնք սահմանափակում են մեքենամասերի ամրությունը և ծառայության ժամկետը, ինչպես նաև առաջարկել տեխնոլոգիական և ինժեներական լուծումներ դրանց բարելավման համար։ Ուսումնասիրվում են պողպատների մեխանիկական հատկությունները՝ ամրություն, կարծրություն, հոգնածության դիմադրություն, մաշվածակայունություն, ինչպես նաև դրանց կախվածությունը քիմիական կազմից և ջերմամշակման ռեժիմներից։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում մակերեսային ամրացման մեթոդներին՝ ջերմային մշակում, ցեմենտացում, նիտրացում, ինդուկցիոն կարծրացում և այլ տեխնոլոգիաներ, որոնք թույլ են տալիս բարձրացնել դետալների դիմադրությունը դինամիկ և ցիկլային բեռնվածությունների նկատմամբ։ Աշխատությունը նաև դիտարկում է լարվածությունների բաշխման մոդելավորումը մեքենամասերում՝ օգտագործելով վերջավոր տարրերի մեթոդը, ինչպես նաև կոնստրուկտիվ ձևի օպտիմալացման հնարավորությունները՝ լարվածության կոնցենտրացիաների նվազեցման նպատակով։ Միաժամանակ վերլուծվում են արտադրական տեխնոլոգիաների ազդեցությունը վերջնական արտադրանքի որակի վրա, ինչպես նաև տնտեսական արդյունավետության հարցերը։ Այսպիսով, ուսումնասիրությունը կարևոր ներդրում է մեքենաշինության և նյութագիտության ոլորտներում՝ նպաստելով ածխածնային պողպատներից պատրաստված մեքենամասերի հուսալիության և երկարատև աշխատանքի ապահովման մեթոդների կատարելագործմանը։

Մշակույթ

Այս գիրքը ուսումնասիրում է Հին Հունաստանի և Հին Հռոմի արվեստի զարգացումը՝ ներկայացնելով այդ քաղաքակրթությունների գեղարվեստական մտածողությունը, ձևավորման փուլերը և մշակութային առանձնահատկությունները։ Այն անդրադառնում է Հունաստանի արվեստի դասական իդեալներին՝ ներդաշնակության, համաչափության և մարդու մարմնի կատարելության պատկերումներին՝ քանդակագործության, ճարտարապետության և խեցեգործության օրինակներով։ Գրքում նաև քննարկվում է Հռոմեական արվեստը՝ ընդգծելով դրա գործնական բնույթը, ճարտարապետական ինժեներական նվաճումները, հանրային շինությունները և դիմանկարային արվեստի զարգացումը։ Հեղինակը վերլուծում է երկու քաղաքակրթությունների արվեստի փոխկապակցվածությունը՝ ցույց տալով, թե ինչպես է Հռոմը յուրացրել և զարգացրել հունական գեղարվեստական ավանդույթները՝ դրանք հարմարեցնելով կայսրության գաղափարախոսական և քաղաքական նպատակներին։ Նյութը համադրում է պատմական, գեղագիտական և մշակութաբանական մոտեցումներ՝ ապահովելով ամբողջական պատկերացում անտիկ արվեստի մասին։ Գիրքը օգտակար է արվեստաբանների, պատմաբանների և դասական մշակույթով հետաքրքրվողների համար։

Փիլիսոփայություն

Ճանաչողության փիլիսոփայական մոտեցումը վերաբերում է այն հարցերի համակարգին, որոնք ուսումնասիրում են մարդու իմացության բնույթը, աղբյուրները, հնարավորությունները և սահմանները։ Այս մոտեցման հիմնական առանձնահատկություններից է այն, որ այն փորձում է հասկանալ ոչ միայն այն, թե ինչ ենք մենք ճանաչում, այլ նաև՝ ինչպես և ինչ պայմաններում է հնարավոր ճանաչումը ընդհանրապես։ Փիլիսոփայական իմացաբանությունը տարբերում է ճանաչողության հիմնական աղբյուրները՝ զգայական փորձը և բանականությունը, որոնց հարաբերակցության շուրջ ձևավորվել են տարբեր ուղղություններ, օրինակ՝ էմպիրիզմը, որը առաջնային է համարում փորձը, և ռացիոնալիզմը, որը կարևորում է բանական մտածողությունը։ Ճանաչողության գործընթացը դիտարկվում է նաև որպես ակտիվ, ստեղծագործական գործողություն, որտեղ սուբյեկտը ոչ միայն արտացոլում է իրականությունը, այլ նաև որոշ չափով կառուցում է այն իր ընկալումների միջոցով։ Կարևոր առանձնահատկություն է նաև ճշմարտության խնդիրը՝ ինչն է համարվում ճշմարիտ գիտելիք և ինչ չափանիշներով է այն ստուգվում, ինչի շուրջ գոյություն ունեն տարբեր մոտեցումներ՝ համապատասխանության, համահունչության և պրագմատիկ ճշմարտության տեսությունները։ Ճանաչողության փիլիսոփայական մոտեցումը նաև ուսումնասիրում է գիտելիքի սահմանները՝ հարցադրելով, թե արդյոք մարդը կարող է ամբողջությամբ ճանաչել իրականությունը, թե նրա իմացությունը միշտ մնում է մասնակի և պայմանական։ Այս մոտեցումը մեծապես տարբերվում է մասնագիտական գիտություններից նրանով, որ այն ոչ միայն նկարագրում է ճանաչման մեխանիզմները, այլ նաև քննադատական կերպով վերլուծում է հենց գիտելիքի հիմքերը և վավերականությունը։ Ընդհանուր առմամբ, ճանաչողության փիլիսոփայական մոտեցումը մարդու մտքի և իրականության փոխհարաբերության խորքային ուսումնասիրություն է, որը փորձում է բացահայտել գիտելիքի հնարավորության և սահմանների հիմնարար սկզբունքները։

Տնտեսագիտություն

Գիտական-տնտեսագիտական ուսումնասիրություն է, որտեղ ներկայացվում է տնտեսա-մաթեմատիկական մեթոդների կիրառությունը սոցիալ-տնտեսական համակարգերի վերլուծության և կառավարման գործընթացներում։ Գրքում բացատրվում է, որ ժամանակակից տնտեսությունը բարդ, բազմագործոն համակարգ է, որի արդյունավետ կառավարումը հնարավոր է միայն մաթեմատիկական մոդելավորման, վիճակագրական վերլուծության և օպտիմալացման մեթոդների կիրառմամբ։ Աշխատության մեջ մանրամասն քննարկվում են տնտեսական գործընթացների մոդելավորման հիմնական մոտեցումները՝ գծային ծրագրավորում, դինամիկ ծրագրավորում, էկոնոմետրիկ մոդելներ և հավասարակշռության մոդելներ, որոնք օգտագործվում են ռեսուրսների բաշխման, արտադրության պլանավորման և կանխատեսումների իրականացման համար։ Հեղինակը ներկայացնում է նաև տվյալների վերլուծության և կանխատեսման մեթոդների դերը պետական կառավարման, ձեռնարկությունների ռազմավարական որոշումների և սոցիալ-տնտեսական զարգացման պլանավորման մեջ։ Գրքում ընդգծվում է, որ տնտեսա-մաթեմատիկական մեթոդները թույլ են տալիս նվազեցնել անորոշությունը, բարձրացնել կառավարման արդյունավետությունը և ապահովել ավելի գիտական հիմնավորված որոշումներ։ Աշխատությունը կարևոր աղբյուր է տնտեսագիտության, կառավարման և կիրառական մաթեմատիկայի համադրման ուսումնասիրության համար։