Флейта в творчестве армянских композиторов XX века

Գեղարվեստական հայ․

«Սուլամիթա. Սևակի մեծ սերը, գիրք 2 (կոշտ)»՝ Հրաչյա Չարխչյանի ստեղծագործությունը շարունակությունն է Սևակ Պարույրի սիրային և գրական պատմության մեջ չմոռացված մի առեղծվածի: Այս գիրքը շարունակում է նկարագրել Սևակ Պարույրի սիրային կյանքը, հատկապես նրա սիրո պատմությունը Սուլամիթայի հետ՝ միակ մեծ սիրով, որը կերտել է բանաստեղծի կյանքը և արվեստը։ Գիրքը բացահայտում է այն խոր նրբությունները, որոնք մղել են Սևակին մաքուր, իսկ միաժամանակ մղձավանջային սիրո ճամփորդության։ Սուլամիթան Սևակի կյանքի կարևորագույն սյուժեն է՝ մի կերպար, ով, հուզականորեն և գրականորեն, մեծ ազդեցություն է ունեցել բանաստեղծի ստեղծագործությունների վրա։ Սևակին բնորոշ է իր խոր, փիլիսոփայական սերը, որը միևնույն ժամանակ՝ ողբերգական էր՝ կապված անհաջողությունների, տարօրինակ հարաբերությունների ու տրամադրությունների հետ։ Չարխչյանը այս ստեղծագործությունը օգտագործում է որպես մի գեղարվեստական նիշ՝ վերապրելու և հզորացնելու մի պատմություն, որն իրականում կապում է ոչ միայն Սևակի անձնական կյանքը, այլև նրա ստեղծագործական ու մտավոր ճանապարհը։ Սուլամիթան նրա համար չհասցված, անկատար սեր էր, բայց միևնույն ժամանակ՝ այն սիրո աղբյուրը, որն այլևս չէր կարող մոռացվել և չդարձնել նրա արվեստի մի մաս։ Անցյալից ներկա տեղափոխվող այս պատմության մեջ Չարխչյանը օգտագործում է պատմական կոնտեքստ՝ երբեմն մտահոգիչ նուրբ ժանրային մոտեցմամբ։ Նա չի միայն ներկայացնում սիրո պատմություն, այլ բացահայտում է այն խորությունը, որը կրում է Սևակի կյանքը։ Գիրքը նաև ներկայացնում է հզոր դասեր՝ արվեստի, կորստի, սիրո և անհույս որոնումների մասին։ «Սուլամիթա» պատմությունը ողբերգական սիրո պատմություն է, որտեղ ջերմություն, ցավ և անհնար լինել միաժամանակ սերտորեն խառնվում են։ Այն բացահայտում է ինչպես մարդկային անձը, այնպես էլ արվեստի անցած պատմությունը՝ երբ սիրո մեծությունը հանդիպում է իրականության կոշտությանը։ Հրատարակիչ - Անտարես Հրատ. տարեթիվ - 2014 ISBN - 978-9939-51-673-8

Մանկավարժություն

Գիրքը նվիրված է հայ հին և միջնադարյան գրականության ուսուցման տեսական և մեթոդական հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը ավագ դպրոցում։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են գրականագիտական և մանկավարժական մոտեցումներ, որոնք նպաստում են սովորողների կողմից հայ գրական ժառանգության խորքային ընկալմանը և արժևորմանը։ Հեղինակը անդրադառնում է ուսուցման նպատակներին, բովանդակության ընտրության սկզբունքներին, դասավանդման արդյունավետ մեթոդներին և ուսումնադաստիարակչական գործընթացի կազմակերպման առանձնահատկություններին։ Վերլուծվում են հին և միջնադարյան գրական ստեղծագործությունների գաղափարական, գեղարվեստական և պատմամշակութային նշանակությունը, ինչպես նաև դրանց դերը ազգային ինքնագիտակցության, մտածողության և արժեքային համակարգի ձևավորման գործում։ Աշխատությունը նախատեսված է հայոց լեզվի և գրականության ուսուցիչների, մանկավարժների, ուսանողների, հետազոտողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են հայ գրականության դասավանդման մեթոդիկայով և կրթական գործընթացում գրական ժառանգության ներկայացմամբ։

Հոգեբանություն

Մանկատան երեխաների հոգեբանական ձևավորումը բարդ և բազմագործոն գործընթաց է, որը ձևավորվում է ինչպես նրանց վաղ կյանքի փորձով, այնպես էլ այն միջավայրով, որտեղ նրանք ապրում և զարգանում են։ Այս երեխաների հոգեբանական զարգացման վրա մեծ ազդեցություն ունեն ծնողական խնամքի բացակայությունը, վաղ տարիքից ստացած հուզական փորձառությունները, ինչպես նաև հաստատության՝ մանկատան միջավայրը, որտեղ նրանք մեծանում են։ Կարևոր դեր ունեն նաև հուզական կապերի ձևավորումը խնամողների հետ, քանի որ կայուն և վստահելի հարաբերությունները նպաստում են երեխայի ինքնագնահատականի, վստահության և սոցիալական հմտությունների զարգացմանը։ Մանկատան երեխաների հոգեբանական ձևավորման հիմնական պայմաններից են կայուն և հոգատար միջավայրը, անհատական մոտեցումը յուրաքանչյուր երեխային, հուզական աջակցությունը, կրթական և զարգացման հնարավորությունների ապահովումը, ինչպես նաև սոցիալական հմտությունների ձևավորմանը նպաստող աշխատանքները։ Շատ կարևոր է նաև երեխայի ներգրավումը խմբային և անհատական գործունեության մեջ, ինչը օգնում է նրան հաղթահարել մեկուսացման զգացումը և զարգացնել հաղորդակցման կարողությունները։ Դրական ազդեցություն ունի նաև ընտանիքներին վերադարձը կամ որդեգրումը, քանի որ ընտանեկան միջավայրը հաճախ ապահովում է ավելի կայուն հուզական կապեր և երկարաժամկետ անվտանգության զգացում։ Ընդհանուր առմամբ, մանկատան երեխաների առողջ հոգեբանական զարգացման համար անհրաժեշտ է համակցված մոտեցում, որը ներառում է հուզական, սոցիալական և կրթական աջակցություն՝ ուղղված նրանց լիարժեք ինտեգրմանը հասարակության մեջ։

Lեզվաբանություն

Սա լեզվաբանական և գրականագիտական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է արևելահայ գեղարվեստական վավերագրության լեզվական առանձնահատկությունների զարգացմանը 19-րդ դարի 1860-ականներից մինչև 21-րդ դարի 2010-ական թվականները, որտեղ վերլուծվում են տարբեր ժամանակաշրջաններում վավերագրական և գեղարվեստական գրականության լեզվի փոփոխությունները, բառապաշարի հարստացման և նորմավորման գործընթացները, ինչպես նաև շարահյուսական ու ոճական զարգացումները, աշխատանքը ընդգրկում է նաև հասարակական-պատմական գործոնների ազդեցությունը լեզվի ձևավորման վրա՝ ներառյալ գրական ուղղությունները, մամուլի զարգացումը և կրթական համակարգի դերը, միաժամանակ դիտարկվում է վավերագրական լեզվի և գեղարվեստական արտահայտչամիջոցների փոխազդեցությունը, որը նպաստել է ժամանակակից արևելահայ գրական լեզվի ձևավորմանն ու կայունացմանը։

Այլ առարկաներ

Հրատարակությունը նախատեսված է մասսայական գրադարանների աշխատանքի կազմակերպման և ընթերցողների շրջանում քաղաքական-գաղափարական նյութերի տարածման մեթոդական ապահովման համար։ Այն ներկայացնում է ՍՄԿՊ Կենտկոմի հունվարյան պլենումի որոշումների վերաբերյալ տեղեկատվության տարածման ձևերն ու մեթոդները, գրադարանային միջոցառումների կազմակերպման առաջարկություններ և համապատասխան գրականության ընտրության սկզբունքներ։ Նյութում ներառված են մեթոդական ցուցումներ, որոնք ուղղված են գրադարանավարներին՝ օգնելու նրանց կազմել թեմատիկ ցուցադրություններ, գրականության ցանկեր, զրույցներ և այլ տեղեկատվական միջոցառումներ։ Հրատարակությունը արտացոլում է խորհրդային ժամանակաշրջանի գրադարանային աշխատանքի առանձնահատկությունները և կարող է հետաքրքրել գրադարանագիտության, տեղեկատվագիտության, մշակութային քաղաքականության պատմության և խորհրդային շրջանի հասարակական կյանքի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետներին ու հետազոտողներին։

Փիլիսոփայություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է XX դարի սկզբի հայ փիլիսոփայական մտքի քննական վերլուծությանը՝ կենտրոնանալով Երվանդ Ֆրանգյանի և Դավիթ Անանունի գաղափարական ժառանգության վրա և նրանց ներդրման գնահատմանը հայ հասարակական-փիլիսոփայական մտածողության զարգացման գործընթացում։ Աշխատությունում դիտարկվում են այդ շրջանի փիլիսոփայական մտքի ձևավորման պատմական և սոցիալ-քաղաքական պայմանները՝ ընդգծելով ազգային ինքնության, հասարակական արդարության, մշակութային զարգացման և եվրոպական փիլիսոփայական հոսանքների ազդեցության փոխազդեցությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Երվանդ Ֆրանգյան-ի և Դավիթ Անանուն-ի տեսական մոտեցումներին, նրանց կողմից առաջ քաշված գաղափարների քննադատական ընկալմանը և այդ գաղափարների տեղին հայ փիլիսոփայական մտքի ընդհանուր զարգացումների համատեքստում։ Վերլուծվում են նրանց աշխատություններում արտահայտված սոցիալ-փիլիսոփայական դիրքորոշումները, ազգային հարցի ընկալումները և պատմության ու հասարակության փոխհարաբերության մեկնաբանությունները՝ ցույց տալով ինչպես ընդհանրություններ, այնպես էլ գաղափարական տարբերություններ։ Աշխատությունը նաև ընդգծում է այդ հեղինակների մտքի ազդեցությունը հետագա հայ հասարակական մտքի ձևավորման վրա և նրանց ժառանգության արդիական վերարժևորման անհրաժեշտությունը։