Հարմոնիկ ֆունկցիաներ

Պատմություն

ИСТОРИЯ США աշխատությունը պատմագիտական ուսումնական ձեռնարկ է, որը ներկայացնում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների պատմական զարգացման հիմնական փուլերը՝ գաղութային շրջանից մինչև ժամանակակից պետության ձևավորումը, այն վերլուծում է անկախության պատերազմի պատճառներն ու հետևանքները, սահմանադրության ընդունման գործընթացը և քաղաքական համակարգի կայացումը, գիրքը անդրադառնում է XIX դարի ընդարձակմանը դեպի արևմուտք, քաղաքացիական պատերազմին և նրա ազդեցությանը հասարակության ու տնտեսության վրա, ինչպես նաև XX դարի համաշխարհային պատերազմներում ԱՄՆ-ի դերին, սառը պատերազմի քաղաքականությանը և գլոբալ առաջնորդության ձևավորմանը, միաժամանակ ընդգրկելով սոցիալական, տնտեսական և մշակութային փոփոխությունների ուսումնասիրություն, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր պատմության և միջազգային հարաբերությունների ուսումնասիրության համար։

Մանկական

«Հեքիաթն է կանչում. Չարի վերջը» (Հովհաննես Թումանյան) համարվում է Թումանյանի հայտնի ու սիրելի հեքիաթ-երգերից մեկը, որը երեխաների համար է նաև պարզ, և մեծերի համար՝ խորիմաստ։ Գիրքը/հեքիաթը պատմում է այն մասին, որ չարը, որքան էլ որ փորձի, միևնույն է՝ իր վերջը կունենա։ Թումանյանը ներկայացնում է հումորով, բայց միաժամանակ ուսուցողական կերպով, թե ինչպես են լավը և բարին հաղթում չարին ու նենգությանը։ Հեքիաթը օգտագործում է պարզ, երաժշտական լեզու՝ մոտիվներով և կրկնություններով, ինչը հեշտ է հիշվում ու սիրում են երեխաները։ «Չարի վերջը» թեմատիկորեն հիշեցնում է այն հին ժողովրդական ուսուցիչական հեքիաթները, որտեղ վերջում միշտ հաղթում է արդարությունը։ Թումանյանի կերպարները հաճախ իրական մարդկանց տիպաժներ են՝ փոքրիկ բնավորություններով, բայց մեծ իմաստով։ Հեքիաթում առկա է նաև կենսական քննադատություն՝ հասարակության թերությունների նկատմամբ, բայց առանց վիրավորելու։ Գիրքը ցույց է տալիս, որ պետք է լինել խելացի, հումորով և համբերությամբ՝ որովհետև չարը միշտ է բացահայտվում։ «Հեքիաթն է կանչում» շարքը սովորեցնում է երեխաներին ճիշտ տարբերակել բարին և չարը։ Այս հեքիաթը լավ է որպես ընտանեկան ընթերցում, քանի որ այն միավորում է զվարճանքը և դաստիարակությունը։ Հրատարակիչ - ՄՀՄ Գրատուն Հրատ. տարեթիվ - 2016

Գրականություն

Այս նյութը վերաբերում է միջգրադարանային աբոնեմենտի (interlibrary loan) համակարգի կազմակերպման և գործառնական սկզբունքների ներկայացմանը՝ շեշտադրելով գրադարանների միջև համագործակցության կարևորությունը տեղեկատվական ռեսուրսների փոխանակման և ընթերցողների պահանջների արագ բավարարման գործընթացում։ Միջգրադարանային աբոնեմենտը դիտարկվում է որպես գրադարանային սպասարկման արդյունավետ ձև, որը հնարավորություն է տալիս մեկ գրադարանում բացակայող փաստաթղթերը, գրքերը կամ գիտական նյութերը ձեռք բերել այլ գրադարաններից՝ ապահովելով գիտելիքի հասանելիության ընդլայնում և տեղեկատվական հավասարության բարձրացում։ Նյութում առանձնացվում են ծառայության կազմակերպման հիմնական փուլերը՝ հարցման ձևակերպում, աղբյուր գրադարանի ընտրություն, նյութերի փոխանցում, օգտագործման պայմանների վերահսկում և վերադարձի ընթացակարգ։ Միաժամանակ ընդգծվում են ծառայության արդյունավետ աշխատանքի համար անհրաժեշտ պայմանները՝ միասնական կատալոգներ, արագ հաղորդակցման միջոցներ, հստակ կանոնակարգ և գրադարանների միջև կայուն համագործակցային ցանց։ Այս համակարգը դիտարկվում է որպես կարևոր գործիք գիտական, կրթական և մշակութային տեղեկատվության շրջանառության ապահովման համար։

Այլ առարկաներ

Հայաստանի և հայ ժողովրդի պատմության, աշխարհագրության, հասարակական-քաղաքական կյանքի, հայ լեզվաբանության, գրականագիտության, արվեստի, Հայաստանի բնության, բնական ռեսուրսների, ժողովրդական տնտեսության, Հայաստանում ճշգրիտ գիտությունների զարգացման պատմության վերաբերյալ նոր գրքերի ցանկ Հրատ.՝ Ալ. Մյասնիկյանի անվան պետական գրադարանի ինֆորմացիայի և մատենագիտության բաժին, Երևան, 1979, 10 էջ [src=123456789/12034] [dspace.nla.am]

Տնտեսագիտություն

Այս տնտեսագիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է աշխատանքի տարածաշրջանային բաժանման հիմնախնդիրներին Եվրասիական տնտեսական միության համագործակցության շրջանակներում՝ ընդգծելով անդամ երկրների միջև արտադրական մասնագիտացման և տնտեսական փոխկապվածության ձևավորման գործընթացները։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են տարածաշրջանային ինտեգրման տեսական հիմքերը, համեմատական առավելությունների կիրառումը և արտադրական շղթաների բաշխման առանձնահատկությունները՝ հետխորհրդային տնտեսական տարածքում։ Հեղինակը ուսումնասիրում է աշխատանքի բաժանման արդյունավետության վրա ազդող գործոնները, ներառյալ ինստիտուցիոնալ միջավայրը, տրանսպորտային և լոգիստիկ ենթակառուցվածքները, տեխնոլոգիական զարգացվածության մակարդակը և անդամ երկրների տնտեսական կառուցվածքի տարբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում համագործակցության խորացման հնարավորություններին և խոչընդոտներին՝ կապված տնտեսական ասիմետրիայի, շուկաների սահմանափակումների և մրցակցային քաղաքականության տարբերությունների հետ։ Աշխատությունը համադրում է միջազգային տնտեսագիտության և տարածաշրջանային ինտեգրման մոտեցումներ՝ առաջարկելով աշխատանքի արդյունավետ բաժանման խորացման ռազմավարական ուղղություններ։ Այն օգտակար է տնտեսագետների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների, պետական քաղաքականության մշակողների և տարածաշրջանային ինտեգրման հետազոտողների համար։

Փիլիսոփայություն

Ժան-Պոլ Սարտրի «Էկզիստենցիալիզմը դա մարդասիրություն է» աշխատությունը էքզիստենցիալիստական փիլիսոփայության կարևոր տեքստերից է, որտեղ հեղինակը փորձում է պաշտպանել էքզիստենցիալիզմը իր ժամանակի քննադատություններից և ցույց տալ, որ այն ոչ թե հոռետեսական կամ մարդու արժեքը ժխտող ուսմունք է, այլ հակառակը՝ մարդուն լիակատար ազատություն և պատասխանատվություն վերագրող մարդասիրական փիլիսոփայություն։ Սարտրը ընդգծում է, որ մարդու գոյությունը նախորդում է նրա էությանը, այսինքն մարդը նախ գոյանում է և միայն հետո իր ընտրությունների, գործողությունների և որոշումների միջոցով ձևավորում է իր էությունը, արժեքներն ու ինքնությունը։ Այդ գաղափարը նշանակում է, որ մարդը ամբողջությամբ պատասխանատու է իր կյանքի համար և չի կարող իր գործողությունները արդարացնել նախասահմանված ճակատագրով կամ արտաքին ուժերով։ Աշխատության մեջ նա նաև խոսում է անհանգստության, ընտրության ծանրության և ազատության բեռի մասին՝ նշելով, որ ազատությունը ոչ միայն իրավունք է, այլ նաև պարտականություն, քանի որ յուրաքանչյուր ընտրություն ունի պատասխանատվություն ոչ միայն անհատի, այլև մարդկության հանդեպ՝ քանի որ մարդը իր ընտրություններով ձևավորում է օրինակ մյուսների համար։ Սարտրը հակադրում է էքզիստենցիալիզմը պասիվության և հուսահատության գաղափարներին՝ ներկայացնելով այն որպես ակտիվ կյանքի դիրքորոշում, որտեղ մարդը պետք է ինքնուրույն ստեղծի իմաստ՝ առանց արտաքին բացարձակ արժեքների։