Արևի էներգիայով պտուղների և խաղողի չորացման նոր տեխնոլոգիայի մշակումը և ներդրումը

Գրականություն

Վեպը հայ ռոմանտիկական և պատմական արձակի կարևոր ստեղծագործություններից է, որտեղ հեղինակը համադրում է ազգային պատմական իրողությունները, կրոնական միջավայրը և մարդկային դրամատիկ հարաբերությունները։ Վեպի կենտրոնում խորհրդավոր միանձնուհու կերպարն է, որի շուրջ կառուցվում է ամբողջ պատմական-հոգեբանական սյուժեն՝ լի գաղտնիքներով, ներքին հակասություններով և ճակատագրական իրադարձություններով։ Մուրացանը մեծ ուշադրություն է դարձնում մարդու հոգեբանությանը, բարոյական ընտրություններին և հասարակական միջավայրի ազդեցությանը անհատի ճակատագրի վրա։ Ստեղծագործության մեջ զգալի է նաև ժամանակի պատմական շունչը՝ ազգային կյանքի, իշխանական հարաբերությունների և կրոնական հաստատությունների նկարագրությունների միջոցով։ Վեպը բացահայտում է մարդկային զգացմունքների բարդ աշխարհը՝ սեր, հավատ, զոհողություն, մեղք և փրկություն, որոնք միահյուսվում են գլխավոր հերոսուհու ճակատագրի շուրջ։ Հեղինակի լեզուն հարուստ է պատկերներով, դրամատիկ լարվածությամբ և հոգեբանական խորությամբ, ինչը ստեղծում է խորհրդավոր և լարված մթնոլորտ։ «Խորհրդավոր միանձնուհի»-ն համարվում է Մուրացանի ստեղծագործական ժառանգության կարևոր մասերից մեկը և արժեքավոր ներդրում հայ պատմավեպի զարգացման մեջ։

Գրականություն

«Ուրվականներով տունը» (The Haunted House) Վուլֆի կարճ վեպերի ժողովածու է, որը համատեղում է միստիկայի, խորհրդանշականության և հոգեբանական մոտեցումների տարրերը։ Վեպերը կենտրոնանում են տան ու նրա բնակիչների միջև ստեղծված տեսանելի և անտեսանելի կապերի վրա, զուգորդելով անցյալի հիշողություններն ու ներկայի իրողությունները։ Հիմնական թեմաները․ Ուրվականների և հիշողության խորհրդանիշային դերը Վիրջինիա Վուլֆի մոդեռնիստական գեղարվեստական ոճը Անձնական և ընտանեկան անցյալի հետ կապված զգացմունքներ Տունը որպես պատմության, անցյալի և մարդկային հոգեբանության խորհրդանիշ Հոգեբանական և սոցիալական դիտարկումներ Գրքի առանձնահատկությունները․ Միստիկ, խորհրդանշական, բայց հոգեբանորեն խորը մոտեցում Հարմար է մոդեռնիստական գրականության և հոգեբանական վեպերի սիրահարների համար Վուլֆի յուրահատուկ հոսքային արձակ և ներքին մոնոլոգի ձև Մտորումներ անցյալի, հիշողության և մարդու հոգեբանության մասին

Lեզվաբանություն

Издание представляет собой специализированный объяснительный словарь, включающий татарские, грузинские и армянские слова, используемые в материалах по изучению экономического быта государственных крестьян Закавказского края; в нем приводятся лексические единицы с переводом, толкованием и пояснениями их значения в контексте хозяйственной, социальной и административной жизни региона, включая термины, связанные с землепользованием, сельским хозяйством, налогами, ремеслами и бытовыми практиками; словарь служит вспомогательным инструментом для этнографических и экономико-исторических исследований, позволяя точнее интерпретировать источники о жизни крестьянских общин и особенностях традиционного уклада населения Закавказья.

Փիլիսոփայություն

Մակավելիի ամենահայտնի քաղաքական-փիլիսոփայական գործն է, որը համարվում է ժամանակակից քաղաքական մտածողության հիմնարար տեքստերից մեկը։ Գիրքը գրվել է որպես իշխանական ուղեցույց՝ այն ղեկավարների համար, ովքեր ցանկանում են պահպանել և ամրացնել իրենց իշխանությունը։ Մակավելիի մոտեցումը իրականում շատ ռեալիստական է՝ առանց իդեալականացման, և նա քաղաքականությունը դիտարկում է որպես անհատական շահերի, ուժի և հաշվարկի դաշտ։ Գրքում Մակավելիի կողմից ներկայացվում են տիրապետության տարբեր ձևեր՝ ժառանգական, նոր, համակցված, և քննարկվում է, թե ինչպես պետք է կառավարել յուրաքանչյուր տեսակի պետություն։ Նա բացատրում է, որ տիրակալը պետք է լինի խելացի, խիզախ, բայց նաև՝ երբ անհրաժեշտ է՝ բարդ ու առանց զգացմունքների որոշումներ ընդունող։ Մակավելիի հիմնական միտքն այն է, որ իշխանության համար կարևոր է ոչ թե «ինչպես պետք է լինի», այլ՝ **ինչպես իրականում կա**։ Նա ասում է, որ տիրակալը պետք է օգտագործի թե՛ պախարակումը, թե՛ գովասանքը, և պետք է իմանա, թե երբ պետք է կիրառել ուժ, և երբ՝ խաբեություն։ Գիրքը հաճախ քննադատվել է որպես «ամերիկյան դաժանության» կամ «հարցը արդարացնելու» փիլիսոփայություն, սակայն շատերը նաև այն տեսնում են որպես քաղաքական ռեալիզմի անփոխարինելի աղբյուր։ **«Գոսուդարը»** կարևոր է քաղաքական գիտության, դիվանագիտության և ղեկավարության ուսումնասիրության համար, քանի որ տալիս է խորը պատկեր այն մասին, թե ինչպիսին է իշխանության տրամաբանությունը և ինչ մարտահրավերներ են առաջանում պետության կառավարման մեջ։ Հրատարակիչ - Азбука Հրատ. տարեթիվ - 2020 ISBN - 978-5-389-12898-9

Քաղաքագիտություն

Պլուտարխը (հին հունական պատմագիր, փիլիսոփա և բարոյագիր) այս գրքում ուսումնասիրում է՝ ինչպես են ձևավորվում և ինչպիսի հատկություններ ունեն տարբեր քաղաքական կառավարման համակարգերը՝ մենարխիան (թագավորություն), ժողովրդավարությունը և օլիգարխիան։ Նա պատմական օրինակներ է բերում հին հունական քաղաք-պետություններից և ավելի լայն աշխարհից՝ ցույց տալով, թե ինչպես են տիրապետության ձևերը փոխվում և ինչ վտանգներ են պարունակում։ Պլուտարխը ընդգծում է, որ ոչ մի համակարգ ինքնուրույն չի կարող լինել «դժբախտությունից» հեռու, քանի որ ամեն կառավարման ձևում կարող է հայտնվել տկարություն կամ չարաշահում։ Մենարխիան կարող է վերածվել չար բռնակալության, ժողովրդավարությունը՝ քաոսի կամ անխոհեմության, իսկ օլիգարխիան՝ հարստության վրա հիմնված իշխող խղճի՝ որը չի հաշվում ժողովրդի կարիքները։ Գիրքը համարվում է թե՛ քաղաքական մտածողության, թե՛ բարոյական գրականության դասական օրինակ, քանի որ Պլուտարխը դիտարկում է ոչ միայն քաղաքական համակարգերը, այլև մարդկային բնույթը և առաջնորդության բարոյականության հարցը։ Նրա մոտեցումը մոտ է առակին՝ նա ցույց է տալիս, որ իշխանության մեջ մարդու բարոյական հատկանիշները որոշում են, թե արդյոք համակարգը կմնա արդար, թե կհայտնվի չարաշահում։ Այս աշխատությունը օգտակար է նրանց համար, ովքեր հետաքրքրվում են քաղաքական տեսությունների, հին հունական պատմության և իշխանության էթիկայի հետ։ Հրատարակիչ - Эксмо Հրատ. տարեթիվ - 2017 ISBN - 978-5-699-93599-4

Գրականություն

Խուան Ռամոն Խիմենեսը (1865–1958) համարվում է իսպանական ժամանակակից պոեզիայի նշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը, որն իր ստեղծագործական գործունեությունը սկսեց 19-րդ դարի վերջից 20-րդ դարի սկիզբը։ Նրա սկզբնական շրջանի պոեզիան բնութագրվում է ռոմանտիկ մտածողությամբ, զգայականությամբ և ազգային, հայրենասիրական թեմաների ընդգծմամբ։ Այս շրջանում Խիմենեսը հիմնականում գրել է սիրո, բնության, գյուղական կյանքի և հոգևոր գեղեցկության մասին, օգտագործելով պարզ, բայց հուզառատ ու խորհրդանշական լեզու։ Նրա պոեզիան հաճախ արտահայտում է մարդու ներքին զգացմունքների և բնության հանդեպ սերը, արտացոլում է մարդկային հոգու նուրբ ու խոցելի կողմերը, ինչպես նաև շեշտում է ազգային ինքնության և մշակութային ժառանգության կարևորությունը։ Սկզբնական շրջանում նրա ստեղծագործություններում նկատելի են նաև սիմվոլիզմի և ռոմանտիկության ազդեցությունները, որոնք բնորոշ էին Եվրոպայի այդ ժամանակաշրջանի պոեզիային։ Խիմենեսի բանաստեղծությունների զգացմունքային խորությունը և լեզվական ճկունությունը հետագայում հիմք դարձրին նրա հասուն, դասական ոճի զարգացման համար, որի միջոցով նա ստացավ Նոբելյան մրցանակի արժանանալու համաշխարհային ճանաչում։ Սկզբնական շրջանի պոեզիան ոչ միայն բացահայտում է նրա ստեղծագործական ներուժը, այլև ցույց է տալիս մարդկային հոգու, սիրո և բնության նկատմամբ իր սկզբնական տեսլականը, որն ավելի ուշ դարձավ նրա գրական մագիստրոսի՝ իսպանական պոեզիայի վարպետի նշանավոր հատկանիշ։