Էկոլոգիապես անվտանգ ՋԷԿ-երի տեխնոլոգիական սխեմաների համադրական վերլուծությունը և ՀՀ ՋԷԿ-երում հնարավոր ներդրման նախադրյալների հետազոտումը

Մշակույթ

Աշխատությունը նվիրված է նատյուրմորտ ժանրի զարգացմանը և դրա արտացոլմանը Հայաստանի նկարիչների ստեղծագործություններում՝ ընդգրկելով գեղանկարչության պատմական զարգացման տարբեր փուլեր։ Հեղինակը վերլուծում է նատյուրմորտի ժանրը որպես գեղարվեստական արտահայտման ինքնուրույն ձև, որի միջոցով արվեստագետները ուսումնասիրում են առարկաների կառուցվածքը, գույնը, լուսաստվերը և կոմպոզիցիոն լուծումները։ Գրքում ներկայացվում են հայ նկարիչների ստեղծագործություններում նատյուրմորտի թեմատիկ և ոճական բազմազան դրսևորումները՝ սկսած դասական մոտեցումներից մինչև ժամանակակից գեղարվեստական որոնումներ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ազգային գունային մտածողության, մշակութային խորհրդանիշների և առարկայական աշխարհի գեղարվեստական մեկնաբանության առանձնահատկություններին։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև եվրոպական և ռուսական գեղանկարչական ավանդույթների ազդեցությունը հայ նատյուրմորտի ձևավորման վրա՝ ընդգծելով տեղական դպրոցների ինքնատիպ զարգացումը։ Աշխատությունը ներառում է արվեստաբանական վերլուծություններ, ստեղծագործությունների համեմատական դիտարկումներ և գեղագիտական գնահատականներ՝ բացահայտելով ժանրի զարգացման հիմնական միտումները հայ կերպարվեստում։ Այն կարևոր աղբյուր է արվեստաբանների, գեղանկարիչների, մշակութաբանների և արվեստի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Գրականություն

Այս ժողովածուն իր բնույթով պատկանում է համաշխարհային գեղարվեստական գրականությանը և ավելի կոնկրետ՝ քսաներորդ դարի արձակի բազմաձև ուղղություններին, որտեղ համադրվում են էքզիստենցիալ, մոդեռնիստական, ալեգորիկ և մոգական ռեալիզմի տարրեր։ Յուրաքանչյուր հեղինակ ներկայացնում է իր յուրահատուկ աշխարհընկալումը՝ տարբեր մշակութային և գաղափարական հորիզոններից։ Քամյուի ստեղծագործություններում հաճախ շեշտվում է մարդու գոյության իմաստի հարցը և աբսուրդի գաղափարը, Վուլֆի մոտ՝ գիտակցության հոսքի տեխնիկան և ներաշխարհի նրբերանգները, Օրվելի մոտ՝ սոցիալական քննադատությունն ու տոտալիտար համակարգերի վերլուծությունը, Բախի մոտ՝ փիլիսոփայական-ալեգորիկ ինքնաճանաչման պատմությունները, իսկ Մարկեսի մոտ՝ իրականության և ֆանտաստիկայի սահմանների խառնուրդը՝ մոգական ռեալիզմի միջոցով։

Տնտեսագիտություն

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության կաթի արտադրությամբ զբաղվող ֆերմերային տնտեսություններում կառավարչական հաշվառման համակարգերի կատարելագործման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Գրքում ներկայացվում են կառավարչական հաշվառման հիմնական գործառույթները՝ ծախսերի հաշվառում, ինքնարժեքի հաշվարկ, բյուջետավորում և ֆինանսական արդյունքների վերլուծություն՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով գյուղատնտեսական արտադրության առանձնահատկություններին։ Հեղինակը ուսումնասիրում է կաթի արտադրության շղթայում ծախսերի ձևավորման գործոնները՝ կերի արժեք, անասնաբուժական ծառայություններ, աշխատուժ, տեխնիկական միջոցներ և արտադրողականության մակարդակ։ Աշխատության մեջ քննարկվում են հաշվառման համակարգերի արդիականացման ուղիները՝ ներառյալ տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառումը, ավտոմատացված հաշվառման համակարգերի ներդրումը և կառավարչական որոշումների որակի բարձրացումը։ Ներկայացվում են նաև միջազգային փորձի օրինակներ, որոնք հնարավորություն են տալիս համեմատել հաշվառման արդյունավետ մոդելները և գնահատել դրանց կիրառելիությունը ՀՀ գյուղատնտեսական տնտեսություններում։ Գիրքը ընդգծում է կառավարչական հաշվառման դերը արտադրական արդյունավետության բարձրացման, ծախսերի օպտիմալացման և ֆերմերային տնտեսությունների մրցունակության ապահովման գործում։ Աշխատությունը նախատեսված է տնտեսագետների, հաշվապահների, ագրոբիզնեսի մասնագետների, հետազոտողների և գյուղատնտեսական կառավարման ոլորտով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Մանկավարժություն

Ստեղծագործությունը մեթոդական բնույթի ուսումնական ձեռնարկ է, որը նվիրված է մաթեմատիկայի ուսուցման գործընթացում գործնական աշխատանքների ճիշտ կազմակերպման սկզբունքներին, ձևերին և արդյունավետ կիրառման եղանակներին։ Այն ընդգծում է, որ մաթեմատիկայի ուսուցումը պետք է հիմնված լինի ոչ միայն տեսական գիտելիքների փոխանցման, այլ նաև գործնական հմտությունների զարգացման վրա՝ խնդիրների լուծման, տրամաբանական մտածողության և մոդելավորման միջոցով։ Նյութում ներկայացվում են տարբեր տեսակի գործնական առաջադրանքներ, դասի կազմակերպման ձևեր, խմբային և անհատական աշխատանքի մեթոդներ, ինչպես նաև գնահատման մոտեցումներ, որոնք օգնում են չափել սովորողների առաջընթացը։ Ընդհանուր առմամբ ձեռնարկը նպատակ ունի բարձրացնել մաթեմատիկայի ուսուցման արդյունավետությունը՝ ուսուցումը դարձնելով ավելի կիրառական, հետաքրքիր և սովորողների համար հասկանալի։

Պատմություն

Այս գիրքը ուսումնասիրում է Եվրոպայի տարբեր ազգերի հնագույն գրավոր աղբյուրներում Հայաստանի և հայերի մասին պահպանված տեղեկությունները։ Անժելա Տերյանը հավաքագրում է՝ անտիկ և վաղ միջնադարյան հեղինակների աշխատություններում հանդիպող հիշատակումները՝ ցույց տալով, թե ինչպես են եվրոպական ժողովուրդները վերագրվում հայերի ծագմանը և նրանց նախահայրենիքի՝ Հայաստանի նկատմամբ։ Գիրքը ընդգրկում է տարբեր ժամանակաշրջանների պատմիչների, աշխարհագրագետների և քահանաների տեքստեր՝ վերլուծելով դրանց բովանդակությունը և համադրելով դրանք հայոց պատմական ավանդության հետ։ Հեղինակը նաև ընդգծում է, թե ինչպես որոշ տեղեկություններ հաճախ աղավաղվում կամ մնում են անտեսված ժամանակի ընթացքում, և փորձում է մատնանշել ճշմարտությունը։ Այս աշխատությունը կարևոր է այն ընթերցողների համար, ովքեր հետաքրքրված են հայագիտությամբ, հնագույն պատմագրությամբ և այն հարցով, թե ինչպես տարբեր ժողովուրդներ պատկերել են հայերին և Հայաստանը։ Գիրքը նաև նպաստում է հայկական պատմական ժառանգության ճանաչմանը միջազգային համատեքստում՝ ներկայացնելով, որ Հայաստանը ունեցել է լայն ճանաչում և ազդեցություն դեռևս հնագույն ժամանակներից։ Հրատարակիչ - Воскан Ереванци ISBN - 978-99930-0-258-1

Մշակույթ

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է Նոր Ջուղայի ապարանքների ճարտարապետությանը՝ XVII–XIX դարերի ընթացքում դրանց ձևավորման, զարգացման, հատակագծային և ծավալատարածական առանձնահատկությունների, հարդարանքի ու գեղարվեստական արժեքի համակողմանի քննությանը։ Նոր Ջուղան՝ Սպահանի հարավային հատվածում ձևավորված հայկական թաղամասը, ստեղծվել է Շահ Աբբաս I-ի օրոք 17-րդ դարի սկզբին՝ 1604 թվականի բռնագաղթերի հետևանքով այնտեղ տեղափոխված հայերի բնակեցմամբ։ Հայկական համայնքի տնտեսական հզորացումը հետագայում արտահայտվեց նաև բնակելի և հասարակական ճարտարապետության զարգացման մեջ՝ ձևավորելով առանձնահատուկ քաղաքային միջավայր։ Նոր Ջուղայի առանձնատներն ու ապարանքները ոչ միայն բնակության վայրեր էին, այլև հարուստ վաճառականական ընտանիքների սոցիալական դիրքի, տնտեսական կարողության և մշակութային ինքնության արտահայտման միջոց։ Ուսումնասիրության կարևոր խնդիրներից է ապարանքների հատակագծային կառուցվածքի բացահայտումը։ Նման կառույցների ձևավորման վրա ազդել են ինչպես հայկական ավանդական բնակելի ճարտարապետության որոշ սկզբունքներ, այնպես էլ Իրանի տեղական ճարտարապետական մշակույթը, կլիմայական պայմանները և քաղաքաշինական միջավայրը։ Փակ կամ կիսափակ բակերը, դրանց շուրջ խմբավորված բնակելի և օժանդակ տարածքները, ստվերոտ անցումները, այգիները և ջրային տարրերը ձևավորում էին բնակության համար հարմարավետ միջավայր՝ համապատասխանելով Սպահանի տաք և չոր կլիմային։ Նոր Ջուղայի հայկական առանձնատների կարևոր առանձնահատկություններից է արտաքին համեմատաբար զուսպ ճարտարապետության և ներսի հարուստ հարդարանքի հակադրությունը։ Շենքերի ներքին տարածքները հաճախ զարդարվել են որմնանկարներով, բուսական ու երկրաչափական զարդանախշերով, հայելային և այլ դեկորատիվ լուծումներով։ Նոր Ջուղայի ճարտարապետության մեջ հատկապես ուշագրավ է եվրոպական, իրանական և հայկական գեղարվեստական ավանդույթների փոխազդեցությունը։ Հայ վաճառականները ակտիվ կապեր ունեին եվրոպական և ասիական տարբեր կենտրոնների հետ, և այդ միջազգային առևտրական ու մշակութային կապերը ներթափանցում էին նաև բնակելի ճարտարապետություն։ Նոր Ջուղայի տների ներքին հարդարանքում հանդիպող եվրոպական թեմաներով որմնանկարները, իրանական դեկորատիվ մոտիվները և հայկական մշակութային խորհրդանիշները ձևավորում են յուրահատուկ սինթեզ, որը առանձնացնում է այդ միջավայրը։ Նոր Ջուղայի ճարտարապետական ժառանգության վերաբերյալ ուսումնասիրություններում առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցնում Վանք թաղամասը, որտեղ պահպանվել են հայկական եկեղեցիներ, բնակելի տներ և պատմական այլ կառույցներ։ Նոր Ջուղայի հայկական եկեղեցիների ճարտարապետությունը նույնպես բնութագրվում է հայկական և իրանական ավանդույթների համադրմամբ, իսկ դրանց ներքին հարդարանքը հաճախ հարուստ է որմնանկարներով։ Ապարանքների ուսումնասիրության համար կարևոր է նաև դրանց սոցիալական գործառույթը։ XVII–XIX դարերում Նոր Ջուղայի հայ վաճառականները ձևավորել էին լայն միջազգային առևտրական ցանցեր, որոնք կապում էին Սպահանը Հնդկաստանի, Ռուսաստանի, Եվրոպայի և Մերձավոր Արևելքի առևտրական կենտրոնների հետ։ Այդ տնտեսական գործունեության արդյունքում ձևավորված հարստությունը հնարավորություն էր տալիս կառուցելու ընդարձակ և ճոխ առանձնատներ, որոնք միաժամանակ ծառայում էին որպես ընտանեկան բնակավայր, ընդունելությունների վայր և հասարակական հեղինակության ցուցիչ։ Այդ պատճառով ապարանքի ճարտարապետությունը պետք է դիտարկել նաև համայնքի սոցիալական պատմության համատեքստում։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել նաև տարածական կազմակերպման և կենցաղային կյանքի փոխհարաբերությունը։ Բնակելի համալիրների տարբեր հատվածների՝ ընդունելության սրահների, ընտանեկան տարածքների, օժանդակ շինությունների, բակերի և այգիների դասավորությունը արտացոլում էր ընտանիքի կենցաղը, հասարակական հարաբերությունները և մասնավոր ու հանրային տարածքների տարանջատման սկզբունքները։ Այս առումով ապարանքը պարզապես ճարտարապետական կառույց չէ, այլ պատմական աղբյուր, որի միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել Նոր Ջուղայի հայ համայնքի կենսակերպը և սոցիալական կառուցվածքը։ Ժամանակի ընթացքում այդ կառույցների մի մասը վերափոխվել է, վնասվել կամ կորցրել նախնական տեսքը, ինչն առավել է ընդգծում դրանց փաստագրական և մշակութային արժեքը։ Նոր Ջուղայի պատմական միջավայրի պահպանումը ներկայումս կարևոր խնդիր է, քանի որ այստեղ պահպանված հայկական հուշարձանները ներկայացնում են Իրանի հայկական համայնքի բազմադարյա ներկայության և մշակութային փոխազդեցությունների եզակի վկայություններ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը արժեքավոր է Նոր Ջուղայի XVII–XIX դարերի բնակելի ճարտարապետության առանձնահատկությունները, հայկական վաճառականական վերնախավի կենցաղն ու մշակույթը, ինչպես նաև հայկական, իրանական և եվրոպական ճարտարապետական ու դեկորատիվ ավանդույթների փոխազդեցությունը հասկանալու համար։ Այն կարող է հետաքրքրել ճարտարապետության պատմությամբ, հայկական սփյուռքի մշակույթով, իրանագիտությամբ, արվեստագիտությամբ, հուշարձանների պահպանությամբ և հայկական ճարտարապետական ժառանգությամբ զբաղվող մասնագետներին, հետազոտողներին, ուսանողներին և ընթերցողներին։